Leczymy ziołami choroby układu krążenia
Przemysław Rokicki

Leczymy ziołami choroby układu krążenia

Choroby układu krążenia to poważny problem współczesnej medycyny, są bowiem przyczyną dużej śmiertelności. Na ich rozwój wpływa styl życia, tzn. mała aktywność fizyczna, picie alkoholu, otyłość, niewłaściwa dieta, palenie tytoniu, a także stres, mocno obciążający układ sercowo-naczyniowy.

Stan patologiczny niekiedy postępuje w ukryciu, bez początkowych objawów. Bywa i tak, że lekceważymy pierwsze sygnały nieprawidłowego funkcjonowania układu krążenia. Może skończyć się to powstaniem  nieodwracalnych zmian w sercu i naczyniach wieńcowych oraz koniecznością zażywania silnych leków, które często wywołują skutki uboczne.

Najczęstszą chorobą układu krążenia jest nadciśnienie tętnicze. Optymalna wartość to 120/80 mm Hg. Osoby, u których stwierdzono w krótkim czasie, powtarzające się ciśnienie tętnicze, powyżej 145/90 mm Hg, powinny skonsultować się z lekarzem. Nieleczone nadciśnienie może być przyczyną niebezpiecznych powikłań.

Pomocniczo należy stosować leki pochodzenia roślinnego, w łagodny sposób obniżają ciśnienie krwi, wpływając rozkurczająco na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych (surowce roślinne z grupy flawonoidów, antocyjanów, olejków eterycznych i naturalnych siarczków dodatkowo je wzmocnią). Mają też delikatne działanie moczopędne.

Fiołek trójbarwny

Fiołek trójbarwny (Viola tricolor) – bratek, kwiat Świętej Trójcy, sierotka, marcoszka to zioło jednoroczne, osiągające wysokość 10-30 cm. Pochodzi z Europy, Północnej Afryki oraz rośnie w umiarkowanych obszarach Azji. Zioło zostało naturalizowane na obszarach obydwu Ameryk. Roślina nie jest wybredna, jeśli chodzi o warunki wzrostu. Rośnie na trawiastych obszarach górzystych, jak również na wybrzeżach. Często hodowany w ogrodach.

Części nadziemne używane w ziołolecznictwie zbiera się w lecie. Zioło produkuje wiele nasion, które szybko kiełkują, dając złudne wrażenie wieloletniości. Kwitnie od maja do września. Osiąga długość od 1cm do 2.5 cm w kolorach fioletu, białego oraz żółtego. Trzy dolne płatki fiołka trójbarwnego są jasne, żółte, białe, kremowe, zaś dwa górne ciemne, fioletowe lub niebieskawe. Łodyga kanciasta, wielokwiatowa oraz rozgałęziona, liście natomiast ogonkowe, dolne przypominają serce, górne mają kształt lancetowaty. Wyróżnić należy również obecne duże, pierzastosieczne przylistki. Surowcem zielarskim jest ziele fiołka trójbarwnego (Herba Violae tricoloris).

Fiołek trójbarwny zawiera: flawonoidy, metyl salicylowy, klej roślinny, karotenoidy, olejek eteryczny, sole mineralne, antocyjany, saponiny, karotenoidy, garbniki. Herbata o gorzkim smaku sporządzona ze świeżych lub suszonych kwiatów fiołka była używana na wiele dolegliwości zdrowotnych.

W swoim zielniku z 1597 roku zielarz John Gerard cytował następujące opinie medyczne, odnoszące się do tego zioła: fiołek jest efektywny w leczeniu konwulsji u niemowląt, jest znakomitym środkiem leczniczym w czasie infekcji płuc, pisał także o skuteczności zioła w leczeniu strupów, swędzenia, wrzodów.

Herbata ziołowa z fiołka trójbarwnego była na porządku dziennym w medycynie ludowej. Za jej pomocą obniżano gorączkę. Zioła używano, jako środka przeczyszczającego, wykrztuśnego, uspokajającego. Wyciągiem płukano jamę ustną oraz gardło (posiada właściwości rozrzedzania flegmy). Stosowany w czasie kokluszu i ostrego zapalenia oskrzeli pełnił rolę czynnika łagodzącego, pomagał również w "gojeniu" się organizmu.

Fiołek służył do oczyszczania krwi lub jako środek skuteczny w pozbywaniu się wszelkich substancji toksycznych z organizmu. Posiada właściwości moczopędne oraz regulujące przemianę materii. Surowiec stosuje się na zapalenia pęcherza moczowego oraz w leczeniu objawów częstego i bolesnego oddawania moczu. Dzięki obecności rutyny ma działanie, zmniejszające łamliwość naczyń krwionośnych.

Serdecznik pospolity

Serdecznik pospolity (Leonurus cordiaca), lwie serce, lwi ogon, gęsia stopa to pospolity chwast. Rośnie na próchnicznym i wapiennym podłożu, na rumowiskach, pod płotami, w ogrodach, na przydrożach oraz brzegach lasów, często uprawiany. Roślina wieloletnia o łodydze gałęzistej, wzniesionej, owłosionej i wyrastającej od 50-100 cm. Liście parami naprzemianległe, dłoniastosieczne, brzegiem nierówno ząbkowane, z wierzchu ciemnozielone, spodem blade. Kwiaty liczne, drobne, różowe, osadzone w nasadach liści. Górna warga owłosiona, ząbki kielicha szydlaste, kłujące. Surowcem jest ziele ścinane w czasie kwitnienia, suszy się, jak inne zioła. Ma swoisty słaby zapach, a gorzki i śluzowaty smak.

Główne związki czynne serdecznika to flawonoidy, garbniki, glikozydy, kwasy organiczne, saponiny, alkaloidy, ślady olejku eterycznego oraz sole wapnia i inne substancje. Od dawna ziele stosuje się w lecznictwie ludowym, jako lek nasercowy, a także uspokajający.

Napar zaleca się szczególnie w starszym wieku w schorzeniach naczyniowo-sercowych (kołatanie, przyspieszenie bicia serca, łatwe męczenie się), przy pierwszych objawach choroby wieńcowej oraz jako środek uspokajający przy nadmiernej pobudliwości nerwowej.

Konwalia majowa

Konwalia majowa (Convallaria maialis) to wieloletnie zioło z rodziny liliowatych, rosnące do wysokości 23cm. Ma duże, eliptyczno-jajowate, długoogonkowe liście. Białe, silnie pachnące, drobne kwiaty są zebrane w kiście na bezlistnej łodyżce.

Konwalia majowa nie jest zbyt wymagającym ziołem. Rośnie w miejscach słonecznych, jak i w cienistych. Można ją znaleźć rosnącą dziko w lasach lub spotkać w ogrodzie. Pochodzi z Europy. Jest obiektem wielu legend. Na przykład białe, drobne kwiaty stały się symbolem Matki Boskiej (nazywane Łzami Naszej Pani). Roślina znalazła także miejsce na obrazach, poświęconych tematyce religijnej. Ułożenie kwiatów przypomina drabinę, dlatego średniowieczni mnisi określali ją mianem "drabiny do nieba". Natomiast zapach miał przyciągać słowiki.

Zielarze XVI wieku rekomendowali zaparzanie kwiatów konwalii majowej w wodzie w celu złagodzenia skazy moczanowej, a także w winie dla poprawienia pamięci oraz łagodzenia zapalenia oczu. Lekarstwa, nazywane złotą wodą, były tak wysoce cenione, iż trzymano je w złotych lub srebrnych naczyniach. Innym zastosowaniem konwalii majowej, uważanym za kluczowe w czasach nam współczesnych, było leczenie kondycji związanych z sercem.

Konwalia majowa reguluje i wzmacnia bicie serca, pomimo że jej efekty są znacznie słabsze od naparstnicy. Nigdy nie powinna być stosowana bez ścisłego, medycznego nadzoru!

Surowcem leczniczym jest ziele konwalii (Herba Convallariae). Używana przez zielarzy w miejsce naparstnicy. Obydwa zioła mają głębokie działanie w chorobach niewydolności serca, jak na przykład rozedma płuc. Konwalia powoduje, że serce bije wolniej, regularniej i wydajniej. Posiada także silne właściwości moczopędne, redukuje objętość krwi oraz obniża ciśnienie. Relatywnie niskie dawki wspomagają rytm serca oraz podwyższają produkcję moczu.

Roślina zawiera glikozydy kardenolidowe (konwalatoksol, konwalozyd, konwalotoksyna), które działają 10. razy silniej niż digitoksyna w naparstnicach, olejek eteryczny, flawonoidy (pochodne kwercetyny), kwas cytrynowy, kwas jabłkowy, kwas chelidonowy (do 1,5%), kwas acetydyno-2-karboksylowy.

Miłek wiosenny

Miłek wiosenny (Adonis vernalis L.), gorzekwiat, gatunek byliny należący do rodziny jaskrowatych. Występuje w stanie dzikim od środkowej i południowo-wschodniej Europy po Ural. W Polsce na Wyżynie Lubelskiej i w Małopolsce. Roślina do 40 cm wysokości. Łodyga gładka, wyprostowana, u dołu z brązowymi łuskami, słabo rozgałęziająca się. Liście odziomkowe, na dolnej części łodygi brunatne, łuskowate i krótkie, pozostałe liście wielokrotnie pierzaste, podzielone na wąskie łatki. Kwiaty na szczycie łodygi o średnicy 4-7 cm. Działki kielicha miękko owłosione, jajowate, płatki złotożółte, zaś korzeń mocno rozgałęziony, silny. Kwitnie od kwietnia do maja. Owoce to drobne orzeszki o jajowatym kształcie, pomarszczone, owłosione i wyposażone w haczykowaty dzióbek.

Miłek jest rośliną trującą. Zawiera toksyczne glikozydy (adonitoksynę, cymarynę, wernadiginę), flawonoidy, saponiny. Mają one podobne działanie, jak toksyny naparstnicy zwyczajnej. Dawka śmiertelna dla konia wynosi 25 g suchej rośliny, kilkakrotnie przewyższa dawkę leczniczą. W Polsce objęta ścisłą ochroną gatunkową.

Surowiec zielarski: kwitnące ziele (Herba Adonidis vernalis) zawiera glikozydy kardenolidowe i flawonoidy (witeksyna, luteolina) w większych ilościach niż u miłka letniego. Zwiększa siłę skurczu mięśnia sercowego, a jednocześnie zmniejsza częstotliwość skurczów. Posiada właściwości moczopędne, wynikające ze skojarzonego zastosowania glikozydów, także flawonoidów (ułatwiających filtrację w kłębkach nerkowych), co zwiększa ilość wydalanego moczu. Stosowany w lekkich oraz średnio ciężkich przypadkach zaburzeń czynności serca, również jako składnik preparatów moczopędnych i uspokajających.

Jemioła pospolita

Jemioła pospolita (Viscum album), jemioła biała lub strzęśla należy do rodziny Loranthaceae. Jest półpasożytem, rośnie na drzewach, zwłaszcza liściastych, jak topola, brzoza, dąb i niekiedy sosna, żywiąc się częściowo ich sokami. Krzewinka zimozielona, dwupienna (jeden męski, drugi żeński). Rozgałęzia się zawsze parami. Liście są grube, skórzaste, po dwa lub trzy na szczytach pędów, nasadą zrośnięte, podłużne i jajowate. Kwiaty wyrastają po dwa lub trzy, podobne do pączków na drzewach owocowych. Owoce są okrągłe, białe z nasionkami wewnętrznymi. Ptaki jemiołuszki, żywiąc się nimi, roznoszą na dziobie lepkie nasionka, przyczyniają się tym samym do jej rozmnażania.

Surowcem zielarskim jest ziele jemioły (Herba Visci). Zbiera się ulistnione szczyty pędów (bez owoców), od jesieni do wiosny, gdy drzewa-żywiciele są bezlistne. Roślina suszy się w temperaturze niskiej, do 25° C. Ma smak gorzkawo-cierpki oraz nieznaczny zapach. Działa rozszerzająco na naczynia wieńcowe, a także kapilarne mózgu, obniża ciśnienie krwi, usprawnia obieg, wzmacnia mięsień sercowy. Pobudza gruczoły o wydzielaniu wewnętrznym do działania, wzmaga przemianę materii oraz wzmacnia cały organizm.

Ziele stosuje się w postaci naparu lub jako składową część mieszanek ziołowych czy gotowych preparatów przy wysokim ciśnieniu krwi, w chorobach zwapnienia żył, zwłaszcza miażdżycy, mózgu i nerwicowych bólach serca. Wskazane też przy nadciśnieniu krwi, przy bólach i zawrotach głowy oraz różnych zaburzeniach na tle nadciśnienia i miażdżycy, jak zaparcia, wzdęcia, itp.

Napar z ziela fiołka trójbarwnego

Składniki:

Ziele fiołka trójbarwnego             10,0
Woda                                            200,0

Zalać szklanką, gotującej się wody 10,0 g suszonych ziół i zostawić do zaparzenia na 10-15 minut. Napar powinno się pić trzy razy dziennie.

Napar z ziela serdecznika

Składniki:

Ziele serdecznika                       10,0
Woda                                        200,0

Wysuszone i rozdrobnione ziele zalewamy gorącą wodą. Całość podgrzewamy i utrzymujemy w delikatnym wrzeniu 10–15 min. Po ostudzeniu przecedzamy. Pijemy jedną szklankę trzy razy dziennie.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi

Polecane artykuły

  • Awokado i brzoskwinia – zdrowo, smacznie, pięknie

    Kosmetyki naturalne wzbogacają skórę w zasadnicze witaminy, naturalne oleje i ekstrakty owocowe. Silne przeciwutleniacze i substancje chroniące przed promieniowaniem ultrafioletowym pomagają chronić skórę przed niekorzystnymi warunkami środowiska. Skóra może być pielęgnowana i chroniona środkami naturalnymi, które wnikając głęboko pomagają zachować jej naturalne piękno.

  • Środki roślinne stosowane w przeziębieniu

    Jesienią i zimą jesteśmy szczególnie narażeni na różnego rodzaju infekcje, czemu sprzyjają zmieniające się – nieraz dość gwałtownie – warunki pogodowe. Jeśli przemarzniemy, a na dodatek spędzamy większość czasu w ogrzewanych i klimatyzowanych pomieszczeniach, to o przeziębienie nie trudno.

  • Depresja – objawy, leczenie i przyczyny

    Depresja jest stanem chorobowym, który objawia się długotrwałym złym samopoczuciem, zniechęceniem, brakiem energii życiowej, przygnębieniem, smutkiem, apatią, a w ciężkich stanach pojawieniem się nawet myśli samobójczych. Definiowana jest jako zaburzenie psychiczne z grupy chorób afektywnych. Depresja wg WHO (Światowej Organizacji Zdrowia) jest czwartym najpoważniejszym problemem zdrowotnym na świecie. Szacuje się, że około 10% populacji cierpi na depresję. 25% epizodów tej choroby trwa krócej niż jeden miesiąc. 50% ustępuje przed upływem trzech miesięcy. Depresja ma skłonność do nawrotów. Na depresję częściej chorują kobiety niż mężczyźni.

  • Truskawki – właściwości, witaminy i wartości odżywcze oraz porady kosmetyczne

    Truskawki cieszą się dużą popularnością, przede wszystkim ze względu na swój smak i aromat, który doskonale pasuje do deserów owocowych, wytrawnych sałatek czy orzeźwiających smoothie. Truskawki kryją w sobie całe bogactwo witamin i liczne właściwości upiększające. Czy każdy może je spożywać? Jak przygotować domową maseczkę z truskawek? Na te i inne pytania odpowiadamy w poniższym artykule.

  • Pyłek pszczeli - dla zdrowia i urody

    Pyłek pszczeli nazywany często pyłkiem kwiatowym kryje w sobie prawdziwe bogactwo dobroczynnych właściwości. Ze względu na zawartość substancji odżywczych znalazł zastosowanie jako substancja lecznicza. W ostatnim czasie pyłek pszczeli stał się przedmiotem zainteresowania nie tylko medycyny naturalnej, lecz także... kosmetologii.

  • Jedzmy jabłka "na złość" i na zdrowie...

    Nałożenie royjskiego embarga na polską żywność (w tym jabłka) wywołało społeczną akcję na niespotykaną do tej pory skalę. Polacy prześcigają się w jedzeniu jabłek. Tymczasem nie zapominajmy, że jedząc jabłka wspieramy polskie rolnictwo ale przede wszystkim dostarczamy sobie niewarygodną ilość zdrowych substancji. Jedzmy zatem jabłka zarówno na złość, jak i na zdrowie!

  • Sposoby na rozstępy

    Rozstępy stanowią dla naszego ciała niezbyt ładny i atrakcyjny dodatek. Zabarwione na różowo, czerwono lub liliowo pasemka pojawiające się na skórze ud, brzucha, pośladków i piersi, powstające w wyniku nadmiernego rozciągania się skóry. Dla wielu mam to jedna z najbardziej niechcianych pamiątek po ciąży. A pojawiają się one aż u 60 proc. (niektóre źródła podają, że nawet u 90 proc.) kobiet. Po pewnym czasie rozstępy mogą wyblaknąć lub zmienić kolor na perłowy.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij