Dinutuksymab beta Dinutuximab beta - ulotka - dawkowanie, zastosowanie, opis leku - DOZ.pl

Encyklopedia leków

Dinutuksymab beta, Dinutuximab beta, Dinutuximabum beta - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o dinutuksymabie beta

Rok wprowadzenia na rynek
2015
Substancje aktywne
dinutuksymabu beta
Działanie dinutuksymabu beta
przeciwnowotworowe (cytostatyczne, cytotoksyczne)
Postacie dinutuksymabu beta
koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
Układy narządowe
układ nerwowy i narządy zmysłów
Specjalności medyczne
Onkologia kliniczna
Rys historyczny dinutuksymabu beta

Dinutuksymab beta został wprowadzony na rynek 10 marca 2015 roku przez Stany Zjednoczone. Europejska Agencja Leków zatwierdziła lek w dniu 14 sierpnia 2015 roku.

Wzór sumaryczny dinutuksymabu beta

C6422H9982N1722O2008S48

Spis treści

Wskazania do stosowania dinutuksymabu beta

Dinutuksymab beta stosowany jest w leczeniu nerwiaka zarodkowego u pacjentów po ukończeniu 12 miesięcy oraz starszych. Leczenie dotyczy pacjentów, którzy przyjęli chemioterapię indukcyjną z przynajmniej częściową odpowiedzią oraz terapię mieloablacyjną i przeszczepienie komórek macierzystych. Dinutuksymab beta wskazany jest również u osób z nawrotowym lub opornym na terapię nerwiakiem zarodkowym w wywiadzie, z chorobą resztkową lub bez. Niekiedy leczenie skojarzone jest z podawaniem drugiego leku - interleukiny-2.

Nerwiak zarodkowy jest to rak, który wywodzi się z nieprawidłowych komórek nerwowych, szczególnie w gruczołach nad nerkami. To najczęstszy rodzaj nowotworu złośliwego okresu niemowlęcego. 

Dawkowanie dinutuksymabu beta

Dinutuksymab beta podawany jest w postaci infuzji tylko w warunkach szpitalnych i pod nadzorem doświadczonego lekarza. Terapia obejmuje pięć cykli trwających 35 dni. Dawkę ustala się indywidualnie biorąc pod uwagę powierzchnię ciała. Całkowita dawka na każdy cykl wynosi 100 mg/mpowierzchni ciała. Należy pamiętać, że dawkę terapii ustala lekarz uwzględniając stan pacjenta, wiek oraz ewentualne choroby towarzyszące.

Przeciwskazania do stosowania dinutuksymabu beta

Przeciwwskazaniem do stosowania dinutuksymabu beta jest nadwrażliwość na substancję czynną oraz rozległa ostra lub przewlekła trzeciego albo czwartego stopnia choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania dinutuksymabu beta

Przed podjęciem leczenia należy u pacjenta wykonać badanie krwi, aby skontrolować stan wątroby, płuc, nerek oraz szpiku kostnego oraz należy regularnie monitorować stężenia elektrolitów. 

Jednym z najczęstszym działaniem niepożądanym jest ból pojawiający się już na początku infuzji. Zalecana jest premedykacja lekami przeciwbólowymi pod kontrolą lekarza. Stosowane są nieopioidowe leki przeciwbólowe oraz opioidy oraz gabapentyna.

Podczas terapii mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości, np. reakcje anafilaktyczne, zespół uwalniania cytokin, który objawia się gorączką, niedociśnieniem i pokrzywką. zapobiegawczo przed podaniem leku stosuje się wstrzyknięcia leku przeciwhistaminowego. Pacjent musi pozostawać pod uważną obserwacją. W czasie podawania dinutuksymabu beta niekiedy podaje się dożylne leki przeciwhistaminowe (epinefryna) w reakcjach zagrażających życiu.

Leczenie dinutuksymabem beta może się wiązać z wystąpieniem przesiąkania składników krwi z małych naczyń (zespołu przesiąkania włośniczek), co prowadzi do silnych obrzęków, niedociśnienia, tachykardii.

W czasie terapii mogą pojawić się również neurologiczne zaburzenia widzenia. Lekarz decyduje o kontynuacji leczenia w przypadku nasilonych zaburzeń, prowadzących do toksycznego oddziaływania na wzrok w stopniu trzecim. 

Niekiedy pojawiają się ostre zaburzenia dotyczące nerwów objawiające się neuropatią obwodową (ruchową i czuciową). O kontynuacji leczenia decyduje doświadczony lekarz prowadzący terapię.

W wyniku obniżonej odporności u pacjentów mogą pojawić się zakażenia ogólnoustrojowe. Wszelkie zakażenia należy wyleczyć przed podaniem dinutuksymabu beta. 

W czasie terapii może wystąpić toksyczność hematologiczna (erytropenia, neutropenia, trombocytopenia). Lekarz decyduje o ewentualnej modyfikacji dawki leczniczej.

Dinutuksymabu beta nie powinno się łączyć z kortykosteroidami w okresie 2 tygodni przed leczeniem i 1 tydzień po zakończeniu leczenia dinutuksymabem beta ze względu na działanie immunosupresyjne tych leków. Wyjątkiem są stany zagrażające życiu.

Podczas terapii dinutuksymabem beta i do 10 tygodni po zakończeniu leczenia odradza się podawanie szczepień, ponieważ dinutuksymab beta stymuluje układ odpornościowy i zwiększa ryzyko toksyczności neurologicznej.

Dinutuksymab beta może wchodzić również w interakcje z immunoglobulinami podawanymi dożylnie, dlatego nie powinno się podawać tych leków równocześnie. 

Interakcje dinutuksymabu beta z innymi substancjami czynnymi

Równoczesne stosowanie leków zmniejsza odporność organizmu na infekcje bakteryjne, wirusowe i grzybicze, co zwiększa ryzyko wystąpienia zakażeń i stanów zapalnych. Mogą pojawić się także zaburzenia ze strony przewodnictwa nerwowego, co może skutkować mrowienie, drętwieniem kończyn, osłabieniem mięśni.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Adalimumab (Adalimumab) przeciwciała monoklonalne - immunosupresyjne
Alemtuzumab (Alemtuzumab) przeciwciała monoklonalne - immunosupresyjne
Azatiopryna (Azathioprine) inne leki immunosupresyjne
Belimumab (Belimumab) selektywne leki immunosupresyjne
Budezonid (Budesonide) glikokortykosteroidy
Certolizumab pegol (Certolizumab pegol) inhibitory czynnika martwicy nowotworów alfa - TNF-alfa
Deferypron (Deferiprone) antidota - odtrutki i środki chelatujące
Etanercept (Etanercept) inhibitory czynnika martwicy nowotworów alfa - TNF-alfa
Fingolimod (Fingolimod) inne leki immunosupresyjne
Flutikazon (Fluticasone) glikokortykosteroidy
Golimumab (Golimumab) przeciwciała monoklonalne - przeciwreumatyczne
Hydrokortyzon (Hydrocortisone) glikokortykosteroidy
Iksekizumab (Ixekizumab) przeciwciała monoklonalne - immunosupresyjne
Infliksymab (Infliximab) inhibitory czynnika martwicy nowotworów alfa - TNF-alfa
Kanakinumab (Canakinumab) inhibitory interleukiny
Kladrybina (Cladribine) antymetabolity, analogi puryn
Klozapina (Clozapine) neuroleptyki atypowe
Leflunomid (Leflunomide) selektywne leki immunosupresyjne
Metyloprednizolon (Methylprednisolone) glikokortykosteroidy
Natalizumab (Natalizumab) przeciwciała monoklonalne - immunosupresyjne
Olaparyb (Olaparib) inne leki przeciwnowotworowe
Prednizolon (Prednisolone) glikokortykosteroidy
Prednizon (Prednisone) glikokortykosteroidy
Roflumilast (Roflumilast) inhibitory fosfodieasterazy IV - PDE4
Teryflunomid (Teriflunomide) selektywne leki immunosupresyjne
Topotekan (Topotecan) inne leki przeciwnowotworowe
Trastuzumab (Trastuzumab) przeciwciała monoklonalne - przeciwnowotworowe i immunosupresyjne
Triamcynolon (Triamcinolone) glikokortykosteroidy
Ustekinumab (Ustekinumab) inhibitory interleukiny
Tofacytynib (Tofacitinib) selektywne leki immunosupresyjne
Baricytynib (Baricitinib) selektywne leki immunosupresyjne
Jednoczesne zastosowanie leków zwiększa ryzyko wystąpienia zakażeń wirusem opryszczki różnych narządów.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Talimogen laherparepwek (Talimogene laherparepvec) inne leki przeciwnowotworowe
Zastosowanie obu leków jednocześnie może skutkować uszkodzeniem nerwów obwodowych, co może objawiać się drętwieniem kończyn, mrowieniem, osłabieniem mięśni.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amiodaron (Amiodarone) leki przeciwarytmiczne - klasa III
Atorwastatyna (Atorvastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Bortezomib (Bortezomib) inne leki przeciwnowotworowe
Chlorochina (Chloroquine) substancje przeciwpierwotniakowe
Cisplatyna (Cisplatin) inne leki przeciwnowotworowe
Disulfiram (Disulfiram) substancje stosowane w leczeniu alkoholizmu
Docetaksel (Docetaxel) inne cytostatyki pochodzenia naturalnego
Elotuzumab (Elotuzumab) przeciwciała monoklonalne - przeciwnowotworowe i immunosupresyjne
Erybulina (Eribulin) inne leki przeciwnowotworowe
Etambutol (Ethambutol) substancje stosowane w leczeniu gruźlicy
Etopozyd (Etoposide) inne cytostatyki pochodzenia naturalnego
Etrawiryna (Etravirine) nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy
Fludarabina (Fludarabine) cytostatyki alkilujące
Fluwastatyna (Fluvastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Iksazomib (Ixazomib) inne leki przeciwnowotworowe
Ipilimumab (Ipilimumab) przeciwciała monoklonalne - przeciwnowotworowe i immunosupresyjne
Izoniazyd (Isoniazid) substancje stosowane w leczeniu gruźlicy
Karboplatyna (Carboplatin) inne leki przeciwnowotworowe
Kolchicyna (Colchicine) substancje niewpływające na metabolizm kwasu moczowego (przeciw dnie moczanowej)
Kryzotynib (Crizotinib) inhibitory kinazy białkowej
Lewodopa (Levodopa) DOPA i pochodne
Linezolid (Linezolid) inne leki przeciwbakteryjne
Lowastatyna (Lovastatin (monacolin k, mevinolin)) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Nelarabina (Nelarabine) antymetabolity, analogi puryn
Oksaliplatyna (Oxaliplatin) cytostatyki alkilujące
Paklitaksel (Paclitaxel) taksoidy
Pitawastatyna (Pitavastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Pomalidomid (Pomalidomide) inne leki immunosupresyjne
Ponatynib (Ponatinib) inhibitory kinazy białkowej
Prawastatyna (Pravastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Rosuwastatyna (Rosuvastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Simwastatyna (Simvastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Stawudyna (Stavudine) nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy
Talidomid (Thalidomide) inne leki immunosupresyjne
Telbiwudyna (Telbivudine) nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy
Trabektedyna (Trabectedin) inne cytostatyki pochodzenia naturalnego
Tynidazol (Tinidazole) przeciwbakteryjne pochodne imidazolu
Winblastyna (Vinblastine) alkaloidy barwinka (Vinca) i analogi
Winkrystyna (Vincristine) alkaloidy barwinka (Vinca) i analogi
Winorelbina (Vinorelbine) alkaloidy barwinka (Vinca) i analogi
Hydroksychlorochina (Hydroxychloroquine) substancje przeciwmalaryczne o zróżnicowanym mechanizmie działania
Jednoczesne zastosowanie leków może prowadzić do spadku liczby krwinek czerwonych, białych i płytek krwi, co może spowodować ryzyko wystąpienia zakażeń, anemii lub krwawień.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Gancyklowir (Ganciclovir) przeciwwirusowe nukleozydy i nukleotydy
Walgancyklowir (Valganciclovir) przeciwwirusowe nukleozydy i nukleotydy

Wpływ dinutuksymabu beta na prowadzenie pojazdów

Podczas leczenia dinutuksymabem beta nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych, ponieważ lek ten wywiera silny wpływ na zdolność reakcji oraz może prowadzić do zaburzeń widzenia.

Wpływ dinutuksymabu beta na ciążę

Brak wystarczających badań dotyczących wpływu dinutuksymabu beta na rozwój płodu. Ze względu na to, że lek może przenikać przez łożysko nie należy stosować go w okresie ciąży.

Wpływ dinutuksymabu beta na laktację

Nie ma odpowiednich danych odnośnie przenikania leku do mleka ludzkiego. Należy zaprzestać karmienia piersią w czasie leczenia dinutuksymabem beta oraz przez 6 miesięcy po zakończeniu terapii. 

Wpływ dinutuksymabu beta na płodność

Brak danych dotyczących wpływu produktu na płodność u ludzi. Kobietom w okresie rozrodczym zaleca się skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia dinutuksymabem beta oraz przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Inne możliwe skutki uboczne

Działania niepożądane po podaniu w postaci infuzji:

  • zakażenia i infekcje pasożytnicze: zapalenie płuc, zakażenia skóry, zakażenia wirusem opryszczki, zapalenie rdzenia kręgowego, zapalenie mózgu, posocznica;
  • zaburzenia krwi i układu chłonnego: leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość, limfopenia, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego;
  • zaburzenia ze strony układu immunologicznego: nadwrażliwość, zespół uwalniania cytokin, reakcja anafilaktyczna, choroba posurowicza;
  • zaburzenia metabolizmu i odżywiania: zatrzymanie płynów, zaburzenia apetytu, hiponatremia, hipoalbuminemia, hipokaliemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, odwodnienie;
  • zaburzenia psychiczne: niepokój, pobudzenie;
  • zaburzenia ze strony układu nerwowego: bóle głowy, neuropatia obwodowa, drgawki, parestezja, zawroty głowy, drżenie, wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowgo;
  • zaburzenia w obrębie oczu: rozszerzenie lub zwężenie źrenic, obrzęk oka, zaburzenia akomodacji, oftalmoplegia, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, nieostre widzenie, światłowstręt;
  • zaburzenia serca: tachykardia, niewydolność serca, zaburzenia czynności lewej komory, płyn w worku osierdziowym;
  • zaburzenia naczyniowe: niedociśnienie, zespół przesiąkania włośniczek, nadciśnienie, wstrząs hipowolemiczny;
  • zaburzenia układu oddechowego i w obrębie klatki piersiowej: kaszel, hipoksja, skurcz oskrzeli, duszności, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, nacieki w płucach, przyspieszony oddech, skurcz krtani, wysięk opłucnowy;
  • zaburzenia ze strony żołądka i jelit: wymioty, biegunka, zaparcia, zapalenie jamy ustnej, nudności, obrzęk warg, wzdęcia brzucha, wodobrzusze, niedrożność jelit, suchość warg, zapalenie jelit;
  • zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: uszkodzenie komórek wątroby;
  • zaburzenia w obrębie skóry: świąd, wysypka, pokrzywka, zapalenie skóry, rumień, wybroczyny, nadmierna potliwość, suchość skóry, nadwrażliwość na światło;
  • zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego: skurcze mięśni;
  • zaburzenia ze strony układu moczowego: skąpomocz, zatrzymanie moczu, krwiomocz, białkomocz, hiperfosfaturia, niewydolność nerek;
  • zaburzenia ogólne i w miejscu podania: gorączka, dreszcze, bóle (kończyny, brzucha, stawów, mięśniowo-szkieletowe, w klatce piersiowej), obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, reakcje w miejscu wkłucia;
  • zaburzenia w badaniach diagnostycznych: zwiększenie lub niekiedy zmniejszenie masy ciała, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie bilirubiny, kreatyniny, wydłużenie czasu trombinowego i protrombinowego.

Mechanizm działania dinutuksymabu beta

Dinutuksymab beta jest przeciwciałem monoklonalnym. Jest on skierowany przeciwko ugrupowaniu węglowodanowemu disialogangliozydu posiadającemu dużą ekspresję na powierzchni komórek nowotworowych. W ten sposób aktywowany jest układ odpornościowy do walki z nowotworem. 

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Awelumab
  • Bewacyzumab
  • Blinatumomab
  • Brentuksymabu wedotin
  • Daratumumab
  • Elotuzumab
  • Inotuzumab ozogamycyny
  • Ipilimumab
  • Katumaksomab
  • Necytumumab
  • Niwolumab
  • Obinutuzumab
  • Ofatumumab
  • Olaratumab
  • Panitumumab
  • Pembrolizumab
  • Petruzumab
  • Ramucyrumab
  • Rytuksymab
  • Trastuzumab

Dystrybucja dinutuksymabu beta

Średnia objętość dystrybucji dinutuksymabu beta wynosi około 5,2 - 5,4 l.

Metabolizm dinutuksymabu beta

Szlak metaboliczny dinutuksymabu beta nie jest poznany. Przewiduje się, że polega on na rozpadzie na mniejsze peptydy i aminokwasy pod wpływem enzymów proteolitycznych. 

Wydalanie dinutuksymabu beta

Średni klirens dinutuksymabu beta mieści się na poziomie 0,025 l/godz. i wzrasta wraz ze wzrostem masy ciała pacjenta. Okres półtrwania wynosi około 8 do 10 dni.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij