Angina groźna latem

Ból gardła jest jedną z najczęstszych dolegliwości, z jakimi się spotykamy. Nierzadko jego przyczyną jest angina,czyli zapalenie migdałków podniebiennych, znajdujących się po obu stronach gardła, które tworzą układ chłonny gardła.Migdałki stanowią pierwszą barierę ochronną organizmu przed drobnoustrojami wnikającymi do gardła.

Przyczyną zapalenia migdałków podniebiennych są najczęściej bakterie paciorkowce oraz wirusy. Wspólną cechą charakterystyczną dla tych infekcji jest właśnie ból gardła. Wbrew pozorom, angina jest chorobą, która nie ogranicza się tylko do gardła, ale obejmuje cały ustrój. Osoby zdrowe najczęściej zarażają się drogą kropelkową od osób chorych. Znacznie rzadziej przyczyną zachorowania na anginę paciorkowcową jest kontakt z bezobjawowymi nosicielami paciorkowców.

Dlaczego łatwo zachorować latem

Na anginę często zapadamy latem, z uwagi na występowanie nagłych różnic temperatur związanych np. z piciem schłodzonych napojów, jedzeniem lodów czy kąpielami w zimnej wodzie podczas upalnych dni.

Na zapalenie migdałków podniebiennych mogą też zachorować osoby z niedrożnym nosem lub te, które nawykowo oddychają przez usta, gdyż do gardła dostaje się wówczas powietrze nieoczyszczane z drobnoustrojów i kurzu.

Zapalenie migdałków towarzyszy również niektórym chorobom zakaźnym, np. płonicy lub mononukleozie zakaźnej. Choroba ta łatwo też może rozwinąć się u osób osłabionych innymi poważnymi chorobami.

Angina zaczyna się nagle wysoką gorączką, silnym bólem gardła i osłabieniem, do których niekiedy dołączają się wymioty. Ból gardła nasila się podczas przełykania i często promieniuje do uszu. Ten ból powoduje, że niemowlęta i małe dzieci chore na zapalenie migdałków podniebiennych nie chcą jeść. Dochodzi również do bolesnego powiększenia węzłów chłonnych na szyi.

Migdałki w czasie anginy są powiększone, przekrwione i często pokryte białym nalotem. Nalot ten tworzy ropna wydzielina wydobywająca się z zagłębień powierzchni migdałków, tzw. krypt.

Leczenie anginy

Leczenie choroby zależy od przyczyny.

Najczęściej anginę wywołują paciorkowce, toteż farmakoterapię zaczyna się od podania antybiotyku. Z wyboru jest to penicylina. Jeśli chory jest uczulony na penicyliny, to podaje się wówczas antybiotyk makrolidowy.

Aby uniknąć powikłań, konieczne jest w początkowym okresie choroby leżenie w łóżku i przyjmowanie zapisanego przez lekarza antybiotyku przez 10 dni.

W celu obniżenia gorączki można przyjąć leki przeciwgorączkowe, dostępne w aptece bez recepty.Przy ich wyborze pomoże nam aptekarz.

Natomiast tabletki do ssania zawierające środek antyseptyczny na ból gardła nie są przy anginie przydatne, ponieważ nie są skuteczne.

Możliwe powikłania

Zdarzającym się powikłaniem anginy jest ropień okołomigdałkowy, kiedy to ropa zbiera się między torebką migdałka, a ścianą mięśniową gardła. Do jego powstania może dojść wtedy, gdy infekcja ta jest źle leczona, tzn. antybiotyk nie działa na bakterie lub dawka leku jest niewystarczająca. Czasem jednak ropień okołomigdałkowy może rozwinąć się bez wcześniejszej anginy.

Ropnie okołomigdałkowe częściej występują u dorosłych niż u dzieci. Chory już cierpiący z powodu anginy, staje się jeszcze bardziej cierpiący. Dominującymi objawami ropnia okołomigdałkowego są: narastający ból gardła po jednej stronie, zwłaszcza podczas przełykania, wysoka gorączka i dreszcze. Stopniowo pojawia się szczękościsk czyli ograniczenie możliwości otwierania ust, trudności w mówieniu (chory mówi jakby miał "w ustach kluski") oraz przykry zapach z ust. Ropień okołomigdałkowy powoduje uwypuklenie migdałka ku środkowi gardła, często również języczek jest przesunięty na stronę zdrową.

Ropień okołomigdałkowy wymaga pilnej interwencji laryngologa, ponieważ trzeba go naciąć i usunąć ropną wydzielinę. Niemalże natychmiast po ewakuacji ropnia, chory odczuwa dużą ulgę. W dalszym leczeniu podaje się antybiotyk przez 10-12 dni.

Zaobserwowano, że u części chorych z anginą paciorkowcową, którzy nie byli leczeni antybiotykami, objawy choroby ustępują mimo wszystko samoistnie po kilku dniach. Jednak osoby te pozostają nosicielami paciorkowców przez kilka miesięcy. U osób leczonych antybiotykami nosicielstwo paciorkowców jest natomiast znacznie rzadsze.

Nawroty mogą być groźne

Nosicielstwo paciorkowców lub nawroty anginy nie są obojętne dla naszego organizmu, albowiem paciorkowce znajdujące się w migdałkach podniebiennych pobudzają układ chłonny do produkcji przeciwciał, które mogą podstępnie atakować nasze nerki lub serce. Prowadzić to może u niektórych osób do zapalenia kłębuszków nerkowych. Następstwem tej choroby może być upośledzenie funkcji nerek, a nawet ostatecznie ich niewydolność. U innych ludzi może dojść do rozwoju gorączki reumatycznej i w konsekwencji do zmian w sercu pod postacią wad zastawkowych. U dzieci następstwem angin mogą być ropne zmiany w uszach. Na szczęście dla nas przy ogromnej częstości "banalnych" zakażeń paciorkowcowych wspomniane powikłania występują obecnie rzadko.

Przy nawracających anginach lekarz może zlecić wykonanie wymazu i posiewu bakteriologicznego z migdałków w celu dobrania skutecznego antybiotyku. Inną metodą wykrywania obecności paciorkowców jest oznaczenie przeciwciał tzw. ASO.

Jeśli jednak, pomimo właściwego leczenia, anginy nawracają lub utrzymuje się przewlekły ropny stan zapalny w migdałkach, a objawy zapalenia gardła ustępują tylko na krótko po antybiotykoterapii, to laryngolog może zaproponować choremu usunięcie migdałków podniebiennych. Przebyty ropień okołomigdałkowy również jest wskazaniem do usunięcia migdałków.
Z wieloletnich obserwacji wiadomo, że czasem bezpieczniej jest wyciąć "chore" migdałki niż narażać się na możliwość rozwoju wspomnianych wyżej powikłań.

Warto zapamiętać, że podstawowym sposobem zapobiegania zachorowaniu na anginę paciorkowcowa, jest unikanie kontaktu z chorymi wykazującymi objawy tej choroby.

Rzadsze rodzaje angin

  • Angina Plaut-Vincenta - wywołana jest przez bakterie beztlenowe. Przebieg choroby jest najczęściej bez gorączki, natomiast na migdałkach zwykle jednostronnie pojawiają się liczne owrzodzenia pokryte szarym nalotem. Choroba ta występuje najczęściej u osób ze zmniejszoną odpornością, przy niedoborach witamin lub przy braku higieny jamy ustnej.
  • Angina Ludwiga - wywołana jest przez bakterie bytujące w nieleczonych zębach. Objawia się ona stanem zapalnym migdałków i dna jamy ustnej (tj. obszaru pod językiem).
  • Angina opryszczkowa - pojawiają się wówczas na migdałkach i w całej jamie ustnej drobne pęcherzyki na podłożu zapalnie zmienionej śluzówki, które są skutkiem zakażenia wirusowego.
  • Angina nieżytowa - jest najłagodniejszą postacią anginy, w której migdałki są powiększone i zaczerwienione, ale nie ma objawów ogólnych (gorączki).

Podziel się:


Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus