Łojotokowe zapalenie skóry – leczenie i dieta
Agnieszka Szałańska

Łojotokowe zapalenie skóry – leczenie i dieta

Łojotokowe zapalenie skóry jest jedną z najczęściej występujących dermatoz (chorób skóry) – dotyka około 11,6 proc. ogólnej populacji oraz 70 proc. niemowląt do 3. miesiąca życia. Jest to przewlekła, nawracająca choroba zapalna, która wymaga specjalistycznego leczenia dermatologicznego.

Łojotokowe zapalenie skóry – przyczyny

Przyczyny łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS) nie są jasno sprecyzowane. Przypuszcza się, że u jego źródeł leży nadmierna aktywność gruczołów łojowych połączona z upośledzoną odpowiedzią immunologiczną na obecność na skórze grzyba drożdżopodobnego z rodzaju Malassezia. Wystąpienie łojotokowego zapalenia skóry może być związane także z predyspozycjami genetycznymi oraz zaburzeniami układu odpornościowego i hormonalnego.

Wśród czynników sprzyjających zachorowaniu na ŁZS wymienia się także padaczkę, chorobę Parkinsona, zakażenie wirusem HIV, depresję, łuszczycę czy trądzik. Nie bez znaczenia jest również nasz styl życia – silny stres, zanieczyszczone powietrze, nadużywanie alkoholu i niedobory w diecie (zwłaszcza witamin z grupy B i cynku) mogą zwiększać ryzyko wystąpienia łojotokowego zapalenia skóry.

Objawy łojotokowego zapalenia skóry

Objawami łojotokowego zapalenia skóry są zaczerwienienie (rumień), swędzenie i łuszczenie się skóry. Zmiany występują w miejscach, gdzie znajduje się najwięcej gruczołów łojowych – na owłosionej skórze głowy, w okolicach uszu i brwi, na twarzy (czoło, nos, kości policzkowe), w górnej części klatki piersiowej (okolice mostka), na plecach między łopatkami, a także w okolicach intymnych, pod pachami i w naturalnych zagięciach i fałdach skóry (np. okolice stawów).

Skóra osoby cierpiącej na ŁZS się łuszczy, a powstałe „łuski” mogą mieć zabarwienie białe lub żółtawe. Dodatkowo, ze względu na nadmierny łojotok, skóra może sprawiać wrażenie wilgotnej, tłustej. Zmianom łojotokowym często towarzyszy uczucie swędzenia, które momentami może być nie do zniesienia – skóra jest bardzo podrażniona.

Powiązane produkty

Łojotokowe zapalenie skóry – diagnoza

Pojawienie się powyższych objawów powinno skłonić nas do niezwłocznej wizyty u dermatologa. Łojotokowe zapalenie skóry stwierdza się w podstawowym badaniu dermatologicznym – zmiany łojotokowe obejmują charakterystyczne miejsca. W przypadku wątpliwości, czy mamy do czynienia z ŁZS, AZS (atopowym zapaleniem skóry) czy łuszczycą, lekarz może zlecić dodatkowe badania diagnostyczne, np. biopsję – pobiera się wówczas od pacjenta wycinek zmienionej chorobowo skóry do badania histopatologicznego.

Leczenie łojotokowego zapalenia skóry

Leczenie łojotokowego zapalenia skóry ustala lekarz dermatolog, w zależności od umiejscowienia i nasilenia objawów. Zazwyczaj obejmuje ono stosowanie specjalnych maści, kremów i dermokosmetyków do użytku zewnętrznego. Leki te mają właściwości przeciwzapalne i przeciwgrzybicze, a także działają kojąco i ochronnie na podrażnioną skórę. Do najczęściej stosowanych leków przeciwzapalnych należą glikokortykosteroidy, jednak należy używać ich bardzo ostrożnie i zgodnie z zaleceniami lekarza – nierozsądnie dawkowane mogą przynieść więcej szkód niż korzyści.

Odradza się także stosowanie ich na zmianach obejmujących twarz, ponieważ odstawienie leków ze sterydami może pogorszyć stan skóry. Mniejsze ryzyko wystąpienia różnych działań niepożądanych niesie ze sobą stosowanie maści i kremów zawierających inhibitory kalcyneuryny (takrolimus i pimekrolimus). Można stosować je na twarzy przez długi czas, bez obaw o dotkliwe skutki uboczne, ponieważ substancje czynne leku w minimalnym stopniu dostają się do układu krwionośnego. Na owłosioną skórę głowy zalecane jest używanie szamponów przeciwłupieżowych zawierających pirytionian cynku, a także preparatów, które mają w składzie siarkę, ichtiol lub dziegcie.

Do leczenia pozostałych części ciała (tułów, ramiona, nogi) stosowane są leki przeciwgrzybicze, w których substancjami czynnymi mogą być ekonazol, klotrimazol, izokonazol lub mikonazol. Warto jednak pamiętać, że łojotokowe zapalenie skóry jest chorobą przewlekłą i nawracającą – leczenie znacznie niweluje jej objawy, jednak jego przerwanie lub zaprzestanie może być przyczyną odnowienia się uciążliwych dolegliwości.

Łojotokowe zapalenie skóry – dieta

Przy łojotokowym zapaleniu skóry nie bez znaczenia jest to, co każdego dnia znajduje się w naszym jadłospisie. Odpowiednio dobrane produkty, bogate w witaminy, mikroelementy i kwasy tłuszczowe, mogą wspomagać walkę z chorobą. Jako jeden z czynników wystąpienia ŁZS wymienia się niedobór cynku, witamin z grupy B oraz kwasów tłuszczowych omega-3.

Cynk ma kluczowe znaczenie dla zdrowej skóry – ma właściwości antyoksydacyjne (przeciwutleniające, hamuje powstawanie wolnych rodników), wzmacnia odporność organizmu, łagodzi podrażnienia i przyspiesza gojenie się ran. Dobrym źródłem cynku w diecie są ostrygi, a także wołowina, cielęcina, nasiona sezamu, pestki dyni, kiełki pszenicy, a nawet... gorzka czekolada!

Kolejnym bardzo ważnym składnikiem diety wspomagającej leczenie łojotokowego zapalenia skóry są witaminy z grupy B. Pełnią one wiele ważnych funkcji w naszym organizmie – regulują liczne procesy metaboliczne, wpływają na prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego, a także pobudzają regenerację i odnowę komórek. Witaminy z grupy B znajdziemy w pełnoziarnistych produktach zbożowych, orzechach, pestkach i nasionach, a także w roślinach strączkowych (zwłaszcza fasoli), nabiale (mleku, jajach) i drobiu.

Warto również zadbać o odpowiednią ilość kwasów omega-3 w diecie – wspomagają one działanie układu immunologicznego, a także pracę układu nerwowego i hormonalnego, poprawiają kondycję skóry i mają właściwości przeciwzapalne. Najlepszym źródłem tych kwasów tłuszczowych są tłuste ryby morskie, takie jak łosoś, śledź, dorsz (wątroba), szprotka. Omega-3 znajdziemy także w olejach roślinnych, orzechach i świeżo mielonym siemieniu lnianym.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Lukrecja – co to za roślina? Właściwości, działanie, przeciwwskazania

    Któż z nas chociaż jeden raz w życiu nie zetknął się z niezwykłymi, czarnymi cukierkami o ślimakowatym kształcie? Ponoć albo się je kocha, albo nienawidzi. Charakterystyczny kolor i smak słodycze te zawdzięczają zawartości ekstraktu z lukrecji – rośliny, nad której bogactwem zastosowań warto się pochylić. Czym zatem jest lukrecja, jakie ma właściwości i jaki może mieć wpływ na nasze zdrowie?

  • Co to jest colostrum bovinum (siara bydlęca)? Colostrum na odporność – dla dzieci i dorosłych

    Colostrum, inaczej siara, to naturalne bogactwo związków wspomagających nie tylko odporność, ale również wpływających pozytywnie na poziom żelaza. Ostatnio zyskuje na popularności względem tradycyjnych środków na odporność, mogą ją przyjmować także niemowlęta i dzieci. Rodzaje siary są różne – od bydlęcej, przez owczą, po kozią. Kiedy warto zastosować colostrum? Jakie preparaty znajdziemy na aptecznej półce?

  • Tran – właściwości. Czy tran wpływa na odporność?

    https://www.doz.pl/czytelnia/a15962-Omega-3__wlasciwosci_zrodla_zapotrzebowanie_na_kwasy_tluszczowe_omega-3Tran to olej otrzymywany z dorsza atlantyckiego lub innych ryb dorszowatych (olej z wątroby rekina nie jest tranem, ma bowiem inny skład i inne właściwości). Tran zawiera witaminę D i A, a także kwasy omega-3 (DHA i EPA), które mają korzystny wpływ na układ odpornościowy, nerwowy oraz krwionośny. Kiedy stosować olej z wątroby dorsza? Jak wybrać najlepszy tran dla dziecka i dla osoby dorosłej?

  • Domowe sposoby na wzmocnienie odporności – jak w prosty sposób wzmocnić organizm?

    Stosowanie domowych sposobów na odporność może okazać się bardzo dobrym rozwiązaniem, które z jednej strony pomoże w uniknięciu rozwoju infekcji, a z drugiej wspomoże terapię lekami, poprzez pobudzenie układu immunologicznego. W poprawie kondycji układu odporności istotne jest przestrzeganie kilku zasad, zaczynając od codziennego obowiązku zjedzenia pożywnego śniadania, kończąc na suplementacji żelaza i kwasów omega-3, których być może w pełni nie dostarczamy wraz z posiłkami. Dbając o naszą odporność niezmiernie istotne jest dbanie o nasz układ pokarmowy. Jakie suplementy przyjmować, czego unikać, a nad czym popracować w trosce o odporności? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Suplementy i witaminy na odporność – jak uniknąć infekcji?

    Suplementy na odporność stały się bardzo popularne szczególnie w okresie pandemii COVID-19. Sięgamy po nie równie często w okresie zmieniających się pór roku, licząc, że pomogą nam uniknąć infekcji bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych. Preparaty na odporność mają przede wszystkim stymulować układ immunologiczny tak, aby ten szybciej i mocniej odpowiadał na atakujące go patogeny chorobotwórcze. Jak wybrać najlepsze suplementy zwiększające odporność, jak je dawkować i czy można je zażywać będąc w ciąży?

  • Dlaczego profilaktyczne picie płynu Lugola jest niebezpieczne dla zdrowia?

    W ostatnich dniach bardzo wzrosło zainteresowanie płynem Lugola. Niektórzy próbują stosować go profilaktycznie, a nie z powodu wyraźnych wskazań zdrowotnych. Wprawdzie płyn Lugola wykazuje działanie antyseptyczne, a znajdujący się w nim jod wpływa korzystnie na pracę tarczycy, ale zażywanie go na „własną rękę” może mieć bardzo negatywne, a wręcz tragiczne w skutkach konsekwencje. Dlaczego nie powinniśmy stosować płynu Lugola bez wyraźnych wskazań lekarskich i czym jest trądzik jodowy? 

  • Co to jest cholekalcyferol – czyli jak powstaje witamina D w kapsułkach?

    Cholekalcyferol jest formą witaminy D3, która jest niezbędna do utrzymania zdrowego układu kostnego i zdrowia skóry. Może być syntetyzowana przez skórę pod wpływem promieni UVB lub przyjmowana w formie suplementów diety. Ułatwia wchłanianie wapnia i fosforu, umożliwiając m.in. prawidłowy rozwój kości i zębów.

  • Jad pszczeli – jakie ma właściwości lecznicze?

    Jad wytwarzany przez pszczoły miodne (Apis mellifera) to bezwonna, bezbarwna, gorzka ciecz, zawierająca mieszaninę różnych aktywnych substancji, takich jak peptydy, białka o właściwościach enzymatycznych czy biogenne aminy. Mimo że jest toksyną, która może prowadzić do wystąpienia reakcji alergicznej, to posiada także liczne właściwości prozdrowotne. Jakie są wyniki badań dotyczących jadu pszczelego?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij