Filgrastym Filgrastim - ulotka - dawkowanie, zastosowanie, opis leku - DOZ.pl

Encyklopedia leków

Filgrastym, Filgrastim, Filgrastimum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o filgrastymie

Rok wprowadzenia na rynek
1991
Substancje aktywne
filgrastym
Działanie filgrastymu
zwiększa liczbę granulocytów
Postacie filgrastymu
roztwór do wstrzykiwań i infuzji
Układy narządowe
układ krwiotwórczy i krew
Specjalności medyczne
Hematologia, Onkologia kliniczna
Rys historyczny filgrastymu

Filgrastym został zatwierdzony do użytku medycznego przez Swissmedic w Szwajcarii w 1991 roku. Podmiotem odpowiedzialnym za wprowadzenie substancji była firma Amgen. Z kolei European Medicines Agency (EMA) dopuściła do obrotu filgrastym w 2008 roku. W tym wypadku pomiotami odpowiedzialnymi za wprowadzenie były między innymi takie firmy jak Ratiopharm, Actavis czy Teva. Za zgodą Food and Drug Administration (FDA) Sicor Biotech wprowadził natomiast substancję na rynek farmaceutyczny Stanów Zjednoczonych w 2012 roku.

Wzór sumaryczny filgrastymu

C845H1343N223O243S9

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające filgrastym

Wskazania do stosowania filgrastymu

Filgrastym jest stosowany u chorych z nowotworem złośliwym, którzy otrzymują leki cytotoksyczne. Ma na celu skrócenie czasu trwania neutropenii, a także spowodowanie, aby rzadziej występowała gorączka neutropeniczna. Substancja czynna nie jest wskazana u osób z zespołami mielodysplastycznymi oraz przewlekłą białaczką szpikową. Filgrastym stosuje się również, aby skrócić czas trwania neutropenii w innych grupach pacjentów. Dotyczy to chorych, u których zastosowano leczenie mieloablacyjne przed przeszczepieniem szpiku, a należą do populacji osób o zwiększonym ryzyku ciężkiej oraz długotrwałej neutropenii. Wskazaniem do stosowania jest także zwiększenie liczby neutrofilów i skrócenie czasu trwania zakażeń. Odnosi się to do pacjentów z wrodzoną, ciężką i cykliczną lub idiopatyczną neutropenią albo nawracającymi oraz ciężkimi zakażeniami ustalonymi w czasie wywiadu lekarskiego. Filgrastym został również zarejestrowany w leczeniu przewlekłej neutropenii u pacjentów z zakażeniem wirusem HIV w stadium zaawansowanym, w celu zmniejszenia zakażeń bakteryjnych. Ponadto filgrastym mobilizuje komórki progenitorowe do krwi obwodowej. Można je pobrać i podać po chemioterapii lekami cytotoksycznymi, zamiast przeszczepienia szpiku kostnego lub w terapii uzupełniającej.

Dawkowanie filgrastymu

Filgrastym stosuje się we wstrzyknięciach podskórnych lub infuzji dożylnej.

Dawka stosowana w leczeniu zależna od jednostki chorobowej i masy ciała.

Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych: od 0,1 mln j./kg masy ciała do 1,2 mln j./kg masy ciała.

Przeciwskazania do stosowania filgrastymu

Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania filgrastymu

W czasie stosowania substancji czynnej, należy kontrolować liczbę płytek oraz wykonywać analizy moczu.

U osób ze współistniejącymi chorobami kości, zaleca się badanie gęstości kości.

Filgrastym należy stosować ostrożnie u chorych z ciężką wrodzoną neutropenią, którzy mają predyspozycje do rozwoju białaczki.

Nie należy podawać substancji czynnej pacjentom, u których stwierdzono w przeszłości nadwrażliwość na filgrastym.

Ze względu na brak danych klinicznych, nie zaleca się stosowania filgrastymu w przypadku pacjentów z zespołem mielodysplastycznym lub przewlekłą białaczką szpikową.

Osoby które przyjmują filgrastym i zgłaszają ból w lewej, górnej części brzucha należy poddać badaniu w kierunku powiększenia śledziony lub jej pęknięcia.

Interakcje filgrastymu z innymi substancjami czynnymi

Jednoczesne przyjmowanie substancji może prowadzić do nasilenia neutropenii.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Fluorouracyl (Fluorouracil) antymetabolity pirymidyny
Jednoczesne stosowanie substancji czynnych może nasilać działania niepożądane filgrastymu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Deksametazon (Dexamethasone) glikokortykosteroidy
Jednoczesne stosowanie substancji czynnych może nasilać działania niepożądane filgrastymu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Triamcynolon (Triamcinolone) glikokortykosteroidy

Wpływ filgrastymu na prowadzenie pojazdów

Brak bezpośrednich badań dotyczących wpływu filgrastymu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Wpływ filgrastymu na ciążę

Istnieją badania, na podstawie których stwierdzono, że filgrastym może przenikać do łożyska. Dane związane z badaniami na zwierzętach wykazały, że filgrastym wykazuje szkodliwy wpływ na reprodukcję. Stosowanie substancji czynnej jest przeciwwskazane w okresie ciąży.

Wpływ filgrastymu na laktację

Nie wiadomo czy filgrastym i jego metabolity są obecne w mleku matki. Dla bezpieczeństwa noworodka nie zaleca się stosowania substancji czynnej w okresie laktacji.

Wpływ filgrastymu na płodność

Dane związane z badaniami na zwierzętach wykazały, że filgrastym nie wpływa na płodność samic i samców szczurów.

Inne możliwe skutki uboczne

Wstrzyknięcie podskórne lub infuzja dożylna: ból głowy, przełom sierpowatokrwinkowy, splenomegalia, pęknięcie śledziony, nadwrażliwość na substancję czynną, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi, zmniejszenie łaknienia, dna rzekoma, niedociśnienie tętnicze, choroba zarostowa żył, zaburzenia objętości płynów, zespół nieszczelności naczyń włosowatych, ból jamy ustnej i gardła, kaszel, duszność, krwioplucie, zespół ostrej niewydolności oddechowej, obrzęk płuc, śródmiąższowa choroba płuc, nacieki w płucach, krwotok płucny, biegunka, wymioty, zaparcia, nudności, małopłytkowość, leukocytoza, powiększenie śledziony, reakcja anafilaktyczna, zwiększenie aktywności gamma–glutamylotransferazy, zwiększenia aktywności fosfatazy alkalicznej, wysypka, łysienie, zapalenie naczyń krwionośnych skóry, ból mięśniowo–szkieletowy, nasilenie objawów reumatoidalnego zapalenia stawów, ból podczas oddawania moczu, nieprawidłowe parametry moczu, osłabienie, zmęczenie, zapalenie błony śluzowej, ból w klatce piersiowej, ból, białkomocz, krwiomocz, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwawienie z nosa, osteoporoza, reakcja w miejscu wstrzyknięcia.

Objawy przedawkowania filgrastymu

Brak dokładnych danych dotyczących przedawkowania substancji czynnej. Wiadomo, że w wyniku przerwania terapii dochodzi do zmniejszenia liczby neutrofilii o połowę, a następnie powrotu do wartości prawidłowych.

Mechanizm działania filgrastymu

Filgrastym jest to czynnik wzrostowy stymulujący tworzenie kolonii granulocytów. Pobudza również powstawanie, dojrzewanie i uwalnianie ze szpiku neutrofili. Substancja czynna działa na receptor cytokinowy CD114. 

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Lipegfilgrastym
  • Pleriksafor

Wchłanianie filgrastymu

Stężenie maksymalne filgrastymu osiągane jest po 4–6 godzinach.

Dystrybucja filgrastymu

Objętość dystrybucji filgrastymu wynosi około 150ml/kg.

Wydalanie filgrastymu

Okres półtrwania filgrastymu wynosi około 3,5 godziny. Substancja czynna usuwana jest głównie przez nerki.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij