Encyklopedia leków

Walsartan, Valsartan, Valsartanum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o walsartanie

Rok wprowadzenia na rynek
1996
Substancje aktywne
walsartan
Działanie walsartanu
wspomaga leczenie niewydolności serca, przeciwnadciśnieniowe (hipotensyjne)
Postacie walsartanu
tabletki, tabletki powlekane
Układy narządowe
układ krwionośny (sercowo-naczyniowy)
Specjalności medyczne
Choroby wewnętrzne, Geriatria, Medycyna rodzinna
Wzór sumaryczny walsartanu

C24H29N5O3

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające walsartan

Wskazania do stosowania walsartanu

Walsartan to lek kardiologiczny należący do grupy sartanów stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Stosowany jest zarówno w monoterapii jak i w połączeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.

Wskazania do stosowania:

  • samoistne nadciśnienie tętnicze  u dorosłych i u dzieci powyżej 6 roku życia;
  • objawowa niewydolność serca u pacjentów w stanie stabilnym;
  • bezobjawowa niewydolność skurczowa lewej komory po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego (od 12 godzin do 10 dni);
  • nefropatia cukrzycowa (wskazanie niezarejestrowane w Polsce).

Dawkowanie walsartanu

Walsartan stosowany jest doustnie. Dawka leku zależy od jednostki chorobowej, wieku, masy ciała i chorób towarzyszących.

Tabletkę walsartanu należy połknąć popijając szklanką wody. Lek może być przyjmowany z posiłkiem lub bez posiłku, najlepiej mniej więcej o tej samej porze każdego dnia.

W leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych walsartan stosuje się w dawce od 80 do 320 mg jeden raz dziennie.

W leczeniu niewydolności serca podaje się od 80 do 160 mg, a u pacjentów po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego od 20 mg do 160 mg w dawkach podzielonych.

Dawka walsartanu stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dzieci jest dostosowana do masy ciała.

Nie zaleca się stosowania walsartanu u dzieci poniżej 6 roku życia.

Przeciwskazania do stosowania walsartanu

Przeciwwskazaniem do stosowania walsartanu jest nadwrażliwość na substancję, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby i cholestaza (zastój żółci).

Walsartanu nie należy stosować u pacjentów z pierwotnym hiperaldosteronizmem.

Walsartan przeciwwskazany jest również u kobiet będących w drugim i trzecim trymestrze ciąży.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania walsartanu

Pacjenci przyjmujący suplementy potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, zamienniki soli kuchennej zawierające potas lub inne leki, które mogą spowodować wzrost stężenia potasu powinni monitorować stężenie potasu we krwi ze względu na możliwość wystąpienia hiperkalemii.

U pacjentów z niedoborem sodu lub odwodnionych przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać poziom sodu i objętość krwi krążącej.

Walsartanu nie powinno się stosować u pacjentów z hiperaldosteronizmem  ze względu na ryzyko zahamowania układu reninia-angiotensyna.

Szczególne środki ostrożności należy zachować również u osób z zaburzeniami czynności nerek, ze zwężeniem tętnicy nerkowej, ze zwężeniem zastawek aorty i z zaburzeniami czynności wątroby.

U pacjentów będących po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego lub z niewydolnością mięśnia sercowego i przyjmujących walsartan zawsze należy uwzględnić ocenę czynności pracy nerek gdyż może wystąpić niedociśnienie, hiperkalemia lub pogorszenie czynności nerek. Stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinno być również stale monitorowane.

Walsartanu nie należy podawać pacjentom, u których występował wcześniej obrzęk naczynioruchowy. Leczenie należy przerwać jeśli wystąpiłby obrzęk krtani i głośni, powodujący zwężenie dróg oddechowych, obrzęk twarzy, warg, gardła i języka.

Nie zaleca się stosowania walsartanu łącznie z inhibitorami ACE, antagonistami angiotensyny (ARB) lub z aliskirenem ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkalemii i zaburzenia czynności nerek. Jeśli takie połączenie jest konieczne należy monitorować czynność nerek, poziom elektrolitów i ciśnienie krwi.

Walsartanu nie należy stosować u kobiet w ciąży.

Przeciwwskazania walsartanu do łączenia z innymi substancjami czynnymi

U pacjentów chorujących na cukrzycę lub mających zaburzenia czynności nerek walsartanu nie należy łączyć z aliskirenem.

Interakcje walsartanu z innymi substancjami czynnymi

Może dojść do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego, hiperkaliemii (zbyt wysoki poziom potasu) i pogorszenia pracy nerek.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Aceklofenak (Aceclofenac) NLPZ hamujące silniej COX-2 niż COX-1
Aliskiren (Aliskiren) inne leki nasercowe
Benazepryl (Benazepril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Chinapryl (Quinapril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Cilazapryl (Cilazapril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Cyklosporyna (Cyclosporine) inhibitory kalcyneuryny
Enalapril (Enalapril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Imidapryl (Imidapril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Kaptopril (Captopril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Lizynopryl (Lisinopril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Pazopanib (Pazopanib) inhibitory kinazy białkowej
Peryndopryl (Perindopril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Ramipryl (Ramipril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Tedizolid (Tedizolid) antybiotyki - INNE
Trandolapryl (Trandolapril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Welpataswir (Velpatasvir) substancje przeciwwirusowe stosowane w HCV
Diklofenak (Diclofenac) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Może dojść do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego, hiperkaliemii (zbyt wysoki poziom potasu).
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Fozynopryl (Fosinopril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Spironolakton (Spironolactone) leki moczopędne, diuretyki - oszczędzające potas - antagoniści aldosteronu
Kotrimoksazol (Sulfametoksazol+Trimetoprim) (Co-trimoxazole (sulfamethoxazole+trimethoprim)) sulfonamidy i trimetoprim
Zofenopryl (Zofenopril) inhibitory konwertazy angiotensyny - ACEI
Może dojść do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Alfuzosyna (Alfuzosin) antagoniści receptorów alfa-1 adrenergicznych
Amisulpryd (Amisulpride) neuroleptyki atypowe
Amitryptylina (Amitriptyline) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Apomorfina (Apomorphine) agoniści receptorów dopaminowych
Awanafil (Avanafil) inhibitory fosfodieasterazy V - PDE5
Baklofen (Baclofen) leki zwiotczające mięśnie o działaniu ośrodkowym o zróżnicowanym mechanizmie działania
Bencyklan (Bencyclane) leki blokujące kanały wapniowe - działające na naczynia krwionośne
Buprenorfina (Buprenorphine) substancje o działaniu agonistyczno-antagonistycznym na receptory opioidowe
Bupropion (Bupropion) NDRI - inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy
Chlorodiazepoksyd (Chloradiazepoxide) BZD - benzodiazepiny
Chlorotalidon (Chlorthalidone) leki moczopędne, diuretyk - tiazydy i tiazydopodobne
Chlorpromazyna (Chlorpromazine) neuroleptyki klasyczne - pochodne fenotiazyny
Daklataswir (Daclatasvir) substancje przeciwwirusowe stosowane w HCV
Dapagliflozyna (Dapagliflozin) doustne leki przeciwcukrzycowe - inhibitory transportera sodowo-glukozowego2 - SGLT2
Diazepam (Diazepam) BZD - benzodiazepiny
Difenhydramina (Diphenhydramine) antagoniści receptorów histaminowych H1 z działaniem ośrodkowym
Doksepina (Doxepin) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Empagliflozyna (Empagliflozin) doustne leki przeciwcukrzycowe - inhibitory transportera sodowo-glukozowego2 - SGLT2
Guanfacyna (Guanfacine) agoniści receptorów alfa-2 adrenergicznych
Iloprost (Iloprost) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Kabergolina (Cabergoline) agoniści receptorów dopaminowych
Kanagliflozyna (Canagliflozin) doustne leki przeciwcukrzycowe - inhibitory transportera sodowo-glukozowego2 - SGLT2
Klobazam (Clobazam) BZD - benzodiazepiny
Klomipramina (Clomipramine) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Klonazepam (Clonazepam) leki przeciwpadaczkowe - analogi GABA
Klozapina (Clozapine) neuroleptyki atypowe
Kodeina (Codeine) agoniści receptora opioidowego
Kwetiapina (Quetiapine) neuroleptyki atypowe
Lacydypina (Lacidipine) leki blokujące kanały wapniowe - działające na naczynia krwionośne
Metokarbamol (Methocarbamol) inne substancje stosowane w zaburzeniach układu mięśniowo-szkieletowego
Nicergolina (Nicergoline) antagoniści receptorów alfa-1 adrenergicznych
Olaparyb (Olaparib) inne leki przeciwnowotworowe
Reboksetyna (Reboxetine) substancje przeciwdepresyjne o innym mechanizmie działania
Rysperydon (Risperidone) neuroleptyki atypowe
Rytonawir (Ritonavir) inhibitory proteazy HIV
Safinamid (Safinamide) IMAO - inhibitory monoaminooksydazy
Seleksypag (Selexipag) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Sildenafil (Sildenafil) inhibitory fosfodieasterazy V - PDE5
Tamsulozyna (Tamsulosin) antagoniści receptorów alfa-1 adrenergicznych
Tenofowir (Tenofovir) inne substancje przeciwwirusowe działające bezpośrednio na wirusy
Tetraazotan pentaerytrytolu (Pentaerythritol tetranitrate) nitraty
Tiapryd (Tiapride) neuroleptyki atypowe
Treprostinil (Treprostinil) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Tyzanidyna (Tizanidine) agoniści receptorów alfa-2 adrenergicznych
Wardenafil (Vardenafil) inhibitory fosfodieasterazy V - PDE5
Węglan litu (Lithium carbonate) neuroleptyki atypowe
Zolpidem (Zolpidem) niebenzodiazepinowe leki nasenne
Zwiększone ryzyko wystąpienia hiperkaliemii (zbyt wysoki poziom potasu we krwi). Pacjent może odczuwać ból i uczucie mrowienia w mięśniach, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zaburzenie koordynacji ruchowej i nieregularną pracę serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Dalteparyna (Dalteparin) leki przeciwzakrzepowe - heparyna, heparynoidy i pochodne
Drospirenon (Drospirenone) progestageny
Eplerenon (Eplerenone) leki moczopędne, diuretyki - oszczędzające potas - antagoniści aldosteronu
Heparyna (Heparin) leki przeciwzakrzepowe - heparyna, heparynoidy i pochodne
Kanrenoinian potasu (Potassium canrenoate) leki moczopędne, diuretyki - oszczędzające potas - antagoniści aldosteronu
Nadroparyna (Nadroparin calcium) leki przeciwzakrzepowe - heparyna, heparynoidy i pochodne
Takrolimus (Tacrolimus) inhibitory kalcyneuryny
Trimetoprim (Trimethoprim) sulfonamidy i trimetoprim
Chlorek potasu (Potassium chloride) związki potasu
Cytrynian potasu (Potassium citrate) związki potasu
Siarczan potasu (Potassium sulfate) substancje przeczyszczające o działaniu osmotycznym
Wodoroasparaginian potasu (Potassium hydrogen aspartate) związki potasu
Wodorowęglan potasu (Potassium bicarbonate) związki potasu
Nadmierne obniżenie ciśnienia krwi wskutek nasilenia działania walsartanu szczególnie podczas zmiany pozycji z leżącej na stojącą. Może dojść do zawrotów głowy, osłabienia a nawet omdlenia.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Asenapina (Asenapine) neuroleptyki atypowe
Olanzapina (Olanzapine) neuroleptyki atypowe
Sylodosyna (Silodosin) antagoniści receptorów alfa-1 adrenergicznych
Tetrabenazyna (Tetrabenazine) leki hamujące wytwarzanie noradrenaliny
Trimetazydyna (Trimetazidine) inne substancje stosowane w chorobach układu krążenia
Zaleplon (Zaleplon) niebenzodiazepinowe leki nasenne
Może dojść do nadmiernego obniżenia ciśnienia krwi (osłabienie działania walsartanu) i pogorszenia pracy nerek.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Celekoksyb (Celecoxibum) NLPZ hamujące wybiórczo COX-2 - koksyby
Deksibuprofen (Dexibuprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Deksketoprofen (Dexketoprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Etorykoksyb (Etoricoxib) NLPZ hamujące wybiórczo COX-2 - koksyby
Ibuprofen (Ibuprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Indometacyna (Indomethacin) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Ketoprofen (Ketoprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Kwas acetylosalicylowy (Acetylsalicylic acid) leki przeciwzakrzepowe - inhibitory agregacji płytek
Lornoksykam (Lornoxicam) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Nabumeton (Nabumetone) NLPZ hamujące silniej COX-2 niż COX-1
Nimesulid (Nimesulide) NLPZ hamujące silniej COX-2 niż COX-1
Piroksykam (Piroxicam) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Może dojść do nagłego wzrostu ciśnienia tętniczego krwi. Pacjent może odczuwać bóle głowy w rejonie potylicy, mroczki przed oczami, zawroty głowy, szum w uszach, pulsowanie w skroniach, zaburzenia widzenia, krwotoki z nosa, bezsenność, rozdrażnienie, impulsywność, zmeczenie, zasłabnięcie, uczucie zbył mocnego bicia serca, bóle zamostkowe, duszność lub nadmierną potliwość.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Orlistat (Orlistat) inhibitory lipazy
Pseudoefedryna (Pseudoephedrine) agoniści receptorów alfa- i beta-adrenergicznych
Efedryna (Ephedrine) agoniści receptorów alfa- i beta-adrenergicznych
Zwiększone ryzyko powstawania obrzęków. Mogą one wystąpić w obrębie twarzy, na kończynach i genitaliach, w obrębie jamy brzusznej lub krtani (najbardziej niebezpieczne). Obrzękom może towarzyszyć świąd oraz zmiany na skórze takie jak zaczerwienienie lub pęcherze.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Temsyrolimus (Temsirolimus) inne leki przeciwnowotworowe
Może dojść zarówno do obniżenia jak i wzrostu ciśnienia tętniczego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Tadalafil (Tadalafil) inhibitory fosfodieasterazy V - PDE5

Interakcje walsartanu z pożywieniem

Walsartan może być stosowany niezależnie od posiłku. Powinien być popijany wodą.

Podczas terapii walsartanem należy ograniczyć spożywanie pomidorów i soku pomidorowego oraz substytutów soli ze względu na możliwość wystąpienia zaburzeń rytmu serca spowodowanych zwiększeniem stężenia potasu we krwi.

Interakcje walsartanu z alkoholem

Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania walsartanu ze względu na możliwość nasilenia działania hipotensyjnego. 

Wpływ walsartanu na prowadzenie pojazdów

Podczas terapii walsartanem należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia zawrotów głowy i uczucia zmęczenia co może być niebezpieczne w czasie prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.

Inne rodzaje interakcji

Pacjenci przyjmujący suplementy potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, zamienniki soli kuchennej zawierające potas lub inne leki, które mogą spowodować wzrost stężenia potasu powinni monitorować stężenie potasu we krwi ze względu na możliwość wystąpienia hiperkalemii.

Wpływ walsartanu na ciążę

Stosowanie walsartanu w drugim i trzecim trymestrze ciąży jest przeciwwskazany we względu na toksyczne działanie na płód ( niewydolność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, hipotonia, hiperkalemia).

Nie zaleca się również stosowania walsartanu w pierwszym trymestrze ciąży. 

Wpływ walsartanu na laktację

Nie zaleca się stosowania walsartanu podczas karmienia piersią ze względu na brak danych o jego bezpieczeństwie.

Wpływ walsartanu na płodność

Walsartan nie wpływa niekorzystnie na płodność.

Skutki uboczne

zawroty głowy przy zmianie pozycji
Często
niedociśnienie tętnicze
Często
zapalenie i niewydolność nerek
Często
zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego
Często
hipotonia (niedociśnienie) ortostatyczna
Często
uczucie zmęczenia
Rzadko
hiperkaliemia
Rzadko
biegunka
Rzadko
kaszel
Rzadko
bóle głowy
Rzadko
niewydolność serca
Rzadko
nudności
Rzadko
ból brzucha
Rzadko
omdlenia
Rzadko
ostra niewydolność nerek
Rzadko
zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Rzadko
bóle mięśniowe
Częstotliwość nieznana
hiponatremia
Częstotliwość nieznana
małopłytkowość
Częstotliwość nieznana
nadwrażliwość
Częstotliwość nieznana
obrzęk naczynioruchowy
Częstotliwość nieznana
świąd
Częstotliwość nieznana
wysypka
Częstotliwość nieznana
niewydolność nerek
Częstotliwość nieznana
zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi
Częstotliwość nieznana
zapalenie naczyń
Częstotliwość nieznana
Zmniejszenie stężenia hemoglobiny
Częstotliwość nieznana
zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Częstotliwość nieznana
Zwiększenie stężenia bilirubiny
Częstotliwość nieznana
zmniejszenie hematokrytu
Częstotliwość nieznana
neuropenia
Częstotliwość nieznana
zwiększenie stężenia potasu w surowicy
Częstotliwość nieznana
pęcherzowe zapalenie skóry
Częstotliwość nieznana
zwiększenie stężenia azotu mocznikowego
Częstotliwość nieznana

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Objawy przedawkowania walsartanu

Przedawkowanie walsartanu może spowodować znaczne niedociśnienie tętnicze, które może doprowadzić do zaburzeń  świadomości, zapaści krążeniowej lub wstrząsu.

Mechanizm działania walsartanu

Mechanizm działania walsartanu polega na hamowaniu receptora angiotensyny II. Angiotensyna II to substancja, która poprzez działanie na receptory angiotensynowe AT1 powoduje silny skurcz mięśniówki naczyń krwionośnych i wzrost ciśnienia tętniczego krwi. Walsartan blokuje receptor dla angiotensyny i tym samym uniemożliwia skurcz mięśniówki naczyń i wzrost ciśnienia.

Walsartan działa wybiórczo na receptor AT1 i nie hamuje aktywności konwertazy angiotensyny ACE. Ze względu na brak działania na ACE prawdopodobieństwo wystąpienia objawów niepożądanych takich jak np. kaszel jest znikome.

Walsartan nie blokuje też innych hormonów lub kanałów jonowych istotnych w regulacji sercowo-naczyniowej.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Azylsartan
  • Eprosartan
  • Irbesartan
  • Kandesartan
  • Losartan
  • Olmesartan
  • Telmisartan

Wchłanianie walsartanu

Walsartan można podawać niezależnie od posiłku.

Maksymalne stężenie w osoczu osiąga w przypadku tabletek po 2-4 godzinach, a w przypadku roztworu po 1-2 godzinach.

Średnia biodostępność wynosi od 23% do 39% (odp.tabletki i roztwór).

Dystrybucja walsartanu

Walsartan wiąże się z białkami osocza (głównie albuminami) w około 94 - 97%. Objętość dystrybucji po podaniu dożylnym wynosi około 17 litrów.

Metabolizm walsartanu

Około 20 % dawki walsartanu jest przekształcane do farmakologicznie nieaktywnych metabolitów. 

Wydalanie walsartanu

Walsartan jest wydalany głównie w postaci niezmienionej, w około 83 % z żółcią w kale i w około 13 % z moczem. 

Okres półtrwania walsartanu wynosi 6 godzin.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij