Encyklopedia leków

Hydrochlorotiazyd, Hydrochlorothiazide, Hydrochlorothiazidum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o hydrochlorotiazyd

Rok wprowadzenia na rynek
1958
Substancje aktywne
hydrochlorotiazyd
Działanie hydrochlorotiazydu
moczopędne (diuretyczne) (zwiększa objętość wydalanego moczu), przeciwobrzękowe i przeciwwysiękowe, przeciwnadciśnieniowe (hipotensyjne)
Postacie hydrochlorotiazydu
kapsułki twarde, tabletki, tabletki drażowane, tabletki powlekane
Układy narządowe
układ moczowy, układ krwionośny (sercowo-naczyniowy)
Specjalności medyczne
Angiologia, Kardiologia, Neonatologia, Urologia
Rys historyczny hydrochlorotiazydu

Hydrochlorotiazyd należy do grupy leków moczopędnych i został dopuszczony do obrotu w 1958 roku w Szwajcarii. Podmiotem odpowiedzialnym za wprowadzenie była firma Medius Ag.

Wzór sumaryczny hydrochlorotiazydu

C7H8ClN3O4S2

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające hydrochlorotiazyd

Wskazania do stosowania hydrochlorotiazydu

Hydrochlorotiazyd jest lekiem moczopędnym, który znalazł zastosowanie w terapii nadciśnienia tętniczego. Substancja czynna często wchodzi w skład preparatów złożonych wykorzystywanych w redukcji ciśnienia tętniczego.
Ponadto, ze względu na właściwości diuretyczne (moczopędne) jest wykorzystywany w łagodzeniu obrzęków związanych z niewydolnością serca, upośledzeniem pracy nerek lub wątroby. 

Dawkowanie hydrochlorotiazydu

Hydrochlorotiazyd należy do leków moczopędnych, stosowanych w terapii nadciśnienia i obrzęków o różnym pochodzeniu. Ze względu na profil działania zalecane jest przyjmowanie preparatu w godzinach porannych.

Dawkowanie hydrochlorotiazydu jest zależne od występującej jednostki chorobowej, wieku oraz masy ciała pacjenta, a także schorzeń współistniejących. Moczopędne działanie po podaniu pojedynczej dawki leku utrzymuje się od sześciu do dwunastu godzin.

Terapia nadciśnienia z wykorzystaniem hydrochlorotiazydu uwzględnia stosownie dawek dobowych znajdujących się w zakresie od 12,5 mg do 50 mg. Lek jest często stosowany w połączeniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze. 

Hydrochlorotiazyd może być również stosowany w celu łagodzenia obrzęków o różnej etiologii. Dawka dobowa leku w tym przypadku wynosi od 25 mg do 100 mg hydrochlorotiazydu. Po pojawieniu się poprawy dawkę zmniejsza się do najmniejszej skutecznej ilości, rozpoczynając w ten sposób leczenie podtrzymujące. 

Przeciwskazania do stosowania hydrochlorotiazydu

Hydrochlorotiazyd jest przeciwwskazany w przypadku występowania reakcji nadwrażliwości na tę substancję czynną. Ponadto, leku nie należy stosować w przypadku:

  • dny moczanowej;
  • ciężkiej niewydolności wątroby;
  • współistniejącej hiperkalcemii (podwyższone stężenie wapnia w osoczu);
  • bezmoczu;
  • choroby Addisona;
  • ciężkiej niewydolności nerek;
  • wystąpienia w przeszłości reakcji nadwrażliwości na leki moczopędne z grupy tiazydów lub pochodnych sulfonamidowych.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania hydrochlorotiazydu

Dawkowanie hydrochlorotiazydu powinno być dostosowane indywidualnie dla każdego pacjenta ze względu na ryzyko wystąpienia hipotonii (spadku ciśnienia tętniczego).

Nie zaleca się stosowania hydrochlorotiazydu w przypadku współistniejącej niewydolności nerek lub wątroby. W przypadku niewydolności nerek ze współczynnikiem przesączania poniżej 30 ml/min hydrochlorotiazyd jest przeciwwskazany, ze względu na ryzyko pogorszenia stanu pacjenta. U niektórych pacjentów (podatnych na zaburzenia elektrolitowe wywoływane przez hydrochlorotiazyd – z zaburzeniami pracy wątroby) istnieje ryzyko wystąpienia śpiączki wątrobowej. 

Zaburzenia elektrolitowe, które mogą wystąpić podczas kuracji z wykorzystaniem hydrochlorotiazydu to:

  • hipokaliemia (spadek stężenia potasu w osoczu);
  • hipomangezemia (spadek stężenia magnezu w osoczu);
  • hiponatremia (spadek stężenia sodu w osoczu);
  • hiperkalcemia (wzrost stężenia wapnia w osoczu);
  • zasadowica hipochloremiczna.

Zaburzenia elektrolitowe i odwodnienie zwiększają ryzyko niedociśnienia.
W trakcie procesu leczenia zalecane jest badanie poziomu elektrolitów w osoczu, szczególnie potasu, którego niedobór może wywoływać zaburzenia rytmu serca. W niektórych przypadkach zaleca się stosowanie dodatkowych preparatów w postaci soli potasowych lub leków zmniejszających wydalanie potasu z moczem. 

Stosowanie hydrochlorotiazydu może spowodować zwiększenie poziomu cholesterolu. Zmniejszenie skuteczności doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz insuliny, wywoływane przez hydrochlorotiazyd może pogarszać przebieg cukrzycy. W przypadku pacjentów z utajoną cukrzycą terapia z wykorzystaniem tiazydów może ujawnić występujące zaburzenia w gospodarce węglowodanów.

Podczas terapii hydrochlorotiazydem istnieje ryzyko rozwoju reakcji anafilaktoidalnej, która może doprowadzić do rozwoju jaskry z zamkniętym kątem przesączania. Jeśli wystąpią objawy takie jak: pogorszenie widzenia lub ból oczu, lek należy natychmiast odstawić i skonsultować się z lekarzem. 

Hydrochlorotiazyd, prawdopodobnie ze względu na działanie fotouczulające, może zwiększać częstość występowania niektórych rodzajów nowotworu skóry. Badania potwierdziły zwiększoną zachorowalność na raka podstawnokomórkowego i raka kolczystokomórkowego. Pacjenci podatni na rozwój zmian skórnych powinni zmniejszyć ekspozycję skóry na światło słoneczne i promieniowanie UV.

Istnieje ryzyko zaostrzenia przebiegu układowego tocznia rumieniowatego podczas leczenia z wykorzystaniem hydrochlorotiazydu. Lek może powodować hiperurykemię (zwiększenie stężenia kwasu moczowego w osoczu) i wywoływać związaną z tym dnę moczanową.

Hydrochlorotiazyd powinno się stosować ostrożnie u pacjentów cierpiących na astmę. Lek należy odstawić w przypadku wystąpienia innych schorzeń, takich jak:

  • zaburzeń ze strony ośrodkowego układu nerwowego;
  • zapalenia trzustki;
  • niedokrwistości;
  • leukopenii (spadek stężenia białych krwinek w osoczu);
  • ostrego stanu zapalnego pęcherzyka żółciowego;
  • zapalenia naczyń krwionośnych.

Przeciwwskazania hydrochlorotiazydu do łączenia z innymi substancjami czynnymi

Hydrochlorotiazydu nie należy stosować w trakcie trwania terapii solami litu.

Interakcje hydrochlorotiazydu z innymi substancjami czynnymi

Ryzyko wystąpienia reakcji fotouczulającej. Może wystąpić świąd, poparzenia, pęcherze na skórze.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Kwas 5-aminolewulinowy (5-aminolevulinic acid) leki stosowane w terapii fotodynamicznej
Metoksalen (Methoxsalen) substancje czynne stosowane w dermatologii
Zwiększenie siły działania amantadyny. Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amantadyna (Amantadine) antagoniści receptora NMDA
Ryzyko pojawienia się arytmii (zaburzeń rytmu serca).
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amiodaron (Amiodarone) leki przeciwarytmiczne - klasa III
Azytromycyna (Azithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Bencyklan (Bencyclane) leki blokujące kanały wapniowe - działające na naczynia krwionośne
Iwabradyna (Ivabradine) inne leki nasercowe
Metadon (Methadone) agoniści receptora opioidowego
Tiapryd (Tiapride) neuroleptyki atypowe
Ryzyko wystąpienia hipotonii (spadku ciśnienia tętniczego).
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amitryptylina (Amitriptyline) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Chlorpromazyna (Chlorpromazine) neuroleptyki klasyczne - pochodne fenotiazyny
Doksazosyna (Doxazosin) antagoniści receptorów alfa-1 adrenergicznych
Lacydypina (Lacidipine) leki blokujące kanały wapniowe - działające na naczynia krwionośne
Metokarbamol (Methocarbamol) inne substancje stosowane w zaburzeniach układu mięśniowo-szkieletowego
Metyldopa (Methyldopa) agoniści receptorów alfa-2 adrenergicznych
Tamsulozyna (Tamsulosin) antagoniści receptorów alfa-1 adrenergicznych
Tyzanidyna (Tizanidine) agoniści receptorów alfa-2 adrenergicznych
Haloperidol (Haloperidol) neuroleptyki klasyczne - pochodne butyrofenonu
Zwiększenie częstości występowania leukopenii (zmniejszenia ilości czerwonych krwinek w osoczu).
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Metotreksat (Methotrexate) antymetaboilty kwasu foliowego (inhibitory reduktazy kwasu dihydrofoliowego)
Ryzyko wystąpienia spadku ciśnienia tętniczego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Zaleplon (Zaleplon) niebenzodiazepinowe leki nasenne
Zolpidem (Zolpidem) niebenzodiazepinowe leki nasenne
Ryzyko wystąpienia zaburzeń elektrolitowych, spadku ciśnienia tętniczego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Benazepryl (Benazepril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Chinapryl (Quinapril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Cilazapryl (Cilazapril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Enalapril (Enalapril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Furosemid (Furosemide) leki moczopędne, diuretyk - pętlowe
Imidapryl (Imidapril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Irbesartan (Irbesartan) ARB, sartany - blokery receptora angiotensyny II
Kaptopril (Captopril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Lizynopryl (Lisinopril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Peryndopryl (Perindopril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Ramipryl (Ramipril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Telmisartan (Telmisartan) ARB, sartany - blokery receptora angiotensyny II
Torasemid (Torasemide) leki moczopędne, diuretyk - pętlowe
Trandolapryl (Trandolapril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Zofenopryl (Zofenopril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Nasilenie działania litu, wzrost ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Węglan litu (Lithium carbonate) neuroleptyki atypowe
Ryzyko wystąpienia hiponatremii (spadku stężenia sodu w organizmie).
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Karbamazepina (Carbamazepine) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe
Okskarbazepina (Oxcarbazepine) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe i stabilizujące błony neuronów
Zwiększenie stężenia glukozy i kwasu mlekowego w osoczu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Zmniejszenie działania moczopędnego hydrochlorotiazyd, ryzyko zaburzeń elektrolitowych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Aceklofenak (Aceclofenac) NLPZ hamujące silniej COX-2 niż COX-1
Beklometazon (Beclomethasone) glikokortykosteroidy
Betametazon (Betamethasone) glikokortykosteroidy
Budezonid (Budesonide) glikokortykosteroidy
Deksametazon (Dexamethasone) glikokortykosteroidy
Fludrokortyzon (Fludrocortisone) mineralokortykosteroidy
Hydrokortyzon (Hydrocortisone) glikokortykosteroidy
Prednizolon (Prednisolone) glikokortykosteroidy
Prednizon (Prednisone) glikokortykosteroidy
Triamcynolon (Triamcinolone) glikokortykosteroidy
Osłabienie siły działania allopurynolu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Allopurynol (Allopurinol) substancje hamujące syntezę kwasu moczowego - inhibitory oksydazy ksantynowej
Zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń w pracy nerek.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amikacyna (Amikacin) aminoglikozydy
Doksycyklina (Doxycycline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Eksenatyd (Exenatide) analogi glukagonopodobnego peptydu-1 GLP-1
Gentamycyna (Gentamicin) aminoglikozydy
Tetracyklina (Tetracyline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Tobramycyna (Tobramycin) aminoglikozydy
Wankomycyna (Vancomycin) antybiotyki glikopeptydowe
Ryzyko wystąpienia hipokaliemii (spadek stężenia potasu).
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amfoterycyna B (Amphotericin b) antybiotyki przeciwgrzybicze
Atomoksetyna (Atomoxetine) substancje psychostymulujące i nootropowe
Bedakilina (Bedaquiline) substancje stosowane w leczeniu gruźlicy
Fenoterol (Fenoterol) agoniści receptorów beta-2 adrenergicznych
Formoterol (Formoterol) agoniści receptorów beta-2 adrenergicznych
Indakaterol (Indacaterol) agoniści receptorów beta-2 adrenergicznych
Olodaterol (Olodaterol) agoniści receptorów beta-2 adrenergicznych
Salbutamol (Salbutamol) agoniści receptorów beta-2 adrenergicznych
Salmeterol (Salmeterol) agoniści receptorów beta-2 adrenergicznych
Teofilina (Theophylline) metyloksantyny - blokery adenozyny i fosfodiesterazy
Wilanterol (Vilanterol) agoniści receptorów beta-2 adrenergicznych
Zwiększone ryzyko wystąpienia senności, zaburzeń koncentracji.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Cetyryzyna (Cetirizine) antagoniści receptorów histaminowych H1 bez działania ośrodkowego
Hydroksyzyna (Hydroxyzine) antagoniści receptorów histaminowych H1 z działaniem ośrodkowym
Ryzyko wystąpienia hipernatremii (zwiększone stężenie sodu w organizmie), hiperurykemii (wzrost stężenia kwasu moczowego w osoczu). Możliwość uszkodzenia nerek.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Cyklosporyna (Cyclosporine) inhibitory kalcyneuryny
Nasilenie działania digoksyny. Zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Digoksyna (Digoxin) glikozydy nasercowe
Metylodigoksyna (Metildigoxin) glikozydy nasercowe
Zwiększenie siły działania hydrochlorotiazydu. Możliwość pojawienia się odwodnienia, senności, pragnienia, suchości w jamie ustne, omdleń.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Dapagliflozyna (Dapagliflozin) doustne leki przeciwcukrzycowe - inhibitory transportera sodowo-glukozowego2 - SGLT2
Empagliflozyna (Empagliflozin) doustne leki przeciwcukrzycowe - inhibitory transportera sodowo-glukozowego2 - SGLT2
Wzrost stężenia flukonazolu we krwi, ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Flukonazol (Fluconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Zmniejszenie siły działania przeciwcukrzycowego.W niektórych przypadkach ryzyko wystąpienia hiponatremii.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Gliklazyd (Gliclazide) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Glikwidon (Gliquidone) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Glimepiryd (Glimepiride) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Glipizyd (Glipizide) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Insulina Aspart (Insulin aspart) insuliny
Insulina Degludec (Insulin degludec) insuliny
Insulina Detemir (Insulin detemir) insuliny
Insulina Glargine (Insulin glargine) insuliny
Insulina Glulizynowa (Insulin glulisine) insuliny
Insulina Izofanowa (Insulin isophane) insuliny
Insulina Lispro (Insulin lispro) insuliny
Linagliptyna (Linagliptin) doustne leki przeciwcukrzycowe - gliptyny - inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV (DPP-4)
Repaglinid (Repaglinide) doustne leki przeciwcukrzycowe - glinidy
Glibenklamid (Glibenclamide) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Ryzyko wystąpienia spadku ciśnienia tętniczego, zaburzeń w gospodarce węglowodanowej.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Acebutolol (Acebutolol) antagoniści receptorów beta 1 oraz rozszerzające naczynia obwodowe
Atenolol (Atenolol) antagoniści receptorów beta 1 oraz rozszerzające naczynia obwodowe
Betaksolol (Betaxolol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Bisoprolol (Bisoprolol) antagoniści receptorów beta 1 oraz rozszerzające naczynia obwodowe
Celiprolol (Celiprolol) antagoniści receptorów beta 1 oraz rozszerzające naczynia obwodowe
Karwedilol (Carvedilol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Metoprolol (Metoprolol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Nebiwolol (Nebivolol) antagoniści receptorów beta 1 oraz rozszerzające naczynia obwodowe
Propranolol (Propranolol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Sotalol (Sotalol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Ryzyko wystąpienia hiperkalcemii (zwiększonego stężenia wapnia w osoczu).
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Alfakalcydol (Alfacalcidol) witamina D i jej pochodne
Chlorek wapnia (Calcium chloride) związki wapnia
Dobesylan wapnia (Calcium dobesilate) substancje stosowane w leczeniu żylaków o zróżnicowanym mechanizmie działania
Glukonian wapnia (Calcium gluconate) związki wapnia
Mleczan wapnia (Calcium lactate) związki wapnia
Ryzyko upośledzenia pracy nerek, zmniejszenie siły działania hydrochlorotiazydu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Deksibuprofen (Dexibuprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Deksketoprofen (Dexketoprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Ibuprofen (Ibuprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Indometacyna (Indomethacin) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Ketoprofen (Ketoprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Kwas mefenamowy (Mefenamic acid) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Lornoksykam (Lornoxicam) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Nabumeton (Nabumetone) NLPZ hamujące silniej COX-2 niż COX-1
Naproksen (Naproxen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Piroksykam (Piroxicam) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Salicylamid (Salicylamide) NLPZ hamujące silniej COX-2 niż COX-1
Diklofenak (Diclofenac) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Ryzyko wystąpienia hipomagnezemii (spadek stężenia magnezu w osoczu).
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Dekslanzoprazol (Dexlansoprazole) IPP - inhibitory pompy protonowej
Esomeprazol (Esomeprazole) IPP - inhibitory pompy protonowej
Omeprazol (Omeprazole) IPP - inhibitory pompy protonowej
Pantoprazol (Pantoprazole) IPP - inhibitory pompy protonowej
Rabeprazol (Rabeprazole) IPP - inhibitory pompy protonowej
Ryzyko wystąpienia spadku ciśnienia tętniczego, możliwość wystąpienia hipotonii ortostatycznej (spadku ciśnienia przy zmianie pozycji ciała).
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Lewodopa (Levodopa) DOPA i pochodne
Nasilenie działania lewometadonu może spowodować nadmierne uspokojenie, zaburzenia oddechu, świadomości, senność.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Lewometadon (Levomethadone) agoniści receptora opioidowego
Ryzyko wystąpienia małopłytkowości, zaburzeń w krzepnięciu krwi.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Kotrimoksazol (Sulfametoksazol+Trimetoprim) (Co-trimoxazole (sulfamethoxazole+trimethoprim)) sulfonamidy i trimetoprim

Interakcje hydrochlorotiazydu z pożywieniem

Podczas terapii hydrochlorotiazydem zalecane jest zwiększenie podaży potasu z pokarmem. Duże ilości potasu zawierają banany, sok pomarańczowy, pomidory.

Interakcje hydrochlorotiazydu z alkoholem

Przyjmowanie alkoholu w trakcie leczenia hydrochlorotiazydem może zwiększyć ryzyko występowania spadków ciśnienia tętniczego, zaburzeń koncentracji i zawrotów głowy.

Wpływ hydrochlorotiazydu na prowadzenie pojazdów

Hydrochlorotiazyd może wywierać umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn. W początkowym okresie terapii, lek może powodować zawroty głowy oraz wywoływać uczucie senności.

Inne rodzaje interakcji

Należy unikać jednoczesnego przyjmowania preparatów zawierających wyciąg z korzenia lukrecji. Lukrecja może nasilać hipokaliemię (spadek stężenia potasu) podczas terapii hydrochlorotiazydem.

Należy zachować dwugodzinny odstęp po przyjęciu preparatów zawierających wapń lub żelazo. Istnieje ryzyko zmniejszenia wchłaniania hydrochlorotiazydu przy jednoczesnym stosowaniu.

Wpływ hydrochlorotiazydu na ciążę

Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko. Z powodu niewielkiej ilości badań bezpieczeństwa terapii z wykorzystaniem hydrochlorotiazydu u kobiet ciężarnych, stosowanie leku podczas ciąży nie jest zalecane. 
W związku z profilem działania leku istnieje ryzyko osłabienia przepływu krwi przez łożysko.
Nie zaleca się stosowania hydrochlorotiazydu w przypadku występowania samoistnego nadciśnienia podczas ciąży, stanu przedrzucawkowego oraz obrzęków. 

Niektóre źródła wskazują na ryzyko pojawienia się małopłytkowości i żółtaczki u płodu.

Wpływ hydrochlorotiazydu na laktację

Hydrochlorotiazyd może przenikać do mleka, a jego przyjmowanie podczas karmienia piersią nie jest zalecane. Starsze badania sugerowały wpływ leku na ograniczenie laktacji u kobiet karmiących, jednak najnowsze badania nie potwierdziły tego działania podczas stosowania dawek terapeutycznych.
W niektórych przypadkach hydrochlorotiazyd jest wykorzystywany w terapii niemowląt i noworodków. 

Skutki uboczne

hiperkalcemia
Bardzo często
cukromocz
Bardzo często
hiperglikemia
Bardzo często
hiponatremia
Bardzo często
hipokaliemia
Bardzo często
Hiperurykemia
Bardzo często
zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej
Bardzo często
hipochloremia
Bardzo często
biegunka
Często
skurcze brzucha / w obrębie jamy brzusznej
Często
kołatanie serca
Często
nudności
Często
małopłytkowość
Często
hipomagnezemia
Często
zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi
Często
zwiększenie stężenia mocznika we krwi
Często
wymioty
Często
ból brzucha
Często
utrata apetytu
Często
pokrzywka
Rzadko
żółtaczka cholestatyczna
Rzadko
hipotonia (niedociśnienie) ortostatyczna
Rzadko
rumień
Rzadko
gorączka
Rzadko
zaburzenia widzenia
Rzadko
świąd
Rzadko
śródmiąższowe zapalenie nerek
Rzadko
wysypka
Rzadko
zapalenie naczyń
Rzadko
zmniejszone wydzielanie łez
Rzadko
podrażnienie żołądka
Rzadko
impotencja
Rzadko
leukopenia
Rzadko
zapalenie trzustki
Rzadko
plamica
Rzadko
nasilenie krótkowzroczności
Rzadko
niewydolność oddechowa
Rzadko
śródmiąższowe zapalenie płuc
Rzadko
hiperamylazemia
Rzadko
ból głowy
Niezbyt często
depresja
Niezbyt często
niewyraźne widzenie
Niezbyt często
reakcje nadwrażliwości
Niezbyt często
skurcze mięśni
Niezbyt często
zaburzenia snu
Niezbyt często
zaparcia
Niezbyt często
zawroty głowy
Niezbyt często
parestezje
Niezbyt często
zaburzenia rytmu serca
Niezbyt często
obrzęk płuc
Bardzo rzadko
zapalenie płuc
Bardzo rzadko
niedokrwistość aplastyczna
Bardzo rzadko
niedokrwistość hemolityczna
Bardzo rzadko
toczeń rumieniowaty polekowy
Bardzo rzadko
zahamowanie czynności szpiku kostnego
Bardzo rzadko
immunologiczna niedokrwistość hemolityczna
Bardzo rzadko
zespół lyella – toksyczna nekroliza naskórka
Bardzo rzadko
zasadowica hipochloremiczna
Bardzo rzadko
agranulocytoza
Bardzo rzadko
niepokój
Częstotliwość nieznana
jaskra
Częstotliwość nieznana
hipercholesterolemia
Częstotliwość nieznana
cukrzyca
Częstotliwość nieznana
neutropenia
Częstotliwość nieznana
zaburzenia czynności nerek
Częstotliwość nieznana
nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
Częstotliwość nieznana
żółtaczka
Częstotliwość nieznana
jadłowstręt
Częstotliwość nieznana
rumień wielopostaciowy
Częstotliwość nieznana
ostra krótkowzroczność
Częstotliwość nieznana
zapalenie ślinianek
Częstotliwość nieznana
reakcje anafilaktyczne
Częstotliwość nieznana
niewydolność szpiku kostnego
Częstotliwość nieznana
Widzenie na żółto
Częstotliwość nieznana

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Objawy przedawkowania hydrochlorotiazydu

W przypadku przyjęcia zbyt wysokiej dawki hydrochlorotiazydu mogą wystąpić reakcje ze strony układu pokarmowego, moczowego (wielomocz, skąpomocz), oraz zaburzenia elektrolitowe. 
Istnieje ryzyko pojawienia się hipokaliemii (spadku stężenia potasu we krwi), która w najcięższych przypadkach może doprowadzić do zaburzeń rytmu mięśnia sercowego, gwałtownego spadku ciśnienia tętniczego oraz śpiączki. 
Drugim z zaburzeń elektrolitowych jest hiponatremia (zmniejszenie stężenia sodu w osoczu). Objawem niedoboru sodu mogą być skurcze mięśni i drgawki. 

Mechanizm działania hydrochlorotiazydu

Hydrochlorotiazyd należy do grupy diuretyków tiazydowych (leków moczopędnych o umiarkowanej sile działania). Lek działa moczopędnie poprzez aktywność w dystalnej części kanalika krętego. Hydrochlorotiazyd powoduje zmniejszenie zwrotnego wchłaniania jonów sodowych.
Ze zwiększonym stężeniem jonów sodowych w moczu pierwotnym wiąże się również wzrost wydalania jonów potasowych, jest to spowodowane zmniejszeniem wymiany jonowej. Zwiększona osmolalność moczu pierwotnego ostatecznie prowadzi do nasilenia diurezy poprzez zmniejszenie resorpcji wody.

Zmniejszenie ciśnienia podczas terapii hydrochlorotiazydem jest również prawdopodobnie związane z jego bezpośrednim działaniem na naczynia krwionośne i zmniejszeniem podatności naczyń na aminy katecholowe. 

Podczas leczenia istnieje ryzyko rozwoju zaburzeń elektrolitowych, są one ściśle powiązane z mechanizmem działania leku i należą do nich:

  • hipokaliemia (obniżenie stężenia jonów potasu);
  • hiponatremia (obniżenie stężenia jonów sodowych);
  • hiperkalcemia (wzrost stężenia jonów wapniowych);
  • hipomagnezemia (obniżenie stężenia jonów magnezu);
  • hipochloremia (obniżenie stężenia jonów chlorkowych);
  • hiperurykemia (wzrost stężenia kwasu moczowego w osoczu).

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Chlorotalidon
  • Klopamid

Wchłanianie hydrochlorotiazydu

Biodostępność hydrochlorotiazydu po podaniu doustnym znajduje się na poziomie 65% — 75%. Lek jest w różnym stopniu wchłaniany z przewodu pokarmowego. 
Maksymalne stężenie w osoczu występuje około półtorej godziny od podania. Początek działania moczopędnego występuje po upłynięciu przynajmniej sześciu godzin. 
Obniżenie ciśnienia tętniczego następuje dopiero po około trzech dniach trwania kuracji, a przerwanie leczenia może spowodować zanik działania hipotensyjnego w ciągu kilku dni. 

Dystrybucja hydrochlorotiazydu

Hydrochlorotiazyd wiąże się z albuminami osocza na poziomie od 40% do 68%.

Wydalanie hydrochlorotiazydu

Okres półtrwania hydrochlorotiazydu wynosi od około 5 do 14 godzin w zależności od cech osobniczych. 
Lek jest wydalany z moczem w postaci niezmienionej, a w ciągu 24 godzin wydalone zostaje około 60% dawki. 

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij