Tasiemczyce

Podstawowe informacje
Znajdź lekarza Choroby zakaźne i pasożytnicze
Encyklopedia leków Choroby zakaźne i pasożytnicze

Tasiemczyce są chorobami inwazyjnymi przewodu pokarmowego wywołanymi przez tasiemca.

Epidemiologia:
Najczęstszą tasiemczycę wywołuje tasiemiec nieuzbrojony (Taenia saginata).

Przyczyny:
Tasiemczyce są wywoływane przez tasiemce: karłowatego, bąblowcowego, bruzdogłowca szerokiego, uzbrojonego i nieuzbrojonego. Wszystkie tasiemce, z wyjątkiem tasiemca karłowatego, muszą mieć dwóch żywicieli. Zwierzęta hodowlane (świnie oraz bydło) pośrednio uczestniczą w zakażaniu człowieka.

Tasiemiec nieuzbrojony - człowiek zaraża się, jedząc surowe lub niedogotowane mięso wołowe zarażone wągrami, z których rozwija się tasiemiec. Tasiemiec uzbrojony - człowiek jest żywicielem ostatecznym albo żywicielem pośrednim. Żywicielem pośrednim jest też trzoda chlewna. Człowiek zaraża się, spożywając niedogotowane lub surowe mięso wieprzowe zawierające wągry tasiemca.

Znajdujące się w środowisku jaja mogą także przedostać się do żołądka człowieka poprzez brudne ręce, nie myte jarzyny, owoce i inne produkty lub drogą samozarażenia (autoinwazji), gdy człowiek jest nosicielem tasiemca.

Objawy:
Objawy tasiemczycy mogą być różne, w zależności od jej przyczyny. Najczęstsze objawy to bóle brzucha, biegunki lub zaparcia, nudności, brak apetytu lub jego wzrost, spadek masy ciała. Rzadziej występujące objawy to niedrożność przewodu pokarmowego, niedokrwistość, ucisk w gardle, zmiany skórne. W części przypadków objawy mogą w ogóle nie występować.

Zarażenie tasiemcem uzbrojonym może prowadzić do wągrzycy, spowodowanej przez postać larwalną tasiemca, wówczas objawy zależą od liczby i umiejscowienia wągrów (larw). Najczęstsza i najbardziej niebezpieczna jest wągrzyca ośrodkowego układu nerwowego. W przypadku zajęcia ośrodkowego układu nerwowego pojawiają się drgawki, zaburzenia psychiczne i objawy wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego (bóle głowy, nudności, wymioty, senność, sztywność karku). Wągry często lokalizują się w gałce ocznej i mogą prowadzić do ślepoty.

Rozpoznanie:
Rozpoznanie na podstawie objawów klinicznych jest trudne, gdyż objawy te są mało charakterystyczne. Niezbędne jest zbadanie kału pod kątem wykrycia obecności członów tasiemca lub jego jaj.

Leczenie:
Leczenie opiera się na podawaniu swoistych leków, zwalczających zarażenie.