Trabektedyna Trabectedin - ulotka - dawkowanie, zastosowanie, opis leku - DOZ.pl

Encyklopedia leków

Trabektedyna, Trabectedin, Trabectedinum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o trabektedynie

Rok wprowadzenia na rynek
2007
Substancje aktywne
trabektedyna
Działanie trabektedyny
przeciwnowotworowe (cytostatyczne, cytotoksyczne)
Postacie trabektedyny
proszek do sporządzania roztworu do infuzji
Układy narządowe
powłoka wspólna (skóra i błony śluzowe), układ kostny, układ mięśniowy, układ płciowy żeński, układ połączeń kości (stawy i jego elementy)
Specjalności medyczne
Onkologia kliniczna
Rys historyczny trabektedyny

National Cancer Institute (NCI) w latach 50. i 60. XX wieku prowadził badania zwierząt i roślin morskich, w celu odnalezienia substancji, mogących mieć zastosowanie w onkologii. W 1969 roku pozyskano ekstrakt wykazujący działanie przeciwnowotworowe z osłonicy Ecteinascidia turbinata. Minęło jednak wiele lat zanim naukowcy wyizolowali i poznali strukturę ekteinascydyny 743 (trabektedyny). Obecnie substancję czynną syntezuje się z safracyny B (antybiotyku wytwarzanego przez Pseudomonas fluorescens). Substancja została zatwierdzona do użytku medycznego przez European Medicines Agency (EMA) w 2007 roku. Food and Drug Administration (FDA) wprowadziło z kolei trabektedynę do lecznictwa w 2015 roku.

Wzór sumaryczny trabektedyny

C39H43N3O11S

Spis treści

Wskazania do stosowania trabektedyny

Trabektedyna jest alkaloidem uzyskiwanym pierwotnie z osłonicy Ecteinascidia turbinata. Substancja czynna jest stosowana w terapii pacjentów dorosłych z zaawansowanym mięsakiem tkanek miękkich (po niepowodzeniu leczenia antracyklinami i ifosfamidem). Trabektedynę stosuje się również u chorych niekwalifikujących się do leczenia tymi lekami. Informacje odnośnie skuteczności są w główniej mierze oparte na wynikach badań pozyskanych od pacjentów z tłuszczakomięsakami i mięsakami gładkokomórkowymi. Wskazaniem do stosowania substancji w skojarzeniu z pegylowaną liposomalną doksorubicyną jest również wznowa raka jajnika wrażliwego na związki platyny.

Dawkowanie trabektedyny

Trabektedynę stosuje się dożylnie.

Dawka stosowana w leczeniu zależna od jednostki chorobowej (mięsak tkanek miękkich, rak jajnika), masy ciała, stanu pacjenta, chorób towarzyszących (zaburzenia wątroby).

Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych (dawka początkowa): 1,1 mg/m2 powierzchni ciała – 1,5 mg/m2 powierzchni ciała.

Przeciwskazania do stosowania trabektedyny

Przeciwwskazaniem są nadwrażliwość na trabektedynę, współistniejące poważne lub niekontrolowane zakażenia, oraz jednoczesne podanie szczepionki przeciwko żółtej febrze.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania trabektedyny

Trabektedynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Pacjenci z podwyższonym stężeniem bilirubiny w surowicy nie mogą być leczeni substancją czynną.

Trabektedynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Nie wolno stosować substancji czynnej w monoterapii i terapii skojarzonej u pacjentów z klirensem kreatyniny odpowiednio poniżej 30 ml/min i poniżej 60 ml/min.

W związku z tym, że stosowanie trabektedyny może powodować neutropenię i trombocytopenię, zaleca się badanie morfologii krwi przed leczeniem, raz w tygodniu podczas dwóch pierwszych cykli, a następnie jednorazowo pomiędzy kolejnymi cyklami terapii.

Zaleca się stosowanie profilaktyki przeciwwymiotnej, u wszystkich pacjentów przyjmujących trabektedynę.

Jeśli u pacjenta stwierdza się liczbę neutrofili mniejszą niż 1500 komórek/mm3 i liczbą płytek krwi mniejszą niż 100 000 komórek/mmto nie należy rozpoczynać leczenia substancją. 

W czasie terapii trabektedyną, pacjentów należy obserwować, w celu wykrycia zaburzeń czynności mięśnia sercowego.

Jeśli wystąpią objawy zespołu przesiąkania włośniczek (CLS), lekarz prowadzący powinien ocenić stężenie albuminy w surowicy. Jeśli zostanie potwierdzone CLS, należy przerwać leczenie substancją czynną.

Interakcje trabektedyny z innymi substancjami czynnymi

Stosowanie trabektedyny w skojarzeniu z fenytoiną, może zmniejszyć wchłanianie fenytoiny, prowadząc do zaostrzenia napadów drgawkowych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Fenytoina (Phenytoin) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe i stabilizujące błony neuronów
Równoczesne przyjmowanie inhibitorów P-gp (na przykład cyklosporyny) może zmienić dystrybucję i (lub) eliminację trabektedyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Cyklosporyna (Cyclosporine) inhibitory kalcyneuryny
Równoczesne przyjmowanie inhibitorów P-gp (na przykład werapamilu) może zmienić dystrybucję i (lub) eliminację trabektedyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Werapamil (Verapamil) leki blokujące kanały wapniowe - działające na mięsień sercowy
Należy unikać jednoczesnego stosowania trabektedyny i silnych leków indukujących CYP3A4 (na przykład ryfampicyny), ponieważ może dojść do zmniejszenia stężenia substancji czynnej w osoczu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Ryfampicyna (Rifampicin (rifampin)) antybiotyki - INNE
Należy unikać jednoczesnego stosowania trabektedyny i silnych leków indukujących CYP3A4 (na przykład fenobarbitalu), ponieważ może dojść do zmniejszenia stężenia substancji czynnej w osoczu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Fenobarbital (Luminal) (Phenobarbital) inne leki przeciwpadaczkowe
Należy unikać jednoczesnego stosowania trabektedyny w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (na przykład ketokonazolem), ponieważ może dojść do zwiększenia stężenia substancji czynnej w osoczu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Ketokonazol (Ketoconazole) przeciwgrzybicze pochodne imidazolu
Należy unikać jednoczesnego stosowania trabektedyny w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (na przykład flukonazolem), ponieważ może dojść do zwiększenia stężenia substancji czynnej w osoczu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Flukonazol (Fluconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Należy unikać jednoczesnego stosowania trabektedyny w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (na przykład klarytromycyną), ponieważ może dojść do zwiększenia stężenia substancji czynnej w osoczu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Klarytromycyna (Clarithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Należy unikać jednoczesnego stosowania trabektedyny w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (na przykład aprepitant), ponieważ może dojść do zwiększenia stężenia substancji czynnej w osoczu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Aprepitant (Aprepitant) antagoniści receptorów neurokiniowych 1 - NK1
Jednoczesne stosowanie substancji czynnych zwiększa ryzyko wystąpienia i nasilenia nasilenie objawów niepożądanego działania trabektedyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Atazanawir (Atazanavir) inne substancje przeciwwirusowe działające bezpośrednio na wirusy
Jednoczesne stosowanie substancji czynnych zwiększa ryzyko wystąpienia i nasilenia nasilenie objawów niepożądanego działania trabektedyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Boceprewir (Boceprevir) inne substancje przeciwwirusowe działające bezpośrednio na wirusy
Jednoczesne stosowanie substancji czynnych zwiększa ryzyko wystąpienia i nasilenia nasilenie objawów niepożądanego działania trabektedyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Fosamprenawir (Fosamprenavir) inhibitory proteazy HIV
Jednoczesne stosowanie substancji czynnych zwiększa ryzyko wystąpienia i nasilenia nasilenie objawów niepożądanego działania trabektedyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Indynawir (Indinavir) inhibitory proteazy HIV
Jednoczesne stosowanie substancji czynnych zwiększa ryzyko wystąpienia i nasilenia nasilenie objawów niepożądanego działania trabektedyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Kobicystat (Cobicistat) inhibitory proteazy HIV
Jednoczesne stosowanie substancji czynnych zwiększa ryzyko wystąpienia i nasilenia nasilenie objawów niepożądanego działania trabektedyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Lopinawir (Lopinavir) inhibitory proteazy HIV
Jednoczesne stosowanie substancji czynnych zwiększa ryzyko wystąpienia i nasilenia nasilenie objawów niepożądanego działania trabektedyny.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Worykonazol (Voriconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Stosowanie obu substancji jednocześnie zwiększa ryzyko wystąpienia dolegliwości spowodowanych uszkodzeniem nerwów obwodowych i mięśni.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Simwastatyna (Simvastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA

Interakcje trabektedyny z alkoholem

Nie należy łączyć trabektedyny i alkoholu, w związku z działaniem toksycznym substancji czynnej na wątrobę.

Wpływ trabektedyny na prowadzenie pojazdów

Nie przeprowadzono stosownych badań, dotyczących wpływu trabektedyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże substancja czynna może powodować objawy takie jak zmęczenie i astenia. Wówczas zaleca się zachowanie ostrożności.

Inne rodzaje interakcji

Należy unikać jednoczesnego stosowania trabektedyny i silnych leków indukujących CYP3A4 (na przykład preparatów ziołowych z dziurawca zwyczajnego), ponieważ może dojść do zmniejszenia stężenia substancji czynnej w osoczu.

Wpływ trabektedyny na ciążę

Brak danych dotyczących stosowania substancji czynnej u kobiet w okresie ciąży. Na podstawie znanego mechanizmu działania trabektedyny wiadomo, że związek może powodować poważne wady wrodzone. Ponadto trabektedyna podawana ciężarnym szczurom przenikała przez łożysko. Stosowanie trabektedyny w ciąży jest przeciwwskazane.

Wpływ trabektedyny na laktację

Nie wiadomo czy substancja czynna jest obecna w mleku kobiecym. Nie przeprowadzono badań na zwierzętach. Nie zaleca się stosowania trabektedyny w okresie laktacji i 3 miesiące po zakończeniu terapii.

Wpływ trabektedyny na płodność

Trabektedyna może powodować działania genotoksyczne. Istnieje możliwość nieodwracalnej bezpłodności spowodowanej stosowaniem substancji czynnej. Jeśli pacjenci po skończonym leczeniu rozważają posiadanie dzieci – zaleca się aby skorzystali z konsultacji genetycznej. 

Inne możliwe skutki uboczne

Podanie dożylne: zakażenie neutropeniczne, posocznica, wstrząs septyczny, neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość, leukopenia, gorączka neutropeniczna, nadwrażliwość, zmniejszone łaknienie, odwodnienie, hipokaliemia, bezsenność, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia smaku, obwodowa neuropatia czuciowa, omdlenia, kołatanie serca, zaburzenie czynności lewej komory serca, niedociśnienie, nagłe zaczerwienie twarzy, zespół przesiąkania włośniczek, duszność, kaszel, zator płucny, obrzęk płuc, ból brzucha. mdłości, wymioty, zaparcia, biegunka, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi, zwiększone stężenie bilirubiny we krwi, niewydolność wątroby, erytrodyzestezja dłoniowo–podeszwowa, wysypka, łysienie, nadmierna pigmentacja skóry, ból stawów, bóle pleców, zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi, ból mięśni, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych (rabdomioliza), zmęczenie, gorączka, obrzęk, zapalenie błony śluzowej, wynaczynienie, martwica tkanek miękkich, zmniejszenie masy ciała, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zmniejszenie stężenia albuminy we krwi, reakcje w miejscu podania.

Objawy przedawkowania trabektedyny

Dane na temat skutków przedawkowania trabektedyny są ograniczone. Przewiduje się, że objawy toksyczności będą w główniej mierze dotyczyły wątroby i układu pokarmowego oraz szpiku kostnego (supresja). 

Mechanizm działania trabektedyny

Mechanizm działania polega na tym, że trabektedyna wiąże się z małym rowkiem kwasu deoksyrybonukleinowego (DNA), zginając helisę do dużego rowka. Takie wiązanie z DNA uwalnia kaskadę zdarzeń polegających na modulacji czynników transkrypcyjnych i interakcji z białkami odpowiedzialnymi za naprawę DNA. W konsekwencji powoduje to zaburzenia cyklu komórkowego. 

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Asparaginaza
  • Docetaksel
  • Etopozyd
  • Pegaspargaza
  • Tritlenek diarsenu

Wchłanianie trabektedyny

Trabektedynę podaje się dożylnie w postaci wlewu.

Dystrybucja trabektedyny

Trabektedyna wiążę się od 94% do 98% z białkami osocza. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym u ludzi jest większa niż 5 000 l.

Metabolizm trabektedyny

Trabektedyna podlega utlenianiu – odpowiada za to izoenzymem cytochromu P45 (Cytochrom 3A4). Inne enzymy P450 mogą przyczyniać się do metabolizmu substancji czynnej. Trabektedyna nie hamuje i nie indukuje głównych enzymów cytochromu P450.

Wydalanie trabektedyny

Trabektedyna jest wydalana głównie z kałem, a w mniejszym stopniu z moczem.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij