Lornoksykam Lornoxicam - ulotka - dawkowanie, zastosowanie, opis leku - DOZ.pl

Encyklopedia leków

Lornoksykam, Lornoxicam, Lornoxicamum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o lornoksykamie

Rok wprowadzenia na rynek
1997
Substancje aktywne
lornoksykam
Działanie lornoksykamu
przeciwagregacyjne (przeciwpłytkowe, zmniejsza agregację płytek krwi), przeciwbólowe (bez opioidów), przeciwreumatyczne, przeciwzapalne
Postacie lornoksykamu
tabletki powlekane
Układy narządowe
układ immunologiczny (odpornościowy), układ nerwowy i narządy zmysłów
Specjalności medyczne
Anestezjologia i intensywna terapia, Chirurgia klatki piersiowej, Chirurgia naczyniowa, Chirurgia ogólna, Chirurgia onkologiczna, Chirurgia plastyczna, Chirurgia stomatologiczna, Chirurgia szczękowo - twarzowa, Choroby wewnętrzne, Fizjoterapia, Geriatria, Medycyna paliatywna, Medycyna rodzinna, Onkologia kliniczna, Ortopedia i traumatologia narządu ruchu, Reumatologia, Stomatologia ogólna
Wzór sumaryczny lornoksykamu

C13H10ClN3O4S2

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające lornoksykam

Wskazania do stosowania lornoksykamu

Przejściowa terapia bólu, o natężeniu łagodnym, bądź umiarkowanym.

Dawkowanie lornoksykamu

Dawka stosowana w leczeniu zależna jest od jednostki chorobowej, wieku, masy ciała, chorób towarzyszących (zaburzona praca nerek, niewydolność wątroby) etc. Powinna być ustalana przede wszystkim w oparciu o indywidualną odpowiedź pacjenta na podjęte leczenie. 

Stosowane dawki obejmują przyjmowanie 8-16mg leku w dawkach po 8mg. Początkowo, w pierwszym dniu leczenia należy podać dawkę 16mg i w razie konieczności zastosować po 12h kolejne 8mg. W kolejnych dniach leczenia nie należy przekraczać dawki dobowej wynoszącej 16mg. Lek należy przyjmować doustnie popijając wodą.

Ze względu na brak odpowiednich danych, nie należy stosować lornoksykamu u osób poniżej 18 roku życia.

Nie ma potrzeby aby zmniejszać dawki u pacjentów w starszym wieku (powyżej 65 roku życia), jednakże w ta grupa pacjentów jest bardziej narażona na działania niepożądane związane z przewodem pokarmowym, w związku z czym należy zachować szczególną ostrożność przy podawaniu leku.

W przypadku zaburzeń pracy wątroby lub nerek, zaleca się podawanie leku raz na dobę.

Przeciwskazania do stosowania lornoksykamu

Przeciwwskazaniem do stosowania lornoksykamu jest nadwrażliwość na tę substancję, trombocytopenia, uczulenie na niesteroidowe leki przeciwzapalne mogące objawiać się astmą, dusznościami czy pokrzywką. Nie należy przyjmować lornoksykamu również w przypadku występowania ciężkiej niewydolności serca, krwawień wewnętrznych, np. z przewodu pokarmowego lub naczyń mózgowych, czynnej bądź nawracającej choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, ciężkich zaburzeń wątroby lub nerek a także podczas trzeciego trymestru ciąży i perforacji bądź krwawień z przewodu pokarmowego wywołanych w przeszłości przez stosowanie leków z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania lornoksykamu

Należy zachować ostrożność podczas terapii lornoksykamem, prowadzonej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, a także u takich, u których obecne są schorzenia mogące upośledzać ich funkcje. Powinno się monitorować czynność nerek u pacjentów po rozległej operacji chirurgicznej, u osób z niewydolnością serca, leczonych diuretykami oraz zażywających leki o prawdopodobnym lub potwierdzonym działaniu nefrotoksycznym. Należy ostrożnie stosować lornoksykam u pacjentów z łagodnym upośledzeniem funkcji nerek (kreatynina w surowicy 150-300 μmol/l) oraz z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (kreatynina w surowicy 300-700 μmol/l).

W przypadku stosowania leku u osób z zaburzeniami krzepnięcia krwi należy monitorować czas APTT oraz uważnie kontrolować pacjentów w kierunku zaburzeń krzepnięcia. W badaniu należy zwracać uwagę na przedłużone krwawienia, czy łatwe siniaczenie.

Wskazane jest zachowanie ostrożności w przypadku stosowania lornoksykamu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Ze względu na fakt, iż lek jest metabolizowany w wątrobie, upośledzenie jej czynności przekłada się na zmniejszony metabolizm i większe stężenie substancji czynnej we krwi.

W przypadku przedłużonego stosowania (powyżej 3 miesięcy) zalecane jest laboratoryjne badanie krwi (hemoglobina) oraz monitorowanie czynności nerek (kreatynina) i wątroby (aktywność enzymów wątrobowych).

Powinno się zachować ostrożność u pacjentów w wieku podeszłym (powyżej 65 lat). Wskazane jest oznaczanie laboratoryjne markerów niewydolności nerek i wątroby (kreatynina, AlAT, AspAT).

Przyjmowanie lornoksykamu wiąże się z ryzykiem wystąpienia krwawienia, owrzodzenia, bądź perforacji przewodu pokarmowego. Powikłania te obserwowano nawet u pacjentów bez poważnych chorób układu pokarmowego, jednakże ryzyko ich wystąpienia zwiększa się  u osób z chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, zwłaszcza gdy była powikłana krwawieniem lub perforacją, a także u osób w podeszłym wieku w przypadku stosowania dużych dawek NLPZ. Krwawienia i perforacja przewodu pokarmowego mogą prowadzić do zgonu. W grupach zwiększonego ryzyka zdarzeń niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego zaleca się, aby rozpocząć leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. Należy także uwzględnić możliwość zastosowania leków gastroprotekcyjnych (analogu prostaglandyn lub inhibitora pompy protonowej). Powinno się przerwać terapię lornoksykamem w przypadku wystąpienia owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego. U pacjentów cierpiących na zapalne choroby jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna) należy uważnie stosować wszystkie leki z grupy NLPZ, ze względu na możliwe zaostrzenie przebiegu choroby.

Biorąc pod uwagę schorzenia układu sercowo-naczyniowego, należy pamiętać, że NLPZ mogą powodować zwiększenie retencji płynów i powstawanie obrzęków. Badania kliniczne i epidemiologiczne dostarczają również dane, zgodnie z którymi NLPZ mogą nieznacznie nasilać ryzyko występowania zatorów tętnic. W związku z powyższym należy zachować ostrożność u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych i/lub mózgowych.

Rzadko w wyniku stosowania NLPZ u pacjentów występowały poważne, a nawet śmiertelne odczyny skórne pod postacią złuszczającego zapalenia skóry, zespołu Stevensa-Johnsona oraz toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka. Należy wstrzymać przyjmowanie lornoksykamu w przypadku pojawienia się wysypki skórnej lub zmian na błonach śluzowych.

NLPZ powinno się ostrożnie stosować u pacjentów ze zdiagnozowaną astmą oskrzelową, ponieważ ich podanie może skutkować nagłym skurczem oskrzeli.

U chorych z mieszaną chorobą tkanki łącznej lub toczniem rumieniowatym układowym może rozwinąć się jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

Należy ostrożnie prowadzić terapie lornoksykamem także u osób z tendencją do nadmiernego, przedłużonego krwawienia, ponieważ lek ten hamuje agregację płytek krwi i wydłuża czas krzepnięcia.

Stosowanie leków z grupy NLPZ może powodować przejściowe nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych krwi: podwyższenie poziomu kreatyniny i parametrów czynności wątroby. W razie utrzymywania się tych zaburzeń należy przerwać leczenie lornoksykamem.

Wskazuje się także negatywny wpływ lornoksykamu na płodność. W związku z tym nie zaleca się stosowania tego leku u kobiet planujących ciążę.

Przeciwwskazania lornoksykamu do łączenia z innymi substancjami czynnymi

Nie powinno stosować się równocześnie lornoksykamu i innych  NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów cyklooksygenazy-2, ze względu na nakładanie się działań niepożądanych.

Interakcje lornoksykamu z innymi substancjami czynnymi

Zwiększenie ryzyka wystąpienia krwawień wewnętrznych
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Ibrutynib (Ibrutinib) inhibitory kinazy białkowej
Ibrytumomab (Ibritumomab) radiofarmaceutyki
Ramucyrumab (Ramucirumab) przeciwciała monoklonalne - przeciwnowotworowe i immunosupresyjne
Zwiększenie ryzyka wystąpienia groźnych stanów zapalnych śluzówki przewodu pokarmowego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Baricytynib (Baricitinib) selektywne leki immunosupresyjne
Zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Ciprofloksacyna (Ciprofloxacin) fluorochinolony
Kwas pipemidynowy (Pipemidic acid) chinolony - inhibitory gyrazy
Norfloksacyna (Norfloxacin) fluorochinolony
Zwiększenie działania przeciwzakrzepowego
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Acenokumarol (Acenocoumarol) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K
Apiksaban (Apixaban) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory czynnika Xa
Dabigatran (Dabigatran) leki przeciwzakrzepowe-inhibitory trombiny
Rywaroksaban (Rivaroxaban) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory czynnika Xa
Warfaryna (Warfarin) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K
Zwiększenie stężenia potasu we krwi
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Drospirenon (Drospirenone) progestageny
Zmniejszenie krzepliwości krwi.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Escyna (Escine) substancje wpływające na elastyczność naczyń krwionośnych - INNE
Osłabienie hipotensyjnego działania leków z grupy Inhibitorów konwertazy angiotensyny, blokujących receptory beta-adrenergiczne, blokujących receptor angiotensyny II
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Bisoprolol (Bisoprolol) antagoniści receptorów beta 1 oraz rozszerzające naczynia obwodowe
Kaptopril (Captopril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Walsartan (Valsartan) ARB, sartany - blokery receptora angiotensyny II
Osłabienie działania diuretycznego oraz hipotensyjnego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Furosemid (Furosemide) leki moczopędne, diuretyk - pętlowe
Hydrochlorotiazyd (Hydrochlorothiazide) leki moczopędne, diuretyk - tiazydy i tiazydopodobne
Torasemid (Torasemide) leki moczopędne, diuretyk - pętlowe
Nakładanie się działań niepożądanych, przede wszystkim krwawienia z przewodu pokarmowego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Deksketoprofen (Dexketoprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Ibuprofen (Ibuprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Ketoprofen (Ketoprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Diklofenak (Diclofenac) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Zwiększenia nefrotoksycznego działania takrolimusu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Takrolimus (Tacrolimus) inhibitory kalcyneuryny
Zwiększenie ryzyka wystąpienia hipoglikemii
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Gliklazyd (Gliclazide) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Glimepiryd (Glimepiride) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Zwiększenie ryzyka wystąpienia owrzodzeń przewodu pokarmowego
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Deksametazon (Dexamethasone) glikokortykosteroidy
Escitalopram (Escitalopram) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Fludrokortyzon (Fludrocortisone) mineralokortykosteroidy
Fluwoksamina (Fluvoxamine) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Hydrokortyzon (Hydrocortisone) glikokortykosteroidy
Sertralina (Sertraline) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny

Interakcje lornoksykamu z pożywieniem

Jednoczesne przyjmowanie lornoksykamu podczas posiłku opóźnia jego wchłanianie nawet o 20%. W celu osiągnięcia szybkiego działania substancji leczniczej, należy unikać podawania leku łącznie z pokarmem.

Interakcje lornoksykamu z alkoholem

Nie należy przyjmować alkoholu łącznie z lornoksykamem, ze względu na zwiększone ryzyko podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego, mogące prowadzić do krwawień czy owrzodzeń.

Wpływ lornoksykamu na prowadzenie pojazdów

Stosowanie lornoksykamu może powodować u niektórych pacjentów senność i zawroty głowy. W razie wystąpienia tych objawów nie powinno się prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać maszyn.

Inne rodzaje interakcji

Stosowanie leków z grupy NLPZ może powodować nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych krwi- podwyższenie poziomu kreatyniny, azotu mocznikowego, bilirubiny, zwiększenie aktywności aminotransferaz oraz innych parametrów czynności wątroby.

Wpływ lornoksykamu na ciążę

Brak jest dostatecznej ilości badań dotyczących wpływu stosowania lornoksykamu na ciąże. Z tego względu stosowanie lornoksykamu przez kobiety w ciąży jest przeciwwskazane. Hamuje on syntezę prostaglandyn, co może powodować wady układu krążenia u płodu.

Wpływ lornoksykamu na laktację

W badaniach przeprowadzonych na szczurach wykazano, iż lornaksykam w dużej ilości przenika do mleka matki. Z tego względu należy unikać stosowania leku w okresie laktacji.

Wpływ lornoksykamu na płodność

Badania kontrolne na zwierzętach wykazały zmniejszenie płodności poprzez działanie na owulację, oraz implantację zarodka. Podejrzewa się upośledzenie płodności u człowieka.

Skutki uboczne

wymioty
Często
niestrawność
Często
biegunka
Często
bóle brzucha
Często
nudności
Często
zawroty głowy
Często
bóle głowy
Często
łysienie
Niezbyt często
bezsenność
Niezbyt często
szumy uszne
Niezbyt często
depresja
Niezbyt często
zwiększenie aktywności aminotransferaz
Niezbyt często
zapalenie błony śluzowej żołądka
Niezbyt często
zapalenie spojówek
Niezbyt często
pokrzywka
Niezbyt często
zaparcia
Niezbyt często
bóle stawów
Niezbyt często
złe samopoczucie
Niezbyt często
obrzęk naczynioruchowy
Niezbyt często
owrzodzenie
Niezbyt często
wysypka rumieniowa
Niezbyt często
zmiany masy ciała
Niezbyt często
nadmierne pocenie się
Niezbyt często
suchość błony śluzowej jamy ustnej
Niezbyt często
świąd
Niezbyt często
jadłowstręt
Niezbyt często
wysypka
Niezbyt często
wzdęcia
Niezbyt często
obrzęk twarzy
Niezbyt często
bóle mięśniowe
Rzadko
dezorientacja
Rzadko
drżenie
Rzadko
leukopenia
Rzadko
małopłytkowość
Rzadko
migrena
Rzadko
nadwrażliwość
Rzadko
parestezje
Rzadko
plamica
Rzadko
senność
Rzadko
reakcje rzekomoanafilaktyczne
Rzadko
refluks żołądkowo-przełykowy
Rzadko
zaburzenia smaku
Rzadko
zaburzenia widzenia
Rzadko
zwiększone stężenie kreatyniny we krwi
Rzadko
anafilaksja
Rzadko
uczucie zdenerwowania
Rzadko
smoliste stolce
Rzadko
krwawe wymioty
Rzadko
perforacja owrzodzenia trawiennego
Rzadko
zapalenie języka
Rzadko
niedokrwistość
Rzadko
oddawanie moczu w nocy
Rzadko
zapalenie błony śluzowej przełyku
Rzadko
zapalenie błony śluzowej jamy ustnej
Rzadko
zaburzenia oddawania moczu
Rzadko
trudności z połykaniem
Rzadko
zapalenie gardła
Rzadko
aftowe zapalenie jamy ustnej
Rzadko
osłabienie
Rzadko
kurcze mięśni
Rzadko
Krwotok z przewodu pokarmowego
Rzadko
bóle kości
Rzadko
agranulocytoza
Bardzo rzadko
wybroczyny
Bardzo rzadko
zaburzenia czynności wątroby
Bardzo rzadko
zespół Stevensa-Johnsona
Bardzo rzadko
żółtaczka
Bardzo rzadko
neutropenia
Bardzo rzadko
zespół nerczycowy
Bardzo rzadko
cholestaza
Bardzo rzadko
pęcherzyca
Bardzo rzadko
toksyczne martwicze oddzielanie naskórka
Bardzo rzadko
hepatotoksyczność
Bardzo rzadko
zapalenie nerek
Bardzo rzadko
polekowe zapalenie wątroby
Bardzo rzadko
działanie nefrotoksyczne
Bardzo rzadko

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Objawy przedawkowania lornoksykamu

Na chwilę obecną brak jest danych dotyczących objawów przedawkowania lornoksykamu. Podejrzewa się, iż przedawkowanie leku może objawiać się: nudnościami, wymiotami, zaburzeniami widzenia czy zawrotami głowy. W cięższych przypadkach może wystąpić ataksja przechodząca w śpiączkę, uszkodzenie wątroby czy nerek.

Mechanizm działania lornoksykamu

Lornoksykam wykazuje działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie aktywności enzymów z grupy cyklooksygenaz. Biorą one udział w powstaniu prostaglandyn z lipidów błon komórkowych. Efektem tego działania jest zmniejszenie wrażliwości receptorów bólowych oraz osłabienie reakcji zapalnej.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Acemetacyna
  • Deksibuprofen
  • Deksketoprofen
  • Diklofenak
  • Etofenamat
  • Fenylobutazon
  • Flurbiprofen
  • Ibuprofen
  • Indometacyna
  • Ketoprofen
  • Ketorolak
  • Kwas mefenamowy
  • Kwas salicylowy
  • Kwas tolfenamowy
  • Metamizol
  • Naproksen
  • Nepafenak
  • Paracetamol
  • Piroksykam
  • Pranoprofen
  • Salicylan choliny
  • Salicylan metylu

Wchłanianie lornoksykamu

Lornoksykam  szybko i niemal całkowicie się wchłania z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga po około 30 minutach od podania. Lek cechuje się bardzo wysoką dostępnością. Brak efektu pierwszego przejścia.

Dystrybucja lornoksykamu

Lornoksykam wiąże się z  białkami osocza w 99%. Stopień wiązania z białkami jest niezależny od stężenia leku we krwi. Według badań klinicznych lornoksykam nie ulega kumulacji w ustroju po wielokrotnym podawaniu substancji leczniczej w sposób zgodny z zaleceniami.

Metabolizm lornoksykamu

Lornoksykam jest metabolizowany z wątrobie przez cytochrom CYP2C9. Substancja czynna ulega przede wszystkim przemianie do hydroksylowanej, nieaktywnej pochodnej (5-hydroksylornoksykamu). Lornoksykam jest w całości przekształcany do metabolitów, niewykazujących aktywności farmakologicznej.

Wydalanie lornoksykamu

Średni czas półtrwania lornoksykamu w fazie eliminacji wynosi 3-4 godziny. Około 50% leku wydalane jest z kałem, 42% z moczem. U pacjentów w wieku podeszłym klirens ulega zmniejszeniu o  30-40%.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij