Encyklopedia leków

Detreomycyna (Chloramfenikol), Chloramphenicol, Chloramphenicolum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o detreomycynie (chloramfenikolu)

Rok wprowadzenia na rynek
1950
Substancje aktywne
chloramfenikol, detreomycyna
Działanie detreomycyny (chloramfenikolu)
bakteriobójcze, bakteriostatyczne, przeciwbakteryjne
Postacie detreomycyny (chloramfenikolu)
krople do oczu, maść, maść do oczu, maść do uszu, proszek do sporządzania roztworu do infuzji
Układy narządowe
powłoka wspólna (skóra i błony śluzowe)
Specjalności medyczne
Dermatologia i wenerologia, Okulistyka, Otolaryngologia
Rys historyczny detreomycyny (chloramfenikolu)

Chloramfenikol został wyizolowany po raz pierwszy w 1947 roku z kultur bakterii Streptomyces venequelae, obecnie jest otrzymywany syntetycznie. Został wprowadzony na rynek w 1950 roku w USA przez podmiot odpowiedzialny PARKEDALE. Mimo prostej budowy chemicznej, antybiotyk ten był pierwszym odkrytym związkiem o szerokim zakresie działania antybakteryjnego.

Wzór sumaryczny detreomycyny (chloramfenikolu)

C11H12Cl2N2O5

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające detreomycynę (chloramfenikol)

Wskazania do stosowania detreomycyny (chloramfenikolu)

Chloramfenikol jest stosowany w leczeniu miejscowym ropnych, bakteryjnych chorób skóry, gałki ocznej i uszu przy braku odpowiedzi na leczenie innymi antybiotykami.

Dawkowanie detreomycyny (chloramfenikolu)

Chloramfenikol można stosować zewnętrznie  w postaci 2% maści na skórę oraz 1% maści i 0,5% kropli do oczu.

W przypadku stosowania doustnego i domięśniowego dawka zwykle stosowana dobowa wynosi 2 g.

Dawka stosowana w leczeniu zależna od jednostki chorobowej, wrażliwości patogenu, leczonej powierzchni.

Preparaty detreomycyny do stosowania na skórę nanosimy cienką warstwę na okolicę zmienioną chorobowo  do 3 razy dziennie. Nie  stosujemy dłużej niż przez 14 dni. 

Przeciwskazania do stosowania detreomycyny (chloramfenikolu)

Przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na chloramfenikol , ciąża oraz karmienie piersią. Detreomycyny nie stosuje się u noworodków i dzieci poniżej 18 roku życia. Podanie miejscowe chloramfenikolu w okresie dojrzewania należy ograniczyć do minimum. Wśród przeciwwskazań można wyróżnić także:

  • choroby wątroby
  • ciężkie zaburzenia czynności nerek
  • choroby szpiku kostnego

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania detreomycyny (chloramfenikolu)

Derteomycynę należy stosować jedynie do momentu ustąpienia objawów. Stosowanie maści na większy obszar skóry lub dłużej niż 14 dni zwiększa ryzyko działań ubocznych chloramfenikolu. Należy unikać powtórnego leczenia maścią.

Przeciwwskazania detreomycyny (chloramfenikolu) do łączenia z innymi substancjami czynnymi

Chloramfenikolu w postaci maści nie należy stosować jednocześnie z podaną miejscowo erytromycyną, z uwagi na wzajemne znoszenie działania tych leków. Ponadto detreomycyny nie stosuje się w trakcie kuracji antybiotykami z grupy penicylin,  cefalosporyn (wzajemne znoszenie działania leków) oraz makrolidów (ten sam mechanizm działania).

 

Interakcje detreomycyny (chloramfenikolu) z innymi substancjami czynnymi

Osłabienie działania bakteriobójczego amoksycyliny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amoksycylina (Amoxicillin) penicyliny wrażliwe na beta-laktamazę
Zwiększenie ryzyka zaburzeń w składzie komórek krwi.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Chlorochina (Chloroquine) substancje przeciwpierwotniakowe
Zwiększenie ryzyka zaburzeń w składzie komórek krwi.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Dapson (Dapsone) inne leki przeciwbakteryjne
Zwiększenie ryzyka zaburzeń w składzie komórek krwi.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Sulfasalazyna (Sulfasalazine) pochodne kwasu aminosalicylowego
Konkurencyjny mechanizm działania leków przy jednoczesnym podaniu miejscowym.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Erytromycyna (Erythromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Nasilenie toksycznego działania na układ krwiotwórczy kotrimoksazolu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Kotrimoksazol (Sulfametoksazol+Trimetoprim) (Co-trimoxazole (sulfamethoxazole+trimethoprim)) sulfonamidy i trimetoprim
Nasilenie toksycznego działania na układ krwiotwórczy fenylbutazonu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Fenylobutazon (Phenylbutazone) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Nasilenie toksycznego działania na układ krwiotwórczy indometacyny
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Indometacyna (Indomethacin) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Hamowanie metabolizmu warfaryny, zaburzenie syntezy witaminy K i zwiększenie toksyczności leków zawierających warfarynę.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Warfaryna (Warfarin) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K

Interakcje detreomycyny (chloramfenikolu) z alkoholem

W skojarzeniu z alkoholem może dojść do zaburzenia metabolizmu etanolu czyli reakcji disulfiramowej. Objawia się ona nudnościami, wymiotami, przyspieszonym biciem serca, nagłym zaczerwienieniem twarzy przebiegającym z uczuciem gorąca, niedociśnieniem, zawrotami głowy.

Wpływ detreomycyny (chloramfenikolu) na prowadzenie pojazdów

Detreomycyna nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów.

Inne rodzaje interakcji

Chloramfenikol zaburza syntezę witaminy K, zatem u pacjentów przyjmujących  leki przeciwzakrzepowe, konieczne jest ścisłe monitorowanie czasu protrombinowego.

Może mieć wpływ na wiarygodność oznaczeń INR.

Wpływ detreomycyny (chloramfenikolu) na ciążę

Stosowanie detreomycyny w ciąży jest przeciwwskazane.

Wpływ detreomycyny (chloramfenikolu) na laktację

Stosowanie chloramfenikolu w okresie laktacji jest przeciwwskazane.

Skutki uboczne

biegunka
Częstotliwość nieznana
nudności
Częstotliwość nieznana
suchość błony śluzowej jamy ustnej
Częstotliwość nieznana
wymioty
Częstotliwość nieznana
zapalenie jamy ustnej
Częstotliwość nieznana
zapalenie nerwu wzrokowego
Częstotliwość nieznana
zawroty głowy
Częstotliwość nieznana
bóle głowy
Częstotliwość nieznana
niedokrwistość hemolityczna
Częstotliwość nieznana
zaburzenia psychiczne
Częstotliwość nieznana
zapalenie języka
Częstotliwość nieznana
objawy alergiczne
Częstotliwość nieznana

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Inne możliwe skutki uboczne

Podanie zewnętrzne (miejscowe) detreomycyny może skutkować następującymi objawami ubocznymi: zaczerwienienie, kłucie, świąd, zapalenie skóry, obrzęk angioneurotyczny, nadkażenie drożdżakami; oraz reakcjami uczuleniowymi takimi jak pokrzywka i rumień.

W rzadkich przypadkach podczas miejscowego stosowania chloramfenikolu opisywano uszkodzenie szpiku kostnego z anemią aplastyczną włącznie i nieprawidłowy skład krwi.

Mechanizm działania detreomycyny (chloramfenikolu)

Chloramfenikol jest antybiotykiem o szerokim zakresie działania bakteriostatycznego, hamuje namnażanie się bakterii Gram(-) i Gram(+), krętek i riketsji poprzez blokowanie syntezy białek i lipidów w komórce bakteryjnej. Chloramfenikol  użyty w wyższych stężeniach  działa bakteriobójczo.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Aztreonam
  • Delamanid
  • Fosfomycyna
  • Framycetyna
  • Kwas fusydowy
  • Mupirocyna
  • Retapamulina
  • Ryfaksymina
  • Ryfampicyna
  • Tedizolid

Wchłanianie detreomycyny (chloramfenikolu)

W przypadku podania miejscowego wchłanianie ogólnoustrojowe jest bardzo niskie. Formy doustne wchłaniają się szybko w ok. 90%. Wysokie stężenia są również notowane w płynie mózgowo-rdzeniowym, moczu, żółci, opłucnej, wodach płodowych i mleku matki.

Dystrybucja detreomycyny (chloramfenikolu)

Detreomycyna wiąże się z białkami osocza w zakresie 25 - 60%. Dystrybucja leku jest zmniejszona u noworodków i  u chorych z marskością wątroby.

Metabolizm detreomycyny (chloramfenikolu)

Detreomycyna jest w 90% metabolizowana w wątrobie do nieaktywnych glukuronidów.

Wydalanie detreomycyny (chloramfenikolu)

Chloramfenikol jest wydalany z moczem. Eliminacja substancji przebiega głównie w postaci nieaktywnych metabolitów (90% przyjętej dawki). Pozostałe 10% usuwane jest z organizmu w postaci niezmienionej.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij