Fibrynogen ludzki Fibrynogen - ulotka - dawkowanie, zastosowanie, opis leku - DOZ.pl

Encyklopedia leków

Fibrynogen ludzki, Fibrynogen, Fibrynogenum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o fibrynogenie ludzkim

Rok wprowadzenia na rynek
-
Substancje aktywne
fibrynogen ludzki
Działanie fibrynogenu ludzkiego
zwiększa krzepliwość krwi
Postacie fibrynogenu ludzkiego
klej tkankowy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań
Układy narządowe
układ krwiotwórczy i krew
Specjalności medyczne
Chirurgia klatki piersiowej, Chirurgia naczyniowa, Chirurgia ogólna, Hematologia

Spis treści

Wskazania do stosowania fibrynogenu ludzkiego

Fibrynogen ludzki stosowany jest w leczeniu krwawień u osób z niedoborem czynnika krzepnięcia I lub u osób z całkowitym jego brakiem (afibrynogenemia).

Ponadto lek stosowany jest miejscowo podczas zabiegów chirurgicznych w postaci gąbki leczniczej nasączonej fibrynogenem oraz trombiną w celu poprawy hamowania krwawienia, szczególnie podczas operacji wątroby.

Fibrynogen stanowi również składnik kleju tkankowego stosowanego przez chirurgów jako materiał uszczelniający podczas zakładania szwów naczyniowych, w neurochirurgii, w zespoleniach przewodu pokarmowego czy w zabiegach na kręgosłupie, okulistycznych bądź otolaryngologicznych, kiedy istnieje ryzyko kontaktu z płynem mózgowo-rdzeniowym lub oponą twardą. Fibrynogen w postaci złożonego kleju tkankowego stosowany jest także w celu poprawy hemostazy oraz umocowania rozdzielonych tkanek, np przeszczepów (m.in. skóry czy siatkowych) bądź płatów tkanek.

Dawkowanie fibrynogenu ludzkiego

W celu poprawy krzepnięcia u pacjentów z niedoborem bądź brakiem fibrynogenu, lek stosowany jest dożylnie w postaci iniekcji lub infuzji. Terapia powinna odbywać się zawsze pod nadzorem lekarza, a schemat dawkowania jak i czas leczenia jest zależny od umiejscowienia oraz nasilenia krwawienia, zaawansowania choroby oraz stanu pacjenta. Dawkowanie leku jest przede wszystkim oparte na pomiarach stężenia fibrynogenu w osoczu pacjenta.

Z kolei fibrynogen w postaci kleju tkankowego bądź gąbki leczniczej powinien być stosowany podczas zabiegów jedynie przez doświadczonych chirurgów.

Przeciwskazania do stosowania fibrynogenu ludzkiego

Przeciwwskazaniem do stosowania fibrynogenu ludzkiego jest nadwrażliwość na substancję czynną.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania fibrynogenu ludzkiego

Podczas terapii fibrynogenem ludzkim w dużych dawkach lub podczas wielokrotnego jego podawania należy wziąć pod uwagę ryzyko rozwoju zakrzepicy. Pacjenci podczas leczenia powinni być objęci wnikliwą kontrolą pod kątem objawów tego zaburzenia.

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania fibrynogenu ludzkiego u pacjentów, u których w wywiadzie odnotowano zawał mięśnia sercowego bądź chorobę wieńcową. Ostrożność należy także zachować u osób z chorobą wątroby, pacjentów okołooperacyjnych lub po operacji oraz u noworodków lub dorosłych z ryzykiem wystąpienia rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego bądź zaburzeń zakrzepowo-zatorowych.

W przypadku wystąpienia podczas stosowania fibrynogenu reakcji alergicznej bądź anafilaktycznej należy zaprzestać podawania leku i wdrożyć standardowe leczenie przeciwwstrząsowe.

U pacjentów z niedoborami innych czynników krzepnięcia obserwowano podczas terapii zastępczej reakcje z udziałem przeciwciał. Brak jest jednak informacji dotyczących występowania takich reakcji podczas stosowania fibrynogenu.

Podczas leczenia fibrynogenem, który otrzymywany jest z ludzkiego osocza bądź krwi, istnieje ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych do organizmu pacjenta. W celu zminimalizowania tego ryzyka prowadzi się odpowiednią selekcję dawców, badania przesiewowe dotyczące wykrycia swoistych markerów zakażenia, a także inaktywuje się lub usuwa wirusy z osocza podczas procesu produkcji. Stosowane procedury ograniczają ryzyko zakażenia zarówno wirusami otoczkowymi, m. in. HBV,  HCV i HIV jak i bezotoczkowymi, np. HAV czy parwowirus B19, który jest szczególnie niebezpieczny dla kobiet będących w ciąży, gdyż stwarza ryzyko zakażenia płodu oraz dla pacjentów z obniżoną odpornością bądź zwiększoną erytropoezą, u których może prowadzić do rozwoju anemii hemolitycznej. U pacjentów, którzy regularnie stosują fibrynogen ludzki, powinno się rozważyć wykonanie szczepień, szczególnie  przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B.

Wpływ fibrynogenu ludzkiego na prowadzenie pojazdów

Fibrynogen ludzki nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn mechanicznych.

Wpływ fibrynogenu ludzkiego na ciążę

Brak jest badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania fibrynogenu ludzkiego u kobiet w ciąży. Jednakże doświadczenia kliniczne wskazują, że lek stosowany w terapii powikłań położniczych nie wpływa niekorzystnie na płód oraz przebieg ciąży. Lek jest związkiem pochodzenia ludzkiego, katabolizowanym jak fibrynogen endogenny i nie powinien wpływać negatywnie na dziecko.

Wpływ fibrynogenu ludzkiego na laktację

Nie prowadzono dotychczas badań oceniających bezpieczeństwo stosowania fibrynogenu ludzkiego u kobiet karmiących, aczkolwiek nie można wykluczyć, że lek przenika do mleka kobiecego. W przypadku rozważania włączenia terapii fibrynogenem u kobiety karmiącej piersią należy ocenić stosunek korzyści wynikających z leczenia dla matki do korzyści związanych z karmieniem piersią u dziecka i podjąć decyzję o zaprzestaniu karmienia bądź wstrzymaniu podawania fibrynogenu.

Inne możliwe skutki uboczne

Podanie dożylne: reakcje alergiczne i anafilaktyczne (m.in. wysypka, pokrzywka, duszność, obniżenie ciśnienia krwi), wzrost temperatury ciała, powikłania zakrzepowo-zatorowe (m.in. zator płucny, zawał mięśnia sercowego).

Objawy przedawkowania fibrynogenu ludzkiego

U pacjentów, u których doszło do przedawkowania fibrynogenu ludzkiego, wzrasta ryzyko wystąpienia zaburzeń zakrzepowo-zatorowych.

Mechanizm działania fibrynogenu ludzkiego

Fibrynogen ludzki (inaczej czynnik krzepnięcia I) jest związkiem, który w obecności czynnika IIa (trombiny), czynnika XIIIa oraz jonów wapnia jest przekształcany we włóknik (fibrynę), który tworzy stabilny skrzep hemostatyczny. Wzrost stężenia fibrynogenu w osoczu przejściowo poprawia krzepliwość krwi u osób z niedoborem tego czynnika krzepnięcia.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Romiplostym

Wchłanianie fibrynogenu ludzkiego

Fibrynogen ludzki podawany jest drogą dożylną i natychmiastowo po iniekcji jego stężenie w osoczu odpowiada podanej dawce.

Wydalanie fibrynogenu ludzkiego

Okres półtrwania fibrynogenu wynosi 3-4 dni.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij