Jęczmień

Ze wszystkich chorób oczu najczęstsze są schorzenia powiek i spojówek. Ponieważ przy krawędzi powiek znajduje się dużo czuciowych włókien nerwowych, to w przebiegu stanu zapalnego następuje napięcie tych tkanek i chorzy odczuwają różne dolegliwości: kłucie, pieczenie, ból o różnym stopniu nasilenia, łzawienie, uczucie obecności ciała obcego pod powiekami, świąd, niekiedy nadwrażliwość na światło.

Wskutek tak dużej różnorodności objawów występujących przy schorzeniach powiek, leki ziołowe mają szerokie zastosowanie. Najczęstszym schorzeniem powiek jest jęczmień.

Jęczmień (łac. hordeolum) inaczej jęczmyk to torbielowata infekcja powieki – ropień powodowany przez zakażenie bakteryjne. Usytuowany jest na brzegach powiek, gruczołów przyrzęsowych i tarczkowych. Jęczmień najczęściej jest skutkiem zakażenia gronkowcem. Przydarza się zwłaszcza dzieciom, które zatarły oczy brudnymi rączkami. Przyjmuje się, że jęczmień miewają osoby długo przebywające w zadymionych pomieszczeniach lub narażone na działanie oparów substancji chemicznych. U kobiet takie kłopoty mogą wywoływać źle dobrane kosmetyki do oczu, a także niestaranne ich zmywanie.
Wyróżnia się dwa rodzaje jęczmienia:
  • jęczmień zewnętrzny (hordeolum externum) – zapalenie gruczołów Zeissa lub gruczołów Molla.
  • jęczmień wewnętrzny (hordeolum internum) – zapalenie gruczołów tarczkowych (Meiboma).
Najczęstszymi objawami tego schorzenia są: zaczerwienienie, swędzenie, łzawienie, bolesność i stan zapalny powiek. Powieki puchną i mogą  przysłonić oko. Dojrzały jęczmień ma wyraźny żółty czubek.
Leczenie
Jęczmień  zwykle pęka samoistnie uwalniając ropę lub zasycha w ciągu tygodnia – nie należy próbować go rozcinać samodzielnie. Trzeba zwilżonym płatkiem kosmetycznym usunąć strupki, które mogły się utworzyć wokół jęczmienia. Do przemycia powieki, a także do codziennego zmywania makijażu, można używać rozcieńczonego szamponu dla dzieci (jest delikatny, nie piecze i doskonale usuwa tłuszcz, który w naturalny sposób gromadzi się między rzęsami w postaci łuseczek).
Leczenie ogranicza się do nagrzewania lub stosowania ciepłych kompresów  ziołowych lub maści okulistycznych na powieki, bądź też dodatkowo kropel do przemywania oczu w przypadku jęczmienia wewnętrznego, które powodują przyspieszenie jego dojrzewania i wspomagają oczyszczenie oka. Przy takim postępowaniu jęczmień zazwyczaj przechodzi samoistnie po kilku dniach. Przy nawracających jęczmieniach lekarz okulista może zastosować kurację antybiotykową. Gdy typowe leczenie zawodzi konieczna może być interwencja chirurgiczna..
Istnieje jednak kilka sposobów na pozbycie się jęczmienia domowym sposobem bez konieczności wizyty u lekarza.
Krok 1
Świetlik łąkowy (Euphrasia rostkoviana Hayne) świetlik lekarski, ptasie oczka, złodziej mleczny to gatunek rośliny jednorocznej należący według systemu Reveala  do rodziny zarazowatych (Orobanchaceae). W innych systematykach zaliczany jest do rodziny trędownikowatych. Występuje na całym obszarze Europy, w Polsce jest rośliną pospolitą świetlik był stosowany do celów medycznych od bardzo dawna, uważano go za ziele uzdrawiające oczy.
Surowcem zielarskim jest ziele świetlika (Herba Euphrasiae). Zawiera glikozyd — aukubinę, garbniki, kwasy fenolowe, olejek eteryczny, pochodne kumaryny, sole mineralne szczególnie dużo związków miedzi i manganu. Używa się go do alergicznych i bakteryjnych zapaleń spojówek. Kwasy zawarte w świetliku mają cechy przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Uszczelniają naczynia krwionośne oczu, zapobiegają także krwawieniom z naczyń siatkówki. Świetlik może być stosowany w zapaleniach spojówek oczu i brzegów powiek, w wiosennym zapaleniu spojówek, przypadkach jęczmieni, a także w przypadkach zmęczenia oczu pracą przy sztucznym świetle, czy długim oglądaniem telewizji. Jest on również cenny dla ludzi, których oczy są nadwrażliwe na promienie słoneczne. Może być polecany do przemywania oczu w przypadkach katarów przebiegających z ostrym łzawieniem. Powinni o nim pamiętać ludzie narażeni na pyły i dymy przemysłowe. Ekstrakt ze świetlika lekarskiego jest wykorzystywany również w homeopatii. Kompozycja składników niektórych z homeopatycznych kropli ocznych jest zbliżona do naturalnego płynu łzowego.
Świetlik lekarski jest wykorzystywany w przemyśle kosmetycznym. Wchodzi on w skład preparatów przeznaczonych do pielęgnacji i demakijażu skóry wokół oczu. Wraz z innymi wyciągami roślinnymi ma działanie przeciwzapalne, likwiduje obrzęki, łagodzi oznaki zmęczenia i stresu. Picie naparu ze świetlika łąkowego dwa razy dziennie wpływa na poprawę sprawności narządu wzroku i ostrości widzenia oraz przynosi ulgę zmęczonym oczom.
Kompres z naparu świetlika łąkowego
Łyżkę posiekanego ziela należy zalać jedną szklanką wrzątku (ok. 200 ml), przykryć i odczekać około 10 min. W przygotowanej esencji namocz wacik a następnie przyłóż do powieki, na której wystąpił jęczmień. Następnie poczekaj aż wacik wystygnie i powtórz zabieg. Kompresy na oko wykonuje się cztery razy dziennie.
Krok 2
Mniszek lekarski (Taraxacum officinale F. H. Wigg.) inaczej mniszek pospolity, mlecz (ze względu na sok mleczny), brodawnik (Podlasie), pępawa (okolice Sandomierza), wole oczy (Pomorze), mlyc (gwara śląska), męska stałość, dmuchawiec to gatunek rośliny wieloletniej z rodziny astrowatych (Asteraceae). Występuje na obszarach o klimacie suboceanicznym. Gatunek kosmopolityczny, w Polsce jest rośliną bardzo pospolitą. Występuje na całym niżu i w niższych położeniach górskich. Surowcem zielarskim jest kwiat – Flos Taraxaci i korzeń – Radix Taraxaci. Korzeń mniszka do celów leczniczych należy zbierać jesienią.
Sok mleczny znajdujący się we wszystkich częściach mniszka zawiera inulinę, kwas krzemowy i lakton (laktukopikryna), witaminy z grup A, B, C, D. Korzeń mniszka (Radix Taraxaci) zawiera gorycze seskwiterpenowe (typ germakranolidu, typ eudesmanolidu), triterpeny (tarakserol, taraksasterol, β–amyryna, lupeol, arnidiolfaradiol), fenolokwasy (cychorynowy, monokawoilowinowy, kawowy, chlorogenowy, p-hydroksyfenylooctowy, cynamonowy), polisacharydy (inulina) i sole mineralne.
Korzeń mniszka lekarskiego jest jednym z najbardziej efektywnych ziół oczyszczających. Działając głównie na wątrobę oraz pęcherzyk zółciowy pomaga w wydalaniu zbędnych produktów przemiany materii. Mniszek lekarski również pobudza pracę nerek zmuszając je do wydalania toksyn poprzez mocz. Dzięki swoim licznym właściwościom leczniczym mniszek lekarski jest używany na wiele problemów zdrowotnych, między innymi na zatwardzenia, problemy skórne (trądzik, łuszczyca, ropienie, wrzody) oraz problemy reumatyczne (skaza moczanowa, zapalenie kości i stawów).
Herbata ze świeżego mniszka lekarskiego
Do szklanki wrzątku (ok. 200 ml) należy dodać jedną łyżeczkę  (ok. 5 g) mniszka lekarskiego. Parzyć pod przykryciem przez 5 min. Po odcedzeniu pić co najmniej 2 razy dziennie. Zioło to pomaga w naturalny sposób wyeliminować z organizmu bakterie powodujące ropnie - w tym jęczmień.
Krok 3
 
Nagietek lekarski (Calendula officinalis L.), pazurki (Mazowsze), miesięcznica (Wlkp.), paznokietki (krakowskie) to gatunek rośliny jednorocznej należącej do rodziny astrowatych (Asteraceae Dumort). Prawdopodobnie pochodzi z terenów śródziemnomorskich lub Iranu, gdzie spotykany jest do dzisiaj na stanowiskach naturalnych. W Polsce jest uprawiany. Surowcem zielarskim są kwiaty brzeżne (języczkowe) nagietka (bez dna kwiatostanowego) - Flos Calendule (Flos sine calicis). Zawierają one: olejek eteryczny do 0,02%, flawonoidy, kartenoidy, związki trójterpenowe (saponozydy): arnidiol i faradiol, śluzy, związki żywicowe, gorycze, kwas jabłkowy i inne.
Zewnętrznie stosuje się zwykle alkoholowe i olejowe wyciągi z kwiatów nagietka, ponieważ podstawowe związki czynne nie rozpuszczają się w wodzie. Podaje się je w różnych uszkodzeniach skóry, jak kontuzje, rany, wrzody, stłuczenia i obtarcia naskórka, a także w owrzodzeniach żylakowych, zapaleniu skóry, żylakach odbytu, oparzeniach, ranach pooperacyjnych, odmrożeniach, wysypkach skórnych i innych. Przetwory z nagietka stosuje się do celów kosmetycznych w postaci maseczek, mleczka, kremu, pasty, szamponu i olejku na cerę suchą, łuszczącą się i skłonną do infekcji, zaczerwienienia i pękania. Stosuje się również na błony śluzowe jako środek przeciwzapalny i bakteriobójczy, przeciw rzęsistkom (irygacje i tampony). Ze względu na właściwości przeciwzapalne i bakteriobójcze nagietek lekarski znalazł zastosowanie także przy leczeniu stanów zapalnych spojówek i przemęczeniu oczu (jest składnikiem niektórych kropli do oczu). Zapobiega nadmiernemu wysuszeniu narządu wzroku i łagodzi jego podrażnienia.
Okłady z naparu kwiatu nagietka
Aby przygotować napar należy ˝ łyżki ziół zalać jedną szklanką wrzątku i pozostawić pod przykryciem na ok. 10 min. W przygotowanej esencji namocz wacik a następnie przyłóż do powieki, na której wystąpił jęczmień. Następnie poczekaj aż wacik wystygnie i powtórz zabieg. Kompresy na oko wykonuje się 4 razy dziennie.
Krok 4
Herbata, czyli napar przyrządzany z liści i pąków grupy roślin, nazywanych tą samą nazwą, należących do rodzaju kamelia (Camellia). Napar herbaciany reguluje procesy trawienne. Posiada właściwości bakteriobójcze i bakteriostatyczne (najlepsza pod tym względem jest herbata zielona). Zawarta w zielonej herbacie kombinacja składników dość skutecznie zwalcza bakterie i wirusy. Flawanole hamują namnażanie się chorobotwórczych drobnoustrojów, zaś witamina C dodatkowo chroni komórki przed agresorami. Z kolei witamina A i karoten chronią błony śluzowe. Dzięki temu zielona herbata jest środkiem nadającym się zarówno do przeciwdziałania, jak i do leczenia wspomagającego chorób infekcyjnych, na przykład grypy, przeziębienia, biegunki czy stanów zapalnych śluzówki jamy ustnej lub dziąseł. Herbatę stosuje się przy grzybicach skóry i narządów płciowych.
Okład na noc z zielonej herbaty
Torebkę z zieloną herbatą zamocz w szklance wrzątku, poczekaj aż troszkę przestygnie, połóż na oko zainfekowane jęczmieniem. Kompresy należy trzymać do wyschnięcia a następnie czynność powtórzyć kilka razy w ciągu dnia.  
Literatura źródłowa u autora. 


Podziel się:


Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus