Wycieczka w góry – jak się do niej przygotować?

Góry nie tylko fascynują pięknem, potęgą i tajemniczością – są również niebezpieczne. Zdawać sobie z tego sprawę powinni zwłaszcza początkujący wędrowcy, ale także doświadczeni podróżnicy. Do górskiej wycieczki należy się odpowiednio przygotować, pamiętając o kilku podstawowych zasadach, które uchronią przed trudnościami, jak i niebezpieczeństwami.

Nagłe zmiany pogody, temperatur, ograniczona widoczność (tak charakterystyczne dla gór), jak i zwyczajne zmęczenie – mogą skutkować wypadkiem bądź nieprzyjemnym zdarzeniem na szlaku. Oto kilka niezawodnych zasad, które gwarantują udany i bezpieczny pobyt w górach.

Krok pierwszy – minimalna wiedza

Przed wyruszeniem w góry niezbędna jest podstawowa wiedza dotycząca oznaczenia szlaków. Wiele osób uważa, że kolory, którymi są oznaczone szlaki, oznaczają stopień trudności. Jest to błędne przekonanie - kolor oznaczenia szlaku ma się nijak do zaawansowania trudności trasy nim oznaczonej.

W przypadku pieszych szlaków górskich stosuje się pięć kolorów:

  • Czerwony – jest szlakiem głównym, prowadzącym przez najciekawsze i najbogatsze przyrodniczo miejsca, w tym także najurokliwsze krajobrazy.
  • Niebieski – oznacza niekoniecznie trudną trasę, ale za to bardzo długą (jest to szlak dalekobieżny).
  • Zielony – jest krótkim szlakiem. Bardzo często powstaje po to, aby połączyć dwa inne szlaki bądź umożliwić dojście do jakiegoś interesującego miejsca, do którego nie prowadzi żadna inna droga.
  • Żółty jest zbliżony do zielonego (jest najczęściej krótki, łączący lub dojściowy).
  • Czarny – tym szlakiem można dotrzeć do miejsca, do którego nie prowadzą żadne inne szlaki (zaliczany jest do tych dojściowych).
Nie opracowano skali trudności szlaków w górach. Jednakże można oczekiwać, że szlak niebieski (dalekobieżny), może stać się trudnym do pokonania dla osób, które mają słabą kondycję fizyczną (nawet, jeśli będzie nieskomplikowany).

Krok drugi – dobrze zaplanowana trasa

  • Rodzaj przygotowania w dużej mierze zależy od trasy, jaką wybierze się na górską eskapadę. Należy pamiętać o tym, że nawet kilka godzin może zająć wspinaczka na szczyt górski wraz z powrotem ze szlaku. Czas wędrówki górskim szlakiem jest ograniczony przez porę dnia – można chodzić od świtu do zmierzchu.
  • Z gór należy zejść wtedy, kiedy jest jeszcze jasno – to pierwszy element planowania trasy.
  • Kolejnym tematem jest dostosowanie trudności trasy do predyspozycji wszystkich uczestników wycieczki. Dobrze jest wcześniej rozeznać możliwości uczestników na krótszej trasie, a dopiero potem planować dłuższe eskapady.
  • Bardzo istotne jest zaopatrzenie się w mapę szlaków, na które zamierzamy się wybrać wraz z oznaczeniem czasów przejścia poszczególnych odcinków.
  • W miejscu, z którego wyrusza się na szlak, warto zostawić informację, gdzie się wybieramy oraz na kiedy przewidujemy powrót.
  • Komórka powinna być naładowana i powinny znaleźć się w niej numery alarmowe m.in. TOPR i GOPR.

Ponadto: 

  • Dzień przed wyjściem w góry należy sprawdzić prognozę pogody.
  • Nie powinno się wędrować w pojedynkę (zwłaszcza na trudniejszych trasach).
  • W przypadku grona liczącego więcej niż 10 osób, należy być prowadzonym przez wykwalifikowanego przewodnika.

Krok trzeci – buty i ubranie

W górską trasę bezwzględnie należy wybrać się w odpowiednim obuwiu. W żadnym wypadku nie mogą to być sandały czy klapki. Powinny to być buty trekkingowe. Przy zakupie należy kierować się, by owo obuwie było:

  • wodoodporne,
  • podeszwa antypoślizgowa i twarda (nie będą odczuwalne na trasie kamienie, wystające korzenie),
  • cholewka musi sięgać oraz przylegać do kostki (chronić stawy skokowe),
  • buty powinny mieć membranę, która przepuszcza powietrze.

Równie ważna jak obuwie jest reszta garderoby. Istotne jest, aby ubrać się warstwowo (w zależności od panującej wokół temperatury zakłada się kolejne ubrania bądź je zdejmuje). Nawet gdy wychodzi się w trasę przy słonecznej pogodzie, w plecaku powinien znaleźć się ciepły polar, kurtka przeciwdeszczowa. Podczas zimniejszej aury także czapka, rękawiczki, druga para skarpet.

Krok czwarty – sprzęt oraz prowiant

Podstawowym elementem wyposażenia jest plecak – nie powinien być zbyt duży, ani za ciężki. Ważne jest, aby był dopasowany do pleców (mniej się spocą) i sylwetki. Plecak powinien być z pasem biodrowym, którego zadaniem jest odciążenie kręgosłupa. Istotny jest także wodoodporny pokrowiec na plecak, który zabezpieczy znajdujące się w nim rzeczy przed zamoknięciem.

Warto wziąć latarkę (najwygodniejsza będzie czołówka, po założeniu na czoło ma się wolne ręce). Kolejnym elementem jest apteczka wyposażona w plastry, bandaż, opaskę elastyczną, wodę utlenioną, tabletki przeciwbólowe oraz folię NRC.

Podczas górskich wycieczek pomocne są kije trekkingowe – ciężar rozkłada się na cztery kończyny (a nie tylko na dwie). Idealnie sprawdzają się podczas wspinania się w górę, jak i schodzenia w dół.

Równie ważny jak sprzęt jest prowiant. Istotne, aby dostarczyć zmęczonemu organizmowi wszystkiego, co niezbędne – kanapki, warzywa, owoce, czekolada (doda energii).

Jeżeli chodzi o płyny, to najlepsza jest niegazowana woda mineralna (minimum 1,5 l na osobę). W żadnym wypadku soki i napoje gazowane, po których będzie się chciało jeszcze bardziej pić. Dobrze jest również zabrać ze sobą termos z ciepłą herbatą bądź kawą, przyda się na szczycie, gdzie jest chłodniejsze powietrze i wieje. 

Mierz zamiar podług sił – jeżeli prowadzisz mało aktywny tryb życia, nie zaczynaj od zdobywania wysokich szczytów.

Źródła: polskie-gory.pl, z-ne.pl, world-adventure.net 


Podziel się:

Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus