Czy leki moczopędne odchudzają?

Odchudzanie to proces wymagający dużej cierpliwości, przemyślanych zmian w diecie oraz wzmożonej aktywności fizycznej. Część osób z nadmiarowymi kilogramami nie potrafi jednak tej prawdy zaakceptować i szuka szybkich, często wśród bardzo niebezpiecznych rozwiązań. Pozornym odchudzaniem, bardzo groźnym w skutkach, może być praktykowane, zwłaszcza wśród kobiet, stosowanie moczopędnych środków (tzw. diuretyków), wydawanych wyłącznie na podstawie recepty. Dlaczego takie „odchudzanie” jest w rzeczywistości złudne i naraża nas na poważne komplikacje zdrowotne? Czemu nie warto tak ryzykować?

Jak działają leki moczopędne (diuretyki)?

Mechanizm działania leków moczopędnych polega na hamowaniu transportu jonów sodowych. Większość leków moczopędnych, hamując wchłanianie zwrotne sodu powoduje wtórnie wzrost wydalania związanej z nim wody, czyli diurezy (wydalania moczu). W piśmiennictwie stosuje się wiele różnych klasyfikacji leków moczopędnych, zarówno uwzględniających jego nerkowe miejsce działania (kanalik bliższy, pętla Henlego, kanalik dalszy, czyli poszczególne odcinki podstawowej jednostki nerek, jaką stanowi nefron), jak i budowę chemiczną oraz wpływ na gospodarkę innymi jonami, głównie potasu (diuretyki oszczędzające potas). Najsilniejsze działanie moczopędne wykazują leki o punkcie uchwytu w grubościennej części wstępującej pętli nefronu, gdzie wchłania się do 30% przesączanego jonu sodowego. W ten sposób sód wraz z wodą jest wydalany w zwiększonej ilości. Do tej grupy należą tzw. diuretyki pętlowe (np. furosemid). Osiągnięty w ten sposób efekt moczopędny to jednak nie wszystko. W trakcie stosowania leków moczopędnych może dojść także do nadmiernego wydalania potasu, magnezu i wapnia.

Czy opisywane działanie wiąże się z odchudzaniem?

Wskazaniami do stosowania leków moczopędnych są, między innymi, obrzęki pochodzenia wątrobowego i nerkowego, te związane z zastoinową niewydolnością serca czy obrzęk płuc. Leki moczopędne są też niewątpliwie bardzo wartościową grupą preparatów w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Zwiększając wydalanie wody i sodu z moczem leki moczopędne obniżają ciśnienie tętnicze. Stosowanie leków moczopędnych powoduje utratę wody. Nie jest to więc działanie odchudzające, choć nasza waga może przejściowo, na skutek odwodnienia, pokazywać mniej kilogramów. Radość trwa jednak krótko, a konsekwencje lekkomyślnej ingerencji w równowagę wodno-elektrolitową naszego organizmu mogą być bardzo poważne. 

Konsekwencje nieuzasadnionego stosowania diuretyków

Wszystkie leki moczopędne obniżają stężenie sodu we krwi. Większość chorych na nadciśnienie tętnicze ma znaczny nadmiar sodu w surowicy krwi, dlatego stosowanie diuretyku normalizuje jego poziom. W przypadku osób zdrowych stężenie sodu spada za bardzo – stan taki określamy pojęciem „hiponatremii”. Hiponatremia może objawiać się osłabieniem, sennością, zawrotami głowy, zaburzeniami zachowania, wymiotami (przez które traci się dodatkową porcję elektrolitów), a w sytuacjach skrajnych prowadzić do śpiączki. Stosunkowo częstym powikłaniem jest także hipokaliemia (stężenie potasu mniejsze niż 3,5 mmol/l), a groźnym jej następstwem może być wzrost zagrożenia zaburzeniami rytmu serca. Ryzyku hipokaliemii często towarzyszy ryzyko wystąpienia hipomagnezemii (zmniejszenie stężenia magnezu całkowitego w surowicy mniejsze niż 0,65 mmol/l) i hipokalcemii (zmniejszenie stężenia wapnia w surowicy mniejsze niż 2,25 mmol/l).

Presja posiadania szczupłej sylwetki jest obecnie tak wielka, że nawet dwa czy trzy kilogramy nadwagi potrafią wpędzić w kompleksy. W dążeniach do wymarzonej sylwetki nie zapominaj jednak zdrowym rozsądku.

 

 


Podziel się:

Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus