Encyklopedia leków

Lewonorgestrel, Levonorgestrel, Levonorgestrelum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o lewonorgestrelu

Rok wprowadzenia na rynek
1982
Substancje aktywne
lewonorgestrel
Działanie lewonorgestrelu
antykoncepcyjne
Postacie lewonorgestrelu
system terapeutyczny, tabletki, tabletki drażowane, tabletki powlekane
Układy narządowe
układ endokrynny (dokrewny), układ płciowy żeński
Specjalności medyczne
Ginekologia i położnictwo
Wzór sumaryczny lewonorgestrelu

C21H28O2

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające lewonorgestrel

Wskazania do stosowania lewonorgestrelu

Lewonorgestrel jest stosowany w postaci doustnej w ciągu 72 h po stosunku płciowym jako antykoncepcja awaryjna w przypadku braku zabezpieczenia podczas stosunku płciowego lub zastosowania nieskutecznej metody antykoncepcji, w doustnych preparatach antykoncepcyjnych w połączeniu z innymi składnikami hormonalnymi oraz jako środek antykoncepcyjny uwalniany z postaci domacicznej. Innym wskazaniem do stosowania leku jest leczenie nadmiernych krwawień miesiączkowych i hormonalna terapia zastępcza.

Dawkowanie lewonorgestrelu

Lewonorgestrel podaje się doustnie i w postaci sytemu terapeutycznego domacicznego.

Podanie doustne w antykoncepcji awaryjnej
Jednorazowa dawka lewonorgestrelu do podania najszybciej jak to możliwe po stosunku płciowym (nie później niż po upływie 72 h) wynosi 1500 mg.
W przypadku wystąpienia wymiotów w ciągu 3 h po podaniu leku należy ponowić przyjęcie dawki 1500 mg.
Lewonorgestrel może być podany w dowolnym dniu cyklu miesiączkowego, pod warunkiem, że miesiączka nie jest opóźniona.
Dane dotyczące stosowania lewonorgestrelu u kobiet poniżej 16 roku życia są ograniczone. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci.

Podanie doustne w antykoncepcji w preparatach łączonych
Lewonorgestrel przyjmuje się doustnie, raz na dobę o stałej porze dnia. Dawka dobowa lewonorgestrelu wynosi 100-150 mikrogramów. Przyjmowanie leku należy rozpocząć w pierwszym dniu krwawienia miesiączkowego. Dopuszcza się rozpoczęcie terapii w 2-5 dniu krwawienia, ale z koniecznością zastosowania dodatkowej metody antykoncepcji przez pierwsze 7 dni. Lewonorgestrel przyjmuje się w cyklu 21-dniowym, po którym następuje 7-dniowa przerwa i dochodzi do krwawienia z odstawienia.
W przypadku poronienia w pierwszym trymestrze ciąży zalecane jest natychmiastowe rozpoczęcie przyjmowania lewonorgestrelu. Kobiety po porodzie lub po poronieniu w drugim trymestrze ciąży powinny rozpocząć stosowanie leku po upływie 21-28 dni od porodu/poronienia.
Jeżeli kobieta stosowała dotychczas inne metody antykoncepcji (np. plastry, system dopochwowy, złożone środki hormonalne) należy przyjąć lewonorgestrel dzień po zakończeniu poprzedniej metody antykoncepcji.
W przypadku pominięcia dawki lewonorgestrelu, należy przyjąć tabletkę najszybciej jak to możliwe, jeśli od ostatniej dawki minęło mniej niż 12 h. Następne tabletki przyjmować o stałej porze dnia. Jeżeli od ostatniej dawki minęło więcej niż 12 h, należy zastosować dodatkową metodę antykoncepcji przez kolejne 7 dni.
W przypadku wystąpienia wymiotów i (lub) biegunki w ciągu 3-4 h od przyjęcia leku należy uwzględnić możliwość niecałkowitego wchłonięcia dawki leku z czym wiążę się konieczność przyjęcia dodatkowej dawki lewonorgestrelu z opakowania zapasowego.

Podanie doustne w ramach hormonalnej terapii zastępczej
Stosowanie leku można rozpocząć w dowolnym dniu (u kobiet leczonych uprzednio innym produktem leczniczym w dniu następującym po zakończeniu poprzedniego cyklu leczenia).
Wskazane jest przyjmowanie leku w możliwie najmniejszej skutecznej dawce i przez jak najkrótszy okres czasu.
Pominiętą dawkę leku należy przyjąć możliwie jak najszybciej w ciągu 12 h. Jeżeli przyjęcie leku jest niemożliwe należy kontynuować przyjmowanie kolejnych dawek o stałej porze. Pominięcie dawki wiąże się ze zwiększeniem ryzyka wystąpienia plamienia i krwawień.
Zaleca się przyjmowanie lewonorgestrelu wieczorem, aby zminimalizować dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego.

Podanie domaciczne
System terapeutyczny powinien być założony do jamy macicy przez doświadczonego lekarza lub innego doświadczonego pracownika służby zdrowia w warunkach aseptycznych.
Dobowa dawka lewonorgestrelu uwalniana z systemu terapeutycznego wynosi 20 mikrogramów.
System terapeutyczny należy wprowadzić do jamy macicy w ciągu siedmiu dni od wystąpienia krwawienia miesiączkowego i nie wcześniej niż po sześciu tygodniach od porodu. Jeżeli do poronienia doszło w pierwszym trymestrze ciąży, lek można zastosować natychmiast po poronieniu.
Wymiana systemu terapeutycznego na nowy może nastąpić w dowolnym dniu cyklu.
System domaciczny przeznaczony jest do stosowania maksymalnie przez 5 lat w leczeniu nadmiernych krwawień miesiączkowych i przez 6 lat jako środek antykoncepcyjny.
Brak danych na temat stosowania postaci domacicznej u kobiet poniżej 16 roku życia. Leku nie należy stosować przed wystąpieniem pierwszej miesiączki.

Przeciwskazania do stosowania lewonorgestrelu

Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lewonorgestrel, ciąża lub podejrzenie ciąży. Stosowanie systemu terapeutycznego jest dodatkowo przeciwwskazane u kobiet z infekcją dolnego odcinka dróg rodnych, infekcją macicy po poronieniu w ciągu ostatnich trzech miesięcy, zapaleniem szyjki macicy, dysplazją nabłonka szyjki macicy. Wśród przeciwwskazań można również wyróżnić stany zapalne narządów miednicy, poporodowe zapalenie błony śluzowej macicy, krwawienia z macicy o nieustalonej przyczynie, stany predysponujące do wystąpienia infekcji, nowotwory złośliwe szyjki lub trzonu macicy, ciężkie choroby wątroby włącznie z nowotworem wątroby, nieprawidłowości w budowie macicy, włókniakomięśniaki zniekształcające jamę macicy, podejrzenie lub potwierdzenie nowotworów progestagenozależnych, nowotwory złośliwe dotyczące krwi lub białaczki (z wyłączeniem okresu remisji), choroba trofoblastu przebyta w niedalekiej przeszłości z utrzymującym się podwyższonym poziomem hCG.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania lewonorgestrelu

Stosowanie lewonergestrelu jako antykoncepcji awaryjnej wskazane jest tylko w przypadkach koniecznych i nie może zastępować innych metod antykoncepcji. Przyjęcie leku po upływie więcej niż 72 h od stosunku płciowego nie daje pewności wykluczenia ciąży.
Po zastosowaniu metody awaryjnej należy wykluczyć możliwość wystąpienia ciąży pozamacicznej. Lek nie jest zalecany kobietom, u których ryzyko ciąży pozamacicznej jest zwiększone (np. w przypadku zapalenia jajowodu).
W pewnych sytuacjach może dojść do przesunięcia krwawienia miesiączkowego o kilka dni wcześniej lub później na skutek przyjęcia lewonorgestrelu.
Nie jest zalecane powtórne przyjmowanie leku jako antykoncepcji awaryjnej w przebiegu jednego cyklu miesiączkowego ze względu na ryzyko zaburzenia cyklu.
Należy uwzględnić zmniejszenie wchłaniania leku u osób z ciężkimi zespołami złego wchłaniania (np. choroba Leśniowskiego-Crohna).
Przed przystąpieniem do założenia systemu domacicznego należy przeprowadzić z pacjentką wywiad, ocenić przeciwwskazania, wykonać pomiar ciśnienia krwi i tętna oraz oburęcznie zbadać miednicę w celu określenia położenia macicy. Badanie kontrolne należy przeprowadzić po upływie 6 tygodni od założenia systemu i następne wizyty ustalać w zależności od indywidualnego stanu pacjentki.
Kobieta musi być świadoma, że system terapeutyczny nie zapobiega zakażeniu HIV i wystąpieniu innych chorób przenoszonych drogą płciową.
Szczególną ostrożność należy zachować stosując system terapeutyczny u kobiet z przebytą w przeszłości lub zdiagnozowaną obecnie chorobą tętnic, chorobą zakrzepowo-zatorową, objawami torbieli jajnika w wywiadzie, żółtaczką, chorobami krwi, białaczką w okresie remisji, migreną i innymi silnymi bólami głowy oraz w przypadku znacznego podwyższenia ciśnienia krwi i długotrwałego stosowania kortykosteroidów. Szczególnej ostrożności wymagają również kobiety z wadami wrodzonymi serca i czynnikami predysponującymi do wystąpienia zapalenia wsierdzia.
Zakładanie systemu wiąże się z ryzykiem perforacji trzonu lub szyjki macicy, która w późniejszym czasie objawia się bólem i krwawieniami i wymaga jak najszybszego usunięcia systemu. Ryzyko to jest zwiększone u kobiet karmiących piersią, z trwale tyłopochyloną macicą i w przypadku założeń poporodowych.
Po założeniu systemu terapeutycznego może rozwinąć się infekcja narządów miednicy, w rzadkich przypadkach prowadząca do ciężkiego zakażenia lub sepsy. Grupą szczególnie narażoną na infekcje są kobiety młode, współżyjące z wieloma partnerami i często odbywające stosunki seksualne. Ryzyko jest największe w pierwszym miesiącu po założeniu systemu i maleje w kolejnych miesiącach. Wystąpienie objawów infekcji powinno być potwierdzone badaniem bakteriologicznym i obserwacją. Może być wskazane włączenie antybiotykoterapii bez konieczności usuwania systemu, pod warunkiem, że objawy ustąpią w ciągu 72 h. Nawracające infekcje lub ostry stan zapalny wskazuje na konieczność usunięcia systemu.
Nasilenie krwawień i ból mogą być objawami wypadnięcia systemu, co powoduje zmniejszenie skuteczności antykoncepcji. W takim przypadku system należy usunąć i wymienić na nowy.
W badaniu kontrolnym sprawdzane jest prawidłowe ułożenie systemu w jamie macicy. Brak obecności nitek sugeruje możliwość wydalenia systemu, zerwania się nitek lub przemieszczenia się systemu poza macicę.
Kobiety w okresie przed menopauzą należy zbadać pod kątem patologicznych stanów endometrium.
Ryzyko zajścia w ciążę należy rozważyć, jeżeli krwawienie miesiączkowe nie wystąpiło w ciągu 6 tygodni od początku poprzedniego krwawienia. Znaczna redukcja krwawienia następuje w ciągu 3-6 miesięcy od założenia systemu.
U kobiet, które zaszły w ciążę pomimo zastosowania systemu należy wykluczyć ciążę pozamaciczną. Ciążę pozamaciczną należy rozważyć u kobiet, u których wystąpił silny ból z towarzyszącym zahamowaniem krwawienia lub wystąpieniem krwawienia u pacjentek niemiesiączkujących.
Podczas stosowania lewonorgestrelu u pacjentek mogą być zdiagnozowane torbiele jajnika i depresja.
Stosowanie lewonorgestrelu wiążę się ze zwiększeniem ryzyka wystąpienia raka piersi, zwłaszcza jeżeli pacjentka przyjmuje złożone doustne środki antykoncepcyjne.
Lewonorgestrel może wpływać na tolerancję glukozy, dlatego wskazane jest monitorowanie stężenia glukozy we krwi u pacjentek diabetologicznych.
Jeżeli u pacjentki występowała w przeszłości choroba zakrzepowo-zatorowa to należy uwzględnić ryzyko jej nawrotu. Lek predysponuje do wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej, dlatego w przypadku pojawienia się pierwszych objawów należy przerwać jego stosowanie. Należy uwzględnić zwiększone ryzyko u osób długotrwale unieruchomionych (np. w okresie po operacji lub w wyniku choroby), osób otyłych, w zaawansowanym wieku, w okresie po porodzie/poronieniu w II trymestrze, chorujących na toczeń rumieniowaty układowy i u pacjentek z trombofilią. Choroba zakrzepowo-zatorowa tętnic wiąże się z ryzykiem wystąpienia zawału mięśnia sercowego i incydentów mózgowo-naczyniowych. Oprócz wyżej wymienionych czynników sprzyjających tym incydentom można wyróżnić również palenie papierosów, nadciśnienie, hiperlipidemię, migrenę, chorobę zastawkową serca i migotanie przedsionków.
Stosowanie hormonalnej terapii zastępczej wiąże się z ryzykiem wystąpienia choroby wieńcowej, udaru, raka jajnika i podwyższonego stężenia trójglicerydów w osoczu, które może prowadzić do zapalenia trzustki.

Interakcje lewonorgestrelu z innymi substancjami czynnymi

Zmniejszenie skuteczności działania antykoncepcyjnego przez indukcję enzymatyczną.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Efawirenz (Efavirenz) nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy
Fenobarbital (Luminal) (Phenobarbital) inne leki przeciwpadaczkowe
Fenytoina (Phenytoin) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe i stabilizujące błony neuronów
Karbamazepina (Carbamazepine) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe
Newirapina (Nevirapine) nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy
Okskarbazepina (Oxcarbazepine) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe i stabilizujące błony neuronów
Prymidon (Primidone) barbiturany i pochodne
Ryfampicyna (Rifampicin (rifampin)) antybiotyki - INNE
Rytonawir (Ritonavir) inhibitory proteazy HIV
Topiramat (Topiramate) inne leki przeciwpadaczkowe
Zwiększenie stężenia lewonorgestrelu w osoczu na skutek inhibicji enzymatycznej.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Acetazolamid (Acetazolamide) inhibitory anhydrazy węglanowej
Amiodaron (Amiodarone) leki przeciwarytmiczne - klasa III
Aprepitant (Aprepitant) antagoniści receptorów neurokiniowych 1 - NK1
Atorwastatyna (Atorvastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Buprenorfina (Buprenorphine) substancje o działaniu agonistyczno-antagonistycznym na receptory opioidowe
Danazol (Danazol) testosteron i pochodne
Diltiazem (Diltiazem) leki blokujące kanały wapniowe - działające na mięsień sercowy
Erlotynib (Erlotinib) inhibitory kinazy białkowej
Erytromycyna (Erythromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Fentikonazol (Fenticonazole) przeciwgrzybicze pochodne imidazolu
Flukonazol (Fluconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Fluoksetyna (Fluoxetine) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Fluwastatyna (Fluvastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Fluwoksamina (Fluvoxamine) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Imatynib (Imatinib) inhibitory kinazy białkowej
Itrakonazol (Itraconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Izawukonazol (Isavuconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Ketokonazol (Ketoconazole) przeciwgrzybicze pochodne imidazolu
Klarytromycyna (Clarithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Metadon (Methadone) agoniści receptora opioidowego
Mikonazol (Miconazole) przeciwgrzybicze pochodne imidazolu
Nilotynib (Nilotinib) inhibitory kinazy białkowej
Oksykodon (Oxycodone) agoniści receptora opioidowego
Pozakonazol (Posaconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Rytonawir (Ritonavir) inhibitory proteazy HIV
Telitromycyna (Telithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Terbinafina (Terbinafine) inne substancje przeciwgrzybicze
Trazodon (Trazodone) SARI - selektyne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, dodatkowo blokujące receptor dla serotoniny
Werapamil (Verapamil) leki blokujące kanały wapniowe - działające na mięsień sercowy
Worykonazol (Voriconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Haloperidol (Haloperidol) neuroleptyki klasyczne - pochodne butyrofenonu
Nasilenie toksycznego działania cyklosporyny na skutek hamowania jej metabolizmu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Cyklosporyna (Cyclosporine) inhibitory kalcyneuryny

Interakcje lewonorgestrelu z pożywieniem

Sok grejpfrutowy zwiększa stężenie lewonorgestrelu w osoczu przez inhibicję enzymatyczną.

Inne rodzaje interakcji

Należy uwzględnić ryzyko wpływu lewonorgestrelu na wyniki badań laboratoryjnych (parametry czynności wątroby, tarczycy, nerek i nadnerczy, parametry metabolizmu węglowodanów, procesu krzepnięcia i fibrynolizy, a także na stężenie niektórych białek w surowicy).
Ziele dziurawca (Hypericum perforatum) może nasilać metabolizm wątrobowy lewonorgestrelu i zmniejszać skuteczność działania antykoncepcyjnego.

Wpływ lewonorgestrelu na ciążę

Lewonorgestrel nie jest przeznaczony do stosowania w okresie ciąży. Dane dotyczące stosowania lewonorgestrelu u kobiet w ciąży są ograniczone. Nie stwierdzono szkodliwego wpływu leku na płód po podaniu doustnym. Lek nie przerywa istniejącej ciąży. Po potwierdzeniu ciąży należy usunąć system terapeutyczny z jamy macicy. Usuwanie systemu wiążę się z ryzykiem wystąpienia komplikacji w ciąży, dlatego może być wskazane przerwanie ciąży. Należy zwrócić uwagę na objawy sugerujące powikłania ciąży, takie jak ściskający ból brzucha i gorączka. Dotychczas nie odnotowano wad wrodzonych spowodowanych miejscowym działaniem systemu wewnątrzmacicznego. Nie można wykluczyć ryzyka maskulinizacji płodów żeńskich biorąc pod uwagę nasilone działanie hormonów na skutek miejscowej ekspozycji na lewonorgestrel.

Wpływ lewonorgestrelu na laktację

Lewonorgestrel podany doustnie przenika do mleka kobiecego. W celu zmniejszenia ryzyka szkodliwego wpływu leku na karmione dziecko zaleca się przyjęcie tabletki bezpośrednio po karmieniu i unikanie karmienia po zastosowaniu leku. 
Do mleka kobiecego mogą przenikać niewielkie ilości lewonorgestrelu podanego w systemie domacicznym, które nie stanowią ryzyka dla dziecka, dlatego stosowanie systemu terapeutycznego jest dopuszczalne w okresie laktacji.

Skutki uboczne

nudności
Bardzo często
bóle głowy
Bardzo często
uczucie zmęczenia
Bardzo często
ból podbrzusza
Bardzo często
krwawienia niezwiązane z miesiączką
Bardzo często
biegunka
Często
wymioty
Często
zawroty głowy
Często
tkliwość piersi
Często
opóźnienie miesiączki o ponad 7 dni
Często
nieregularne krwawienia miesiączkowe
Często
pokrzywka
Bardzo rzadko
świąd
Bardzo rzadko
wysypka
Bardzo rzadko
bolesne miesiączki
Bardzo rzadko
ból brzucha
Bardzo rzadko
obrzęk twarzy
Bardzo rzadko
ból miednicy
Bardzo rzadko

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Inne możliwe skutki uboczne

Podanie domaciczne: zakażenia bakteryjne pochwy, zakażenia grzybicze pochwy i sromu, trądzik, zaburzenia miesiączkowania (skąpe miesiączki, plamienia, brak miesiączki), łagodne torbiele jajników, krwawienia z macicy i (lub) z pochwy, ból i (lub) krwawienie w momencie zakładania systemu, przyrost masy ciała, zaburzenia libido, nastrój depresyjny, nerwowość, ból głowy, zawroty głowy, migrena, stan przedomdleniowy, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, ból pleców, ból w miednicy, upławy, zapalenie sromu i pochwy, tkliwość piersi, ból piersi, dyspareunia, kurcze macicy, Wypadnięcie systemu wewnątrzmacicznego, omdlenia, obrzęk, łysienie, hirsutyzm, wyprysk, ostuda i (lub) nadmierna pigmentacja skóry, świąd, ciąża pozamaciczna, perforacja macicy, stany zapalne miednicy, zapalenie błony śluzowej trzonu macicy, zapalenie szyjki macicy, rozmaz normalny klasy II Papanicolaou, wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioworuchowy.

Objawy przedawkowania lewonorgestrelu

Przyjęcie doustnie zbyt dużej dawki lewonorgestrelu może prowadzić do nudności i krwawienia.

Mechanizm działania lewonorgestrelu

Lewonorgestrel to progestagen, który łączy się z receptorem progesteronowym. Powstały kompleks wiąże się z DNA i nasila ekspresję genów docelowych. Skutkiem działania leku jest przede wszystkim hamowanie produkcji hormonu luteinizującego (LH) i procesu owulacji, a także zapobieganie wzrostowi endometrium i zwiększenie lepkości śluzu szyjkowego (po długotrwałym stosowaniu leku), co utrudnia przenikanie plemników do jamy macicy. Lek podany domacicznie zmniejsza ilość receptorów estrogenowych i progesteronowych, redukując wrażliwość endometrium na działanie estradiolu. Lewonorgestrel wykazuje także działanie antyproliferacyjne, zmniejszając ryzyko rakotwórczości.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Dezogestrel
  • Dienogest
  • Drospirenon
  • Etonogestrel
  • Gestoden
  • Linestrenol
  • Medroksyprogesteron
  • Nomegestrol
  • Norelgestromin
  • Noretysteron

Wchłanianie lewonorgestrelu

Lewonorgestrel jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego, osiągając stężenie maksymalne po upływie 1 h od podania doustnego. Biodostępność leku wynosi prawie 100%.
Lek podany do jamy macicy jest wchłaniany przez endometrium. Ponad 90% leku uwalnianego z systemu terapeutycznego jest dostępne ogólnoustrojowo. Lewonorgestrel jest wykrywany w surowicy po około 1 h po po założeniu systemu i osiąga w surowicy stężenie maksymalne w ciągu 2 tygodni. Wraz z upływem czasu zmniejsza się ilość uwalnianego lewonorgestrelu z sytemu domacicznego. 

Dystrybucja lewonorgestrelu

Lewonorgestrel silnie wiąże się z albuminami i globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG). Zaledwie <2% leku występuje w surowicy w postaci wolnej, niezwiązanej z białkami.

Metabolizm lewonorgestrelu

Lewonorgestrel ulega silnemu metabolizmowi na drodze redukcji, hydroksylacji i sprzęgania z kwasem siarkowym i glukuronowym. W mniejszym stopniu w metabolizm leku zaangażowane są enzymy CYP, głównie cytochrom CYP3A4 oraz CYP3A5.

Wydalanie lewonorgestrelu

Wydalanie leku odbywa się w postaci metabolitów, w równym stopniu z moczem i z kałem. Okres półtrwania leku wynosi około 24 h. Niektóre badania wykazały, że okres półtrwania może ulegać znacznemu skróceniu lub wydłużeniu.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij