Skąd biorą się wszy i pasożyty u dziecka?

Przebywanie dzieci w dużych grupach i skupiskach, wspólne gry i zabawy sprzyjają bez wątpienia rozprzestrzenianiu się pasożytów. Jest to zjawisko częste w przedszkolach i szkołach. Do tych najczęściej występujących u dzieci zaliczamy pasożyty zewnętrzne: wszy i świerzb oraz wewnętrzne, z których najczęściej diagnozowana jest glista ludzka lub owsica.

Wesz ludzka

Wesz ludzka wywołuje wszawicę, u dzieci najczęściej mamy do czynienia z wszawicą głowową. Do rozprzestrzeniania się choroby dochodzi poprzez używanie wspólnych grzebieni, szczotek do włosów, gumek lub bliski kontakt z osobą zarażoną. Warto zaznaczyć, że wszawica głowowa nie ma bezpośredniego związku ze złym stanem higienicznym.

Objawem wszawicy jest przede wszystkim świąd skóry, który pojawia się na skutek ukłucia skóry przez pasożyta. Jeżeli zauważymy, że dziecko nadmiernie drapie się, zwłaszcza w okolicy głowy za uszami i przy karku, należy dokładnie sprawdzić włosy w poszukiwaniu dorosłych osobników lub jaj wszy, czyli gnid. Jedna dorosła samica może złożyć około 100  jaj, które zazwyczaj zlokalizowane są u nasady włosa i są trudne do usunięcia. W przypadku zauważenia gnid należy zastosować jeden z dostępnych w aptekach środków do leczenia wszawicy. Należą do nich płyny przeznaczone do użytku zewnętrznego, dostępne w aptekach bez recepty. Do wyboru znajdziemy preparaty których jednorazowa aplikacja wystarcza do wyeliminowania pasożyta i nie wymaga wykonywania powtórnego zabiegu oraz preparaty nieco tańsze, których aplikacje należy powtórzyć po 7 lub 10 dniach. 

Dla dzieci zdrowych a przebywających wśród dzieci, u których rozpoznano wszawicę, zaleca się stosowanie preparatów chroniących przed zarażeniem wszawicą. Na rynku dostępny jest np. spray przeciw wszawicy.

Świerzb

Świerzbowiec ludzki jest pasożytem skórnym wywołującym świerzb. Zakażenie następuje najczęściej przez bezpośredni kontakt fizyczny z osobą chorą lub poprzez używanie wspólnych przedmiotów lub bielizny. Pasożyt jest zdolny do przeżycia poza organizmem człowieka 2–3 dni, w związku z czym istnieje również możliwość zarażenia przez używanie wspólnych ubrań, obuwia, ręczników. Najczęściej zakażenie występuje u dzieci lub u osób z obniżoną odpornością. Głównym objawem jest świąd nasilający się nocą, podczas wysiłku lub kąpieli ze względu na wzmożoną aktywność świerzbowca w podwyższonej temperaturze. Zmiany najczęściej zlokalizowane są na bocznych powierzchniach palców rąk i stóp, przestrzeniach międzypalcowych, bocznych powierzchniach tułowia, pośladkach, w pachwinach. 

Diagnozę zawsze powinien postawić lekarz. Jeżeli rozpoznany zostanie świerzb u dziecka, konieczne jest leczenie także pozostałych członków rodziny, nawet przy braku widocznych zmian skórnych. W leczeniu świerzbu stosuje się maści, kremy lub płyny na skórę zawierające krotamiton, permetryne, stosuje się również leki recepturowe sporządzane w aptece na bazie siarki.

Owsica

Często występującą chorobą pasożytniczą wieku dziecięcego jest owsica. Powoduje ją zarażenie owsikiem, który bytuje w przewodzie pokarmowym człowieka. W nocy samice w okolicy odbytu składają jaja, które dojrzewają i po kilku godzinach są zdolne do ponownego zakażenia. Dziecko drapiąc okolicę odbytu może przenosić jaja bezpośrednio do ust lub rozsiewać na rzeczach osobistych i najbliższym otoczeniu. Sprzyja to zarażeniu innych dzieci, a także np. poprzez obgryzanie paznokci, ponownemu zarażeniu dziecka. Do objawów choroby należy nocny świąd okolicy odbytu, utrata apetytu, bladość skóry, podkrążone oczy, a także nadmierna pobudliwość nerwowa i zgrzytanie zębami. 

Diagnostyka polega na obserwacji kału oraz wymazu z odbytu pobranego przy pomocy przylepca celofanowego, najlepiej nad ranem przed umyciem się. W przypadku stwierdzenia u dziecka owsicy, leczenie należy przeprowadzić u wszystkich członków rodziny. Leczenie polega na podawaniu leków przeciwpasożytniczych. 

Glista ludzka

Glistnica jest chorobą często diagnozowaną u dzieci w wieku szkolnym i przedszkolnym. Powoduje ją pasożyt żyjący w jelicie cienkim - glista ludzka. Do zarażenia dochodzi drogą pokarmową, poprzez przeniesienie jaj pasożyta na zabrudzonych rękach, z zanieczyszczoną żywnością (niemyte owoce i warzywa spożywane na surowo). Istnieje również możliwość przyniesienia pasożytów do mieszkań np. na podeszwach butów zabrudzonych odchodami. Zapominanie o higienie rąk, zwłaszcza przed jedzeniem, sprzyja kolejnym zakażeniom pasożytem w skupiskach dzieci. Objawami towarzyszącymi  glistnicy mogą być wysypki, zgrzytanie zębami, stany podgorączkowe, suchy kaszel, wymioty, a także ból brzucha. 

Glistnicę można zdiagnozować na podstawie wyniku badania krwi lub kału. W leczeniu stosuje się leki przeciwrobacze: albendazol, mebendazol lub pyrantel. Niezbędne jest wykonanie kontrolnego badania parazytologicznego kału po 4 tygodniach od zastosowanego leczenia, w celu potwierdzenia jego skuteczności.

Czy możemy zapobiegać chorobom pasożytniczym u dzieci?

Warto wypracować u dziecka uczęszczającego do przedszkola lub szkoły nawyk mycia rąk przed każdym posiłkiem i po skorzystaniu z toalety. Najmłodszym warto pomóc w tych czynnościach aby zostały wykonane starannie. Na pewno pozwoli to zminimalizować ryzyko zarażenia chorobami pasożytniczymi naszych milusińskich.

Źródło: 
1] www.pediatria.mp.pl
2] „Medycyna podróży”, K.Korzeniewski, 2016, PZWL


Podziel się:

Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus