Łuszczyca

Podstawowe informacje
Znajdź lekarza Dermatologia i wenerologia
Encyklopedia leków Dermatologia i wenerologia

Łuszczyca – przewlekła, nawracająca i niezakaźna choroba skóry charakteryzująca się występowaniem łuszczących wykwitów.

Etiopatogeneza: najważniejszym czynnikiem etiologicznym łuszczycy są zaburzenia immunologiczne prowadzące do dysfunkcji limfocytów T obecnych w skórze. Początek choroby, a także kolejne nawroty mogą być także wywołane przez czynniki infekcyjne, zaburzenia hormonalne, stres, urazy, leki oraz alkohol.

Objawy: łuszczyca charakteryzuje się czerwonawymi wykwitami, odgraniczonymi od otoczenia, pokrytymi srebrzystobiałą i nawarstwioną łuską. Delikatne podrapanie zmiany powoduje usunięcie łusek – powierzchnia pod nimi wygląda na pokrytą stearyną (objaw świecy stearynowej). Silniejsze podrażnienie wywołuje punkcikowe krwawienia w obrębie zmiany na skórze – jest to objaw Auspitza.

Wykwity występują zwykle w obrębie łokci oraz kolan, w okolicy krzyżowo-pośladkowej oraz na skórze owłosionej głowy. W przypadku zajęcia całej skóry stwierdza się erytrodermię łuszczycową. Patologiczne zmiany w łuszczycy mogą zajmować paznokcie oraz narządy płciowe zewnętrzne. Najcięższą odmianą łuszczycy jest postać stawowa prowadząca do trwałych zniekształceń stawów.

Rozpoznanie: diagnostyka choroby opiera się na podstawie występowania charakterystycznych objawów.

Leczenie: z uwagi na przewlekły i nawracający charakter łuszczycy leczenie jest wieloletnie i wieloetapowe. Stosuje się preparaty stosowane zewnętrznie – ich zadaniem jest usunięcie łusek oraz zatrzymanie powstawania nowych zmian. W cięższych lub opornych na leczenie przypadkach podaje się także leki doustne: retinoidy, leki immunosupresyjne oraz leki biologiczne.