Encyklopedia leków

Biotyna, Biotin, Biotinum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o biotynie

Rok wprowadzenia na rynek
1953
Substancje aktywne
biotyna
Działanie biotyny
łagodzi stany zapalne skóry, pobudza wzrost włosów, uzupełnia niedobór biotyny (witaminy B7)
Postacie biotyny
tabletki, tabletki powlekane
Układy narządowe
powłoka wspólna (skóra i błony śluzowe), układ endokrynny (dokrewny)
Specjalności medyczne
Dermatologia i wenerologia, Geriatria, Medycyna rodzinna
Rys historyczny biotyny

Chemiczną syntezę biotyny opatentowano w 1940 roku. W 1953 roku związek został dopuszczony do lecznictwa na terenie Stanów Zjednoczonych. 13 lat później szwajcarski Swissmedic wydał zgodę na dopuszczenie cząsteczki do obrotu.

Wzór sumaryczny biotyny

C10H16N2O3S

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające biotynę

Wskazania do stosowania biotyny

Związek podaje się w celu uzupełnienia niedoborów biotyny, objawiającej się zahamowaniem wzrostu włosów czy paznokci, wypadaniem włosów czy stanów zapalnych skóry zlokalizowanych wokół uszu, nosa, ust oraz oczu.

Dawkowanie biotyny

Lek stosuje się zwykle przez okres 4 tygodni, przyjmowane ilości związku zależą od zaawansowania niedoborów oraz stanu klinicznego pacjenta.

Zwykle przyjmowane dawki przez osoby dorosłe wynoszą od 5 mg do 10 mg na dobę.

Przeciwskazania do stosowania biotyny

Przeciwwskazaniem do podawania witaminy jest występowanie reakcji nadwrażliwości na związek.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania biotyny

Terapia lekami zawierającymi biotynę, u dzieci oraz młodzieży powinna być rozpoczęta po wcześniejszej konsultacji lekarskiej.

Biotyna, zwłaszcza stosowana w dużych dawkach może zaburzać wyniki badań diagnostycznych, opartych na tworzeniu się kompleksów związku z  innymi odczynnikami chemicznymi (np. awidyna, streptawidyna). Suplementując witaminę w większych ilościach niż dzienne zapotrzebowanie może fałszować wyniki badań laboratoryjnych, zwłaszcza tych oceniających funkcjonowanie gruczołu tarczowego (TSH, T3, T4, anty-TPO, anty-TSHR). Substancja może także przyczyniać się do uzyskania fałszywie negatywnych testów tropinowych u osób po zawale mięśnia sercowego. W celu zminimalizowania wpływu biotyny na wyniki testów laboratoryjnych zaleca się przerwanie suplementacji związku, najpóźniej trzy dni przed planowanym wykonaniem testów laboratoryjnych.

Interakcje biotyny z innymi substancjami czynnymi

Obniżenie stężenia biotyny w organizmie.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Fenobarbital (Luminal) (Phenobarbital) inne leki przeciwpadaczkowe
Fenytoina (Phenytoin) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe i stabilizujące błony neuronów
Karbamazepina (Carbamazepine) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe
Prymidon (Primidone) barbiturany i pochodne
Zmniejszenie aktywności biotynidazy, obniżenie stężenia biotyny w organizmie.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Kwas walproinowy (Valproic acid) inne leki przeciwpadaczkowe
Wysokie dawki kwasu pantotenowego mogą obniżać stężenie biotyny w organizmie.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Pantotenian wapnia (Witamina B5) (Calcium pantothenate) witaminy z grupy B

Interakcje biotyny z pożywieniem

Awidyna, występująca w surowym białku kurzym, łączy się z biotyną, uniemożliwiając  wchłanianie witaminy z przewodu pokarmowego. Osoby spożywające duże ilości surowych białek kurzych są narażone na niedobory witaminy H.

Interakcje biotyny z alkoholem

Spożywanie alkoholu prowadzi do obniżenia stężenia związku we krwi.

Wpływ biotyny na prowadzenie pojazdów

Substancja nie wywiera negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn mechanicznych.

Inne rodzaje interakcji

Palenie wyrobów tytoniowych przyśpiesza rozkład biotyny w organizmie, prowadząc do niedoborów tej witaminy. Palenie tytoniu obniża również leczniczą skuteczność suplementacji związku.

Stosowanie wysokich dawek kwasu liponowego może prowadzić do zmniejszenia stężenia biotyny w organizmie.

Terapia lekami zaburzającymi funkcjonowanie flory jelitowej (np. antybiotykoterapia) prowadzić do obniżenia ilości witaminy H.

Biotyna, zwłaszcza podawana w dużych dawkach prowadzi do fałszowania wyników badań diagnostycznych (w szczególności tych określających pracę gruczołu tarczowego, badających ilość hormonów płciowych czy markery zawału mięśnia sercowego). Zaleca się przerwanie leczenia preparatami zawierającymi biotynę przynajmniej 3 dni przed planowanymi badaniami laboratoryjnymi.

Wpływ biotyny na ciążę

Biotyna występuje powszechnie w żywności oraz w preparatach dedykowanych dla kobiet ciężarnych. Dawki leku, które uważa się za bezpieczne do stosowania w okresie ciąży, wynoszą od 30 µg do 50 µg na dobę. Nie zaleca się przekraczania zażywania powyższych ilości związku ze względu na potencjalne ryzyko zdrowotne dla zarodka/płodu.

Wpływ biotyny na laktację

Związek występuje powszechnie w pożywieniu. Biotyna przenika do pokarmu kobiecego, jednakże nie ustalono wpływu obecności substancji  w mleku na zdrowie oseska. Zalecana dzienna podaż witaminy H nie powinna przekraczać 30 µg-50 µg, taki zakres dawek uznaje się za bezpieczny w okresie laktacji.

Wpływ biotyny na płodność

Badania na zwierzętach nie wskazały na negatywny wpływ związku na płodność.

Skutki uboczne (podanie doustne)

pokrzywka
Bardzo rzadko

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Objawy przedawkowania biotyny

Nie odnotowano przypadków przedawkowania leku, biotyna była dobrze tolerowana nawet jeśli przyjmowane ilości wynosiły 300 mg.

Mechanizm działania biotyny

Biotyna (witamina B7, witamina H) należy do grup witam rozpuszczalnych w wodzie. Związek powszechnie występuje w żywności. Do bogatych źródeł biotyny zalicza się drożdże, mleko, ziarna zbóż, kalafior, soja, soczewica oraz mięso. Witamina produkowana jest również przez bakterie jelitowe.

Związek jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania szlaków enzymatycznych w organizmie. Witamina stanowi składową koenzymów, bierze udział w procesach dekarboksylacji oraz deaminacji seryny, treoniny czy kwasu asparginowego. Uczestniczy także w lipogenezie, glukoneogenezie oraz w syntezie aminokwasów.

Niedobory substancji występują stosunkowo rzadko, zwykle u osób żywionych pozajelitowo, hemodializowanych czy długo stosujących antybiotyki. do objawów zbyt małej ilości związku w organizmie zalicza się wysypki, łojotokowe zapalenie skory, suchość powłok skórnych, łamliwość włosów oraz ich wypadanie (mogące doprowadzić do łysienia), przemęczenie, zaburzenia depresyjne oraz bóle mięśni i parestezje czy zaburzenia metabolizmu tłuszczy.

Witaminę B7 stosuje się zwykle po długotrwałej antybiotykoterapii, która przez negatywny wpływ na florę jelitową przyczynia się do niedoboru biotyny, jak również pomocniczo przy chorobach skóry czy wypadaniu włosów.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Benfotiamina
  • Hydroksykobalamina
  • Kwas foliowy (Witamina B9)
  • Pantenol
  • Pantotenian wapnia (Witamina B5)
  • Witamina B1 (Tiamina)
  • Witamina B2 (Ryboflawina)
  • Witamina B3 (Nikotynamid, amid kwasu nikotynowego, niacyna, witamina PP)
  • Witamina B6 (Pirydoksyna)

Wchłanianie biotyny

Związek szybko oraz całkowicie wchłania sięz przewodu pokarmowego. Biotyna dostarczana z pożywieniem podlega absorpcji w początkowym odcinku jelita, przy użyciu transportera wielowitaminowego, z kolei biotyna suplementowana zażywana w wyższych dawkach) wchłania się z jelit na drodze dyfuzji biernej.

Dystrybucja biotyny

Witamina wiąże się z białkami osoczowymi na poziomie 80%. Substancja przenika do mleka kobiecego.

Metabolizm biotyny

Część witaminy rozkładana jest w organizmie do nieczynnych biologicznie metabolitów.

Farmakokinetyka związku nie ulega zmianie u pacjentów ze schorzeniami nerek oraz wątroby.

Wydalanie biotyny

Biotyna w postaci nieaktywnych metabolitów jak i w formie niezmetabolizowanej usuwana  jest z organizmu wraz z kałem oraz na drodze nerkowej. Okres półtrwania wynosi około 15 godzin i jest zależny od wielkościi dawki leku.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij