Laktator – przydatny gadżet czy zbędny wydatek?
Joanna Naczyńska

Laktator – przydatny gadżet czy zbędny wydatek?

Decyzja o karmieniu naturalnym jest najlepszym prezentem jaki możesz dać dziecku po jego pojawieniu się na świecie. Jest to sposób karmienia zalecany przez Światową Organizację Zdrowia i ma niepodważalne, korzystne znaczenie dla zdrowia dziecka. Jeśli tylko nie ma przeciwwskazań do karmienia piersią, warto rozpocząć je już w pierwszych godzinach po porodzie, kiedy w gruczołach sutkowych następuje produkcja siary, czyli pierwszego pokarmu, bardzo bogatego w składniki odżywcze i odpornościowe. Nawet, jeżeli dziecko rodzi się jako wcześniak i musi przebywać na innym oddziale niż matka, nie posiada odruchu ssania – warto zrobić wszystko, by otrzymało pokarm matki.

Pokarm jest produkowany w organizmie kobiety po porodzie pod wpływem hormonów oraz stymulacji gruczołu sutkowego poprzez ssanie dziecka. Jeśli nie możemy przystawić dziecka do piersi, warto odciągnąć pokarm i przekazać personelowi medycznemu w celu podania dziecku przebywającemu np. w inkubatorze. Pomocne są wówczas laktatory, które – naśladując odruch ssania – stymulują produkcję i wypływ mleka. Laktator przyda się ponadto mamom, które planują odciąganie pokarmu w celu jego przechowania i podania dziecku na przykład podczas wyjścia z domu, gdy dziecko zostaje pod opieką taty czy babci. Używanie laktatora może też pomóc w kształtowaniu płaskich brodawek, które czasem mogą utrudniać dziecku ssanie i powodować, że nie będzie wystarczająco najedzone. Na jaki laktator się zdecydować? Wybór jest duży. Aby był łatwiejszy, warto poznać typy laktatorów.

Laktator ręczny

Ten typ laktatora posiada silikonowy lejek, który szczelnie dopasowuje się do kształtu piersi oraz ręczny tłok o wygodnym, ergonomicznym kształcie. Pod wpływem ruchów tłoka wytwarza się siła ssąca umożliwiająca skuteczne odciąganie pokarmu.

Konstrukcja laktatora sprawia, że karmiąca mama może wygodnie usiąść podczas używania laktatora. Nie ma potrzeby pochylania się do przodu, aby mleko prawidłowo wypływało z piersi. Pokarm zbiera się bezpośrednio w czystej butelce będącej elementem laktatora. Wygodna pozycja i odprężenie podczas odciągania sprzyjają łatwiejszemu wypływaniu mleka. Nakładka masująca pierś ma miękką, aksamitną fakturę, która jest ciepła w dotyku, aby wygodnie i delikatnie stymulować wypływ mleka.

Laktator ręczny nie wymaga zasilania, dzięki czemu jest bardzo dyskretny. Ponadto niewielki ręczny laktator z łatwością zmieści się w każdej torbie, dzięki czemu jest bardzo praktyczny np. w podróży.

Laktator elektryczny

W przypadku tego laktatora karmiąca mama może odprężyć się i, uruchamiając jeden przycisk, odciągnąć z piersi pokarm. Laktator naśladuje dwufazowy przebieg ssania dziecka (fazę stymulacji wypływu pokarmu i fazę głębokiego ssania), dzięki czemu odciąga więcej mleka w krótszym czasie.

Laktatory elektryczne najczęściej posiadają opcję regulacji siły ssania. Mają również możliwość zapamiętywania indywidualnych preferencji karmiącej mamy.

Laktator elektryczny jest nieco większy niż ręczny, z tego powodu nie tak łatwo zmieścić go w torebce. Ponadto, nawet ten, którego producent zadeklaruje cichą pracę, będzie mniej dyskretny niż laktator ręczny. Ten produkt wydaje się najbardziej odpowiedni dla mam, które pokarm będą odciągały głównie w domu.

Na rynku dostępne są również laktatory elektryczne, które mogą być używane także jako laktatory ręczne. Decydując się jednak na zakup produktu typu „dwa w jednym” należy liczyć się z odpowiednio wyższą ceną.

Czym jest odciągacz pokarmu?

Ręczny odciągacz pokarmu kobiecego przeznaczony jest do zapobiegania stanom zapalnym piersi matek karmiących poprzez usuwanie nadmiaru pokarmu lub jego pozostałości podczas laktacji. Składa się z gumowej gruszki i zbiorniczka lejkowato rozszerzonego z kulistym zagłębieniem-skierowanym ku dołowi. Przez uciskanie gruszki wytwarza się siła ssąca, a odciągany pokarm zbiera się w kolistym zbiorniczku.

Należy pamiętać, że pokarmu, który bezpośrednio zetknął się z gruszką z tworzywa, nie można podawać dziecku.

Ten typ odciągacza pokarmu wydaje się być najlepszym rozwiązaniem dla kobiet, które chcą jedynie usuwać nadmiar pokarmu z piersi, a nie odciągać pokarm w celu podania go dziecku.

Przy podejmowaniu decyzji warto zwrócić uwagę, czy zestaw z akcesoriami dołączonymi do laktatora – zarówno ręcznego, jak i elektrycznego – zawiera butelkę z nakrętką i dyskiem uszczelniającym, który pozwala na bezpieczne przechowywanie pokarmu, a następnie nakarmienie dziecka po wymianie dysku na smoczek dynamiczny. Rozwiązanie to jest bardzo praktyczne zwłaszcza w podróży.

Przechowywanie pokarmu

Kiedy okaże się, że musimy przechować odciągnięty pokarm, możemy zrobić to bezpiecznie w woreczkach przeznaczonych do tego celu. Należy jednak pamiętać, że proces ten wymaga zachowania bardzo dużej higieny, przestrzegania instrukcji i zasad przechowywania świeżego pokarmu. Torebki przeznaczone do przechowywania pokarmu są jednorazowego użytku. Są sterylne i umożliwiają utrzymanie najwyższej jakości mleka matki. Pokarm w nich można przechowywać w lodówce lub zamrażarce. Konstrukcja torebki umożliwia przechowanie w pozycji pionowej, co zapobiega rozlaniu mleka. Woreczki posiadają etykietę, na której można zamieścić informacje o dacie ściągnięcia czy zamrożenia mleka.

Producenci akcesoriów do przechowywania pokarmu zalecają, by przechowywać świeży pokarm w lodówce w temperaturze 4°C do 96 godzin, a pokarm rozmrożony do 24 godzin. W zamrażalniku można przechowywać świeżo ściągnięty pokarm przez okres 3-6 miesięcy. Nigdy nie wolno powtórnie zamrażać rozmrożonego pokarmu!

Zalecane jest powolne rozmrażanie pokarmu (np. przez całą noc w lodówce), woreczków nie można podgrzewać w kuchenkach mikrofalowych. W razie jakichkolwiek wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem, położną lub farmaceutą.

Na rynku znajdują się również pojemniki do przechowywania pokarmu, które – przy przestrzeganiu instrukcji – mogą być używane wielokrotnie. Warto porozmawiać w aptece z farmaceutą, który pomoże dobrać produkt odpowiedni do potrzeb młodej mamy.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Ciemiączko u dziecka – gdzie się znajduje i kiedy zarasta? Jak o nie dbać?

    Ciemiączka są fizjologicznymi strukturami w obrębie czaszki noworodka i niemowlęcia. Ich głównym zadaniem jest zmniejszenie obwodu główki podczas przechodzenia przez kanał rodny w tracie porodu. Jakie są rodzaje ciemiączek u noworodków? Gdzie się znajdują i kiedy powinny się zrastać? Jak dbać o ciemiączko u noworodków? Podpowiadamy.

  • Złamanie zielonej gałązki – przyczyny, objawy, rozpoznanie, leczenie złamania podkostnowego u dzieci

    Złamanie zielonej gałązki jest charakterystyczne dla wieku dziecięcego, dotyczy niemowląt, małych dzieci oraz nastolatków. Jest to złamanie zamknięte, podkostnowe – bez przerwania ciągłości okostnej. Kość przypomina wtedy ułamaną, młodą gałązkę drzewa, stąd nazwa tego urazu. Złamania typu zielona gałązka nie są skomplikowane, nie wymagają nastawiania ani operacji, a kość zazwyczaj szybko się zrasta. Jak wygląda leczenie i rehabilitacja złamania typu torus?

  • Ukąszenia owadów u dzieci – objawy i pierwsza pomoc. Co stosować na ugryzione miejsca?

    Ukąszenia owadów, zwłaszcza w sezonie letnim, przysparzają sporo problemów, gdyż mogą wywoływać silny świąd, obrzęk w miejscu ukłucia lub nawet prowadzić do zagrażającego życiu wstrząsu anafilaktycznego u osób uczulonych na jad insektów. Jak postępować w przypadku ukąszeń owadów u dzieci? 

  • Stulejka u dziecka – jak rozpoznać stulejkę i jak wygląda jej leczenie?

    Stulejkę definiuje się jako niezdolność do odsunięcia napletka pokrywającego żołądź prącia. Jest to niewielka wada anatomiczna występująca najczęściej u chłopców (do 3.-4. roku życia stan ten dotyczy ok. 90% dzieci płci męskiej i jest on fizjologiczny). U starszych dzieci w przypadku stulejki zaleca się zabiegi polegające na delikatnym odsuwaniu napletka i stosowaniu maści sterydowej. Stulejka patologiczna, która wymaga interwencji chirurgicznej, powstaje przeważnie na skutek stanów zapalnych bądź urazów.

  • Dyspraksja (syndrom niezdarnego dziecka) – przyczyny i objawy dyspraksji rozwojowej

    Dyspraksja, nazywana również syndromem dziecka niezdarnego, to dysfunkcja percepcyjno-motoryczna przejawiająca się zaburzeniami koordynacji rozwojowej. Dzieci dyspraktyczne mają trudności z planowaniem i wykonywaniem czynności zarówno w zakresie motoryki małej (np. z rysowaniem, pisaniem, zapinaniem guzików), jak i w zakresie motoryki dużej (np. gra w piłkę, jazda na rowerze). Dyspraksja objawia się także opóźnionym rozwojem mowy, trudnościami ze skupieniem i z nauką czy zaburzeniami równowagi. Nie wpływa ona jednak na inteligencję. Aby pomóc dziecku, warto udać się do specjalistów, m.in. terapeuty SI, logopedy, pedagoga, aby dobrać odpowiednią terapię.

  • Kołdra obciążeniowa – działanie i wskazania do stosowania kołdry sensorycznej

    Kołdra obciążeniowa jest wykorzystywana w zaburzeniach propriocepcji, które pojawiają się m.in. u osób z autyzmem, ADHD czy zaburzeniami przetwarzania sensorycznego. Często jest także zalecana przy bezsenności, depresji, zespołach lękowych. Kołderka sensoryczna stymuluje czucie głębokie, "wyciszając" układ nerwowy. Jej stosowanie rozluźnia, relaksuje, poprawia jakość snu, redukuje napięcie. Wyjaśniamy, jak prawidłowo używać kołdrę obciążającą oraz jak dobrać jej wagę i rozmiar do potrzeb użytkownika. 

  • Perły Epsteina – przyczyny i leczenie torbieli dziąsłowych u dziecka

    Perły Epsteina to rodzaj torbieli dziąsłowych. Są to niewielkie zmiany o charakterze cyst wypełnione keratyną, które pojawiają się u niemowląt. Lokalizują się na podniebieniu i nie powodują żadnych dolegliwości. Perły Epsteina nie są groźne, jednak łatwo je pomylić z pleśniawkami czy aftami, dlatego też każde zmiany w jamie ustnej dziecka należy skonsultować z pediatrą. 

  • Koślawość kolan – przyczyny i leczenie koślawych kolan u dzieci i dorosłych. Ćwiczenia na koślawe kolana

    Koślawość kolan to deformacja kończyn dolnych dotycząca przede wszystkim dzieci, choć może występować także u osób dorosłych. Do 6. roku życia koślawe kolana u dziecka są stanem fizjologicznym, jeśli natomiast nieprawidłowa budowa kolan utrzymuje się dłużej, należy udać się do ortopedy oraz fizjoterapeuty. Jak przebiega terapia koślawości kolan?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij