Encyklopedia leków

Aminofluorek, Amine fluoride, Aminofluoridum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o aminofluorku

Rok wprowadzenia na rynek
lata 60
Substancje aktywne
aminofluorek
Działanie aminofluorku
przeciwpróchnicze
Postacie aminofluorku
żel do stosowania w jamie ustnej
Układy narządowe
układ pokarmowy (trawienny)
Specjalności medyczne
Stomatologia dziecięca, Stomatologia ogólna, Stomatologia zachowawcza
Rys historyczny aminofluorku

Badanie kliniczne nad aminofluorkami prowadzone były w latach 50 oraz 60 przez Colgate-Palmolive Company wraz z Instytutem Stomatologii Uniwersytetu w Zurichu. Wykazały przewagę aminofluorków nad nieorganicznym fluorem w ochronie szkliwa przed erozją. 

Wzór sumaryczny aminofluorku

C27H60F2N2O3

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające aminofluorek

Wskazania do stosowania aminofluorku

Aminofluorek stosowany jest w obrębie jamy ustnej w celu profilaktyki próchnicy, przy niedorozwoju tkanek twardych zębów, w odwapnieniu szkliwa, przy nadwrażliwości szyjek zębowych oraz po korekcie zgryzu urazowego.  Aminofluorek stosuje się również na wrażliwe powierzchnie zębów powstałe po noszeniu protez częściowych, aparatów ortodontycznych, klamrach oraz szynach. 

Dawkowanie aminofluorku

Aminofluorek stosuje się zewnętrznie na powierzchnię zębów w jamie ustnej. 

Żel z aminofluorkiem należy wcierać przez 3 do 5 minut. Po aplikacji nie należy pić oraz jeść przez 30 minut, a w przypadku dzieci poniżej 9 roku życia zalecane jest przepłukanie jamy ustnej wodą.

Dawka zwykle stosowana zależna jest od wieku, wskazań lekarza, jednostki chorobowej, kondycji jamy ustnej itp. 

Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych i dzieci: 1 cm żelu (około 0,5 g) na powierzchnię zębów.

Przeciwskazania do stosowania aminofluorku

Przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na aminofluorek, zawartość fluoru w wodzie pitnej przekraczająca 0,7 mg/l, przyjmowanie preparatów o wysokim stężeniu fluoru. Aminofluorku nie należy stosować u dzieci poniżej 5 roku życia, u pacjentów z niekontrolowanym odruchem połykania, w przypadku patologicznych zmian złuszczających błony śluzowej w jamie ustnej oraz nie częściej niż co dwa tygodnie 10 razy w roku. 

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania aminofluorku

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania aminofluorku u dzieci poniżej 9 roku życia.

Substancji nie należy połykać. Spożywanie nawet niewielkiej ilości aminofluorku może prowadzić do ostrego zatrucia. 

Po aplikacji aminofluorku należy przerwać dodatkowe przyjmowanie fluoru na kilka dni. 

Przeciwwskazania aminofluorku do łączenia z innymi substancjami czynnymi

Aminofluorku nie należy stosować jednocześnie z substancjami o wysokiej zawartości fluoru. 

Interakcje aminofluorku z pożywieniem

Bezpośrednie spożycie mleka (zawierającego wapń oraz magnez) po zastosowaniu aminofluorku może zmniejszyć skuteczność działania substancji.

Wpływ aminofluorku na prowadzenie pojazdów

Aminofluorek nie wpływa negatywnie na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługę maszyn. 

Wpływ aminofluorku na ciążę

Brak wystarczających badań klinicznych dotyczących bezpiecznego stosowania aminofluorku w czasie ciąży. Substancji nie należy stosować u kobiet w ciąży. 

Wpływ aminofluorku na laktację

Brak wystarczających badań klinicznych dotyczących bezpiecznego stosowania aminofluorku w trakcie laktacji, dlatego nie należy stosować substancji u kobiet karmiących piersią. 

Inne możliwe skutki uboczne

Podanie zewnętrzne: nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, ślinotok, łzawienie, osłabienie, sinica, duszności, bóle głowy, tężyczka, hipokalcemia, skurcze mięśni, arytmia, obniżone ciśnienie, fluoroza zębów.

Objawy przedawkowania aminofluorku

Po połknięciu znacznej dawki aminofluorku (przekraczającej 4 mg) możliwe jest ostre zatrucie, którego nasilenie zależne jest od spożytej ilości, stopnia wchłaniania substancji, pH treści żołądkowej, wieku pacjenta. Do objawów przedawkowania należą: nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, ślinotok, łzawienie, osłabienie, sinica, duszności, bóle głowy, tężyczka, hipokalcemia, skurcze mięśni, arytmia, obniżone ciśnienie, fluoroza zębów, kwasica oddechowa i metaboliczna, upośledzenie oddychania, zatrzymanie akcji serca.

Mechanizm działania aminofluorku

Aminofluorek stosowany jest w profilaktyce próchnicy dzięki zdolności do obniżenia adhezji i kolonizacji bakterii do tkanki zębowej. Substancja blokuje kanaliki zębinowe ziarnistościami fluorku wapnia zmniejszając nadwrażliwość zębów. Fluor zawarty w aminofluorku łączy się z hydroksyapatytem tworząc fluoroapatyt chroniący szkliwo oraz zębinę. 

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Fluorek sodu
  • Olaflur
  • Paraformaldehyd
Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij