Encyklopedia leków

Norfloksacyna, Norfloxacin, Norfloxacinum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o norfloksacynie

Rok wprowadzenia na rynek
1986
Substancje aktywne
norfloksacyna
Działanie norfloksacyny
bakteriobójcze, przeciwbakteryjne
Postacie norfloksacyny
krople do oczu, tabletki powlekane
Układy narządowe
układ moczowy, układ nerwowy i narządy zmysłów, układ płciowy męski
Specjalności medyczne
Okulistyka, Urologia
Rys historyczny norfloksacyny

Norfloksacyna została opatentowana w 1977 roku, natomiast zgodę na wykorzystanie substancji w lecznictwie uzyskano w 1983 roku. 

Wzór sumaryczny norfloksacyny

C16H18FN3O3

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające norfloksacynę

Wskazania do stosowania norfloksacyny

Norfloksacyna jest fluorochinolonem wykazującym działanie bakteriobójcze. Jest stosowana w terapii powikłanych, niepowikłanych, ostrych oraz przewlekłych zakażeń układu moczowego wywołanych przez bakterie wrażliwe na działanie chemioterapeutyku.

Norfloksacyna jest stosowana do leczenia:

  • zapalenia pęcherza moczowego;
  • zapalenia miedniczek nerkowych;
  • niepowikłanego odmiedniczkowego zapalenia nerek;
  • przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego.

Substancję wykorzystuje się także w terapii jatrogennych zakażeń układu moczowego oraz zakażeń występujących przy pęcherzu neurogennym lub kamicy nerkowej.

Norfloksacynę wykorzystuje się także w okulistyce, do leczenia ciężkich zakażeń oka takich jak zapalenie rogówki, spojówki oraz owrzodzeń rogówki.

Dawkowanie norfloksacyny

Dawkowanie substancji oraz czas trwania terapii jest zależny od jednostki chorobowej oraz ogólnego stanu chorego.

Doustnie norfloksacynę stosuje się na czczo, 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po. Terapia lekiem może trwać od 3 dni do nawet 12 tygodni.

Zwykle stosowana dawka dobowa u osób dorosłych to 800 mg. U pacjentów z niewydolnością nerek  zaleca się zmniejszenie dawki.

W okulistyce zwykle stosowana dawka dobowa to 0,6 mg, dawka maksymalna wynosi 1,2 mg.

Przeciwskazania do stosowania norfloksacyny

Stosowanie norfloksacyny jest przeciwwskazane u osób, które wykazują nadwrażliwość na norfloksacynę oraz na inne leki z grupy fluorochinolonów.

Przeciwwskazaniem do stosowania substancji jest także stan zapalny, ból oraz pęknięcie ścięgien, które pojawiły się po przyjęciu innych fluorochinolonów.

Norfloksacyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu, gdyż substancja może zaburzać rozwój tkanki chrzęstnej, powodując artropatie w tej grupie wiekowej.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania norfloksacyny

Norfloksacyna może powodować drgawki. Obniżenie progu drgawkowego jest szczególnie niebezpieczne dla pacjentów z ryzykiem wystąpienia napadów padaczkowych. Terapia substancją powinna być rozpoczęta, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy.

Norfloksacyna może powodować zaburzenia widzenia. W razie wystąpienia takich objawów należy skonsultować się z okulistą.

Substancja może nasilać objawy chorób psychicznych oraz wpływać toksycznie na układ nerwowy. Podczas terapii możliwe jest wystąpienie parestezji (zaburzeń czuciowych obejmujących mrowienie, kłucie, drętwienie lub pieczenie), a także zaburzenia węchu i smaku. W trakcie leczenie może dojść do pojawienia się zaburzeń pamięci, zaburzeń snu oraz nadmiernego zmęczenia. Powyższe działania pojawiają się rzadko w czasie stosowania norfloksacyny, ale należy pamiętać, że mogą być długotrwałe lub utrzymywać się przez długi okres.

Podczas leczenia norfloksacyną występuje zwiększona wrażliwość na promieniowanie słoneczne. W trakcie terapii zaleca się unikanie nadmiernej ekspozycji na słońce.

Norfloksacyna może nasilać objawy miastenii. U pacjentów cierpiących na tę chorobę, lek powinien być stosowany ostrożnie ze względu na możliwość osłabienia mięśni oddechowych, co stanowi zagrożenie dla życia tych osób.

U osób w podeszłym wieku, leczonych kortykosterydami lub z zaburzoną funkcją nerek istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zapalenia lub pęknięcia ścięgna Achillesa. Pacjenci w trakcie terapii norfloksacyną powinni unikać nadmiernego wysiłku fizycznego, aby zminimalizować ryzyko pojawienia się bólu i urazu ścięgna.

Norfloksacyna może wydłużać odcinek QT i tym samym powodować zaburzenia rytmu serca. Działanie to jest szczególnie niebezpieczne dla osób cierpiących na arytmie oraz chorujących na inne schorzenia kardiologiczne, obejmujące  choroby tętnic (rozwarstwienie aorty, tętniaki, miażdżyca, zespoły zapalne tętnic). Zaburzenia rytmu serca mogą pojawić się również u pacjentów z nieprawidłową równowagą elektrolitową krwi oraz u osób zażywających leki, które także mają właściwości proarytmogenne.

Pacjenci cierpiący na niedobór dehydrogenazy-6-fosforanowej lub posiadający członka rodziny obciążonego ta chorobą, powinni ostrożnie stosować preparaty z norfloksacyną. U tej grupy osób może dojść do masowego rozpadu czerwonych krwinek (niedokrwistość hemolityczna), objawiającego się m. in. nasiloną dusznościami czy bladością skóry.

Fluorochinolony w tym także norfloksacyna, mogą powodować wahania poziomu cukru we krwi. Osoby chorujące na cukrzycę powinny ściśle monitorować poziom glukozy we krwi, gdyż są szczególnie narażone na wystąpienie ciężkiej hipoglikemii prowadzącej nawet do utraty przytomności.

Podczas leczenia substancją może rozwinąć się krystaluria (wytrącanie kryształów w moczu). W trakcie leczenia należy pić odpowiednią ilość płynów, aby uniknąć dyskomfortu i bólu podczas oddawania moczu oraz żeby zapewnić odpowiednią pracę nerek.

Norfloksacyna może powodować stany zapalne wątroby oraz żółtaczkę, w razie wystąpienia bólu w jamie brzusznej, świądu skóry czy ciemnego zabarwienia moczu, należy przerwać terapię chemioterapeutykiem.

W trakcie leczenia substancją może rozwinąć się rzekomobłoniaste zapalenie jelit, które w skrajnych przypadkach stanowi zagrożenie dla życia pacjentów. W razie wystąpienia uporczywej biegunki, należy  zgłosić się do lekarza i nie stosować leków hamujących perystaltykę jelit.

Interakcje norfloksacyny z innymi substancjami czynnymi

Synergizm działania, wzrost aktywności przeciwbakteryjnej.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amikacyna (Amikacin) aminoglikozydy
Amoksycylina (Amoxicillin) penicyliny wrażliwe na beta-laktamazę
Ampicylina (Ampicillin) penicyliny wrażliwe na beta-laktamazę
Benzylopenicylina benzatynowa (Benzathine benzylpenicillin) penicyliny wrażliwe na beta-laktamazę
Benzylopenicylina potasowa (Benzylpenicillin potassium) penicyliny wrażliwe na beta-laktamazę
Benzylopenicylina prokainowa (Procaine benzylpenicillin) penicyliny wrażliwe na beta-laktamazę
Cefadroksyl (Cefadroxil) cefalosporyny I generacji
Cefaklor (Cefaclor) cefalosporyny II generacji
Cefaleksyna (Cefalexinum) cefalosporyny I generacji
Cefazolina (Cefazolin) cefalosporyny I generacji
Cefepim (Cefepime) cefalosporyny IV generacji
Cefiksym (Cefixime) cefalosporyny III generacji
Cefotaksym (Cefotaxime) cefalosporyny III generacji
Ceftazydym (Ceftazidime) cefalosporyny III generacji
Ceftriakson (Ceftriaxone) cefalosporyny III generacji
Ceftybuten (Ceftibuten) cefalosporyny III generacji
Chlorotetracyklina (Chlortetracycline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Doksycyklina (Doxycycline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Fenoksymetylopenicylina (penicylina fenoksymetylowa) (Phenoxymethylpenicillin) penicyliny wrażliwe na beta-laktamazę
Gentamycyna (Gentamicin) aminoglikozydy
Imipenem (Imipenem) karbapenemy
Kloksacylina (Cloxacillin) penicyliny oporne na beta-laktamazę
Limecyklina (Limecycline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Meropenem (Meropenem) karbapenemy
Neomycyna (Neomycin) aminoglikozydy
Oksytetracyklina (Oxytetracycline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Piperacylina (Piperacillin) penicyliny o szerokim spektrum działania
Streptomycyna (Streptomycin) aminoglikozydy
Tetracyklina (Tetracyline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Tobramycyna (Tobramycin) aminoglikozydy
Tygecyklina (Tigecycline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Wydłużenie współczynnika INR, wzrost ryzyka wystąpienia krwawień.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Acenokumarol (Acenocoumarol) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K
Warfaryna (Warfarin) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K
Nasilenie działanie leków przeciwcukrzycowych, wzrost ryzyka wystąpienia hipoglikemii.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Akarboza (Acarbose) doustne leki przeciwcukrzycowe - inhibitory alfa-glukozydazy
Dapagliflozyna (Dapagliflozin) doustne leki przeciwcukrzycowe - inhibitory transportera sodowo-glukozowego2 - SGLT2
Dulaglutyd (Dulaglutide) analogi glukagonopodobnego peptydu-1 GLP-1
Empagliflozyna (Empagliflozin) doustne leki przeciwcukrzycowe - inhibitory transportera sodowo-glukozowego2 - SGLT2
Gliklazyd (Gliclazide) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Glimepiryd (Glimepiride) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Glipizyd (Glipizide) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Insulina Aspart (Insulin aspart) insuliny
Insulina Degludec (Insulin degludec) insuliny
Insulina Detemir (Insulin detemir) insuliny
Insulina Glargine (Insulin glargine) insuliny
Insulina Glulizynowa (Insulin glulisine) insuliny
Insulina Izofanowa (Insulin isophane) insuliny
Insulina Lispro (Insulin lispro) insuliny
Insulina Neutralna (Insulin human) insuliny
Kanagliflozyna (Canagliflozin) doustne leki przeciwcukrzycowe - inhibitory transportera sodowo-glukozowego2 - SGLT2
Linagliptyna (Linagliptin) doustne leki przeciwcukrzycowe - gliptyny - inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV (DPP-4)
Liraglutyd (Liraglutide) analogi glukagonopodobnego peptydu-1 GLP-1
Pioglitazon (Pioglitazone) doustne leki przeciwcukrzycowe - INNE
Saksagliptyna (Saxagliptin) doustne leki przeciwcukrzycowe - gliptyny - inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV (DPP-4)
Sitagliptyna (Sitagliptin) doustne leki przeciwcukrzycowe - gliptyny - inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV (DPP-4)
Wildagliptyna (Vildagliptin) doustne leki przeciwcukrzycowe - gliptyny - inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV (DPP-4)
Glibenklamid (Glibenclamide) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Obniżenie wchłaniania norfloksacyny, obniżenie jej skuteczności działania.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Sukralfat (Sucralfate) selektywne leki osłaniające stosowane w chorobie wrzodowej
Wzrost ryzyka wystąpienia zapalenia lub zerwania ścięgna Achillesa.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Betametazon (Betamethasone) glikokortykosteroidy
Hydrokortyzon (Hydrocortisone) glikokortykosteroidy
Metyloprednizolon (Methylprednisolone) glikokortykosteroidy
Prednizolon (Prednisolone) glikokortykosteroidy
Prednizon (Prednisone) glikokortykosteroidy
Triamcynolon (Triamcinolone) glikokortykosteroidy
Wzrost ryzyka wystąpienia drgawek.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Bencyklan (Bencyclane) leki blokujące kanały wapniowe - działające na naczynia krwionośne
Bupropion (Bupropion) NDRI - inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy
Może pojawić się zwiększona wrażliwość na światło słoneczne, wzrost ryzyka wystąpienia fotowrażliwości.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Kwas 5-aminolewulinowy (5-aminolevulinic acid) leki stosowane w terapii fotodynamicznej
Metoksalen (Methoxsalen) substancje czynne stosowane w dermatologii
Wzrost ryzyka wystąpienia zawrotów głowy, zaburzeń koncentracji, dezorientacji oraz obniżenia progu drgawkowego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Aceklofenak (Aceclofenac) NLPZ hamujące silniej COX-2 niż COX-1
Acemetacyna (Acemetacin) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Celekoksyb (Celecoxibum) NLPZ hamujące wybiórczo COX-2 - koksyby
Deksibuprofen (Dexibuprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Deksketoprofen (Dexketoprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Etorykoksyb (Etoricoxib) NLPZ hamujące wybiórczo COX-2 - koksyby
Fenylobutazon (Phenylbutazone) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Ibuprofen (Ibuprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Indometacyna (Indomethacin) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Ketoprofen (Ketoprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Ketorolak (Ketorolac) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Kwas salicylowy (Salicylic acid) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Lornoksykam (Lornoxicam) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Metamizol (Metamizole) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Nabumeton (Nabumetone) NLPZ hamujące silniej COX-2 niż COX-1
Naproksen (Naproxen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Nimesulid (Nimesulide) NLPZ hamujące silniej COX-2 niż COX-1
Piroksykam (Piroxicam) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Diklofenak (Diclofenac) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Hamowanie metabolizmu przez norfloksacynę wzrost ryzyka pojawienia się działań niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amitryptylina (Amitriptyline) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Fluwoksamina (Fluvoxamine) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Klomipramina (Clomipramine) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Klozapina (Clozapine) neuroleptyki atypowe
Olanzapina (Olanzapine) neuroleptyki atypowe
Ropiwakaina (Ropivacaine) substancje znieczulające miejscowo - amidy
Tyzanidyna (Tizanidine) agoniści receptorów alfa-2 adrenergicznych
Haloperidol (Haloperidol) neuroleptyki klasyczne - pochodne butyrofenonu
Hamowanie metabolizmu przez norfloksacynę, wzrost ryzyka pojawienia się drgawek i zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Teofilina (Theophylline) metyloksantyny - blokery adenozyny i fosfodiesterazy
Wzrost ryzyka wydłużenia odcinka QT oraz wystąpienia arytmii.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Azytromycyna (Azithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Erytromycyna (Erythromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Klarytromycyna (Clarithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Roksytromycyna (Roxithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Spiramycyna (Spiramycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Wzrost ryzyka wystąpienia zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amiodaron (Amiodarone) leki przeciwarytmiczne - klasa III
Atenolol (Atenolol) antagoniści receptorów beta 1 oraz rozszerzające naczynia obwodowe
Chlorochina (Chloroquine) substancje przeciwpierwotniakowe
Citalopram (Citalopram) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Cyproheptadyna (Cyproheptadine) antagoniści receptorów histaminowych H1 z działaniem ośrodkowym
Cyzapryd (Cisapride) substancje hamujące perystaltykę jelit o zróżnicowanym mechanizmie działania
Deksbromfeniramina (Dexbrompheniramin) antagoniści receptorów histaminowych H1 z działaniem ośrodkowym
Diltiazem (Diltiazem) leki blokujące kanały wapniowe - działające na mięsień sercowy
Dimenhydrynat (Dimenhydrinate) antagoniści receptorów histaminowych H1 z działaniem ośrodkowym
Doksepina (Doxepin) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Escitalopram (Escitalopram) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Fenytoina (Phenytoin) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe i stabilizujące błony neuronów
Fluoksetyna (Fluoxetine) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Fluwoksamina (Fluvoxamine) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Hydroksyzyna (Hydroxyzine) antagoniści receptorów histaminowych H1 z działaniem ośrodkowym
Lidokaina (Lidocaine) substancje znieczulające miejscowo - amidy
Metadon (Methadone) agoniści receptora opioidowego
Metoprolol (Metoprolol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Opipramol (Opipramol) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Propafenon (Propafenone) leki przeciwarytmiczne - klasa I
Propranolol (Propranolol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Rysperydon (Risperidone) neuroleptyki atypowe
Sertralina (Sertraline) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Sotalol (Sotalol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Tymolol (Timolol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Werapamil (Verapamil) leki blokujące kanały wapniowe - działające na mięsień sercowy
Zyprazydon (Ziprasidone) neuroleptyki atypowe
Hydroksychlorochina (Hydroxychloroquine) substancje przeciwmalaryczne o zróżnicowanym mechanizmie działania

Interakcje norfloksacyny z pożywieniem

Produkty mleczne (jogurt, mleko) zmniejszają wchłanianie norfloksacyny. Posiłki zawierające te produkty powinny być spożywane godzinę przed lub dwie godziny po przyjęciu norfloksacyny.

Preparaty zawierające w swoim składzie magnez, żelazo, cynk oraz glin mogą tworzyć kompleksy z norfloksacyną i utrudniać jej wchłanianie, dotyczy to także preparatów zobojętniających sok żołądkowy (w których skład wchodzą powyższe pierwiastki), sukralfatu. Aby zapewnić odpowiednie wchłanianie norfloksacyny, należy tego rodzaju preparaty przyjmować dwie godziny po zażyciu chemioterapeutyku.

Norfloksacyna zmniejsza szybkość metabolizmu kofeiny, wydłużając jej okres półtrwania w organizmie. Przy stosowaniu tych substancji jednocześnie, może dojść do kumulacji kofeiny w organizmie i wystąpienia objawów przedawkowania.

Interakcje norfloksacyny z alkoholem

Alkohol może nasilać działania niepożądane norfloksacyny takie jak zawroty i bóle głowy. Istnieje możliwość spowolnienia czasu reakcji przy spożywaniu alkoholu podczas terapii chemioterapeutykiem.

Wpływ norfloksacyny na prowadzenie pojazdów

Podczas stosowania norfloksacyny mogą wystąpić zawroty głowy, zaburzenia koncentracji i koordynacji, a także inne objawy neurologiczne mające negatywny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. 

Inne rodzaje interakcji

Norfloksacyna może powodować reakcje nadwrażliwości na światło słoneczne i promieniowanie ultrafioletowe. Fotouczulenie objawia się czerwonymi plamami na skórze, świądem oraz wysypką. W niektórych przypadkach możliwe jest wystąpienie gorączki. W trakcie terapii należy unikać nadmiernej ekspozycji na światło słoneczne oraz ultrafioletowe.

W związku z tym, że fluorochinolony powodują wahania poziomu cukru we krwi, przyjmowanie norfloksacyny podczas diagnozowania cukrzycy, może być obarczone otrzymaniem wyników fałszywie dodatnich bądź ujemnych i w konsekwencji błędnym rozpoznaniem choroby.

Wpływ norfloksacyny na ciążę

Stosowanie norfloksacyny w czasie ciąży jest dopuszczalne, ale tylko gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy leczenia, bądź gdy korzyści z terapii dla matki przewyższają ryzyko dla zarodka/płodu. Norfloksacyna może powodować zaburzenia rozwojowe tkanki chrzęstnej i prowadzić do stanów artropatii (utrata funkcjonalności stawów) u dzieci kobiet zażywających substancję w trakcie trwania ciąży. Nie zaleca się stosowania norfloksacyny przez kobiety ciężarne – substancja należy do grupy leków przeciwwskazanych do stosowania w ciąży.

Wpływ norfloksacyny na laktację

Stosowanie norfoksacyny podczas laktacji jest dopuszczalne, ale tylko gdy nie istnieje bezpieczniejsza alternatywa. Uważa się, że substancja w małych ilościach przenika do mleka kobiecego. Należy obserwować dziecko, karmione piersią matki stosującej norfloksacynę, pod kątem wystąpienia działań niepożądanych takich jak biegunka, krew w stolcu czy wysypka.

Decyzję o stosowaniu norfloksacyny podczas laktacji podejmuje lekarz.

Wpływ norfloksacyny na płodność

Badania na zwierzętach wykazały wzrost występowania poronień bez działania teratogennego podczas stosowania norfloksacyny.

Skutki uboczne

wysypka
Często
zapalenie wątroby
Często
cholestatyczne zapalenie wątroby
Często
wydłużenie czasu protrombinowego
Rzadko
biegunka
Rzadko
ból głowy
Rzadko
zwiększenie stężenia mocznika we krwi
Rzadko
zawroty głowy
Rzadko
zgaga
Rzadko
ból brzucha
Rzadko
neutropenia
Rzadko
eozynofilia
Rzadko
zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi
Rzadko
leukopenia
Rzadko
mdłości
Rzadko
krystaluria
Rzadko
zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Rzadko
obniżenie hematokrytu
Rzadko
euforia
Niezbyt często
nerwowość
Niezbyt często
omamy
Niezbyt często
pokrzywka
Niezbyt często
reakcje anafilaktyczne
Niezbyt często
świąd
Niezbyt często
wymioty
Niezbyt często
zaburzenia widzenia
Niezbyt często
zapalenie stawów
Niezbyt często
zespół lyella – toksyczna nekroliza naskórka
Niezbyt często
zespół Stevensa-Johnsona
Niezbyt często
złuszczające zapalenie skóry
Niezbyt często
nadmierne łzawienie
Niezbyt często
zmiany nastroju
Niezbyt często
zmęczenie
Niezbyt często
reakcje psychotyczne
Niezbyt często
rzekomobłoniaste zapalenie jelit
Niezbyt często
szumy uszne
Niezbyt często
grzybicze infekcje pochwy i sromu
Niezbyt często
drażliwość
Niezbyt często
bóle mięśniowe
Niezbyt często
bóle stawów
Niezbyt często
depresja
Niezbyt często
Zapalenie naczyń krwionośnych
Niezbyt często
dezorientacja
Niezbyt często
zapalenie trzustki
Niezbyt często
zapalenie nerek
Niezbyt często
utrata apetytu
Niezbyt często
krwawienie podskórne
Niezbyt często
nadwrażliwość na światło słoneczne
Niezbyt często
Zaostrzenie objawów miastenii
Bardzo rzadko
drgawki
Bardzo rzadko
zerwanie ścięgna Achillesa
Bardzo rzadko
parestezje
Bardzo rzadko
zespół Guillain-Barré
Bardzo rzadko
niedokrwistość hemolityczna
Bardzo rzadko
bezsenność
Bardzo rzadko
polineuropatia
Bardzo rzadko
śpiączka hipoglikemiczna
Częstotliwość nieznana
wydłużenie odstępu QT
Częstotliwość nieznana
arytmia
Częstotliwość nieznana
żółtaczka
Częstotliwość nieznana

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Inne możliwe skutki uboczne

Po podaniu do oka odnotowano uczucie kłucia lub pieczenia, przekrwienie i obrzęk spojówek. Zgłaszano także objaw odczuwania gorzkiego smaku po zakropleniu do oka roztworu zawierającego norfloksacynę. 

Objawy przedawkowania norfloksacyny

Podczas przedawkowania norfloksacyny mogą pojawić się zawroty głowy, zmęczenie czy dezorientacja. Możliwe jest także wystąpienie objawów stanowiących niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia takich jak arytmie czy drgawki.

Mechanizm działania norfloksacyny

Norfloksacyna jest przedstawicielem fluorochinolonów. Chemioterapeutyki te wykazują działanie bakteriobójcze przez hamowanie syntezy DNA w komórce bakteryjnej. Fluorochinolony są inhibitorami topoizomerazy II, enzymu uczestniczącego w syntezie materiału genetycznego. Blokowanie replikacji kwasów nukleinowych prowadzi do zahamowania metabolizmu bakteryjnego i do śmierci komórki. 

Norfloksacyna wykazuje wyższą aktywność wobec bakterii Gram-ujemnych niż Gram-dodatnich (klasyfikacja ze względu na budowę ściany bakteryjnej). W grupie bakterii Gram-dodatnich jest bardziej skuteczna w stosunku do gronkowców niż  do ziarenkowców. Aktywność wobec bakterii beztlenowych jest bardzo niska.

Norfloksacyna działa bakteriobójczo m. in. na następujące rodzaje bakterii:

  • Pseudomonos;
  • Citrobacter;
  • Enterobacter;
  • Proteus;
  • Providencia;
  • Shigella;
  • Salmonella;
  • Staphylococcus (wrażliwe na metycylinę);
  • Enterococcus (tylko gatunek E. faecalis).

Bakterie rozwinęły oporność na działanie fluorochinolonów, w tym także na działanie norfloksacyny. Mechanizm oporności polega na zmianie kolejności aminokwasowej w obrębie topoizomerazy II. Adaptacja ta powoduje brak możliwości połączenia się leku z enzymem co skutkuje brakiem hamowania syntezy DNA w komórce bakteryjnej. Nie jest znana oporność krzyżowa dla norfloksacyny, istnieje natomiast w obrębie tej samej grupy terapeutycznej (pośród fluorochinolonów).

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Ciprofloksacyna
  • Lewofloksacyna
  • Moksyfloksacyna
  • Ofloksacyna
  • Pefloksacyna
  • Prulifloksacyna

Wchłanianie norfloksacyny

Po podaniu doustnym norfloksacyna szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, ale nie całkowicie. Jej biodostępność wynosi około 30-40%. Stężenie maksymalne substancji w osoczu jest obserwowane w ciągu 2 godzin od podania.

Dystrybucja norfloksacyny

Norfloksacyna wiąże się z białkami osocza w 10-15 procentach, co pozwala na dobre przenikanie substancji do płynów i tkanek ciała. Substancja przenika przez łożysko i do mleka kobiecego.

Metabolizm norfloksacyny

Norfloksacyna podlega częściowemu metabolizmowi wątrobowemu. Około 20% substancji ulega przekształceniu do 6 metabolitów. Związki te wykazują aktywność biologiczną, natomiast jest ona niższa niż substancji pierwotnej. Norfloksacyna jest inhibiotorem izoformy CYP1A2 cytochromu p-450.

Wydalanie norfloksacyny

Norfloksacyna wydalana jest przez z nerki oraz w mniejszym stopniu wraz z żółcią. Okres półtrwania substancji wynosi około 3-4 godzin i może być wydłużony u pacjentów z niewydolnością nerek.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij