×
DOZ.PL Darmowa
aplikacja
DOZ.pl
Zainstaluj

Angiografia tętnic wieńcowych — sprawdź, jak przebiega koronarografia i jak się do niej przygotować

Serce człowieka jest centralną częścią układu krążenia, to dzięki jego pracy krew może krążyć w organizmie, można śmiało powiedzieć, że dzięki pracy serca żyje cały nasz organizm. Kiedy pacjent zaczyna mieć objawy sugerujące, że z sercem dzieje się coś niepokojącego, lekarz prowadzący zaczyna przeprowadzać diagnostykę. Jednym z badań wykorzystywanych do oceny zaburzeń krążenia wieńcowego jest angiografia wieńcowa, czyli inaczej koronarografia.

Budowa serca – tętnice wieńcowe

Ludzkie serce zbudowane jest z czterech jam: z dwóch przedsionków i dwóch komór. Zarówno przedsionki, jak i komory oddzielone są od siebie przegrodami: przegrodą międzyprzedsionkową i przegrodą międzykomorową. Trzeba pamiętać też o tym, że nasze serce jest narządem bardzo dobrze unaczynionym. Za jego unaczynienie odpowiedzialne są dwie tętnice wieńcowe: tętnica wieńcowa prawa i tętnica wieńcowa lewa. Tętnice wieńcowe dostarczają do mięśnia sercowego tlen, dzięki któremu może on się kurczyć i rozkurczać oraz tłoczyć krew do innych naczyń naszego organizmu. Zdarzają się jednak sytuacje, w których dochodzi do zaburzonego przepływu krwi przez tętnice. 

Czym jest angiografia wieńcowa?

Angiografia wieńcowa, czyli koronarografia to badanie radiologiczne, dzięki któremu lekarz jest w stanie ocenić naczynia wieńcowe. Polega ono na wprowadzeniu do naczyń wieńcowych środka kontrastowego i obserwacji na monitorze specjalnego aparatu rentgenowskiego jak kontrast rozchodzi się po konkretnym naczyniu wieńcowym.

Śledząc rozchodzenie się kontrastu, lekarz jest w stanie ocenić czy naczynie wieńcowe jest drożne (wtedy kontrast równomiernie wypełnia całe naczynie wieńcowe), czy też doszło do jego zwężenia bądź rozszerzenia w którymś jego fragmencie. Obserwując ekran aparatu rentgenowskiego lekarz może też stwierdzić czy nie doszło do całkowitego zamknięcia i niedrożności naczynia wieńcowego — wtedy kontrast rozchodzi się w naczyniu wieńcowym tylko na pewnej jego długości, w pozostałej części naczynia natomiast w ogóle nie jest widoczny. Na podstawie obrazu naczyń wieńcowych w przebiegu koronarografii lekarz wykonujący badanie może od razu podjąć decyzję o tym, jakie postępowanie będzie najlepsze dla pacjenta — czy wystarczy przyjmowanie samych leków, czy też zachodzi potrzeba poszerzenia naczyń wieńcowych lub ewentualnie założenia bajpasów.

Jak przebiega badanie angiografii wieńcowej?

Badanie angiografii wieńcowej jest zawsze wykonywane w specjalnej pracowni hemodynamicznej przez lekarza kardiologa lub też, choć rzadziej, w pracowni radiologicznej — wtedy badanie może przeprowadzić lekarz radiolog. Przed badaniem lekarz zbiera od pacjenta bardzo dokładny i szczegółowy wywiad dotyczący stanu jego zdrowia i ewentualnych chorób przewlekłych, jak również zażywanych przez pacjenta na stałe leków. Poza tym przed badaniem pacjent powinien mieć zawsze wykonaną morfologię krwi z poziom płytek oraz inne parametry odpowiedzialne za krzepnięcie krwi (wskaźnik INR oraz czas APTT), jak również poziom kreatyniny, dzięki któremu będzie wiadomo czy nerki pacjenta pracują w prawidłowy sposób i czy poradzą sobie z wydaleniem kontrastu, który zostanie pacjentowi podany w czasie badania. 

Następnie lekarz wprowadza do naczynia krwionośnego pacjenta specjalny cewnik, zwykle odbywa się to poprzez tętnicę promieniową (wejście na nadgarstku) lub tętnicę udową (wejście w pachwinie pacjenta). Przed wykonaniem nacięcia skóry i przed wprowadzeniem cewnika skóra jest dokładnie dezynfekowana i miejscowo znieczulana. Poprzez nacięcie w skórze lekarz wprowadza cewnik, który przez tętnicę udową lub promieniową dochodzi swoim końcem aż do naczynia wieńcowego. Gdy koniec cewnika widoczny jest już w tętnicy wieńcowej, pacjent otrzymuje kontrast, a lekarz obserwuje, w jaki sposób kontrast będzie wypełniał naczynia wieńcowe.

Dzień przed zabiegiem należy odpowiednio się nawodnić — wypić około 2 litrów płynów. Kobiety powinny też zmyć lakier zarówno z paznokci dłoni, jak i stóp. W dniu badania należy pozostać na czczo — nie wolno jeść ani pić na około 6–8 godzin przed zabiegiem. Warto też ogolić skórę w miejscu planowanego wprowadzenia do światła tętnicy cewnika.

Angiografia wieńcowa – wskazania

Przede wszystkim wskazaniem do wykonania koronarografii są objawy, które sugerują u pacjenta chorobę niedokrwienną, czyli bóle w klatce piersiowej nasilające się po wysiłku, promieniujące do lewej ręki, szyi lub żuchwy. Poza tym badanie jest też przeprowadzane u pacjentów z rozpoznaną już chorobą wieńcową, jeśli objawy zaczęły się w ostatnim czasie nasilać. Koronarografia jest również wykonywana u osób z niewydolnością serca oraz tętniakiem aorty, czasami także po urazie klatki piersiowej lub tez w przypadku niektórych wrodzonych wad serca.

Koronarografia – przeciwwskazania

Przede wszystkim przeciwwskazaniem do koronarografii jest silna reakcja uczuleniowa na podanie kontrastu. Poza tym angiografii wieńcowej nie można wykonać u pacjentów z niewydolnością nerek, obrzękiem płuc, po niedawno przebytym udarze mózgu czy też w przypadku ciężkiego, niewyrównanego nadciśnienia tętniczego, ciężkiej anemii czy poważnych zaburzeń krzepnięcia krwi.

Angiografia wieńcowa – powikłania

Tak, czasami po badaniu dochodzi do powikłań. Może się zdarzyć, że pacjent dozna silnej reakcji alergicznej na podanie kontrastu. Czasami może też pojawić się zaczerwienienie, ból oraz siniak w miejscu wprowadzania do tętnicy cewnika. U niektórych pacjentów dochodzi do ostrego niedokrwienia kończyny lub też do zaburzeń rytmu serca. Rzadkim powikłaniem może być także uszkodzenie nerek, które nie będą mogły poradzić sobie z wydaleniem kontrastu lub też udar mózgu. Ryzyko powikłań jest dużo większe u osób starszych, które obarczone są dodatkowo różnymi chorobami przewlekłymi.

Bibliografia  zwiń/rozwiń

K. Ludwikowska, Angiografia wieńcowa (koronarografia), „mp.pl” [online], https://www.mp.pl/pacjent/choroby-ukladu-krazenia/badania/155137,angiografia-wiencowa-koronarografia.


Podziel się: