Przygotowanie do ciąży

Decydując się na dziecko, każda kobieta musi odpowiednio się przygotować. Oto 14 rzeczy, o których nie powinna zapomnieć.

Decydując się na dziecko, każda kobieta musi postarać się odpowiednio przygotować do ciąży oraz porodu. Takie przygotowanie powinno rozpocząć się na około rok przed planowaną ciążą oraz obejmować wykonanie badań lekarskich, jak również właściwy styl życia, na który składa się odżywianie, aktywność fizyczna, używki oraz zabiegi pielęgnujące własne ciało. Zatem od czego należałoby zacząć staranie o przyszłego członka rodziny? Od wykonania szeregu badań.

Badania

Zarówno przyszła mama, jak i przyszły tata, muszą wykonać kilka badań, nawet, jeśli czują się zupełnie zdrowi. Ma to na celu zabezpieczyć ich przyszłe maleństwo przed ewentualnym schorzeniem, którego mogłoby się nabawić od nieświadomych swojej choroby rodziców. Wcześniejsze badania umożliwiają rodzicom poprawienie swojego stanu zdrowia, oczywiście, jeśli zajdzie taka konieczność. Dlatego bardzo ważne jest by obydwoje spotkali się z ginekologiem i wspólnie przedyskutowali wszystkie aspekty związane z poczęciem nowego życia.

Badania lekarskie i laboratoryjne

Przyszli rodzice powinni wspólnie wybrać się do swojego lekarza rodzinnego i poinformować go o tym, że planują mieć dziecko. Wtedy lekarz zleci im odpowiednie badania.

Zarówno dla mamy, jak i dla taty, lekarz zaleci wykonanie:

  • Morfologii krwi.
  • Szybkości opadania krwinek czerwonych (OB).
  • Badania ogólne moczu.
  • Poziomu glukozy.
  • Poziomu transaminaz wątrobowych (ALAT i ASPAT).
  • Poziomu antygenu Hbs.

Dzięki tym badaniom przyszli rodzice dowiedzą się czy:

  • Nie cierpią na niedokrwistość - poinformuje o tym poziom hemoglobiny, hematokrytu oraz czerwonych ciałek krwi (erytrocytów) oznaczany w morfologii.
  • W ich organizmie nie toczy się stan zapalny - wiedzy na ten temat dostarczy poziom białych krwinek (leukocytów) oraz płytek krwi (trombocytów) także zawarty w morfologii oraz wynik OB.
  • Nie mają problemów z zakażeniem w drogach moczowych - informacje uzyskane z badania moczu.
  • Ich wątroba funkcjonuje prawidłowo - będą to wiedzieć na podstawie wysokości poziomu transaminaz.
  • Nie mają problemów z poziomem cukru - poziom zbadany z próbki krwi powie czy nie jest go za dużo, albo za mało.
  • Nie są nosicielami żółtaczki typu B (WZW B) - dzięki oznaczeniu antygenu Hbs.

Dodatkowo, przyszła mama powinna wykonać:

  • Badanie poziomu hormonów tarczycy (TSH, FT3, FT4) - aby przekonać się czy nie choruje na nadczynność lub niedoczynność tego narządu.
  • Badanie przeciwciał IgM oraz IgG w kierunku toxoplazmozy - Jest to odzwierzęca choroba, którą można zarazić się od swojego pupila (częściej kota, rzadziej psa) lub jedząc surowe mięso. Dla osoby dorosłej zakażenie jest zazwyczaj bezobjawowe i nie wymaga leczenia. O przebyciu dawnego zakażenia świadczy poniesiony poziom przeciwciał IgG. Natomiast wysokie miano przeciwciał klasy IgM sugeruje świeże zakażenie, które jest niesłychanie groźne dla płodu i w porę nie wykryte oraz nie leczone może przyczynić się do powstania szeregu wad wrodzonych u dziecka.
  • Badanie przeciwciał IgM oraz IgG w kierunku cytomegalii - Jest to wirus, który dla dorosłej osoby nie jest groźny, natomiast w ciąży, dla dziecka, bywa śmiertelny. Dlatego tak ważne jest wykonanie tego badania. Przy rozpoznaniu świeżego zakażenia (wysokie miano IgM) konieczne jest natychmiastowe włączenie leczenia.
  • Badanie przeciwciał skierowanych przeciwko wirusowi różyczki - każda dziewczynka w wieku 10-13 lat podlega obowiązkowemu szczepieniu przeciwko tej chorobie i wytwarza przeciwciała wymierzone w wirusa. Aczkolwiek, z czasem poziom uodparniających przeciwciał może się obniżyć i przestać zabezpieczać kobietę przed wirusem. Dlatego, przed zajściem w ciążę, należy oznaczyć przeciwciała i ewentualnie poddać się uzupełniającemu szczepieniu. Należy także pamiętać o tym, że przebycie różyczki w przeszłości nie oznacza, że nie możemy zachorować na nią ponownie. Dlatego też nawet kobiety, które na nią chorowały, muszą zachować czujność i oznaczyć przeciwciała.

