Disulfiram, Disulfiramum - Zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o disulfiramie

Rok wprowadzenia na rynek
1949
Substancje aktywne
disulfiram
Działanie disulfiramu
wspomaga leczenie uzależnienia od alkoholu
Postacie disulfiramu
tabletki, tabletki do implatancji
Specjalności medyczne
Toksykologia
Rys historyczny disulfiramu

Disulfiram został wprowadzony na rynek w 1949 roku decyzją Swismedic (Swiss Agency for Therapeutic Products). Podmiotem odpowiedzialnym była firma Teva Pharma AG.

Wzór sumaryczny disulfiramu

C10H20N2S4

Spis treści

Wskazania do stosowania disulfiramu

Lek wskazany jest w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Warunkiem bezwzględnym terapii jest pełna świadomość i współpraca pacjenta oraz  wspomagające leczenie farmakologiczne i terapeutyczne.

Dawkowanie disulfiramu

Dawkowanie uzależnione jest od stanu pacjenta, odpowiedzi na leczenie, masy ciała, postaci leku i jest ustalane indywidualnie przez lekarzy doświadczonych w leczeniu uzależnień.

Leczenie rozpoczyna się co najmniej 12 do 24 godzin od zaprzestania picia alkoholu i trwa maksymalnie 6 - 8 miesięcy. Zakres dawek doustnych zwykle stosowanych dobowych wynosi 250-500 mg. Tabletki do implantacji wszczepia się podpowięziowo w ilości 8 - 10 sztuk.

Przeciwskazania do stosowania disulfiramu

Przeciwwskazaniem do stosowania disulfiramu są reakcje nadwrażliwości na substancję czynną oraz tiokarbaminiany oraz brak świadomej zgody pacjenta na leczenie.

Nie wdraża się leczenia pacjentom w stanie upojenia alkoholowego oraz spożywających alkohol w ciągu ostatnich 12 - 24 godzin.

Choroby układu krążenia (niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, przebyte incydenty sercowo-naczyniowe), cukrzyca, ciężka niewydolność oddechowa,  wątroby i nerek wykluczają terapię disulfiramem.

Jeśli w wywiadzie stwierdzono u pacjenta zaburzenia psychiczne lub próby samobójcze nie należy kwalifikować go do leczenia.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania disulfiramu

Przed rozpoczęciem leczenia disulfiramem należy przeprowadzić szczegółowy wywiad z pacjentem i rozważyć wszystkie korzyści i wady wynikające z kuracji tym lekiem. 

Pacjent powinien być całkowicie świadomy sposobu działania leku i skutków jakie za sobą niesie.

Pacjent powinien posiadać wiedzę, że nawet niewielkie ilości alkoholu mogą wywołać reakcję disulfiramową. Np. syrop na kaszel, płyn do płukania jamy ustnej, perfumy, sosy,  ocet.

Reakcja disulfiramowa może pogłębić stopień zaawansowania niektórych chorób. Dlatego należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobami nerek, wątroby, układu oddechowego, niedoczynnością tarczycy, cukrzycą i padaczką.

Przeciwwskazania disulfiramu do łączenia z innymi substancjami czynnymi

Nie zaleca się stosowania razem metronidazolu i disulfiramu, gdyż to połączenie może powodować stany dezorientacji i stany psychotyczne.

Interakcje disulfiramu z innymi substancjami czynnymi

Leki te nasilają objawy reakcji disulfiramowej
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amitryptylina (Amitriptyline) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Chlorpromazyna (Chlorpromazine) neuroleptyki klasyczne - pochodne fenotiazyny
Disulfiram hamuje metabolizm i zwiększa działanie.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Diazepam (Diazepam) BZD - benzodiazepiny
Fenytoina (Phenytoin) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe i stabilizujące błony neuronów
Teofilina (Theophylline) metyloksantyny - blokery adenozyny i fosfodiesterazy
Warfaryna (Warfarin) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K
Disulfiram hamuje metabolizm i wydalanie przez nerki.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Ryfampicyna (Rifampicin (rifampin)) antybiotyki - INNE
Wzrost dezorientacji i afektywnych zmian.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Izoniazyd (Isoniazid) substancje stosowane w leczeniu gruźlicy

Interakcje disulfiramu z pożywieniem

W trakcie terapii disulfiramem należy bezwzględnie wykluczyć wszystkie napoje i pokarmy zawierające alkohol.

Interakcje disulfiramu z alkoholem

Diaulfiram stosowany jest w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Spożywanie alkoholu podczas stosowania disulfiramu jest przeciwwskazane i wiąże się z wystąpieniem silnej reakcji zwanej reakcją disulfiramową. 

Objawy tej reakcji pojawiają się już w 15 minut po spożyciu alkoholu i są największe w 30 minut do 1 godziny. Potem stopniowo ustępują w ciągu kilku następnych godzin. Reakcje te mogą być silne i zagrażać życiu.

Objawy reakcji disulfiramowej to: zaczerwienienie twarzy i szyi (spowodowane rozszerzeniem naczyń krwionośnych), biegunka, nudności, wymioty, gorączka, nadpotliwość, świąd, pokrzywka, niepokój, zawroty i ból  głowy, zaburzenia widzenia, duszność, kołatanie serca, hiperwentylacja.

W ciężkich reakcjach obserwowano tachykardię, niedociśnienie, depresję oddechową, ból w klatce piersiowej, , zaburzenia rytmu serca, śpiączkę i drgawki.

W trakcie terapii i przez 14 dni od jej zakończenia leczenia nie można spożywać napojów alkoholowych.

Wpływ disulfiramu na prowadzenie pojazdów

Prawdopodobieństwo wystąpienia działań ograniczających sprawność psycho-fizyczną przy prawidłowym dawkowaniu jest niewielkie.

Wpływ disulfiramu na ciążę

Disulfiram nie powinien być stosowany u kobiet ciężarnych.

Wpływ disulfiramu na laktację

Brak wystarczających badaniach na temat przenikania disulfiramu do mleka matki. Nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią.

Skutki uboczne

alergiczne zapalenie skóry
depresja
mania
nudności
senność
wymioty
zapalenie nerwu wzrokowego
zmęczenie
zmniejszenie libido
encefalopatia (uszkodzenie mózgu)
zapalenie nerwów obwodowych
paranoja
metaliczny smak w ustach
epizodyczna impotencja
objawy schizofrenii

Działania niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Inne możliwe skutki uboczne

Po podaniu podpowięziowym obserwowano senność, nudności, wymioty, metaliczny smak lub smak czosnku  w ustach, przemijającą impotencję. Rzadko występują stany psychotyczne i depresyjne, schizofrenia, manie. Miały miejsce przypadki zapalenia nerwów obwodowych, skórne reakcje alergiczne, uszkodzenie hepatocytów.

Objawy przedawkowania disulfiramu

Disulfiram charakteryzuje niska toksyczność. Nawet po przyjęciu 25g leku objawy że strony ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego są przemijające. Zdarzają się jednak przypadki z silnymi objawami klinicznymi (pojawiającymi się z opóźnieniem) i rokowaniami utrudnionego powrotu do zdrowia.

Do objawów przedawkowania ze strony przewodu pokarmowego należą  nudności, wymioty, bóle brzucha i biegunka. U pacjentów obserwowano senność, omamy i letarg. Odnotowano również przypadki znacznej hipotonii.

W ciężkich przypadkach może mieć miejsce  zapaść krążeniowa i drgawki. Rzadko występuje neuropatia czuciowo-ruchowa, psychoza, katatonia, zaburzenia mowy, drgawki kloniczne mięśni, zaburzenia ruchu oraz  w zapisie EEG.

Leczy się objawy, obserwuje pacjenta. Można zastosować płukanie żołądka i podawać węgiel aktywny.

Mechanizm działania disulfiramu

Disulfiram działa przez hamowanie dehydrogenazy alkoholowej w wątrobie w sposób nieodwracalny. Wynikiem tego jest brak metabolizmu alkoholu etylowego i nadmierny wzrost wewnątrzkomórkowego stężenia aldehydu octowego. 

Disulfiram hamuje również beta-hydroksylazę dopaminy, co skutkuje zahamowaniem   przekształcania dopaminy do noradrenaliny. Gdy wyczerpią się magazyny noradrenaliny w sercu i naczyniach krwionośnych ma miejsce bezpośrednie oddziaływanie aldehydu octowego na te tkanki - ujawnia się to zaczerwienieniem twarzy, tachykardią i niedociśnieniem. 

Lek hamuje jeszcze  oksydazy mikrosomalne o mieszanej funkcji i może nasilać działanie leków metabolizowanych przez te enzymy.

Wchłanianie disulfiramu

Disulfiram wchłania się powoli z przewodu pokarmowego w ilości 80-90% podanej dawki.

Dystrybucja disulfiramu

Dystrybucja disulfiramu następuje do wątroby, nerek, trzustki, jelit oraz tkanki tłuszczowej.

Metabolizm disulfiramu

Disulfiram metabolizowany jest w wątrobie. Szybko jest przekształcany  do kwasu dietyloditiokarbaminowego. Produkt ten sprzęgany jest z kwasem glukuronowym, utleniany do siarczanu, metylowany i na końcu rozkładany do dietyloamimy oraz dwusiarczku węgla.

Wydalanie disulfiramu

Disulfiram wydalany jest głównie przez nerki.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij