Lopacut, 2 mg, tabletki powlekane, 10 szt.

Opis

Lopacut to lek do krótkotrwałego objawowego leczenia ostrej biegunki u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat.

Skład

Substancją czynną leku jest chlorowodorek loperamidu.

Każda tabletka zawiera 2 mg chlorowodorku loperamidu (Loperamidi hydrochloridum).

Substancje pomocnicze: Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna; skrobia żelowana; kroskarmeloza sodowa; krzemionka koloidalna bezwodna; magnezu stearynian. Otoczka tabletki: Opadry OY-S-28703: polidekstroza; hypromeloza; tytanu dwutlenek (E 171); makrogol 4000.

Dawkowanie

Początkowo 2 tabletki, nastepnie 1 tabletka po każdym luźnym stolcu, nie wcześniej niż 2-3 godziny po zastosowaniu dawki poczatkowej. maksymalna dawka dobowa nie powinna być większa niż 6 tabletek u dorosłych i 4 tabletki u młodzieży.

Działanie

Lopacut powoduje, że stolec jest bardziej twardy oraz zmniejsza częstość wypróżnień.

Wskazania

Lopacut stosowany jest w celu złagodzenia objawów nagłej, krótkotrwałej biegunki u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat.

Przeciwwskazania

Nie stosować leku Lopacut: jeśli u pacjenta stwierdzono alergię na którykolwiek ze składników leku; jeśli w stolcu występuje krem lub jeśli biegunce towarzyszy wysoka gorączka; jeśli pacjent ma zapalenie jelita grubego; jeśli pacjent ma bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy spowodowane chorobotwórczymi bakteriami z rodzaju Salmonella, Shigella i Campylobacter; jeśli u pacjenta występuje spowolniony pasaż pokarmu przez jelita np jeśli występują zaparcia; jeśli pacjent ma rozdęcia brzucha; jeśli u pacjenta występuje długotrwała biegunka.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek Lopacut mg może powodować działania niepożądane.

Należy natychmiast przerwać stosowanie leku Lopacut i skonsultować się z lekarzem jeśli wystąpią następujące objawy: obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, problemy z przełykaniem i oddychaniem i (lub) pokrzywka; silne podrażnienie, zaczerwienienie lub pęcherze na skórze, wargach, powiekach i narządach płciowych (wysypka pęcherzowa, w tym zespół Stevensa - Johnsona, rumień wielopostaciowy i martwica toksyczno-rozpływna naskórka; ból w nadbrzuszu, ból brzucha promieniujący do pleców, wrażliwość uciskowa brzucha, gorączka, przyspieszone tętno, nudności, wymioty, mogące być objawami stanu zapalnego trzustki (ostre zapalenie trzustki).

Poniższa lista dotyczy zgłaszanych działań niepożądanych przedstawionych zgodnie z częstością występowania.

Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób): zaparcia; wzdęcia z oddawaniem wiatrów; skurcze i kolki brzuszne; nudności; zawroty głowy; ból głowy.

Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób): senność; suchość w jamie ustnej; ból brzucha; dyskomfort w brzuchu; ból górnej części brzucha; wymioty; niestrawność; wysypka.

Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 osób): utrata świadomości; brak krytycznych funkcji poznawczych i obniżenie poziomu świadomości (osłupienie); obniżony poziom świadomości; zwiększenie napięcia mięśniowego (hipertonia); zaburzenia koordynacji; zwężenie źrenic (mioza); problemy z oddawaniem moczu (zatrzymanie moczu); niedrożność jelit; rozdęcie brzucha; powiększona okrężnica (toksyczne rozszerzenie okrężnicy); reakcje alergiczne (nadwrażliwości); pokrzywka; świąd; szybko postępujący obrzęk twarzy, warg, języka i gardła (obrzęk naczynioruchowy); ciężka postać zmian na skórze i błonach śluzowych (wysypka pęcherzowa); zmęczenie.

Nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): senność; ostre zapalenie trzustki.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem. Jeśli biegunka nie ustąpi po 2 dniach leczenia, należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Podczas biegunki ważne jest uzupełnianie płynów.

Nie należy przyjmować leku w dawkach większych niż zalecane.

Stosowanie innych leków

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach.

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu: chinidyny, werapamilu (leki na serce); rytonawiru (lek na HIV/AIDS); antybiotyków (erytromycyna, klarytromycyna) i leków przeciwgrzybiczych (itrakonazol, ketokonazol); desmopresyny; leków przeciwcholinergicznych.