Badanie ginekologiczne

Bardzo ważne jest, aby w okresie planowania ciąży, jak również w jej trakcie, kobieta była pod stałą opieką jednego ginekologa. Kobieta powinna wybrać lekarza, do którego będzie miała pełne zaufanie. W końcu będzie to lekarz, którego zadanie to sprawowanie opieki zarówno nad matką, jak i nad jej przyszłym dzieckiem. Zatem na lekarzu spoczywa duża odpowiedzialność, gdyż troszczy się on jednocześnie o dwa życia. Dlatego też kobieta musi z lekarzem współpracować, mówić mu o wszystkim, co ją niepokoi, dzielić się z nim wszystkimi wątpliwościami, jak również pytać o wszystko, co tylko chce wiedzieć. Lekarz natomiast musi cierpliwie odpowiadać na wszystkie pytania, tłumaczyć wątpliwości, mówić zrozumiałym dla pacjentki językiem, jak również dopuszczać możliwość badania kobiety w obecności partnera, gdyż dla niektórych pań w okresie ciąży jest to bardzo ważne. W trakcie pierwszej wizyty lekarz powinien dobrze poznać swoją pacjentkę. Chodzi tu o jej przeszłość i przebyte choroby, ewentualne leki, które przyjmowała lub przyjmuje, a także używki i styl życia.

W czasie pierwszej wizyty ginekolog zleci następujące badania:

  • Cytologię,
  • Ocenę stopnia czystości pochwy,
  • USG narządu rodnego,
  • USG piersi,
  • Poziomy żeńskich hormonów płciowych,
  • Grupę krwi oraz oznaczenie czynnika Rh,
  • Pomiar wagi i ciśnienia.


Lekarz zapyta także, na jakie badania skierował pacjentkę lekarz rodzinny i poprosi o ich wyniki. Jeśli uzna za konieczne, skieruje pacjentkę na dane badanie po raz kolejny lub zaleci inne, nie wykonywane do tej pory. W czasie ciąży wizyty u lekarza będą rutyną, dlatego należy się do nich przyzwyczaić. Najczęściej wizyty u lekarza odbywają się co 4 tygodnie, natomiast od początku 8 miesiąca - co 2 tygodnie.

Badania genetyczne

W okresie planowania ciąży obydwoje partnerzy muszą zastanowić się nad tym, czy w ich rodzinach nie urodziło się kiedyś dziecko obarczone chorobą genetyczną lub z widocznymi dysproporcjami w budowie ciała lub z upośledzeniem umysłowym. Należy przeanalizować, czy bliscy krewni nie chorują na padaczkę czy hemofilię. O wszystkich takich przypadkach należy poinformować swojego ginekologa który, jeśli uzna za konieczne, skieruje przyszłych rodziców do poradni genetycznej. Także, jeśli przyszła mama ma powyżej 35 lat, będzie musiała udać się do takiej poradni. Taka wizyta jest związana z faktem, że kobiety po 30 roku życia są obarczone większym ryzykiem urodzenia dziecka z zespołem genetycznym.

Badanie stomatologiczne

Każda kobieta planująca ciążę musi odwiedzić stomatologa, choć jak wiadomo nie jest to miła wizyta i wszystkich napawa lękiem. Niestety, jest ona niezbędna. Przed poczęciem dziecka należy sprawdzić, jaki jest stan uzębienia i czy nie wymaga ono „naprawy”. Jest to niesłychanie istotna sprawa, gdyż zęby objęte próchnicą mogą być źródłem groźnych bakterii, przede wszystkim paciorkowców, które mogą przyczynić się do powstania uogólnionego zakażenia w kobiecym organizmie. Te mikroorganizmy mogą być niebezpieczne także dla dziecka. Ponadto, w okresie ciąży, nie można wykonywać niektórych zabiegów stomatologicznych ze względu na konieczność podawania znieczulenia. Każdą interwencję stomatologiczną trzeba dokładnie przedyskutować z lekarzem.

Szczepienia

Planując ciążę kobieta musi zastanowić się czy nie powinna wykonać jakichś szczepień, gdyż przed niektórymi chorobami zakaźnymi można się uchronić.

Zalicza się do nich przede wszystkim:
 

  • WZW B (wirusowe zapalenie wątroby typu B, żółtaczka typu B). Jeśli kobieta nie była zaszczepiona, powinna to zrobić. WZW B jest chorobą, którą można zarazić się między innymi drogą krwi. Dlatego w przypadku ewentualnego zakażenia niezaszczepionej matki, ryzyko zakażenia dziecka w czasie porodu jest duże. Dodatkowo, w okresie ciąży, wirus WZW B może doprowadzić nawet do poronienia.

  • Różyczka. Koniecznie należy oznaczyć poziom przeciwciał w surowicy, które chronią przed wirusem różyczki. Każda dziewczynka w wieku 10-13 lat podlega obowiązkowemu szczepieniu, jednak z biegiem lat poziom przeciwciał zapobiegających zakażeniu może się zmniejszyć. Wtedy koniecznie należy się „doszczepić”. Wirus różyczki, który zaatakuje nieodporną kobietę w ciąży, może doprowadzić do powstania szeregu wad rozwojowych u płodu, poronienia lub urodzenia martwego dziecka.

Witaminy

Planując ciążę, kobieta powinna zacząć przyjmować witaminy, aby zapewnić ich prawidłowy poziom w organizmie, nieco inny niż u kobiety, która nie planuje potomstwa. Przyszła matka musi zadbać o poziom niezbędnych składników odpowiedni dla siebie jak i dla dziecka. Najlepiej stosować specjalne zestawy witamin stworzone właśnie dla przyszłych matek. Mówiąc o witaminach, koniecznie należy wspomnieć o jednej z nich, a mianowicie o kwasie foliowym. Należy zacząć go przyjmować nawet 3 miesiące przed planowanym staraniem się o dziecko, choć najlepiej byłoby, aby stosowały go wszystkie kobiety w wieku rozrodczym, które współżyją. Funkcja tej witaminy jest niesłychanie istotna, gdyż zapobiega powstawaniu wad cewy nerwowej u dziecka. Jej profilaktyczna dawka wynosi 0,4 mg dziennie, zaś u kobiet, u których w rodzinie obecne były przypadki wad układu nerwowego u dzieci – 4 mg dziennie. Suplementacja tej witaminy jest tym bardziej istotna, że ludzki organizm nie jest sam w stanie jej wyprodukować i cały jej zapas musi pochodzić z diety.

Przyjmowane leki

Jeśli kobieta przyjmuje na stałe leki z powodu przewlekłej choroby (nadciśnienie, cukrzyca, choroby tarczycy i wiele innych), koniecznie musi poinformować o tym ginekologa w trakcie pierwszej wizyty. Lekarz podejmie wtedy decyzję, czy może nadal je stosować czy też zajdzie konieczność zmiany terapii na inną. Absolutnie nie wolno zatajać przed lekarzem swoich chorób i zażywanych preparatów, gdyż tym sposobem można przyczynić się do zaszkodzenia nie tylko sobie, ale także swojemu przyszłemu dziecku.

Hormonalna antykoncepcja

Jeśli przyszła mama stosuje hormonalne środki antykoncepcyjne (tabletki, plastry, zastrzyki czy też wkładkę wewnątrzmaciczną), musi przestać ich używać co najmniej na trzy miesiące przed rozpoczęciem starań o dziecko. Preparaty hormonalne są bowiem przekształcane w kobiecym organizmie w metabolity, które krążą w naczyniach krwionośnych i mogą przedostawać się do płodu wywierając na dziecko niekorzystny wpływ, np. mogą doprowadzić do maskulinizacji, czyli pojawienia się cech męskich u żeńskich płodów. Okres trzymiesięczny to minimum, które umożliwia całkowite pozbycie się ich z kobiecego organizmu.

Masa ciała

Bardzo ważna sprawa, to kontrolowanie swojej wagi. Przed ciążą indeks BMI (czyli stosunek masy ciała do wzrostu w metrach do kwadratu) powinien mieścić się w granicach normy, czyli pomiędzy 20 a 25.
 
Niedowaga, czyli BMI poniżej 20, może znacznie utrudniać donoszenie ciąży i prowadzić nawet do poronienia. Za szczupłe kobiety często muszą przez całą ciążę leżeć, gdyż nawet najmniejszy wysiłek mógłby spowodować powikłania, włącznie z utratą dziecka. Natomiast kobiety otyłe (BMI powyżej 25) są z kolei częściej narażone na wystąpienie szeregu chorób, groźnych zarówno dla nich, a przede wszystkim dla dziecka. Najczęstszymi chorobami związanymi z otyłością są cukrzyca i nadciśnienie tętnicze.

Odżywianie

Planując ciążę, przyszła mama musi zacząć prawidłowo się odżywiać. Jej jadłospis ma być bogaty w źródło cennych witamin i minerałów, czyli warzyw i owoców. Ważne są także substancje budulcowe, czyli głównie białko, którego najwięcej można znaleźć w nabiale oraz potrawach mięsnych. Niesłychanie ważnym elementem diety są ryby bogate w nienasycone kwasy tłuszczowe omega- 3 oraz omega-6, które pozytywnie wpływają na poziom cholesterolu. Należy jeść pięć mniejszych posiłków dziennie i zadbać o ich urozmaicenie. Każdy posiłek powinien zawierać około stu gramów warzyw lub owoców, które oprócz tego, że zawierają witaminy i mikroelementy, dodatkowo są bogate w błonnik, dzięki czemu regulują pracę jelit i zapobiegają zaparciom.

Używki

Przyszła mama powinna pozbyć się wszystkich złych nawyków. Nie wolno palić papierosów i pić alkoholu! Nikotyna i alkohol znacznie zwiększają ryzyko rozwoju wad wrodzonych u dziecka, a także mogą obniżyć w znaczący sposób poziom intelektualny dziecka. Jeśli chodzi o inną, popularną używkę – kawę, nie należy pić jej w dużych ilościach. Można spożywać umiarkowanie mocną kawę raz w tygodniu.

Aktywność fizyczna

Ważną sprawą jest, aby przed ciążą wzmocnić nieco swoje mięsnie, aby w okresie ciąży mniej uskarżać się na bóle kręgosłupa oraz kończyn dolnych. Przyszła mama, której jak najbardziej może towarzyszyć przyszły tata, powinna chociaż raz w tygodniu uczestniczyć w zajęciach fizycznych. Można chodzić na basen, biegać, jak również wykonywać ćwiczenia rozciągające.

Zabiegi pielęgnujące ciało

Planując dziecko, nie można zapomnieć o swoim ciele. Wiele kobiet boi się zajścia w ciążę ze względu na zmianę sylwetki czy wyglądu skóry. Faktem jest, że w trakcie ciąży zachodzą pewne zmiany, ale w dużym stopniu możemy je kontrolować. Przede wszystkim należy przywiązywać dużą wagę do odpowiedniego nawilżenia skóry. Trzeba dbać, aby była elastyczna i jędrna. Dostępnych jest wiele preparatów poprawiających jej regenerację. Stosowanie ich zmniejszy w znacznym stopniu ryzyko wystąpienia rozstępów w okresie ciąży. Ponadto, już po urodzeniu dziecka, jędrna skóra znacznie szybciej ulegnie regeneracji i powróci do ładnego i zdrowego wyglądu. Przed ciążą można skusić się także parę razy na wizytę u kosmetyczki i zabieg ujędrniający całe ciało, a na pewno żadna kobieta nie będzie tego żałowała.
 


Podziel się:


Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus