Podróż do Japonii – szczepienia i inne zalecenia zdrowotne
Japonia uchodzi za jeden z najbezpieczniejszych kierunków podróży na świecie – również pod względem sanitarnym. Wysoki standard opieki medycznej, restrykcyjne normy higieniczne oraz dobra kontrola chorób zakaźnych sprawiają, że ryzyko zdrowotne dla turystów jest stosunkowo niskie. Nie oznacza to jednak, że wyjazd do Japonii nie wymaga przygotowania medycznego. Warto zwrócić szczególną uwagę na wykonanie zalecanych szczepień, zapoznanie się z przepisami dotyczącymi przewozu leków oraz poznanie specyfiki lokalnej kuchni.
- Szczepienia przed wyjazdem do Japonii – obowiązkowe i zalecane
- Kiedy szczepić się przed podróżą do Japonii?
- Na co uważać w Japonii – zalecenia zdrowotne
- Jakich leków nie wolno wwozić do Japonii?
- Zalecenia zdrowotne i szczepienia do Japonii – najczęściej zadawane pytania
Z tego artykułu dowiesz się:
- jakie szczepienia są zalecane przed podróżą do Japonii,
- kiedy najlepiej zaplanować szczepienia przed wyjazdem do Japonii,
- których leków nie można wwozić do Japonii.
Dzięki temu artykułowi możliwe będzie świadome przygotowanie się do podróży do Japonii z uwzględnieniem aktualnych zaleceń medycznych i zasad bezpieczeństwa zdrowotnego.
Szczepienia przed wyjazdem do Japonii – obowiązkowe i zalecane
Dla podróżnych z Europy nie ma obowiązkowych szczepień wymaganych przy wjeździe do Japonii. Zalecenia dotyczące szczepień wynikają jednak z oceny tzw. indywidualnego ryzyka, długości pobytu oraz planowanych aktywności.
Do szczepień rutynowych, które powinny być aktualne przed każdą podróżą zagraniczną, należą szczepienia na:
- tężec, błonicę, krztusiec (szczepionka DTP),
- polio,
- odrę, świnkę i różyczkę (szczepionka MMR).
U osób dorosłych często konieczne bywa uzupełnienie dawek przypominających.
Szczepienia zalecane przed podróżą do Japonii:
- WZW typu A – szczególnie w przypadku dłuższego pobytu lub korzystania z lokalnej gastronomii poza dużymi miastami;
- WZW typu B – zwłaszcza przy planowanych lub koniecznych zabiegach medycznych, tatuażach lub dłuższym pobycie;
- japońskie zapalenie mózgu – zalecane osobom podróżującym na obszary wiejskie, planującym pobyt powyżej 3–4 tygodni lub wyjazd w sezonie letnim;
- grypa – szczególnie przy podróży w okresie jesienno-zimowym.
Kiedy szczepić się przed podróżą do Japonii?
Należy podkreślić, że na 6–8 tygodni przed planowaną podróżą do Japonii zaleca się konsultację z lekarzem medycyny podróży, która umożliwi uzyskanie spersonalizowanych zaleceń z uwzględnieniem trasy podróży, planowanych aktywności, stanu zdrowia oraz historii szczepień. Taki czas przygotowania pozwala na rozpoczęcie szczepień i uzyskanie chociaż podstawowej ochrony immunologicznej przed wyjazdem, nawet jeśli pełny schemat szczepienia będzie kontynuowany po powrocie.
W przypadku szczepień przeciwko WZW typu A i B możliwe jest zastosowanie schematów przyspieszonych. Standardowy schemat szczepień na WZW A obejmuje dwie dawki, przy czym drugą dawkę podaje się po 6–12 miesiącach. Szczepienie na WZW typu B jest zwykle realizowane w schemacie trzydawkowym 0–1–6 miesięcy. Decyzja o wdrożeniu przyspieszonego schematu powinna być podejmowana indywidualnie przez lekarza.
|
|
|
Na co uważać w Japonii – zalecenia zdrowotne
Japonia charakteryzuje się wysokim poziomem bezpieczeństwa sanitarnego, jednak warto zwrócić uwagę na kilka kwestii zdrowotnych. Sezonowe fale grypy oraz zakażeń dróg oddechowych występują głównie w okresie zimowym. Natomiast latem mogą pojawiać się uciążliwe upały i wysoka wilgotność powietrza, które zwiększają ryzyko odwodnienia i udaru cieplnego.
System opieki zdrowotnej jest bardzo dobrze rozwinięty, jednak koszty leczenia w Japonii dla cudzoziemców bez lokalnego ubezpieczenia mogą być wysokie – przykładowo wizyta w przychodni to wydatek rzędu 10–20 tysięcy jenów (ok. 270–550 zł), konsultacja specjalistyczna 15–30 tysięcy jenów (ok. 400–800 zł), a podstawowe badania laboratoryjne lub obrazowe mogą kosztować kilkanaście czy kilkadziesiąt tysięcy jenów. W przypadku leczenia szpitalnego lub nagłych interwencji koszty szybko rosną i mogą sięgać nawet kilkuset tysięcy jenów, co uzasadnia konieczność wykupienia odpowiedniego ubezpieczenia zdrowotnego przed wyjazdem.
Jakich leków nie wolno wwozić do Japonii?
Japonia ma bardzo restrykcyjne przepisy dotyczące wwozu leków. Zakazane są m.in. preparaty zawierające pseudoefedrynę w stężeniu powyżej 10% czy kodeinę, niektóre leki psychotropowe oraz dostępne w Europie leki przeciwbólowe bez recepty (najczęściej chodzi o składnik, a nie kategorię leku).
W przypadku konieczności przewozu leków na receptę często wymagane jest specjalne zaświadczenie – Yakkan Shōumei – dokument wydawany przez japońskie władze sanitarne, który potwierdza, że dana osoba ma prawo wwieźć do Japonii wskazany lek w określonej ilości. Dokument należy okazać podczas kontroli granicznej. Yakkan Shōmei nie jest wymagany, jeśli przewożony jest zapas leku na maksymalnie 1 miesiąc, lek nie zawiera substancji zakazanych lub ściśle kontrolowanych – dotyczy to standardowych preparatów OTC o „bezpiecznym” składzie (np. paracetamol bez dodatków). Procedura polega na złożeniu wniosku przed podróżą (online lub mailowo), dołączeniu informacji o leku (skład, dawka, ilość) oraz przedstawieniu zaświadczenia lekarskiego lub recepty (jeśli dotyczy). Proces może trwać od kilku dni do kilku tygodni, dlatego uzyskanie dokumentu należy zaplanować z odpowiednim wyprzedzeniem.
Zalecenia zdrowotne i szczepienia do Japonii – najczęściej zadawane pytania
Czy z Japonii można przywieźć chorobę tropikalną?
Ryzyko zachorowania na choroby tropikalne w Japonii jest bardzo niskie. Kraj ten nie znajduje się w strefie endemicznej malarii ani większości chorób tropikalnych. Sporadyczne przypadki zakażeń dotyczą głównie chorób przenoszonych drogą kropelkową lub pokarmową, takich jak sezonowa grypa, COVID-19, jelitówki wywołane norowirusami oraz sporadycznie zakażenia bakterią Salmonella lub Campylobacter.
Czy surowe ryby i owoce morza stosowane w kuchni japońskiej są bezpieczne do spożycia?
Tak, ale pod warunkiem spożywania ich w sprawdzonych miejscach. Japonia stosuje rygorystyczne normy sanitarne dotyczące przechowywania i przygotowywania ryb. Ryzyko zakażeń pasożytniczych jest niskie, choć u osób z obniżoną odpornością zaleca się ostrożność, ponieważ zakażenie może prowadzić do pełnoobjawowej choroby i powikłań.




