Worykonazol Voriconazole - ulotka - dawkowanie, zastosowanie, opis leku - DOZ.pl

Encyklopedia leków

Worykonazol, Voriconazole, Voriconazolum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o worykonazolu

Rok wprowadzenia na rynek
2002
Substancje aktywne
worykonazol
Działanie worykonazolu
przeciwgrzybicze
Postacie worykonazolu
proszek do sporządzania roztworu do infuzji, proszek do sporządzenia zawiesiny doustnej, tabletki powlekane
Specjalności medyczne
Choroby zakaźne i pasożytnicze
Rys historyczny worykonazolu

Worykonazol został opatentowany w 1990 roku. Substancja została zatwierdzona do użytku medycznego w Europie przez European Medicines Agency (EMA) w marcu 2002 roku, a dwa miesiące później przez Food and Drug Administration (FDA) w Stanach Zjednoczonych. Podmiotem odpowiedzialnym za wprowadzenie worykonazolu na rynek farmaceutyczny była firma Pfizer. 

Wzór sumaryczny worykonazolu

C16H14F3N5O

Spis treści

Wskazania do stosowania worykonazolu

Worykonazol to substancja przeciwgrzybicza z grupy triazoli o szerokim spektrum działania. Jest stosowana w leczeniu inwazyjnej aspergilozy oraz kandydemii u pacjentów bez towarzyszącej neutropenii. Worykonazol stosuje się również w leczeniu ciężkich, opornych na flukonazol zakażeń inwazyjnych Candida (w tym Candida krusei), a także ciężkich zakażeń grzybiczych wywołanych przez Scedosporium spp. i Fusarium spp. Wśród wskazań do stosowania można wyróżnić również profilaktykę inwazyjnych zakażeń grzybiczych u pacjentów wysokiego ryzyka po przeszczepieniu szpiku kostnego.

Dawkowanie worykonazolu

Worykonazol stosuje się doustnie i dożylnie. Doustnie substancję przyjmuje się godzinę przed lub godzinę po posiłku.

Dawka stosowana w leczeniu zależna jest od jednostki chorobowej, wieku, masy ciała, chorób towarzyszących na przykład niewydolność wątroby.

Podanie doustne:

Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych (masa ciała powyżej 40 kg): 800 mg – dawka nasycająca podana w ciągu pierwszych 24 godzin.

Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych (masa ciała powyżej 40 kg): 400 mg – dawka podtrzymująca podana po pierwszych 24 godzinach.

Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych (masa ciała poniżej 40 kg): 400 mg – dawka nasycająca podana w ciągu pierwszych 24 godzin.

Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych (masa ciała poniżej 40 kg): 200 mg – dawka podtrzymująca podana po pierwszych 24 godzinach.

Podanie dożylne:

Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych: 6 mg/kg mc. co 12 godzin – dawka nasycająca podana w ciągu pierwszych 24 godzin.

Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych: 4 mg/kg mc. dwa razy na dobę – dawka podtrzymująca podana po pierwszych 24 godzinach.

Przeciwskazania do stosowania worykonazolu

Przeciwskazaniem jest nadwrażliwość na worykonazol.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania worykonazolu

Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia worykonazolem należy monitorować zaburzenia elektrolitowe (hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia).

Czas trwania leczenia powinien być możliwe jak najkrótszy i zależny od reakcji mikologicznej i klinicznej na lek. Leczenie powyżej 6 miesięcy należy przeprowadzić pod kątem oceny stosunku korzyści do ryzyka.

Jeśli w trakcie leczenia worykonazolem zostaną zaobserwowane działania niepożądane, należy zakończyć podawanie substancji i rozważyć wykorzystanie innych leków przeciwgrzybiczych.

Worykonazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Zaleca się monitorowanie czynności wątroby. 

U pacjentów, u których stwierdzono nadwrażliwość na inne azole, należy zachować ostrożność w trakcie stosowania substancji.

Worykonazol należy stosować z zachowaniem środków ostrożności w przypadku pacjentów z czynnikami ryzyka, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca takich jak: bradykardia zatokowa, kardiomiopatia (zwłaszcza z towarzyszącą niewydolnością serca), objawowe arytmie, wrodzone lub nabyte wydłużenie odstępu QTc oraz jednoczesne przyjmowanie preparatów leczniczych, które mogą wydłużać odstęp QTc.

Należy badać pracę nerek pacjentów leczonych worykonazolem, uwzględniając badanie poziomu kreatyniny w krwi. 

Pacjentów, u których wystąpią skórne reakcje złuszczające, takie jak zespół Stevensa–Johnsona, należy ściśle kontrolować. Jeśli zmiany skórne zaczną postępować powinno się przerwać leczenie worykonazolem.

Jeżeli u pacjenta wystąpi ból kości, a wyniki radiologiczne będą wskazywać na zapalenie okostnej, należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym.

W trakcie terapii worykonazolem zaleca się unikania ekspozycji na światło słoneczne oraz konieczność noszenia odzieży chroniącej przed światłem słonecznym i stosowania preparatów z filtrem chroniącym przed promieniowaniem UV. Związane jest to z występowaniem reakcji fototoksycznych.

Przeciwwskazania worykonazolu do łączenia z innymi substancjami czynnymi

Worykonazolu nie należy łączyć z substratami CYP3A4 (terfenadyną, astemizolem, cyzaprydem, pimozydem oraz chinidyną). Przeciwwskazaniem jest również łączenie substancji z ryfampicyną, karbamazepiną czy fenobarbitalem. Do interakcji dochodzi również w przypadku połączeń worykonazolu z efawirenzem, rytonawirem, syrolimusem i alkaloidami sporyszu (ergotaminą, dyhydroergotaminą).

Interakcje worykonazolu z innymi substancjami czynnymi

Zwiększone stężenie tych substancji w osoczu może prowadzić do wydłużenia odstępu QTc oraz rzadko do występowania zaburzeń rytmu typu torsades de pointes.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Cyzapryd (Cisapride) substancje hamujące perystaltykę jelit o zróżnicowanym mechanizmie działania
Jednoczesne podawanie z ryfampicyną, może znacząco zmniejszać stężenie worykonazolu w osoczu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Ryfampicyna (Rifampicin (rifampin)) antybiotyki - INNE
Jednoczesne podawanie z karbamazepiną, może znacząco zmniejszać stężenie worykonazolu w osoczu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Karbamazepina (Carbamazepine) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe
Jednoczesne podawanie z fenobarbitalem, może znacząco zmniejszać stężenie worykonazolu w osoczu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Fenobarbital (Luminal) (Phenobarbital) inne leki przeciwpadaczkowe
Jednoczesne podawanie standardowej dawki worykonazolu z efawirenzem w dawce 400 mg raz na dobę lub większej jest przeciwwskazane, ponieważ efawirenz znacząco zmniejsza stężenie worykonazolu w osoczu. Worykonazol natomiast znacząco zwiększa stężenie efawirenzu w osoczu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Efawirenz (Efavirenz) nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy
Jednoczesne podawanie z rytonawirem w dużej dawce (400 mg dwa razy na dobę lub większej) znacząco zmniejsza stężenie worykonazolu w osoczu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Rytonawir (Ritonavir) inhibitory proteazy HIV
Worykonazol może zwiększać stężenie alkaloidów sporyszu w osoczu. Może dojść do zatrucia alkaloidami sporyszu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Dihydroergotamina (Dihydroergotamine) inne substancje przeciwmigrenowe
Ergotamina (Ergotamine) alkaloidy sporyszu
W razie jednoczesnego stosowania fenytoiny i worykonazolu konieczne jest ścisłe monitorowanie stężeń fenytoiny we krwi.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Fenytoina (Phenytoin) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe i stabilizujące błony neuronów
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania worykonazolu i ewerolimusu, ponieważ worykonazol znacznie zwiększa stężenie ewerolimusu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Ewerolimus (Everolimus) inhibitory kinazy białkowej
Po jednoczesnym zastosowaniu metadonu z worykonazolem zwiększa się stężenie metadonu. Z tego względu podczas jednoczesnego stosowania metadonu i worykonazolu zaleca się częste monitorowanie reakcji niepożądanych i toksyczności związanych z przyjmowaniem metadonu, w tym wydłużenia odstępu QTc. Konieczne może być zmniejszenie dawki metadonu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Metadon (Methadone) agoniści receptora opioidowego
Jednoczesne stosowanie worykonazolu i fentanylu powoduje wzrost wartości AUC fentanylu. Może być konieczne zwiększenie częstości monitorowania reakcji niepożądanych związanych z opioidami (w tym dłuższy okres monitorowania oddechu).
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Fentanyl (Fentanyl) agoniści receptora opioidowego
Stosowanie obu substancji jednocześnie prowadzi do nasilenia działania enkorafenibu i zwiększa ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Enkorafenib (Encorafenib) inhibitory kinazy białkowej
Stosowanie obu substancji jednocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Klozapina (Clozapine) neuroleptyki atypowe
Substancje te zwiększają wrażliwość skóry na promienie słoneczne. Skutkiem ich jednoczesnego stosowania jest znaczny wzrost ryzyka wystąpienia i nasilenia objawów poparzenia takich jak: zaczerwienienie, świąd, ból, pęcherze.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Kwas 5-aminolewulinowy (5-aminolevulinic acid) leki stosowane w terapii fotodynamicznej
Stosowanie obu substancji równocześnie prowadzi do znacznego nasilenia działania naloksegolu i jego objawów niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Naloksegol (Naloxegol) antagoniści receptora opioidowego
Stosowanie obu substancji równocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia objawów niepożądanego działania pazopanibu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Pazopanib (Pazopanib) inhibitory kinazy białkowej
Stosowanie obu substancji jednocześnie może spowodować nasilenie objawów niepożądanego działania rybocyklibu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Rybocyklib (Ribociclib) inhibitory kinazy białkowej
Stosowanie obu substancji jednocześnie prowadzi do nasilenia działania tofacytynidu i zwiększa ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Tofacytynib (Tofacitinib) selektywne leki immunosupresyjne
Stosowanie obu substancji równocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Wemurafenib (Vemurafenib) inhibitory kinazy białkowej
Jednoczesne stosowanie substancji prowadzi do nasilenia przeciwzakrzepowego działania apiksabanu, zwiększając ryzyko wystąpienia krwawień.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Apiksaban (Apixaban) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory czynnika Xa
Stosowanie obu substancji jednocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia zapalenia trzustki.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Beksaroten (Bexarotene) inne leki przeciwnowotworowe
Stosowanie obu substancji jednocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia objawów niepożądanego działania loperamidu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Loperamid (Loperamide) leki przeciwbiegunkowe
Jednoczesne stosowanie substancji zwiększa ryzyko wystąpienia i nasilenia nasilenie objawów niepożądanego działania trabektedyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Trabektedyna (Trabectedin) inne cytostatyki pochodzenia naturalnego
Łączne przyjmowanie substancji może powodować nasilenie działania temsyrolimusu i jego objawów niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Temsyrolimus (Temsirolimus) inne leki przeciwnowotworowe
Stosowanie obu substancji jednocześnie zwiększa ryzyko upośledzenia funkcji wątroby.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Allopurynol (Allopurinol) substancje hamujące syntezę kwasu moczowego - inhibitory oksydazy ksantynowej
Stosowanie obu substancji równocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amiodaron (Amiodarone) leki przeciwarytmiczne - klasa III
Stosowanie obu substancji równocześnie znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia poważnych objawów niepożądanego działania brygatynibu na wątrobę, trzustkę, serce, płuca, mięśnie, oczy.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Brygatynib (Brigatinib) inhibitory kinazy białkowej
Stosowanie obu substancji jednocześnie może powodować nasilenie działania citalopramu i wystąpienie objawów niepożądanych (w tym groźnych zaburzeń rytmu serca).
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Citalopram (Citalopram) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Stosowanie obu substancji równocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Dronedaron (Dronedarone) leki przeciwarytmiczne - klasa III
Jednoczesne stosowanie substancji prowadzi do nasilenia działania eliglustatu i jego objawów niepożądanych. Najczęściej są to: nudności, biegunka, ból brzucha, wzdęcia, ból głowy, omdlenie, ból stawów.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Eliglustat (Eliglustat) VARIA / INNE
Stosowanie obu leków równocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Haloperidol (Haloperidol) neuroleptyki klasyczne - pochodne butyrofenonu
Stosowanie obu substancji równocześnie prowadzi do nasilenia działania iwabradyny i jej objawów niepożądanych. Mogą wystąpić: zaburzenia widzenia, nudności, biegunka, wahania ciśnienia krwi, nadmierne zwolnienie rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Iwabradyna (Ivabradine) inne leki nasercowe
Stosowanie substancji jednocześnie prowadzi do nasilenia działania iwakaftoru i zwiększa ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych. Najczęściej są to: bóle i zawroty głowy, nudności, ból brzucha, ból gardła, wysypka.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Iwakaftor (Ivacaftor) inne substancje stosowane w chorobach płuc i oskrzeli
Stosowanie substancji jednocześnie znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia i nasilenie niepożądanych działań kobimetynibu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Kobimetynib (Cobimetinib) inhibitory kinazy białkowej
Stosowanie substancji jednocześnie może znacznie nasilać działanie lerkanidypiny, powodując wystąpienie objawów niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Lerkanidypina (Lercanidipine) leki blokujące kanały wapniowe - działające na naczynia krwionośne
Stosowanie substancji jednocześnie może znacznie nasilać i przedłużać działanie oksykodonu, zwiększając ryzyko przedawkowania.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Oksykodon (Oxycodone) agoniści receptora opioidowego
Stosowanie obu substancji równocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Piperachina (Piperaquine) substancje przeciwmalaryczne o zróżnicowanym mechanizmie działania
Stosowanie substancji jednocześnie znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia i nasilenia objawów niepożądanego działania rupatadyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Rupatadyna (Rupatadine) antagoniści receptorów histaminowych H1 bez działania ośrodkowego
Stosowanie substancji równocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Sotalol (Sotalol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Stosowanie obu substancji jednocześnie prowadzi do nasilenia działania symeprewiru i zwiększa ryzyko wystąpienia jego działań niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Symeprewir (Simeprevir) substancje przeciwwirusowe stosowane w HCV
Stosowanie substancji jednocześnie może znacznie nasilać działanie syrolimusu, zwiększając ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Syrolimus (Sirolimus) selektywne leki immunosupresyjne
Stosowanie substancji jednocześnie zwiększa ryzyko nasilenia objawów niepożądanego działania takrolimusu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Takrolimus (Tacrolimus) inhibitory kalcyneuryny
Stosowanie substancji jednocześnie prowadzi do nasilenia działania winorelbiny i jej objawów niepożądanych. Wzrasta ryzyko zmniejszenia liczby krwinek białych, czerwonych i płytek krwi.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Winorelbina (Vinorelbine) alkaloidy barwinka (Vinca) i analogi
Stosowanie substancji równocześnie prowadzi do nasilenia działania aksytynibu, zwiększając jednocześnie ryzyko wystąpienia poważnych objawów niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Aksytynib (Axitinib) inhibitory kinazy białkowej
Stosowanie obu substancji równocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amisulpryd (Amisulpride) neuroleptyki atypowe
Stosowanie obu substancji jednocześnie istotnie zwiększa ryzyko wystąpienia i nasilenia niepożądanych działań bosutynibu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Bosutinib (Bosutinib) inhibitory kinazy białkowej
Stosowanie obu substancji równocześnie może nasilać działanie ibrutynibu, zwiększając jednocześnie ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Ibrutynib (Ibrutinib) inhibitory kinazy białkowej
Stosowanie obu substancji jednocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia niepożądanych działań lomitapidu, zwłaszcza na wątrobę.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Lomitapid (Lomitapide) inne substancje zmniejszające stężenie cholesterolu i trójglicerydów we krwi o zróżnicowanym mechanizmie działania
Stosowanie substancji równocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych lurazydonu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Lurazydon (Lurasidone) neuroleptyki atypowe
Jednoczesne stosowanie substancji prowadzi do znacznego nasilenia działania palbocyklibu i zwiększa ryzyko wystąpienia i nasilenia jego objawów niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Palbocyklib (Palbociclib) inhibitory kinazy białkowej
Stosowanie substancji jednocześnie może nasilać działanie ruksolitynibu i zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Ruksolitynib (Ruxolitinib) inhibitory kinazy białkowej
Stosowanie substancji równocześnie spowoduje nasilenie działania tikagreloru. Wzrasta ryzyko wystąpienia krwotoków.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Tikagrelor (Ticagrelor) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Łączne stosowanie substancji prowadzi do nasilenia przeciwzakrzepowego działania warfaryny, zwiększając ryzyko wystąpienia krwawień i krwotoków.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Warfaryna (Warfarin) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K
Stosowanie substancji jednocześnie prowadzi do nasilenia działania wenetoklaksu i znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Wenetoklaks (Venetoclax) inne leki przeciwnowotworowe
Stosowanie obu substancji jednocześnie znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń w pracy wątroby.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Teryflunomid (Teriflunomide) selektywne leki immunosupresyjne
Stosowanie obu substancji jednocześnie prowadzi do nasilenia działania almotryptanu i jednocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia i nasilenia objawów niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Almotryptan (Almotriptan) tryptany - selektywni agoniści receptora serotoninowego 5-HT1
Stosowanie obu substancji jednocześnie prowadzi do nasilenia działania cyproteronu i zwiększa ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Cyproteron (Cyproterone acetate) inne leki hormonalne
Stosowanie substancji jednocześnie prowadzi do nasilenia działania dienogestu i zwiększa ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Dienogest (Dienogest) progestageny
Stosowanie substancji jednocześnie prowadzi do nasilenia działania eletryptanu i jednocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia i nasilenia objawów niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Eletryptan (Eletriptan) tryptany - selektywni agoniści receptora serotoninowego 5-HT1
Stosowanie obu substancji jednocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Erybulina (Eribulin) inne leki przeciwnowotworowe
Stosowanie substancji jednocześnie prowadzi do nasilenia działania etonogestrelu i zwiększa ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Etonogestrel (Etonogestrel) progestageny
Stosowanie substancji jednocześnie prowadzi do nasilenia działania gestodenu i zwiększa ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Gestoden (Gestodene) progestageny
Stosowanie obu substancji jednocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Idarubicyna (Idarubicin) antybiotyki cytostatyczne
Skutkiem jednoczesnego doustnego stosowania substancji może być wystąpienie i nasilenie objawów niepożądanego działania iwermektyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Iwermektyna (Ivermectin) substancje przeciwpasożytnicze do użytku ogólnego
Substancje te mogą niekorzystnie wpływać na wątrobę.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Klofarabina (Clofarabine) antymetabolity, analogi puryn
Skutkiem jednoczesnego stosowania substancji może być silniejsze działanie lewonorgestrelu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Lewonorgestrel (Levonorgestrel) progestageny
Stosowanie obu substancji równocześnie prowadzi do nasilenia działania lezynuradu i zwiększa ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Lezynurad (Lesinurad) substancje zwiększające wydalanie kwasu moczowego - substancje urykozuryczne
Skutkiem jednoczesnego stosowania substancji może być silniejsze działanie progesteronu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Progesteron (Progesterone) progesteron i gestageny
Stosowanie obu substancji jednocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Tolterodyna (Tolterodine) leki stosowane w częstomoczu i w nietrzymaniu moczu
Jednoczesne stosowanie substancji prowadzi do osłabienia przeciwgrzybiczego działania worykonazolu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Enzalutamid (Enzalutamide) inne leki przeciwnowotworowe
Stosowanie obu substancji równocześnie może nasilać działanie gefitynibu, zwiększając jednocześnie ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Gefitynib (Gefitinib) inhibitory kinazy białkowej
Stosowanie obu substancji jednocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Hydroksychlorochina (Hydroxychloroquine) substancje przeciwmalaryczne o zróżnicowanym mechanizmie działania
Stosowanie obu substancji równocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Maprotylina (Maprotiline) substancje przeciwdepresyjne o innym mechanizmie działania
Stosowanie obu substancji jednocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Norfloksacyna (Norfloxacin) fluorochinolony
Stosowanie obu substancji jednocześnie prowadzi do nasilenia działania trazodonu i jego objawów niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Trazodon (Trazodone) SARI - selektyne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, dodatkowo blokujące receptor dla serotoniny
Łączne przyjmowanie substancji może powodować nasilenie działania atorwastatyny i wystąpienie objawów jej niepożądanego działania.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Atorwastatyna (Atorvastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Łączne przyjmowanie substancji może powodować nadmierny wzrost stężenia lowastatyny we krwi nasilając jej działanie i prowadząc do uszkodzenia mięśni.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Lowastatyna (Lovastatin (monacolin k, mevinolin)) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Łączne przyjmowanie substancji może powodować nadmierny wzrost stężenia simwastatyny we krwi nasilając jej działanie i prowadząc do uszkodzenia mięśni.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Simwastatyna (Simvastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Łączne stosowanie substancji może powodować nasilenie działania przeciwzakrzepowego acenokumarolu, zwiększając ryzyko krwawień.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Acenokumarol (Acenocoumarol) leki przeciwzakrzepowe - antagoniści witaminy K
Stosowanie obu substancji równocześnie może nasilać działanie worykonazolu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Azytromycyna (Azithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Stosowanie obu substancji jednocześnie może nasilać działanie cilostazolu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Cilostazol (Cilostazol) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Stosowanie obu substancji jednocześnie może nasilać działanie cyklosporyny, zwiększając ryzyko wystąpienia groźnych działań niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Cyklosporyna (Cyclosporine) inhibitory kalcyneuryny
Stosowanie obu substancji jednocześnie może znacznie osłabiać działanie przeciwgrzybicze worykonazolu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Deksametazon (Dexamethasone) glikokortykosteroidy
Stosowanie obu substancji jednocześnie może znacznie nasilać oraz przedłużać działanie diazepamu, powodując wystąpienie jego działań niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Diazepam (Diazepam) BZD - benzodiazepiny
Stosowanie obu substancji równocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Erytromycyna (Erythromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Substancje te mają identyczny mechanizm działania. Ich łączne stosowanie zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Flukonazol (Fluconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Stosowanie obu substancji jednocześnie może powodować wzrost stężenia ibuprofenu w organizmie oraz nasilenie jego działania.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Ibuprofen (Ibuprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Skutkiem jednoczesnego stosowania substancji może być osłabienie działania przeciwzakrzepowego klopidogrelu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Klopidogrel (Clopidogrel) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Stosowanie obu substancji jednocześnie może nasilać ich działanie, ale także objawy niepożądane.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Omeprazol (Omeprazole) IPP - inhibitory pompy protonowej
Stosowanie obu substancji jednocześnie może nasilać ich działanie, ale także objawy niepożądane.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Pantoprazol (Pantoprazole) IPP - inhibitory pompy protonowej
Stosowanie obu substancji jednocześnie zwiększa ryzyko upośledzenia funkcji wątroby.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Sulfasalazyna (Sulfasalazine) pochodne kwasu aminosalicylowego
Worykonazol nasila działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Glimepiryd (Glimepiride) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Worykonazol nasila działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Gliklazyd (Gliclazide) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Worykonazol nasila działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Glikwidon (Gliquidone) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Worykonazol nasila działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Glipizyd (Glipizide) doustne leki przeciwcukrzycowe - pochodne sulfonylomocznika
Stosowanie obu substancji jednocześnie może nasilać działanie zolpidemu, zwiększając ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Zolpidem (Zolpidem) niebenzodiazepinowe leki nasenne

Wpływ worykonazolu na prowadzenie pojazdów

Worykonazol może powodować objawy wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn tj. przejściowe i odwracalne zaburzenia widzenia na przykład: niewyraźne widzenie, zmienioną percepcję wzrokową i światłowstręt. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas terapii substancją, a w razie wystąpienia wyżej wymienionych objawów unikać wykonywania czynności, takich jak prowadzenie pojazdów czy obsługiwanie maszyn.

Inne rodzaje interakcji

Jednoczesne stosowanie preparatów zawierających w swym składzie wyciąg z ziela dziurawca oraz worykonazol może znacznie osłabiać działanie przeciwgrzybicze substancji. 

Wpływ worykonazolu na ciążę

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania worykonazolu u kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach wykazano negatywny wpływ na proces reprodukcji. Stosowanie substancji w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Wpływ worykonazolu na laktację

Brak danych klinicznych dotyczących wydzielania worykonazolu do mleka matki. Nie zaleca się jego stosowania w okresie laktacji.

Wpływ worykonazolu na płodność

Dane związane z badaniami na samcach i samicach szczurów nie wykazały zmniejszenia płodności (dotyczy dawek większych niż te stosowane u ludzi).

Skutki uboczne

biegunka
Bardzo często
ból głowy
Bardzo często
bóle brzucha
Bardzo często
nudności
Bardzo często
wymioty
Bardzo często
wysypka
Bardzo często
gorączka
Bardzo często
obrzęk obwodowy
Bardzo często
Nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby
Bardzo często
upośledzenie widzenia
Bardzo często
zespół zaburzeń oddechowych
Bardzo często
agranulocytoza
Często
bezsenność
Często
ból w klatce piersiowej
Często
depresja
Często
drgawki
Często
drżenie
Często
hiponatremia
Często
krwiomocz
Często
leukopenia
Często
lęk
Często
łysienie
Często
małopłytkowość
Często
niestrawność
Często
omamy
Często
ostra niewydolność nerek
Często
parestezje
Często
pobudzenie
Często
rumień
Często
senność
Często
splątanie
Często
świąd
Często
tachykardia
Często
zapalenie wątroby
Często
zapalenie żył
Często
zaparcia
Często
zawroty głowy
Często
złuszczające zapalenie skóry
Często
zwiększenie stężenia mocznika we krwi
Często
żółtaczka
Często
pancytopenia
Często
hipoglikemia
Często
bradykardia
Często
zwiększone napięcie mięśni
Często
obrzęk twarzy
Często
dreszcze
Często
żółtaczka cholestatyczna
Często
wysypka plamkowo-grudkowa
Często
obrzęk płuc
Często
niedokrwistość
Często
zapalenie zatok
Często
Ból pleców
Często
hipokaliemia
Często
zwiększenie poziomu kreatyniny we krwi
Często
osłabienie
Często
zapalenie dziąseł
Często
Arytmia nadkomorowa
Często
zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego
Często
omdlenie
Często
niedociśnienie
Często
krwotok do siatkówki
Często
zapalenie warg
Często
alergiczne zapalenie skóry
Rzadko
białkomocz
Rzadko
eozynofilia
Rzadko
migotanie komór
Rzadko
nadwrażliwość
Rzadko
pokrzywka
Rzadko
szum w uszach
Rzadko
zaburzenia smaku
Rzadko
zapalenie stawów
Rzadko
zapalenie trzustki
Rzadko
zespół Stevensa-Johnsona
Rzadko
encefalopatia (uszkodzenie mózgu)
Rzadko
zaburzenia pozapiramidowe
Rzadko
plamica
Rzadko
ataksja
Rzadko
rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego
Rzadko
zapalenie języka
Rzadko
neuropatia obwodowa
Rzadko
niewydolność wątroby
Rzadko
powiększenie wątroby
Rzadko
Kamica żółciowa
Rzadko
zapalenie pęcherzyka żółciowego
Rzadko
Niedoczulica
Rzadko
zapalenie nerek
Rzadko
egzema
Rzadko
niewydolność szpiku kostnego
Rzadko
Niedoczynność tarczycy
Rzadko
niedosłuch
Rzadko
objawy grypopodobne
Rzadko
tachykardia komorowa
Rzadko
diplopia
Rzadko
zapalenie żołądka i jelit
Rzadko
zapalenie dwunastnicy
Rzadko
limfadenopatia
Rzadko
obrzęk mózgu
Rzadko
niedoczynność nadnerczy
Rzadko
choroby nerwu wzrokowego
Rzadko
napady przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych
Rzadko
zapalenie twardówki
Rzadko
zapalenie brzegów powiek
Rzadko
dodatkowe skurcze komorowe
Rzadko
zakrzepowe zapalenie żył
Rzadko
zapalenie naczyń limfatycznych
Rzadko
zapalenie otrzewnej
Rzadko
opuchnięty język
Rzadko
zapalenie skóry fototoksyczne
Rzadko
martwica cewek nerkowych
Rzadko
łuszczyca
Niezbyt często
obrzęk naczynioruchowy
Niezbyt często
reakcje anafilaktyczne
Niezbyt często
rumień wielopostaciowy
Niezbyt często
oczopląs
Niezbyt często
blok przedsionkowo-komorowy
Niezbyt często
nadczynność tarczycy
Niezbyt często
zmętnienie rogówki
Niezbyt często
wysypka polekowa
Niezbyt często
Zaburzenia typu torsade de pointes
Niezbyt często
zespół Guillain-Barré
Niezbyt często
rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe
Niezbyt często
encefalopatia wątrobowa
Niezbyt często
zanik nerwu wzrokowego
Niezbyt często
blok odnogi pęczka Hisa
Niezbyt często
rytm węzłowy
Niezbyt często
toksyczno-martwicze oddzielanie się naskórka
Niezbyt często
pseudoporfiria
Niezbyt często
rak kolczystokomórkowy skóry
Częstotliwość nieznana
toczeń rumieniowaty
Częstotliwość nieznana
zapalenie okostnej
Częstotliwość nieznana

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Inne możliwe skutki uboczne

Podanie dożylne: reakcje w miejscu wkłucia oraz działania niepożądane jak w podaniu doustnym.

Objawy przedawkowania worykonazolu

W badaniach klinicznych zaobserwowano nieliczne przypadki omyłkowego przedawkowania worykonazolu. Głównie dotyczyły one dzieci, które otrzymały maksymalnie pięciokrotną zalecaną dożylną dawkę substancji. Objawem przedawkowania był 10–minutowy światłowstręt. 

Mechanizm działania worykonazolu

Worykonazol jest substancją przeciwgrzybiczą z grupy triazoli. Mechanizm przeciwgrzybiczego działania worykonazolu polega na hamowaniu zależnej od cytochromu P450 demetylacji 14–alfa–lanosterolu, stanowiącej ważny etap biosyntezy ergosteroli u grzybów. Wykazano, że działanie substancji jest bardziej selektywne względem cytochromów P450 grzybów niż cytochromów P450 ssaków.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Flukonazol
  • Itrakonazol
  • Izawukonazol
  • Pozakonazol

Wchłanianie worykonazolu

Worykonazol jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Osiąga maksymalne stężenia w osoczu po 1–2 godzinach. Całkowita biodostępność substancji wynosi 96%. Jeśli worykonazol podawany jest z posiłkami wysokotłuszczowymi, to stężenie maksymalne zmniejsza się o około 34%. Zmiany pH w żołądku nie wpływają na wchłanianie związku.

Dystrybucja worykonazolu

Worykonazol wiąże się w około 58% z białkami osocza. Objętość dystrybucji dla worykonazolu w stanie stacjonarnym wynosi 4,6 l/kg.

Metabolizm worykonazolu

Worykonazol jest metabolizowany przez izoenzymy wątrobowego układu cytochromu P450 (CYP2C19, CYP2C9 i CYP3A4). Podstawowym metabolitem substancji jest N–tlenek. Stanowi on 72% krążących metabolitów w osoczu.

Wydalanie worykonazolu

Substancja jest usuwana poprzez metabolizm wątrobowy. Mniej niż 2% niezmienionego leku jest wydalane z moczem. Biologiczny okres półtrwania substancji wynosi około 6 godzin. Około 94% dawki jest wydalana w ciągu 96 godzin zarówno po podaniu doustnym jak i dożylnym.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij