Czego nie wiemy na temat szpiczaka plazmocytowego?

Eksperci alarmują, że niewiele wiemy na temat szpiczaka plazmacytowego, który atakuje zwłaszcza osoby starsze. Jak zwrócili uwagę podczas 16 Międzynarodowych Warsztatów Szpiczakowych odbywających się w tym miesiącu w New Delhi, to jeden z najczęstszych nowotworów krwi, a u niektórych pacjentów wykrywany jest dopiero kilka lat od zaobserwowania pierwszych objawów choroby. Aż 38% chorych diagnozowanych jest poprawnie dopiero w momencie przyjęcia na pogotowie ratunkowe, gdy schorzenie się zaostrza.

Wedle danych European Newtork Myeloma Patient, co czwarta osoba cierpiąca na szpiczaka wcześniej trafia do przynajmniej czterech lekarzy nim padnie właściwa diagnoza. Chorzy rozpoczynają od udania się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, następnie odwiedzają ortopedów, bo choroba osłabiając układ kostny zwiastowana jest zazwyczaj bólami kręgosłupa.

Kto jest narażony na szpiczaka plazmocytowego?

Szpiczak plazmocytowy jest nieuleczalną chorobą nowotworową układy krwiotwórczego, na którą najczęściej chorują osoby starsze, w wieku 65-70 lat. Określa się, że rocznie zapada na nią około 1500 osób, przez trudność diagnozy prawdopodobnie choruje na nią jednak więcej pacjentów. Biorąc pod uwagę kraje z lepszą diagnostyką (Włochy, Niemcy, Czechy), można przypuszczać, że w Polsce na szpiczaka plazmocytowego cierpi około 2 do 2,5 tysiąca osób. Choroba nastręcza trudności zarówno pacjentom, jak i lekarzom. U ludzi zdrowych plazmocyty produkujące immunoglobuliny mają za zadania ochronę organizmu przed bakteriami, wirusami czy grzybami. Pod wpływem szpiczaka klon plazmocytów mutuje w niekontrolowany sposób, komórek jest zbyt dużo i zaczynają produkować białko monoklonalne będące przyczyną między innymi podwyższonego OB czy uszkodzenia nerek. Problem z diagnozą spowodowany jest przede wszystkim objawami, które przypisywane są różnym schorzeniom. Często rozpoczyna się bólami w krzyżu, które zwykle nie powodują większego niepokoju. Tymczasem najgorsza odmiana szpiczaka, zwana chorobą łańcuchów lekkich, powoduje stopniowe niszczenie nerek, niewykrywane w czasie ogólnego badania moczu. Profesor Wiesław Jędrzejczak, krajowy konsultant w dziedzinie hematologii wskazuje w rozmowie z Medexpress, że podobnie jak w przypadku innych chorób, także tutaj niezbędna jest profilaktyka. Co więcej, trzy podstawowe badania, czyli morfologia, OB i ogólne badanie moczu powinny dać podstawę do zdiagnozowania wszystkich określonych rodzajów szpiczaka. Zazwyczaj w połączeniu z innymi symptomami, szpiczak będzie się objawiać niedokrwistością, wysokim, nawet trzycyfrowym OB czy obecnością białka w moczu.

Leczenie szpiczaka

Wiesława Adamiec, prezes Fundacji Carita w rozmowie z Medexpress wskazuje, że osoby cierpiące na szpiczaka plazmocytowego mają utrudniony dostęp do programów lekowych, zwłaszcza tych obejmujących leki najnowszej generacji, dostępnych już w innych krajach Europy. Pacjenci oczekujący dostępu do pomocy medycznej na poziomie europejskim, spotykają się z barierą. W Polsce zarejestrowany jest pomalidomid czy karfilzomib, ale jak dotąd nie są to leki refundowane. Tymczasem wskazuje się, że pacjenci bardzo dobrze reagują na lek i jest on pomocny dla leczenie schorzenia. Wciąż znajdują się one jednak na etapie badań klinicznych.

Źródła: Medexpress, PAP, Na temat


Podziel się:

Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus