Encyklopedia leków

Bromokryptyna, Bromocriptine, Bromocriptinum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o bromokryptynie

Rok wprowadzenia na rynek
1975
Substancje aktywne
bromokryptyna, bromokryptyny mezylan
Działanie bromokryptyny
hamuje laktację, hamuje wydzielanie hormonu wzrostu (GH), hamuje wydzielanie prolaktyny (PRL), łagodzi objawy choroby Parkinsona, wspomaga leczenie akromegalii, przeciwparkinsonowskie, reguluje i/lub pobudza miesiączkowanie (cykl menstruacyjny)
Postacie bromokryptyny
tabletki
Układy narządowe
układ endokrynny (dokrewny), układ nerwowy i narządy zmysłów, układ płciowy żeński
Specjalności medyczne
Andrologia, Endokrynologia, Geriatria, Ginekologia i położnictwo, Neurochirurgia, Neurologia, Onkologia kliniczna
Rys historyczny bromokryptyny

Bromokryptyna jest półsyntetycznym alkaloidem sporyszu, który został opatentowany w 1968 roku i wprowadzony na rynek w 1975 roku jako lek oryginalny pod nazwą Parlodel.

Wzór sumaryczny bromokryptyny

C32H40BrN5O5

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające bromokryptynę

Wskazania do stosowania bromokryptyny

Bromokryptyna wskazana jest w leczeniu choroby Parkinsona, akromegalii, hiperprolaktynemii u mężczyzn i kobiet, gruczolakach tyu prolaktynoma (czyli wydzielających prolaktynę), u kobiet w schorzeniach przebiegających z zaburzeniami wydzielania prolaktyny: zaburzeniach cyklu, bezpłodności, braku fazy lutealnej lub niezależnych od prolaktyny: zespole wielotorbielowatych jajników, bezowulacyjnych cyklach miesiączkowych. Bromokryptynę stosuje się również w celu zapobiegania lub hamowania laktacji poporodowej (ze względów medycznych), mlekotoku z normoprolaktynemią oraz w rozpoczynającym się popołogowym zapalniu piersi.

Dawkowanie bromokryptyny

Dawkowanie bromokryptyny zaczyna się od małych dawek, aż do osiągnięcia najbardziej skutecznego stężenia we krwi (jednak nie podaje się więcej niż 30 mg substancji na dobę). Lek zawsze powinien być przyjmowany w trakcie posiłku.

W chorobie Parkinsona dawka początkowa bromokryptyny wynosi 1,25 mg na dobę, a następnie zwiększa się ją co tydzień o kolejne 1,25 mg, aż do uzyskania pożądanego efektu terapeutycznego (jest on widoczny po około 6-8 tygodniach). Jeśli w tym czasie nie następuje poprawa, dalej zwiększa się dawkę o 2,5 mg na dobę co tydzień. Zazwyczaj stosowane w parkinsonizmie dawki wahają się między 10 a 30 mg.

W akromegalii podaje się 2,5–3,75 mg bromokryptyny w dawkach podzielonych, aż do osiągnięcia efektu terapeutycznego (zazwyczaj jest to dawka dobowa 10–20 mg leku). W hiperprolaktynemii stosuje się ten sam schemat dawkowania, aż do osiągnięcia dawki 5–10 mg, równoważnej z efektem terapeutycznym. Gruczolaki przysadki typu prolaktynoma leczy się kilkoma dawkami po 1,25 mg bromokryptyny na dobę, aż do zahamowania wydzielania prolaktyny.

W celu zapobiegania bądź hamowania laktacji z przyczyn medycznych oraz w rozpoczynającym się popołogowym zapaleniu piersi, bromokryptynę stosuje się w schemacie: pierwszego dnia 2,5 mg, a następnie 5 mg na dobę przez 14 dni. Zaburzenia miesiączkowania i bezpłodność wymagają leczenia dawkami w zakresie 2,5–7,5 mg bromokryptyny na dobę do czasu ustabilizowania cyklu bądź ponownego pojawienia się owulacji.

Przeciwskazania do stosowania bromokryptyny

Przeciwwskazaniem do stosowania bromokryptyny jest nadwrażliwość na tą substancję leczniczą lub inne alkaloidy sporyszu. Lek przeciwwskazany jest również u osób z chorobami układu krążenia takimi jak: choroba niedokrwienna serca (choroba wieńcowa) i inne choroby sercowo-naczyniowe, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze i nadciśnienie tętnicze u kobiet ciężarnych (z rzucawką i stanem przedrzucawkowym włącznie), po porodzie i w okresie połogu. Nie należy używać tej substancji leczniczej u pacjentów z występującymi lub przebytymi ciężkimi zaburzeniami psychicznymi.

Przeciwwskazaniem do rozpoczęcia dlugotrwałęgo leczenia bromokryptyną jest stwierdzenie wady zastawkowej serca podczas echokardiografii.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania bromokryptyny

Kobietom z prawidłowym stężeniem prolaktyny we krwi zaleca się najmniejsze skuteczne dawki, aby unikąć zahamowania wydzielania tego hormonu, co mogłoby skutkować zaburzeniami cyklu miesiączkowego.

Należy obserwować pacjentów narażonych na wrzody żołądka oraz z przebytymi wrzodammi - bromokryptyna może zwiększać ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. 

Leczenie bromokryptyną, zwłaszcza długotrwałe, może prowadzić do zwłóknień w obrębie niektórych tkanek (opłucnej, płucnej, tkanki zaotrzewnowej) dlatego należy zachować szczególną ostrożność i monitorować objawy, które mogą świadczyć o pojawieniu się procesu włóknienia. Mogą to być między innymi: bóle pleców, obrzęki kończyn dolnych, niewyjaśnione zaburzenia ze strony płuc lub opłucnej.

Jako, że bromokryptyna może powodować zmiany behawioralne (skłonność do hazardu, zwiększony popęd płciowy, kompulsywne objadanie sie, kompulsywne zakupy), należy monitorować u pacjenta podobne zachowania, a w razie ich wystąpienia obniżyć dawkę bądź odstawić lek, o czym zadecyduje lekarz.

U kobiet po porodzie leczenie bromokryptyną rzadko wiąząło się z poważnymi działaniami niepożądanymi w postaci nadciśnienia, napadów drgawkowych, udaru mózgu, zawału serca lub zaburzeń psychicznych. Należy obserwować pacjentkę i monitorować wartości ciśnienia tętniczego a w razie wystąpienie niepokojących objawów, natychmiast odstawić lek, o czym zadecyduje lekarz (szczególnie podatne mogą być kobiety, przyjmujące leki wpływające na ciśnienie krwi).

Szczególnej ostrożności wymagają pacjenci leczeni bromokryptyną z powodu gruczolaków przysadki. Powinni znajdować się oni pod kontrolą lekarza, który będzie monitorował wielkość guza, prawidłową czynność przysadki (może dojść do jej niedoczynności spowodowanej przez nacisk guza), a w razie stwierdzenia ciąży u pacjentki rozpozna ewentualny ucisk gruczolaka na nerwy czaszkowe, w tym nerw wzrokowy i wdroży odpowiednie postępowanie. U niektórych pacjentów może pojawić się wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego z nosa, co może być związane z obkurczaniem guza.

 

Interakcje bromokryptyny z innymi substancjami czynnymi

Jednoczesne stosowanie bromokryptyny z alkaloidammi sporyszu może spowodować nadmierną aktywację receptorów dopaminergicznych, objawiającymi się m.in.: bólami głowy, nudnościami i wymiotami. Istnieje zwiększone ryzyko skurczu naczyń krwionośnych i niedokrwienia narządów.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Dihydroergokrystyna (Dihydroergocristine) alkaloidy sporyszu
Dihydroergotamina (Dihydroergotamine) inne substancje przeciwmigrenowe
Ergotamina (Ergotamine) alkaloidy sporyszu
Kabergolina (Cabergoline) agoniści receptorów dopaminowych
Nicergolina (Nicergoline) antagoniści receptorów alfa-1 adrenergicznych
Jednoczesne stosowanie bromokryptyny z lekami z grupy tryptanów może zwiększać ryzyko reakcji niepożądanych związanych z nadmiernym skurczem naczyń krwionośnych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Almotryptan (Almotriptan) tryptany - selektywni agoniści receptora serotoninowego 5-HT1
Eletryptan (Eletriptan) tryptany - selektywni agoniści receptora serotoninowego 5-HT1
Frowatryptan (Frovatriptan) tryptany - selektywni agoniści receptora serotoninowego 5-HT1
Naratryptan (Naratriptan) tryptany - selektywni agoniści receptora serotoninowego 5-HT1
Pseudoefedryna (Pseudoephedrine) agoniści receptorów alfa- i beta-adrenergicznych
Ryzatryptan (Rizatriptan) tryptany - selektywni agoniści receptora serotoninowego 5-HT1
Sumatryptan (Sumatriptan) tryptany - selektywni agoniści receptora serotoninowego 5-HT1
Efedryna (Ephedrine) agoniści receptorów alfa- i beta-adrenergicznych
Połączenie bromokryptyny z niektórymi lekami neuroleptycznymi może prowadzić do obniżenia ciśnienia tętniczego krwi i/lub pojawienia się niedociśnienia ortostatycznego (przy zmianie pozycji ciała).
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amitryptylina (Amitriptyline) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Arypiprazol (Aripiprazol) (Aripiprazole) neuroleptyki atypowe
Chlorpromazyna (Chlorpromazine) neuroleptyki klasyczne - pochodne fenotiazyny
Doksepina (Doxepin) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Duloksetyna (Duloxetine) SNRI - inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny, bez działania na receptory
Flupentiksol (Flupentixol) neuroleptyki klasyczne - pochodne tioksantenu
Klozapina (Clozapine) neuroleptyki atypowe
Kwetiapina (Quetiapine) neuroleptyki atypowe
Lewodopa (Levodopa) DOPA i pochodne
Olanzapina (Olanzapine) neuroleptyki atypowe
Paliperydon (Paliperidone) neuroleptyki atypowe
Promazyna (Promazine) neuroleptyki klasyczne - pochodne fenotiazyny
Trazodon (Trazodone) SARI - selektyne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, dodatkowo blokujące receptor dla serotoniny
Przy jednoczesnym podawaniu z tymi lekami, stężenia osoczowe bromokryptyny mogą być zwiększone (efekt terapeutyczny może być zwiększony lub pojawić się mogą działania niepożądane).
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Azytromycyna (Azithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Klarytromycyna (Clarithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Klindamycyna (Clindamycin) antybiotyki linkozamidowe - linkozamidy
Lanreotyd (Lanreotide) somatostatyny i analogi
Lopinawir (Lopinavir) inhibitory proteazy HIV
Oktreotyd (Octreotide) somatostatyny i analogi
Pazyreotyd (Pasireotide) somatostatyny i analogi
Pozakonazol (Posaconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Rytonawir (Ritonavir) inhibitory proteazy HIV
Somatostatyna (Somatostatin) somatostatyny i analogi
Przy jednoczesnym podawaniu z tymi lekami, skuteczność bromokryptyny może być obniżona.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amisulpryd (Amisulpride) neuroleptyki atypowe
Baklofen (Baclofen) leki zwiotczające mięśnie o działaniu ośrodkowym o zróżnicowanym mechanizmie działania
Buspiron (Buspirone) leki przeciwlękowe wpływające na przekaźnictwo serotoninergiczne
Chlorotalidon (Chlorthalidone) leki moczopędne, diuretyk - tiazydy i tiazydopodobne
Cyproteron (Cyproterone acetate) inne leki hormonalne
Danazol (Danazol) testosteron i pochodne
Darunawir (Darunavir) inhibitory proteazy HIV
Dezogestrel (Desogestrel) progestageny
Dienogest (Dienogest) progestageny
Domperidon (Domperidone) inne leki stosowane w czynnościowych zaburzeniach jelit
Drospirenon (Drospirenone) progestageny
Esmolol (Esmolol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Etonogestrel (Etonogestrel) progestageny
Etynyloestradiol (Ethinylestradiol) estrogeny naturalne i syntetyczne
Fosamprenawir (Fosamprenavir) inhibitory proteazy HIV
Goserelina (Goserelin) inne leki hormonalne
Hydrochlorotiazyd (Hydrochlorothiazide) leki moczopędne, diuretyk - tiazydy i tiazydopodobne
Lewonorgestrel (Levonorgestrel) progestageny
Medroksyprogesteron (Medroxyprogesterone) progestageny
Megestrol (Megestrol) inne leki przeciwnowotworowe
Mianseryna (Mianserin) substancje przeciwdepresyjne o innym mechanizmie działania
Noretysteron (Norethisterone) progestageny
Prochlorperazyna (Prochlorperazine) neuroleptyki klasyczne - pochodne fenotiazyny
Progesteron (Progesterone) progesteron i gestageny
Sakwinawir (Saquinavir) przeciwwirusowe nukleozydy i nukleotydy
Spironolakton (Spironolactone) leki moczopędne, diuretyki - oszczędzające potas - antagoniści aldosteronu
Bromokryptyna może zwiększać stężenie niektórych leków w osoczu - ich działanie może być nasilone lub mogą pojawić się efekty niepożądane.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Acenokumarol (Acenocoumarol) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K
Cyklosporyna (Cyclosporine) inhibitory kalcyneuryny
Midazolam (Midazolam) BZD - benzodiazepiny
Takrolimus (Tacrolimus) inhibitory kalcyneuryny
Warfaryna (Warfarin) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K
Bromokrypyna może nasilać hipoglikemizujące działanie niektórych leków - istnieje ryzyko spadku poziomiu cukru we krwi.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Akarboza (Acarbose) doustne leki przeciwcukrzycowe - inhibitory alfa-glukozydazy
Alogliptyna (Alogliptin) doustne leki przeciwcukrzycowe - INNE
Amlodypina (Amlodipine) leki blokujące kanały wapniowe - działające na naczynia krwionośne
Benazepryl (Benazepril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Dulaglutyd (Dulaglutide) analogi glukagonopodobnego peptydu-1 GLP-1
Eksenatyd (Exenatide) analogi glukagonopodobnego peptydu-1 GLP-1
Empagliflozyna (Empagliflozin) doustne leki przeciwcukrzycowe - inhibitory transportera sodowo-glukozowego2 - SGLT2
Flukonazol (Fluconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Gliklazyd (Gliclazide) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Glimepiryd (Glimepiride) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Glipizyd (Glipizide) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Indometacyna (Indomethacin) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Insulina Aspart (Insulin aspart) insuliny
Insulina Degludec (Insulin degludec) insuliny
Insulina Detemir (Insulin detemir) insuliny
Insulina Glargine (Insulin glargine) insuliny
Insulina Glulizynowa (Insulin glulisine) insuliny
Insulina Izofanowa (Insulin isophane) insuliny
Insulina Lispro (Insulin lispro) insuliny
Insulina Neutralna (Insulin human) insuliny
Kanagliflozyna (Canagliflozin) doustne leki przeciwcukrzycowe - inhibitory transportera sodowo-glukozowego2 - SGLT2
Linagliptyna (Linagliptin) doustne leki przeciwcukrzycowe - gliptyny - inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV (DPP-4)
Liraglutyd (Liraglutide) analogi glukagonopodobnego peptydu-1 GLP-1
Mekasermina (Mecasermin) insulinopodobne czynniki wzrostu
Mesalazyna (Mesalazine) pochodne kwasu aminosalicylowego
Nandrolon (Nandrolone) steroidy anaboliczne
Nateglinid (Nateglinide) doustne leki przeciwcukrzycowe - INNE
Nimodypina (Nimodipine) leki blokujące kanały wapniowe - działające na naczynia krwionośne
Nitrendypina (Nitrendipine) leki blokujące kanały wapniowe - działające na naczynia krwionośne
Pegwisomant (Pegvisomant) inne leki hormonalne
Pioglitazon (Pioglitazone) doustne leki przeciwcukrzycowe - INNE
Repaglinid (Repaglinide) doustne leki przeciwcukrzycowe - glinidy
Saksagliptyna (Saxagliptin) doustne leki przeciwcukrzycowe - gliptyny - inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV (DPP-4)
Sitagliptyna (Sitagliptin) doustne leki przeciwcukrzycowe - gliptyny - inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV (DPP-4)
Sotalol (Satolol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Kotrimoksazol (Sulfametoksazol+Trimetoprim) (Co-trimoxazole (sulfamethoxazole+trimethoprim)) sulfonamidy i trimetoprim
Sulfasalazyna (Sulfasalazine) pochodne kwasu aminosalicylowego
Wildagliptyna (Vildagliptin) doustne leki przeciwcukrzycowe - gliptyny - inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV (DPP-4)
Testosteron (Testosterone) testosteron i pochodne

Interakcje bromokryptyny z pożywieniem

Bromokryptyna powinna być przyjmowana razem z jedzeniem (rzadziej dochodzi do podrażnień przewodu pokarmowego).

Interakcje bromokryptyny z alkoholem

Spożywanie alkoholu może zwiększyć wrażliwość pacjenta na bromokryptynę.

Wpływ bromokryptyny na prowadzenie pojazdów

Bromokryptyna, zwłaszcza na początku terapii, może obniżać ciśnienie tętnicze, powodować senność, obniżenie czujności lub nagłe zaśnięcie, z tego powodu może niekorzystnie wpływać na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn.

Wpływ bromokryptyny na ciążę

Jeśli u pacjentki potwierdzono zajście w ciążę, powinno się jak najszybciej odstawić bromokryptynę (o ile nie istnieją wskazania do jej dalszego stosowania). Pacjentki z gruczolakiem przysadki, które odstawiają bromokryptynę z powodu ciąży, powinny pozostawać pod stałą kontrolą. Nie stwierdzono negatywnego wpływu substancji na przebieg ciąży, w razie potrzeby lekarz może zdecydować o ponownym wdrożeniu leku.

Wpływ bromokryptyny na laktację

Bromokryptyna hamuje laktację, więc nie powinna być podawana kobietom decydującym się na naturalne karmienie.

Wpływ bromokryptyny na płodność

Bromokryptyna, wpływając na cykl miesiączkowy może przywracać płodność. Kobiety w wieku rozrodczym, które nie planują ciąży, powinny stosować odpowiednią metodę antykoncepcji podczas terapii tym lekiem.

Skutki uboczne (podanie doustne)

nudności
Często
przekrwienie błony śluzowej nosa
Często
ból głowy
Często
wymioty
Często
zaparcia
Często
zawroty głowy
Często
senność
Często
splątanie
Rzadko
suchość błony śluzowej jamy ustnej
Rzadko
alergiczne odczyny skóry
Rzadko
dyskineza
Rzadko
hipotonia (niedociśnienie) ortostatyczna
Rzadko
kurcze mięśni nóg
Rzadko
niedociśnienie tętnicze
Rzadko
uczucie zmęczenia
Rzadko
omamy
Rzadko
pobudzenie psychoruchowe
Rzadko
utrata włosów
Rzadko
bezsenność
Niezbyt często
biegunka
Niezbyt często
bóle brzucha
Niezbyt często
nieostre widzenie
Niezbyt często
duszność
Niezbyt często
parestezje
Niezbyt często
zaburzenia widzenia
Niezbyt często
szum w uszach
Niezbyt często
zaburzenia psychotyczne
Niezbyt często
zwłóknienie płuc
Niezbyt często
obrzęki obwodowe
Niezbyt często
szumy uszne
Niezbyt często
częstoskurcz
Niezbyt często
bradykardia
Niezbyt często
arytmia
Niezbyt często
wysięk opłucnowy
Niezbyt często
wysięk osierdziowy
Niezbyt często
zaciskające zapalenie osierdzia
Niezbyt często
zwłóknienie opłucnej
Niezbyt często
zapalenie opłucnej
Niezbyt często
włóknienie zaotrzewnowe
Niezbyt często
kompulsywne lub napadowe objadanie się
Bardzo rzadko
nadmierna senność w ciągu dnia
Bardzo rzadko
nagłe zaśnięcie
Bardzo rzadko
zwiększone libido
Bardzo rzadko
zapalenie osierdzia
Bardzo rzadko
wady zastawkowe
Bardzo rzadko
zwłóknienie zastawki serca
Bardzo rzadko
odwracalna bladość palców u rąk i nóg wywołana zimnem
Bardzo rzadko
kompulsywne kupowanie lub wydawanie pieniędzy
Bardzo rzadko
zwiększona aktywność seksualna
Bardzo rzadko
uzależnienie od hazardu
Bardzo rzadko
zespół przypominający złośliwy zespół neuroleptyczny po nagłym odstawieniu leku
Bardzo rzadko

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Objawy przedawkowania bromokryptyny

Po przedawkowaniu bromokryptyny u pacjenta mogą pojawić się objawy ze strony układu pokarmowego takie jak: nudności i wymioty, może dochodzić także do niedociśnienia (w tym hipotonii ortostatycznej), zawrotów głowy, tachykardii, senności oraz pojawienia się omamów i letargu. Nie odnotowano przypadków śmiertelnych.

Mechanizm działania bromokryptyny

Bromokryptyna jest półsyntetyczną pochodną ergotaminy (alkaloidu sporyszu), która działa agonistycznie wobec receptorów dopaminowych. Aktywuje je, co prowadzi do hamowania wydzielania prolaktyny przez przedni płat przysadki mózgowej, a u osób z akromegalią do zmniejszenia nadmiernego uwalniania hormonu wzrostu. Hamując wydzielanie prolaktyny, bromokryptyna zatrzymuje laktację i mlekotok. Ponadto wywiera efekt terapeutyczny w schorzeniach, które związane są z nadmiernym wydzielaniem prolaktyny (m.in.: brak miesiączki, nieregularne miesiączki, cykle bezowulacyjne). Lek ten wpływa na wydzielanie hormonu luteinizującego (LH), łagodząc objawy PCOS (zespołu policystycznych jajników). Bromokryptyna powoduje obkurczanie lub hamowanie wzrostu gruczolaków przysadki, wydzielających prolaktynę.

Bromokryptyna podnosi stężenie dopaminy w obrębie prążkowia i substancji czarnej, zmniejszając drżenia i sztywność mięśniową oraz inne objawy choroby Parkinsona.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Apomorfina
  • Chinagolid
  • Dopamina
  • Kabergolina
  • Karbidopa
  • Pirybedyl
  • Pramipeksol
  • Ropinirol
  • Rotygotyna

Wchłanianie bromokryptyny

Bromokryptyna po podaniu doustnym dobrze się wchłania, osiągając maksymalne stężenie osoczowe w ciągu 1–3 h, natomiast efekt terapeutyczny widoczny jest po około 1–2 h. Najsilniejsze działanie obserwuje się w ciągu 5–10 godzin od przyjęcia leku.

Dystrybucja bromokryptyny

Nie określono objętości dystrybucji dla tej substancji. Wiadomo, że wiąże się ona w 96% procentach z albuminami osocza.

Metabolizm bromokryptyny

Substancja ta podlega efektowi pierwszego przejścia (first pass) w wątrobie, a następnie metabolizowana jest przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P450. Z tego powodu inhibitory tego izoenzymu lub substancje o wysokim powinowactwie do niego, mogą hamować przekształcanie bromokryptyny i zwiększać jej stężenie osoczowe. Brokomryptyna sama w sobie również jest inhibitorem CYP3A4, jednak niewielka ilość jej wolnej formy, obecna w osoczu, nie stwarza ryzyka w postaci zmiany metabolizmu drugiego leku, przekształcanego przez ten cytochrom (jeśli będzie stosowany równocześnie).

Wydalanie bromokryptyny

Eliminacja metabolitów bromokryptyny zachodzi w dwóch etapach, a okres półtrwania wynosi średnio około 15 godzin. Tylko 6% leku jest wydalane przez nerki z moczem, pozostała ilość ulega eliminacji z żółcią.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij