Angiografia tętnic wieńcowych — sprawdź, jak przebiega koronarografia i jak się do niej przygotować
Anna Posmykiewicz

Angiografia tętnic wieńcowych — sprawdź, jak przebiega koronarografia i jak się do niej przygotować

Serce człowieka jest centralną częścią układu krążenia, to dzięki jego pracy krew może krążyć w organizmie, można śmiało powiedzieć, że dzięki pracy serca żyje cały nasz organizm. Kiedy pacjent zaczyna mieć objawy sugerujące, że z sercem dzieje się coś niepokojącego, lekarz prowadzący zaczyna przeprowadzać diagnostykę. Jednym z badań wykorzystywanych do oceny zaburzeń krążenia wieńcowego jest angiografia wieńcowa, czyli inaczej koronarografia.

Budowa serca – tętnice wieńcowe

Ludzkie serce zbudowane jest z czterech jam: z dwóch przedsionków i dwóch komór. Zarówno przedsionki, jak i komory oddzielone są od siebie przegrodami: przegrodą międzyprzedsionkową i przegrodą międzykomorową. Trzeba pamiętać też o tym, że nasze serce jest narządem bardzo dobrze unaczynionym. Za jego unaczynienie odpowiedzialne są dwie tętnice wieńcowe: tętnica wieńcowa prawa i tętnica wieńcowa lewa. Tętnice wieńcowe dostarczają do mięśnia sercowego tlen, dzięki któremu może on się kurczyć i rozkurczać oraz tłoczyć krew do innych naczyń naszego organizmu. Zdarzają się jednak sytuacje, w których dochodzi do zaburzonego przepływu krwi przez tętnice. 

Czym jest angiografia wieńcowa?

Angiografia wieńcowa, czyli koronarografia to badanie radiologiczne, dzięki któremu lekarz jest w stanie ocenić naczynia wieńcowe. Polega ono na wprowadzeniu do naczyń wieńcowych środka kontrastowego i obserwacji na monitorze specjalnego aparatu rentgenowskiego jak kontrast rozchodzi się po konkretnym naczyniu wieńcowym.

Śledząc rozchodzenie się kontrastu, lekarz jest w stanie ocenić czy naczynie wieńcowe jest drożne (wtedy kontrast równomiernie wypełnia całe naczynie wieńcowe), czy też doszło do jego zwężenia bądź rozszerzenia w którymś jego fragmencie. Obserwując ekran aparatu rentgenowskiego lekarz może też stwierdzić czy nie doszło do całkowitego zamknięcia i niedrożności naczynia wieńcowego — wtedy kontrast rozchodzi się w naczyniu wieńcowym tylko na pewnej jego długości, w pozostałej części naczynia natomiast w ogóle nie jest widoczny. Na podstawie obrazu naczyń wieńcowych w przebiegu koronarografii lekarz wykonujący badanie może od razu podjąć decyzję o tym, jakie postępowanie będzie najlepsze dla pacjenta — czy wystarczy przyjmowanie samych leków, czy też zachodzi potrzeba poszerzenia naczyń wieńcowych lub ewentualnie założenia bajpasów.

Jak przebiega badanie angiografii wieńcowej?

Badanie angiografii wieńcowej jest zawsze wykonywane w specjalnej pracowni hemodynamicznej przez lekarza kardiologa lub też, choć rzadziej, w pracowni radiologicznej — wtedy badanie może przeprowadzić lekarz radiolog. Przed badaniem lekarz zbiera od pacjenta bardzo dokładny i szczegółowy wywiad dotyczący stanu jego zdrowia i ewentualnych chorób przewlekłych, jak również zażywanych przez pacjenta na stałe leków. Poza tym przed badaniem pacjent powinien mieć zawsze wykonaną morfologię krwi z poziom płytek oraz inne parametry odpowiedzialne za krzepnięcie krwi (wskaźnik INR oraz czas APTT), jak również poziom kreatyniny, dzięki któremu będzie wiadomo czy nerki pacjenta pracują w prawidłowy sposób i czy poradzą sobie z wydaleniem kontrastu, który zostanie pacjentowi podany w czasie badania. 

Następnie lekarz wprowadza do naczynia krwionośnego pacjenta specjalny cewnik, zwykle odbywa się to poprzez tętnicę promieniową (wejście na nadgarstku) lub tętnicę udową (wejście w pachwinie pacjenta). Przed wykonaniem nacięcia skóry i przed wprowadzeniem cewnika skóra jest dokładnie dezynfekowana i miejscowo znieczulana. Poprzez nacięcie w skórze lekarz wprowadza cewnik, który przez tętnicę udową lub promieniową dochodzi swoim końcem aż do naczynia wieńcowego. Gdy koniec cewnika widoczny jest już w tętnicy wieńcowej, pacjent otrzymuje kontrast, a lekarz obserwuje, w jaki sposób kontrast będzie wypełniał naczynia wieńcowe.

Dzień przed zabiegiem należy odpowiednio się nawodnić — wypić około 2 litrów płynów. Kobiety powinny też zmyć lakier zarówno z paznokci dłoni, jak i stóp. W dniu badania należy pozostać na czczo — nie wolno jeść ani pić na około 6–8 godzin przed zabiegiem. Warto też ogolić skórę w miejscu planowanego wprowadzenia do światła tętnicy cewnika.

Angiografia wieńcowa – wskazania

Przede wszystkim wskazaniem do wykonania koronarografii są objawy, które sugerują u pacjenta chorobę niedokrwienną, czyli bóle w klatce piersiowej nasilające się po wysiłku, promieniujące do lewej ręki, szyi lub żuchwy. Poza tym badanie jest też przeprowadzane u pacjentów z rozpoznaną już chorobą wieńcową, jeśli objawy zaczęły się w ostatnim czasie nasilać. Koronarografia jest również wykonywana u osób z niewydolnością serca oraz tętniakiem aorty, czasami także po urazie klatki piersiowej lub tez w przypadku niektórych wrodzonych wad serca.

Koronarografia – przeciwwskazania

Przede wszystkim przeciwwskazaniem do koronarografii jest silna reakcja uczuleniowa na podanie kontrastu. Poza tym angiografii wieńcowej nie można wykonać u pacjentów z niewydolnością nerek, obrzękiem płuc, po niedawno przebytym udarze mózgu czy też w przypadku ciężkiego, niewyrównanego nadciśnienia tętniczego, ciężkiej anemii czy poważnych zaburzeń krzepnięcia krwi.

Angiografia wieńcowa – powikłania

Tak, czasami po badaniu dochodzi do powikłań. Może się zdarzyć, że pacjent dozna silnej reakcji alergicznej na podanie kontrastu. Czasami może też pojawić się zaczerwienienie, ból oraz siniak w miejscu wprowadzania do tętnicy cewnika. U niektórych pacjentów dochodzi do ostrego niedokrwienia kończyny lub też do zaburzeń rytmu serca. Rzadkim powikłaniem może być także uszkodzenie nerek, które nie będą mogły poradzić sobie z wydaleniem kontrastu lub też udar mózgu. Ryzyko powikłań jest dużo większe u osób starszych, które obarczone są dodatkowo różnymi chorobami przewlekłymi.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi

Polecane artykuły

  • Progesteron – badanie, normy, niedobór, nadmiar, interpretacja wyników badania. Progesteron a ciąża

    Badanie poziomu progesteronu jest jednym z oznaczeń, któremu najczęściej towarzyszy ocena poziomu FSH, LH, testosteronu i prolaktyny, podczas prowadzenia procesu diagnostycznego PCOS, czyli zespół policystycznych jajników lub zaburzeń miesiączkowania. Niski poziom progesteronu jest bardzo niekorzystny dla kobiet, które pragną zajść w ciążę, ponieważ hormon ten umożliwia zagnieżdżenie i utrzymanie się zarodka w błonie śluzowej macicy. Z kolei podwyższony poziom progesteronu może świadczyć o wystąpieniu torbieli, a nawet raku jajników, guzach nadnerczy i niewydolności wątroby. Jak należy się przygotować do badania hormonu progesteronowego, czy na pobranie krwi trzeba być na czczo i  ile kosztuje oznaczenie stężenia progesteronu we krwi? Odpowiedzi na te i i inne pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Erytropoetyna (EPO) – badanie, normy, interpretacja wyników

    Badanie erytropoetyny (EPO) jest wskazane podczas prowadzenia procesu diagnostycznego chorób krwi i nerek. Dzięki analizie poziomu erytropoetyny, możliwe jest kontrolowanie odpowiedzi na wdrożone leczenie anemii, nadkrwistości i niedokrwistości. Wysoki poziom EPO jest charakterystyczny dla sportowców, którzy swoje treningi odbywają w terenach górskich, ale także, co ciekawe, dla osób palących papierosy. Badanie poziomu erytropoetyny często towarzyszy analizie morfologii krwi i  hematokrytowi. Jaka jest norma EPO we krwi, czy do badania erytropoetyny należy zgłosić się na czczo i czy stosowanie EPO przez sportowców jest równoznaczne ze stosowaniem dopingu? Na te i inne pytania odpowiedzi znajdują się w niniejszym artykule.

  • Estrogen – badanie, normy, niedobór, nadmiar, interpretacja wyników badania krwi

    Badanie poziomu estrogenów jest jednym z głównych parametrów, który jest analizowany, kiedy lekarz specjalista (endokrynolog, ginekolog czy dermatolog) próbuje ustalić przyczynę długotrwałego braku miesiączki, zaburzeń dojrzewania płciowego, funkcji jajników, niekontrolowanych zmian masy ciała, a także niepokojących objawów natury dermatologicznej, takich jak np. trądzik. Poziom estrogenów kobiety w ciąży różni się od zakresów referencyjnych dla nieciężarnych pacjentek. Jak należy się przygotować do pobrania krwi, jakie są objawy nadmiaru i niedoboru estrogenów i czy badanie poziomu tych hormonów jest refundowane? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Estriol – badanie, normy, niedobór, nadmiar, interpretacja wyników badania. Estriol wolny w ciąży

    Estriol to hormon produkowany głównie podczas ciąży przez łożysko i nadnercza płodu. Norma estriolu w organizmie kobiety ciężarnej może być nawet 1000 razy wyższa niż ta w organizmie pacjentki niebędącej w ciąży, u której stężenie tego hormonu jest znikome. Razem z badaniem estriolu należy wykonać oznaczenie innych parametrów krwi, takich jak wolny estriol, (β-hCG) i AFP. Obniżony poziom estriolu w wyniku badań może świadczyć o wystąpieniu u płodu wad chromosomalnych w postaci zespołu Downa, Edwardsa oraz wad morfologicznych cewy nerwowej prawidłowej. Jak należy przygotować się do pobrania krwi, jak interpretować wynik badania estriolu w pierwszym, drugim i trzecim trymestrze ciąży i ile kosztuje oznaczenie stężenia hormonu we krwi? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • anty-TPO – norma, wysokie, niskie. Kiedy należy wykonać oznaczenie aTPO? Cena i skierowanie na badanie

    Badanie poziomu anty-TPO, czyli autoprzeciwciał skierowanych przeciwko peroksydazie tarczycowej, najczęściej zleca się pacjentkom, u których podejrzewa się chorobę autoimmunologiczną tarczycy, jaką jest np. Hashimoto. W celu sprawdzenia tego parametru należy w laboratoryjnym punkcie pobrań oddać krew o dowolnej porze dnia, bez konieczności bycia na czczo. Najczęściej anty-TPO oznacza się wraz z określeniem poziomu innych parametrów hormonalnych należących do tzw. panelu tarczycowego, czyli TSH, FT3 i FT4, anty-TG i TG. Ile kosztuje badanie anty-TPO i jakie są jego normy? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Rezonans magnetyczny (MRI) nadgarstka – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena i skierowanie na prześwietlenie

    Rezonans magnetyczny nadgarstka to bezbolesne i nieinwazyjne badanie obrazowe, które wykonuje się najczęsciej wówczas, kiedy dojdzie do urazu tego obszaru. Dotyczy to zarówno kości, jak i ścięgien nadgarstka. MRI może zostać przeprowadzone z wykorzystaniem kontrastu lub bez środka cieniującego. Do wykonania rezonansu magnetycznego konieczne jest posiadanie skierowania lekarskiego, a samo prześwietlenie może być refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Jak wygląda MR nadgarstka, ile kosztuje i czy do badania przystępuje się na czczo? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • FT4 – normy, za wysokie, za niskie. Jak interpretować wyniki badania?

    Badanie poziomu FT4 (tyroksyny) jest oznaczeniem hormonalnym, które pozwala ocenić, czy tarczyca działa prawidłowo. Aby właściwie zinterpretować wyniki FT4, należy dokonać porównania jego wartości z FT3 – trójjodotyroniną i TSH – hormon tyreotropowy. Tyroksyna jest jednym z tzw. hormonów aktywności życiowej, ponieważ dociera do każdej komórki ciała, przez co wpływa na szereg procesów fizjologicznych determinujących stan zdrowia. Czy do badania FT4 trzeba być na czczo i które niepokojące objawy wynikające z zaburzeń pracy tarczycy powinny zostać poddane ocenie, poprzez badanie poziomu tyroksyny? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • FT3 – badanie, za wysokie, poniżej normy. Jakie są wskazania do oznaczenia i jak interpretrować wyniki?

    Badanie poziomu FT3 jest jednym z podstawowych oznaczeń hormonalnych krwi, które należy wykonać przy podejrzeniu choroby tarczycy. Nie ma znaczenia, czy objawy wskazują na nadczynność gruczołu czy też na jego niedoczynność, ponieważ w obu przypadkach wskazane jest wykonanie analizy tego stężenia. Badanie najczęściej towarzyszy ocenie innych hormonów oraz obliczeniu stosunku FT3 do FT4 (tzw. konwersji trójjodotryoniny do tyroksyny) i porównaniu tychże do poziomu TSH. Jak należy się przygotować do badania, czy do pobrania krwi trzeba być na czczo oraz na co wskazuje podwyższony i obniżony poziom FT3? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij