Pazyreotyd Pasireotide - ulotka - dawkowanie, zastosowanie, opis leku - DOZ.pl

Encyklopedia leków

Pazyreotyd, Pasireotide, Pasireotidum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o pazyreotydzie

Rok wprowadzenia na rynek
2012
Substancje aktywne
pazyreotyd
Działanie pazyreotydu
hamuje wydzielanie hormonu wzrostu (GH)
Postacie pazyreotydu
roztwór do wstrzykiwań, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań.
Układy narządowe
układ endokrynny (dokrewny)
Specjalności medyczne
Endokrynologia
Rys historyczny pazyreotydu

Lek został dopuszczony do obrotu w 2012 roku decyzją EMA (Europen Medicines Agency). Podmiotem odpowiedzialnym była firma Novartis Europharm LTD.

Wzór sumaryczny pazyreotydu

C58H66N10O9

Spis treści

Wskazania do stosowania pazyreotydu

Lek jest wskazany w leczeniu choroby Cushinga, szczególnie w przypadku pacjentów, u których operacja przysadki nie przyniosła efektów lub nie jest możliwa oraz w akromegalii- choroby spowodowanej nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu (somatotropiny).

Dawkowanie pazyreotydu

W przypadku akromegalii zwykle początkowo stosuje się 40 mg leku co cztery tygodnie. Dawkę można zwiększyć do 60 mg w przypadku braku pełnej kontroli czynnika wzrostu i insulinopodobnego czynnika wzrostu 1, po upływie 4 miesięcy podawania dawki 40 mg.

W przypadku choroby Cushinga zwykle podaje się 10 mg leku w odstępie czterech tygodni. Dawkę można zwiększyć do 40 mg w zależności od postępu leczenia i tolerancji pacjenta.

Przeciwskazania do stosowania pazyreotydu

Przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na pazyreotyd oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania pazyreotydu

Ze względu na wpływ pazireotydu na poziom ACTH stosowanie leku może prowadzić do obniżenia poziomu kortyzolu i potencjalnego hipokortyzolizmu.

Lek może powodować podwyższenie poziomu glukozy we krwi, które czasami jest niebezpieczne w skutkach, dlatego też pacjenci ze złą wyjściową kontrolą glikemii są bardziej narażeni na wystąpienie ciężkiej hiperglikemii. Zgodnie z powyższym konieczne jest kontrolowanie stężenia glukozy we krwi na czczo i HgA1c przed rozpoczęciem i monitorowanie stężenia glukozy we krwi przez pierwsze 3 miesiące po rozpoczęciu leczenia i przez 4-6 tygodni po zwiększeniu dawki.

Pazyreotyd może przyczynić się do spowolnienia akcji serca (bradykardii) i wydłużenia odstępu QT. Zaleca się kontrolowanie wyjściowe i okresowe EKG oraz poziomy potasu i magnezu. Koniecznie należy uzupełnić poziom potasu i/lub magnezu, jeśli występują niedobory.

Z uwagi na możliwość zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych może dojść do konieczności przerwania leczenia i skorygowania dawki.

Ze względu na ryzyko wystąpienia kamicy żółciowej przed wdrożeniem leczenia pazyreotydem należy wykonać USG pęcherzyka żółciowego oraz prowadzić jego kontrolę podczas terapii. W przypadku podejrzenia powikłań kamicy żółciowej należy przerwać terapię i odpowiednio zastosować odpowiednie leczenie.

Podczas terapii pazyreotydem konieczne jest monitorowanie poziomu hormonów przysadki mózgowej- TSH, wolne T4, GH, IGF-1.

Interakcje pazyreotydu z innymi substancjami czynnymi

Stosowanie obu leków jednocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Alfuzosyna (Alfuzosin) antagoniści receptorów alfa-1 adrenergicznych
Amiodaron (Amiodarone) leki przeciwarytmiczne - klasa III
Amitryptylina (Amitriptyline) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Apomorfina (Apomorphine) agoniści receptorów dopaminowych
Azytromycyna (Azithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Bedakilina (Bedaquiline) substancje stosowane w leczeniu gruźlicy
Bikalutamid (Bicalutamide) inne leki hormonalne
Bosutinib (Bosutinib) inhibitory kinazy białkowej
Buprenorfina (Buprenorphine) substancje o działaniu agonistyczno-antagonistycznym na receptory opioidowe

Wpływ pazyreotydu na prowadzenie pojazdów

Pacjenci leczeni pazyreotydem powinni zostać poinformowani o możliwości wystąpienia uczucie zmęczenia, zawrotów i bólów głowy, co może wpłynąć na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn mechanicznych.

Wpływ pazyreotydu na ciążę

Leczenie pazyreotydem ze względu na ograniczone wyniki badań u kobiet w ciąży nie jest zalecane. W badaniach na zwierzętach wykazano, że lek wywołuje szkodliwy wpływ na reprodukcję. Paryzeotyd nie jest wskazany w okresie ciąży oraz u kobiet będących w wieku rozrodczym, niestosujących antykoncepcji.

Wpływ pazyreotydu na laktację

Nie wiadomo, czy pazyreotyd przenika do mleka matki. Na podstawie dostępnych wyników badań przeprowadzonych na zwierzętach stwierdzono, że lek przenika do mleka samic. Podczas terapii pazyreotydem należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ pazyreotydu na płodność

Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały negatywny wpływ na płodność samic, jednak u ludzi wpływ ten nie jest znany.

Inne możliwe skutki uboczne

Do najczęstszych działań niepożądanych wynikających ze stosowania leku (u więcej niż 1 na 10 pacjentów) u pacjentów z chorobą Cushinga to: hiperglikemia (podwyższone stężenie cukru we krwi), cukrzyca, biegunka, ból brzucha, nudności (mdłości), kamica żółciowa, reakcje w miejscu podania, zmęczenie i podwyższony poziom hemoglobiny glikowanej (substancji świadczącej o stopniu kontroli cukru we krwi).

Najczęstsze działania niepożądane (obserwowane u więcej niż 1 na 10 pacjentów) u pacjentów z akromegalią to: hiperglikemia, cukrzyca, biegunka i kamica żółciowa.

Objawy przedawkowania pazyreotydu

Głównym objawem po przedawkowaniu leku jest biegunka.

Mechanizm działania pazyreotydu

Mechanizm działania pazyreotydu polega na aktywacji receptorów somatostatyny. Wiązanie i aktywacja receptorów somatostatyny powoduje zahamowanie wydzielania ACTH i zmniejszenie wydzielania kortyzolu u pacjentów z chorobą Cushinga. Pazyreotyd ten jest również silniejszy niż somatostatyna w hamowaniu uwalniania ludzkiego hormonu wzrostu (HGH), glukagonu i insuliny.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Lanreotyd
  • Oktreotyd
  • Somatostatyna

Wchłanianie pazyreotydu

Po podaniu leku maksymalne stężenie w osoczu zostaje osiągnięte po około 25-30 minutach.

Dystrybucja pazyreotydu

Pazyreotyd charakteryzuje się szeroką dystrybucją i wyraźną objętością dystrybucji. Dystrybucja leku pomiędzy krwią a osoczem jest niezależna od stężenia i na jej podstawie stwierdza się, że pazyreotyd występuje głównie w osoczu (91%). Wiązanie z białkami osocza jest również niezależne od stężenia i wynosi około 88%.

Metabolizm pazyreotydu

Metabolizm pazyreotydu jest minimalny. Występuje w dużej mierze w postaci niezmienionej w osoczu, moczu i kale.

Wydalanie pazyreotydu

Pazyreotyd jest eliminowany głównie przez klirens wątrobowy. Wydalanie z żółcią kształtuje się w granicach 48% oraz z niewielkim klirensem nerkowym w około 7,63%.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij