Encyklopedia leków

Inozyny pranobeks, Inosine pranobex, Inosinum pranobexum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o inozyny pranobeksie

Rok wprowadzenia na rynek
1983
Substancje aktywne
pranobeks inozyny
Działanie inozyny pranobeksu
immunostymulujące (zwiększa odporność), przeciwwirusowe
Postacie inozyny pranobeksu
krople doustne, syrop, tabletki, tabletki powlekane
Układy narządowe
powłoka wspólna (skóra i błony śluzowe), układ immunologiczny (odpornościowy)
Specjalności medyczne
Choroby zakaźne i pasożytnicze, Dermatologia i wenerologia, Medycyna rodzinna, Pediatria
Rys historyczny inozyny pranobeksu

Inozyny pranobeks został wprowadzony w 1983 roku przez podmiot odpowiedzialny Newport Pharms International Inc.

Wzór sumaryczny inozyny pranobeksu

C52H78N10O17

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające inozyny pranobeks

Wskazania do stosowania inozyny pranobeksu

Inozyna pranobeks jest to kompleks zawierający inozynę oraz 4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy w stosunku molowym 1:3. Posiada działanie przeciwwirusowe i stymulujące odporność organizmu.

Substancja stosowana jest pomocniczo u osób o obniżonej odporności z nawracającymi infekcjami górnych dróg oddechowych. Wskazana jest w zakażeniach błon śluzowych i skóry wywołanych wirusami: Herpes simplex (opryszczki pospolitej) typu I lub II, Herpes varicellazoster (ospy wietrznej, półpaśca) oraz w innych zakażeniach wirusowych (np. podostre stwardniające zapalenie mózgu, brodawki  wirusowe narządów płciowych).

Dawkowanie inozyny pranobeksu

Inozyny pranobeks stosowany jest doustnie. Dawka stosowana w leczeniu zależna jest od wskazań, wieku i masy ciała.

Dawka zwykle stosowana (dobowa) u dzieci: 50 mg na kilogram masy ciała.

Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych: 50–100 mg na kilogram masy ciała. Dawka maksymalna to 4g na dobę w dawkach podzielonych.

Przeciwskazania do stosowania inozyny pranobeksu

Nie zaleca się stosowania inozyny pranobeksu w przypadku nadwrażliwości na substancję oraz u pacjentów będących w trakcie napadu dny moczanowej lub mających podwyższone stężenie kwasu moczowego we krwi.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania inozyny pranobeksu

Należy zachować ostrożność stosując inozyny pranobeks u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, dną moczanową, kamicą moczową i hiperurykemią, ze względu na możliwe zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi.

W trakcie długotrwałego przyjmowania inozyny pranobeksu, zaleca się regularną kontrolę parametrów wątroby i nerek, morfologię krwi oraz poziom kwasu moczowego w moczu i surowicy.

Interakcje inozyny pranobeksu z innymi substancjami czynnymi

Zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Furosemid (Furosemide) leki moczopędne, diuretyk - pętlowe
Hydrochlorotiazyd (Hydrochlorothiazide) leki moczopędne, diuretyk - tiazydy i tiazydopodobne
Indapamid (Indapamide) sulfonamidy
Torasemid (Torasemide) leki moczopędne, diuretyk - pętlowe
Zwiększenie siły działania zydowudyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Zydowudyna (Azydotymidyna, AZT) (Zidovudine) nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy

Wpływ inozyny pranobeksu na prowadzenie pojazdów

Inozyny pranobeks może powodować objawy wpływające na sprawność psychofizyczną tj. ból i zawroty głowy oraz senność.

Inne rodzaje interakcji

Inozyny pranobeksu nie należy stosować w trakcie leczenia immunosupresantami, gdyż może to wpływać na zmianę aktywności terapeutycznej substancji.

Wpływ inozyny pranobeksu na ciążę

Badania na zwierzętach nie wykazały teratogennego działania inozyny pranobeksu. Ze względu na brak danych dotyczących wpływu substancji na rozwój płodu u ludzi, nie zaleca się przyjmowania inozyny pranobeksu przez kobiety w ciąży.

Wpływ inozyny pranobeksu na laktację

Z uwagi na brak badań dotyczących przenikania inozyny pranobeksu i jej metabolitów do mleka matki, nie zaleca się stosowania substancji w okresie laktacji.

Skutki uboczne

ból głowy
Często
nudności
Często
wysypka
Często
zawroty głowy
Często
złe samopoczucie
Często
zmęczenie
Często
ból stawów
Często
swędzenie
Często
ból w nadbrzuszu
Często
podwyższenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej lub azotu mocznikowego we krwi (BUN)
Często
bezsenność
Rzadko
biegunka
Rzadko
nerwowość
Rzadko
senność
Rzadko
wielomocz
Rzadko
zaparcia
Rzadko

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Mechanizm działania inozyny pranobeksu

Inozyna pranobeks pobudza układ odpornościowy przez stymuluję komórkowych procesów odpornościowych. Wpływa na dojrzewanie, różnicowanie i aktywację limfocytów T. Zwiększa wytwarzanie cytokin, takich jak: interleukina 1 (IL-1), interleukina 2 (IL-2) i interferon γ (IFN-γ). Nasila działanie cytotoksyczne komórek NK (ang. natural killer) oraz pobudza chemotaksję i fagocytozę makrofagów, monocytów i neutrofili. Ponadto zwiększa poziom powierzchniowych markerów dopełniacza i immunoglobuliny G.

Inozyny pranobeks wykazuje również aktywność przeciwwirusową, wynikającą z hamowania syntezy wirusowego RNA i replikacji wirusów.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Atazanawir
  • Biktegrawir
  • Boceprewir
  • Denotywir
  • Dolutegrawir
  • Elwitegrawir
  • Enfuwirtyd
  • Entekawir
  • Grazoprewir
  • Marawirok
  • Podofilotoksyna
  • Raltegrawir
  • Tenofowir

Wchłanianie inozyny pranobeksu

Inozyny pranobeks wchłania się szybko i niemal całkowicie po podaniu doustnym. Stężenie maksymalne osiągane jest po ok. 1 godzinie po podaniu.

Dystrybucja inozyny pranobeksu

Badania na zwierzętach wykazały, że po podaniu inozyny pranobeksu, substancja znajduje się w następujących narządach w kolejności zmniejszającego się stężenia: nerki, płuca, wątroba, serce, śledziona, jądra, trzustka, mózg i mięśnie szkieletowe.

Metabolizm inozyny pranobeksu

Inozyny pranobeks metabolizowany jest do DIP (N,N-dimetylamino-2-propanolu), PacBA (kwasu p-acetamidobenzoesowego) oraz inozyny. Inozyna podlega degradacji głównie do kwasu moczowego.

Wydalanie inozyny pranobeksu

Metabolity inozyny pranobeksu wydalane są z moczem. Okres półtrwania w fazie eliminacji DIP (N,N-dimetylamino-2-propanolu) oraz PacBA (kwasu p-acetamidobenzoesowego) wynoszą odpowiednio 3,5 godziny i 50 minut.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij