Ektropion - co powinniśmy o nim wiedzieć?
Maciej Rek

Ektropion - co powinniśmy o nim wiedzieć?

Ektropion to schorzenie powiek, polegające na tym, że brzeg rzęsowy nie przylega, ale odstaje od wypukłej powierzchni gałki ocznej. Powoduje to odsłonięcie wewnętrznej części powieki, co pozostawia ją podatną na podrażnienia i powoduje nadmierne łzawienie. Statystycznie choroba ta dotyczy około 2,9% populacji, szczególnie osób w podeszłym wieku.

Wyróżniamy cztery rodzaje ektropionu: inwolucyjne (związane z podeszłym wiekiem), bliznowate, porażenne i mechaniczne.

Inwolucyjne odwinięcie powieki, dotyczy powieki dolnej u starszych ludzi. Powoduje łzawienie, a w przypadkach długotrwających przewlekłe zapalenie spojówki tarczkowej, która grubieje i rogowacieje.

Do głównych przyczyn inwolucyjnego odwinięcia powieki należy wymienić:

  • Poziome zwiotczenie powieki charakteryzuje się tym, że powieka odciągnięta od powierzchni gałki ocznej w jej centralnej części po puszczeniu nie wraca do pierwotnego stanu przed pierwszym mrugnięciem
  • Zwiotczenie ścięgna kąta przyśrodkowego
  • Zwiotczenie kąta bocznego – charakterystyczne jest zaokrąglenie kształtu kąta bocznego szpary powiekowej
  • Oderwanie mięśni powieki dolnej – rzadka przyczyna

Bliznowate odwinięcie powieki jest spowodowane przez blizny lub obkurczanie się skóry oraz tkanek położonych głębiej. Otwarcie ust powoduje nasilenie odwinięcia powieki. W zależności od przyczyny obie powieki mogą być objęte procesem chorobowym, a zmiana może być ograniczona lub rozległa np. z powodu oparzenia, zapalenia skóry, rybia łuska.

Mechaniczne odwinięcie powieki jest spowodowane przez guzy brzegu powieki lub okolicy, które mechanicznie odwijają powiekę. Leczenie polega na usunięciu zmiany, jeżeli to możliwe oraz skorygowanie znacznego poziomego zwiotczenia powieki.

Porażenny ektropion jest spowodowany porażeniem nerwu twarzowego po tej stronie, któremu towarzyszą retrakcja powieki górnej i dolnej oraz opadnięcie łuku brwiowego, ten ostatni objaw może powodować zwężenie szpary powiekowej.

Najczęstszymi powikłaniami są :

  • Keratopatia ekspozycyjna będąca wynikiem niedomykalności szpary powiekowej
  • Łzawienie spowodowane przemieszczeniem się punktu łzowego powieki dolnej, niewydolności mechanizmu pompy łzowej oraz zwiększoną produkcją łez w następstwie odsłonięcia rogówki.

Leczenie zachowawcze porażennego odwinięcia powieki polega :

  1. Nawilżaniu preparatami sztucznych łez w ciągu dnia oraz zakładanie maści na noc
  2. Iniekcje z toksyny botulinowej podawanej do mięśnia dźwigacza powieki górnej w celu uzyskania czasowego opadnięcia powieki.
  3. Czasowe zeszycie szpary powiekowej, polegające na zeszyciu powieki górnej i dolnej w bocznej części.

Leczenie chirurgiczne powinno być rozważone w przypadkach, w których doszło do nieodwracalnego uszkodzenia nerwu twarzowego lub w przypadku nieustępowania objawów w porażeniu Bella. Wybór metody leczenia zależy od etiologii oraz lokalizacji najbardziej nasilonych zmian, na ogół stosuje się wycięcie części powieki w kształcie klina lub korekcję ścięgna kąta bocznego, co umożliwia osiągnięcie większego efektu. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Znieczulenie podawane jest do oka i wokół niego. Bezpośrednio po zabiegu powieka może być bolesna i napięta. Po zabiegu u niemal wszystkich pacjentów występują różnego rodzaju zasinienia i obrzęki, zwłaszcza w obrębie dolnych powiek. Ustępują one najczęściej po 7-10 dniach, a zanikają całkowicie po 2 tygodniach. Szwy zdejmowane są w przeciągu 5-7 dni po operacji. Zasinienie ustępuje stopniowo, stając się mało widoczne w ciągu pierwszych 7-10 dni po zabiegu, a znika całkowicie po upływie ok. 2 tygodni.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Zapalenie zatok przynosowych – domowe sposoby wspomagające leczenie

    Zapalenie zatok przynosowych (tzw.rhinosinusitis) dzielimy na ostre trwające 12 tygodni, mogące przebiegać z polipami nosa lub bez nich. Leczenie ostrego zapalenia zależy od przyczyny jednak w większości przypadków polega na leczeniu objawowym, gdyż choroba samoistnie ustępuje w ciągu kilku dni.

  • Typowe objawy zapalenia migdałków

    Angina to ostre zapalenie migdałków podniebiennych i gardła. Objawy obejmują obrzęk migdałków, ból gardła, trudności w połykaniu i powiększenie węzłów chłonnych szyjnych. W większości przypadków zapalenie migdałków jest spowodowane przez wirusy, jednak często u dzieci podłożem jest infekcja bakteryjna spowodowana przez Streptococcus pyogenes (grupa A).

  • Czkawka – przyczyny i leczenie

    Czkawka (singultus) oznacza pojawiające się mimowolne skurcze przepony, po których dochodzi do nagłego zamknięcia głośni, co przerywa przepływ powietrza i powoduje wydanie charakterystycznego odgłosu. Przelotne epizody takiej dolegliwości są częste. Rzadsze i bardzo dokuczliwe jest dłuższe (ponad dwudniowe) utrzymywanie się tego zjawiska, a także czkawka niepoddająca się leczeniu (trwająca powyżej miesiąca).

  • Halitoza – przyczyny zlokalizowane w jamie ustnej i poza nią

    Nieświeży oddech (halitoza) bywa schorzeniem nawracającym lub przewlekłym. Najczęstszą przyczyną jest proces fermentacji resztek pokarmowych zachodzący w jamie ustnej pod wpływem beztlenowych bakterii gram-ujemnych. Powstają wówczas lotne związki siarki, jak siarczek wodoru i metylomerkaptan. W 85 % przypadków za nieświeży oddech odpowiadają schorzenia błony śluzowej jamy ustnej.

  • Badanie krtani i narządu głosu

    Do dokładnej oceny narządu głosowego oraz krtani służy tzw. badanie laryngoskopowe. Jest to badanie, które może być wykonywane przy pomocy lusterka krtaniowego lub specjalistycznego aparatu nazwanego laryngoskopem. Badanie to umożliwia diagnostykę urazów, zapaleń, guzów oraz zaburzeń rozwojowych i czynnościowych w obrębie krtani i strun głosowych.

  • Suchość w jamie ustnej

    Suchość w jamie ustnej (kserostomia) spowodowana jest zmniejszonym lub całkowitym zahamowaniem wydzielania śliny. Powoduje to dyskomfort, utrudnia mówienie, połykanie, używanie protez zębowych, powoduje nieprzyjemny oddech i utrudnia utrzymanie higieny jamy ustnej ze względu na obniżenie pH i sprzyja namnażaniu bakterii. Przewlekła suchość w ustach to dolegliwość często zgłaszana przez ludzi starszych, występuje u 20% ludzi w wieku podeszłym.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij