Encyklopedia leków

Lewofloksacyna, Levofloxacin, Levofloxacinum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o lewofloksacynie

Rok wprowadzenia na rynek
1996
Substancje aktywne
lewofloksacyna, lewofloksacyna półwodna
Działanie lewofloksacyny
bakteriobójcze, przeciwbakteryjne
Postacie lewofloksacyny
krople do oczu, krople do oczu w minimsach, roztwór do infuzji, roztwór do inhalacji z nebulizatora, tabletki powlekane
Układy narządowe
powłoka wspólna (skóra i błony śluzowe), układ moczowy, układ nerwowy i narządy zmysłów, układ oddechowy, układ płciowy męski
Specjalności medyczne
Choroby zakaźne i pasożytnicze, Dermatologia i wenerologia, Medycyna rodzinna, Nefrologia, Okulistyka, Otolaryngologia, Pulmonologia, Urologia
Rys historyczny lewofloksacyny

Lewofloksacyna została wprowadzona w Stanach Zjednoczonych w grudniu 1996 roku, w Szwajcarii z kolei w lutym 1998.

Wzór sumaryczny lewofloksacyny

C18H20FN3O4

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające lewofloksacynę

Wskazania do stosowania lewofloksacyny

Lewofloksacyna to fluorochinolon o działaniu przeciwbakteryjnym. Stosuje się ją w leczeniu zakażeń bakteryjnych wrażliwych na ten rodzaj (fluoro)chinolonu.

Lewofloksacyna jest wykorzystywana do leczenia poniższych chorób:

  • bakteryjne zakażenia w obrębie powierzchni oka (krople do oczu);
  • zapalenie bakteryjne zatok o charakterze ostrym (np. w przypadku gdy stosowanie powszechnie obowiązujących antybiotyków jest przeciwwskazane);
  • zapalenie pęcherza moczowego niepowikłane;
  • ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek i powikłane zakażenia układu moczowego;
  • przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego;
  • ostre nasilenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc;
  • zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli;
  • powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich / powikłane zakażenia skóry i struktur skórnych;
  • pozaszpitalne zapalenie płuc;
  • płucna postać wąglika: zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie.

Doustne postacie lewofloksacyny są wykorzystywane jako kontynuacja leczenia dożylnego.

Lewofloksacyna w postaci nebulizacji jest wykorzystywana do leczenia zakażeń płuc wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa u osób ze stwierdzoną mukowiscydozą.

Dawkowanie lewofloksacyny

Lewofloksacynę stosuję się w podaniu doustnym, do oczu w postaci kropli, dożylnie w postaci infuzji oraz wziewnie.

Podanie doustne:

Dawkowanie zależne jest m.in. od stopnia zakażenia, wrażliwości drobnoustroju na lewofloksacynę czy inne objawy/schorzenia jak niewydolność nerek, wiek (szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, u których występują sercowe dolegliwości jak wydłużenie odcinka QT).

Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych: 500 mg – 1000 mg (przez okres 7-14 dni, do 8 tygodni dla płucnej postaci wąglika).

Podanie dożylne.

Dawkowanie zależy od rodzaju i stopnia ciężkości zakażenia oraz wrażliwości domniemanego drobnoustroju wywołującego zakażenie.

Po stosowaniu lewofloksacyny w postaci infuzji leczeniem kontynuacyjnym jest często leczenie doustne (obydwie formy są biorównoważne).

Dawkowanie zależne jest również od innych objawów jak czynność nerek – w przypadku zaburzonej czynności dawki są odpowiednio zmniejszane, czy ryzyko zapalenia ścięgien czy wydłużenie odcinka QT (szczególnie u osób starszych).

Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych: 500 mg - 1000 mg (przez okres 7-14 dni, dla niektórych schorzeń do 8 tygodni).

Podanie do oczu.

Lewofloksacynę podaje się jedynie do oka objętego zakażeniem.

Schemat dawkowania zależny jest od wieku oraz innych objawów jak nasilenie choroby czy przebieg zakażenia.

Czas trwania leczenia wynosi zwykle 5 dni.

Podanie w nebulizacji.

Lewofloksacynę wziewnie podaje się pacjentom z mukowiscydozą w przypadku zakażeń płucnych wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa. Jest podawana cyklicznie przez 28 dni, kolejno następuje przerwa 28-dniowa.

Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych: 480 mg (w 2óch podzielonych dawkach).

Przeciwskazania do stosowania lewofloksacyny

Lewofloksacyny nie powinno się stosować w przypadku nadwrażliwość na substancję czynną lub inne leki z grupy chinolonów, a także:

  • w przypadku stwierdzonych chorób jak padaczka i jeśli występowały schorzenia ścięgien związane ze stosowaniem fluorochinolonów;
  • kobiety w okresie ciąży i karmienia piersią;
  • u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu.

Krótkotrwałe stosowanie lewofloksacyny w podaniu do oka/worka spojówkowego jak podają dane literaturowe jest dopuszczone dla dzieci od 1. roku życia.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania lewofloksacyny

Niektóre bakterie – ich szczepy są oporne na fluorochinolony jak lewofloksacyna. Dotyczy to szczepów tzw. metycylinoopornych. Lewofloksacyna nie powinna być stosowana w zakażeniach wywołanych przez powyższe szczepy lub gdy istnieje ryzyko takich zakażeń.

Inne rodzaje bakterii również wykazują oporność na tę grupę leków przeciwbakteryjnych, np. E. coli. Niekiedy jednak stopień oporności jest różny i należy wziąć pod uwagę lokalne uwarunkowania i oficjalne wytyczne dotyczące stosowania wybranych leków w zakażeniach, tak jak w przypadku płucnej postaci wąglika.

Infuzyjne podanie lewofloksacyny może wiązać się z występowaniem spadku ciśnienia i tachykardii.

Stosowanie fluorochinolonów może wiązać się z wystąpieniem zerwania ścięgna lub jego stanu zapalnego. Zwykle problem ten dotyczy ścięgna Achillesa, niekiedy obu ścięgien. Objawy te mogą wystąpić w przeciągu 2 dób do okresu kilku miesięcy od zakończenia leczenia. Opisane zmiany dotyczą w głównej mierze osób starszych, w wieku powyżej 60 lat, a także pacjentów, którzy przyjmują dawki dobowe 1000 mg. Ryzyko zmian jest większe przy jednoczesnym stosowaniu sterydów i lewofloksacyny.

Stosowanie fluorochinolonów powinno być odpowiednio rozpatrzone przez lekarza, szczególnie gdy w wywiadzie rodzinnym stwierdza się niektóre choroby naczyniowe jak zespół Marfana, zapalenie tętnic Takayasu, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, choroba Behceta lub gdy występują inne czynniki predysponujące do tętniaka aorty / rozwarstwienia aorty. Stosowanie fluorochinolonów stwarza większe ryzyko wymienionych zmian w obrębie aorty.

Lewofloksacyna i inne fluorochinolony mogą powodować biegunki (o ciężkim przebiegu) o charakterze krwawej i uporczywej. Może ona występować w czasie leczenia oraz po jego zakończeniu. Biegunka ta związana jest z wystąpieniem CDAD, czyli objawu choroby związanej z Clostridium difficile. CDAD w najcięższej postaci może przybrać postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego.

Stosowanie lewofloksacyny może wiązać się z wystąpieniem drgawek ze względu na ich działanie – obniżają próg drgawkowy. Flurochinolony są przeciwwskazane do stosowania u osób z padaczką. Należy zachować ostrożność u pacjentów ze skłonnością do drgawek lub gdy są przyjmowane leki, które wpływają na obniżenie progu drgawkowego (np. teofilina).

Zwiększone ryzyko hemolizy występuje u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej.

Dawka lewofloksacyny powinna być dostosowana do zdolności filtracyjnej nerek, szczególnie u osób z ich zaburzoną funkcją.

Chinolony mogą powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości obejmujące np. obrzęk naczynioruchowy. Objawy te mogą wystąpić po pierwszej dawce.

Stosowanie tej substancji może wiązać się z wystąpieniem zmian pęcherzowych skóry jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.

Pacjenci z cukrzycą stosujący lewofloksacynę są bardziej narażeni na zaburzenia stężenia glukozy, zarówno na hiperglikemię jak i hipoglikemię. Dane literaturowe podają również ewentualność śpiączki hipoglikemicznej.

Stosowanie fluorochinolonów może wiązać się z wystąpieniem zaburzeń psychicznych – psychotycznych jak myśli samobójcze, zachowania zagrażające bezpieczeństwa. Należy zachować ostrożność jeśli substancja ta ma być stosowana u osób ze stwierdzoną psychozą czy chorobą psychiczna w wywiadzie.

Lewofloksacyna może wywoływać zaburzenia przewodnictwa w sercu – wydłużenie odstępu QT. Ryzyko to jest większe jeśli u pacjenta występują pewne czynniki predysponujące jak wrodzony zespół długiego odstępu QT, stosowanie niektórych substancji o działaniu przeciwpsychotycznym, przeciwdepresyjnym, makrolidów, jak również zaburzenia elektrolitowe (zaburzenia stężenia potasu, magnezu), niektóre choroby serca (bradykardia, zawał serca, niewydolność). Innymi czynnikami predysponującymi do zaburzeń odcinka QT jest wiek – osoby starsze są bardziej narażone, jak również płeć - kobiety.

Stosowanie Lewofloksacyny może wiązać się z występowaniem neuropatii obwodowej, czuciowej i czuciowo-ruchowej.

Lewofloksacyna może wywoływać martwicę wątroby, niewydollność wątroby – szczególnie u osób z ciężką chorobą podstawową jak np. posocznica.

Fluorochinolony, w tym lewofloksacyna mogę powodować osłabienie mięśni u osób z miastenią. Leki te wpływają na przewodnictwo nerwowo-mięśniowe tj. blokują je.

Długotrwałe stosowanie lewofloksacyny może wiązać się z nadmiernym wzrostem niewrażliwych drobnoustrojów.

Interakcje lewofloksacyny z innymi substancjami czynnymi

Ryzyko wystąpienia drgawek, ryzyko obniżenia progu drgawkowego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Kwas acetylosalicylowy (Acetylsalicylic acid) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Lornoksykam (Lornoxicam) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Teofilina (Theophylline) metyloksantyny - blokery adenozyny i fosfodiesterazy
Tramadol agoniści receptora opioidowego
Wydłużenie okresu półtrwania cyklosporyny - ryzyko nasilonych działań niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Cyklosporyna (Cyclosporine) inhibitory kalcyneuryny
Zwiększone ryzyko krwawienia.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Acenokumarol (Acenocoumarol) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K
Warfaryna (Warfarin) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K
Ryzyko hiperglikemii lub hipoglikemii.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Albiglutyd (Albiglutide) analogi glukagonopodobnego peptydu-1 GLP-1
Alogliptyna (Alogliptin) doustne leki przeciwcukrzycowe - INNE
Dapagliflozyna (Dapagliflozin) doustne leki przeciwcukrzycowe - inhibitory transportera sodowo-glukozowego2 - SGLT2
Dulaglutyd (Dulaglutide) analogi glukagonopodobnego peptydu-1 GLP-1
Eksenatyd (Exenatide) analogi glukagonopodobnego peptydu-1 GLP-1
Empagliflozyna (Empagliflozin) doustne leki przeciwcukrzycowe - inhibitory transportera sodowo-glukozowego2 - SGLT2
Gliklazyd (Gliclazide) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Glikwidon (Gliquidone) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Glimepiryd (Glimepiride) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Glipizyd (Glipizide) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Insulina Aspart (Insulin aspart) insuliny
Insulina Degludec (Insulin degludec) insuliny
Insulina Detemir (Insulin detemir) insuliny
Insulina Glargine (Insulin glargine) insuliny
Insulina Glulizynowa (Insulin glulisine) insuliny
Insulina Izofanowa (Insulin isophane) insuliny
Insulina Lispro (Insulin lispro) insuliny
Insulina Neutralna (Insulin human) insuliny
Kanagliflozyna (Canagliflozin) doustne leki przeciwcukrzycowe - inhibitory transportera sodowo-glukozowego2 - SGLT2
Linagliptyna (Linagliptin) doustne leki przeciwcukrzycowe - gliptyny - inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV (DPP-4)
Liraglutyd (Liraglutide) analogi glukagonopodobnego peptydu-1 GLP-1
Nateglinid (Nateglinide) doustne leki przeciwcukrzycowe - INNE
Pioglitazon (Pioglitazone) doustne leki przeciwcukrzycowe - INNE
Repaglinid (Repaglinide) doustne leki przeciwcukrzycowe - glinidy
Saksagliptyna (Saxagliptin) doustne leki przeciwcukrzycowe - gliptyny - inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV (DPP-4)
Sitagliptyna (Sitagliptin) doustne leki przeciwcukrzycowe - gliptyny - inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV (DPP-4)
Teduglutyd (Teduglutide) inne leki stosowane w czynnościowych zaburzeniach jelit
Wildagliptyna (Vildagliptin) doustne leki przeciwcukrzycowe - gliptyny - inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV (DPP-4)
Zwiększone ryzyko wystąpienia zapalenia i naderwania ścięgien, zwłaszcza ścięgna Achillesa.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Betametazon (Betamethasone) glikokortykosteroidy
Możliwy wzrost stężenia wymienionych substancji czynnych i nasilenie ich działań niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Agomelatyna (Agomelatine) substancje przeciwdepresyjne o innym mechanizmie działania
Anagrelid (Anagrelide) inne leki przeciwnowotworowe
Bendamustyna (Bendamustine) cytostatyki alkilujące
Ropiwakaina (Ropivacaine) substancje znieczulające miejscowo - amidy
Ryzyko wydłużenia odcinka QT. Ryzyko artymii, np. TdP.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amiodaron (Amiodarone) leki przeciwarytmiczne - klasa III
Arypiprazol (Aripiprazol) (Aripiprazole) neuroleptyki atypowe
Cyzapryd (Cisapride) substancje hamujące perystaltykę jelit o zróżnicowanym mechanizmie działania
Degareliks (Degarelix) inne leki przeciwnowotworowe
Lewometadon (Levomethadone) agoniści receptora opioidowego
Metadon (Methadone) agoniści receptora opioidowego
Palonosetron (Palonosetron) setrony - antagoniści receptora serotoninowego 5-HT3
Sotalol (Sotalol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Sunitynib (Sunitinib) inne leki przeciwnowotworowe
Tetrabenazyna (Tetrabenazine) leki hamujące wytwarzanie noradrenaliny
Tolterodyna (Tolterodine) leki stosowane w częstomoczu i w nietrzymaniu moczu
Tritlenek diarsenu (Arsenic trioxide) inne cytostatyki pochodzenia naturalnego
Tyzanidyna (Tizanidine) agoniści receptorów alfa-2 adrenergicznych
Zmniejszenie wchłaniania lewofloksacyny z przewodu pokarmowego, a tym samym osłabienie jej działania.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Glukonian cynku (Zinc gluconate) związki cynku
Glukonian żelaza (Ferrous gluconate) związki żelaza
Wodoroasparaginian cynku (Zinc hydro aspartate) związki cynku
Kompleks wodorotlenku żelaza z polimaltozą (Iron polymaltose) związki żelaza
Proteinianobursztynian żelaza (Iron protein succinylate) związki żelaza
Sewelamer (Sevelamer) VARIA / INNE
Siarczan cynku (Zinc sulfate) związki cynku
Sukralfat (Sucralfate) selektywne leki osłaniające stosowane w chorobie wrzodowej
Chlorek magnezu (Magnesium chloride) związki magnezu
Cytrynian magnezu (Magnesium citrate) związki magnezu
Mleczan magnezu (Magnesium lactate) związki magnezu
Orotonian cynku (Zinc orotate) związki cynku
Tlenek magnezu (Magnesium oxide) związki magnezu
Węglan magnezu (Magnesium carbonate) związki magnezu
Wodoroasparaginian magnezu (Magnesium aspartate) związki magnezu

Interakcje lewofloksacyny z pożywieniem

Pokarm nie wpływa lub w niewielkim stopniu wpływa na wchłanianie lewofloksacyny. Można przyjmować niezależnie od posiłków.

Należy zwrócić uwagę, że produkty zawierające wapń, żelazo, magnez mogą ograniczyć wchłanianie lewofloksacyny. Metale te (minerały) tworzą nierozpuszczalne/trudno rozpuszczalne kompleksy, które nie są wchłaniane ze światła jelita.

Produkty mleczne zawierają wapń, żelazo zawarte jest w wątróbce, szpinaku. Należy zachować co najmniej 2-godzinny odstęp czasu.

Inne rodzaje interakcji

Podczas stosowania lewofloksacyny może wystąpić nadwrażliwość na światło. Zaleca się unikanie silnego działania światła słonecznego, ale również sztucznego promieniowania UV (solarium, lampy kwarcowe) podczas leczenia jak i 2 doby od skończonej terapii tą substancją czynną.

Lewofloksacyna może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, np. test na obecność substancji opioidowych może wyjść fałszywie dodatni. Lewofloksacyna może wpływać na wzrost bakterii Mycobacterium tuberculosis (jest ona odpowiedzialna za gruźlicę) i wynik fałszywie ujemny.

Lewofloksacyna może wpływać również na wyniki testów krzepnięcia (PT/INR), szczególnie gdy pacjent przyjmuje leki z grupy antagonistów witaminy K.

Wpływ lewofloksacyny na ciążę

Stosowanie tej substancji w okresie ciąży jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko uszkadzania chrząstek obciążonych organizmów w okresie wzrostu.

Wpływ lewofloksacyny na laktację

Brak dokładnych danych świadczących o przenikaniu lewofloksacyny do mleka matki. Inne leki z tej grupy przenikają do mleka. Między innymi na tej podstawie stosowanie lewofloksacyny w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Wpływ lewofloksacyny na płodność

Nie zaobserwowano wpływu tej substancji czynnej na zdolności rozrodcze u zwierząt.

Skutki uboczne

bezsenność
Często
biegunka
Często
ból głowy
Często
wymioty
Często
nudności
Często
zawroty głowy
Często
zwiększona aktywność enzymów wątrobowych
Często
bóle mięśniowe
Rzadko
zaparcia
Rzadko
bóle brzucha
Rzadko
pokrzywka
Rzadko
drżenie
Rzadko
eozynofilia
Rzadko
hiperbilirubinemia
Rzadko
wzmożona potliwość
Rzadko
wysypka
Rzadko
leukopenia
Rzadko
nerwowość
Rzadko
niepokój
Rzadko
niestrawność
Rzadko
zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi
Rzadko
ból stawów
Rzadko
zakażenia grzybicze
Rzadko
jadłowstręt
Rzadko
trombocytopenia
Niezbyt często
kołatanie serca
Niezbyt często
zaburzenia w obrębie ścięgien
Niezbyt często
zaburzenia widzenia
Niezbyt często
zapalenie ścięgna
Niezbyt często
drgawki
Niezbyt często
zerwanie ścięgna
Niezbyt często
koszmary senne
Niezbyt często
nietypowe sny
Niezbyt często
obrzęk naczynioruchowy
Niezbyt często
hipoglikemia
Niezbyt często
neutropenia
Niezbyt często
zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)
Niezbyt często
szum w uszach
Niezbyt często
tachykardia
Niezbyt często
reakcje psychotyczne
Niezbyt często
niedokrwistość hemolityczna
Częstotliwość nieznana
ból w klatce piersiowej
Częstotliwość nieznana
hiperglikemia
Częstotliwość nieznana
żółtaczka
Częstotliwość nieznana
czuciowo - ruchowa neuropatia obwodowa
Częstotliwość nieznana
agranulocytoza
Częstotliwość nieznana
pancytopenia
Częstotliwość nieznana
zespół lyella – toksyczna nekroliza naskórka
Częstotliwość nieznana
krwawa biegunka
Częstotliwość nieznana
wstrząs anafilaktyczny
Częstotliwość nieznana

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Inne możliwe skutki uboczne

Dla podania dożylnego występuje kilka odmiennych działań niepożądanych jak:

  • reakcja bólowa w miejscu podania (ból, zaczerwienienie);
  • zapalenie żył.

Charakterystycznymi objawami dla podania inhalacyjnego są:

  • kaszel / kaszel z odkrztuszaniem, duszność, zmiany wydzieliny oskrzelowej, krwioplucie;
  • skurcz oskrzeli, nadreaktywność oskrzeli.

Większość działań niepożądanych wymienionych dla podania doustnego, inhalacyjnego i dożylnego jest wspólna i obejmuje m.in. skutki uboczne w obrębie ścięgien, wydłużenie odcinka QT i innych objawów sercowych, zmiany w obrębie czynności wątroby.

Charakterystycznymi objawami w przypadku podania do oczu są:

  • reakcje alergiczne, wysypka skórna;
  • pieczenie oka, zaburzenia widzenia;
  • zmatowienie powiek, obrzęk spojówek, obrzęk powiek, dyskomfort w oku, świąd oka, ból oka.

Objawy przedawkowania lewofloksacyny

Powyższe objawy są związane z działaniem na układ nerwowy, przewodnictwo w sercu, układ pokarmowy i występują przy doustnym i dożylnym stosowaniu.

Objawami przedawkowania lewofloksacyny są:

  • zaburzenia świadomości, napady drgawkowe;
  • zawroty głowy, splątanie, omamy;
  • drżenie;
  • wydłużenie odstępu QT;
  • uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego (nadżerki), nudności.

Mechanizm działania lewofloksacyny

Lewofloksacyna to substancja syntetyczna o działaniu przeciwbakteryjnym z grupy (fluoro)chinolonów. Pod względem chemicznym to S-enancjomer ofloksacyny.

Lewofloksacyna wykazuje działanie przeciwbakteryjne poprzez wpływ na topoizomerazę IV oraz kompleks DNA-gyraza DNA. Substancja blokuje działanie tych enzymów przez co uniemożliwia replikację DNA – bakteria nie może się podzielić. 

Lewofloksacyna wykazuje swoje działanie wobec bakterii tlenowych Gram-dodatnich (np. Staphylococcus aureus wrażliwy na metycylinę, Staphylococcus saprophyticus, Paciorkowce grupy C i G), bakterii tlenowych Gram-ujemnych (np. Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Moraxella catarrhalis, Proteus vulgaris), bakterii beztlenowych i innych jak Chlamydia trachomatis, Legionella pneumophila, Mycoplasma pneumoniae, Chlamydophila pneumoniae, Chlamydophila psittaci.

Istotne w mechanizmie działania tej substancji jest również mechanizm oporności bakterii na lewofloksacynę, który opiera się m.in. na zmianie w barierze przepuszczalności, mechanizmie usuwania z komórki lewofloksacyny czy na podstawowy mechanizm p/bakteryjny chinolonów. Należy wziąć pod uwagę oporność krzyżową w obrębie grupy (oporność na lewofloksacynę wiąże się z opornością na innych przedstawicieli z grupy fluorochinolonów).

Wśród szczepów bakteryjnych można wyróżnić również bakterie, które mogły nabyć oporność oraz bakterie o wrodzonej oporności.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Ciprofloksacyna
  • Moksyfloksacyna
  • Norfloksacyna
  • Ofloksacyna
  • Pefloksacyna
  • Prulifloksacyna

Wchłanianie lewofloksacyny

Lewofloksacyna z doustnych produktów jest wchłaniana szybko, jej biodostępność wynosi 99-100%. Maksymalne stężenie jest osiągane w czasie 1-2 godzin.

Dystrybucja lewofloksacyny

Substancja czynna wiąże się z białkami osocza w stopniu 30-40%. Lewofloksacyna jest szeroko dystrybuowana do tkanek organizmu i płynów ustrojowych. O znaczeniu medycznym rejonami istotnymi są m.in. płyn znajdujący się w obrębie nabłonka dróg oddechowych oraz mocz.

Lewofloksacyna słabo przenika do płynu mózgowo-rdzewniowego. Dobrze przenika do tkanek w obrębie płuc, oskrzeli, gruczołu krokowego (prostaty), skóry.

Metabolizm lewofloksacyny

Lewofloksacyna jest w niewielkim stopniu metabolizowana. Metabolitami są m.in. pochodna metylowa i w postaci N-tlenku, ich ilość stanowi ok. 5% dawki.

Wydalanie lewofloksacyny

Okres eliminacji lewofloksacyny jest stosunkowo długi, wynosi ok. 6-8 godzin. Lewofloksacyna jej metabolity są wydalane głównie z moczem, eliminacja następuje przez nerki.

Okres półtrwania odpowiedni może ulec zwiększeniu w przypadku pacjentów z niewydolnością nerek.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij