Encyklopedia leków

Riluzol, Riluzole, Riluzolum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o riluzolu

Rok wprowadzenia na rynek
1995
Substancje aktywne
riluzol
Działanie riluzolu
wspomaga leczenie stwardnienia zanikowego bocznego (SLA), przeciwdrgawkowe, opóźnianie konieczność mechanicznej wentylacji
Postacie riluzolu
tabletki powlekane
Układy narządowe
układ mięśniowy, układ nerwowy i narządy zmysłów
Specjalności medyczne
Neurologia
Rys historyczny riluzolu

Riluzol został zatwierdzony do użytku na rynku farmaceutycznym w roku 1995 przez Amerykańską Agencję do Spraw Żywności i Leków. Jako wskazanie rejestracyjne wskazano grupę leków przeciwdrgawkowych oraz przedłużających życie u pacjentów ze stwardnieniem zanikowym bocznym.

Wzór sumaryczny riluzolu

C8H5F3N2OS

Spis treści

Wybrane produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w RP zawierające riluzol

Wskazania do stosowania riluzolu

Riluzol został wskazany do leczenia u pacjentów ze stwardnieniem zanikowym bocznym, w celu przedłużenia ich życia lub opóźnienia zastosowania u nich mechanicznej wentylacji.

Dawkowanie riluzolu

Zalecana dobowa dawka riluzolu u osób dorosłych oraz w podeszłym wieku to 100 mg. Terapia może być prowadzona wyłącznie przez lekarza specjalizującego się w leczeniu stwardnienia zanikowego bocznego.

Dawka riluzolu stosowana w leczeniu pacjentów powinna być dobierana indywidualnie.

Przeciwskazania do stosowania riluzolu

Przeciwwskazania do stosowania riluzolu obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, a także czynne choroby wątroby lub trzykrotne powyżej górnej granicy zwiększenie czynności aminotransferaz. 

Stosowania riluzolu nie zaleca się u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, a także u dzieci oraz młodzieży poniżej 18 roku życia.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania riluzolu

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub z nieznacznym zwiększeniem czynności aminotransferazy asparaginianowej i aminotransferazy alaninowej, stężenia bilirubiny lub aktywności gammaglutamylotransferazy. Przekroczenie wartości prawidłowych podczas przeprowadzonych kilku prób wątrobowych wyklucza zastosowanie riluzolu.

Z powodu ryzyka zapalenia wątroby przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia riluzolem konieczne jest oznaczanie aktywność aminotransferaz w surowicy, głównie aminotransferazy alaninowej. Jej poziom zaleca się oznaczać co miesiąc w ciągu 3 pierwszych miesięcy leczenia, a następnie co 3 miesiące przez pozostałą część pierwszego roku terapii. Leczenie musi zostać przerwane, jeżeli aktywność aminotransferazy alaninowej wzrośnie do pięciokrotnej wartości górnego parametru.

Pacjenci w trakcie leczenia muszą zgłaszać lekarzowi każdy wzrost temperatury ciała, żeby można było odpowiednio wcześnie zareagować i dokonać oznaczenia ilości krwinek białych, których bardzo niska ilość może świadczyć o neutropenii. Należy wówczas przerwać leczenie riluzolem.

U pacjentów podczas terapii riluzolem opisywano przypadki ciężkiej choroby śródmiąższowej płuc. Jeżeli pacjent zaobserwuje u siebie napady duszności i suchego kaszlu, musi zgłosić się do lekarza, aby wykonać zdjęcie radiologiczne klatki piersiowej. W przypadku wystąpienia obustronnych, rozlanych zacienień miąższu płuc należy zaprzestać podawania riluzolu pacjentowi.

Nie jest zalecane stosowanie riluzolu u osób z zaburzeniami czynności nerek, ze względu na brak badań z podawaniem wielokrotnych dawek w tej grupie badanych.

Metabolizm riluzolu zachodzi przy udziale cytrochromu CYP1A2, zatem jego induktory takie jak dym papierosowy, żywność pieczona na węglu, ryfampicyna i omeprazol mogą przyspieszać eliminację riluzolu z organizmu, zaś jego inhibitory takie jak kofeina, diklofenak, diazepam, nicergolina, klomipramina, imipramina, fluwoksamina, fenacetyna, teofilina, amitryptylina i chinolony mogą zwolnić usuwanie riluzolu z organizmu człowieka.

Przeciwwskazania riluzolu do łączenia z innymi substancjami czynnymi

Brak jest badań klinicznych dotyczących interakcji riluzolu z innymi substancjami czynnymi.

Interakcje riluzolu z innymi substancjami czynnymi

możliwy wzrost szybkość eliminacji ryluzolu z organizmu, przyspieszenie metabolizmu riluzolu
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Fenobarbital (Luminal) (Phenobarbital) inne leki przeciwpadaczkowe
Omeprazol (Omeprazole) IPP - inhibitory pompy protonowej
Ryfampicyna (Rifampicin (rifampin)) antybiotyki - INNE
Teryflunomid (Teriflunomide) selektywne leki immunosupresyjne
możliwość działania hepatotoksycznego
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Allopurynol (Allopurinol) substancje hamujące syntezę kwasu moczowego - inhibitory oksydazy ksantynowej
Brentuksymabu wedotin (Brentuximab vedotin) przeciwciała monoklonalne - przeciwnowotworowe i immunosupresyjne
Metyldopa (Methyldopa) agoniści receptorów alfa-2 adrenergicznych
Naltrekson (Naltrexone) antagoniści receptora opioidowego
Sulfasalazyna (Sulfasalazine) pochodne kwasu aminosalicylowego
Worykonazol (Voriconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
możliwość wzrostu stężenia riluzolu we krwi i nasilenie jego działania
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amitryptylina (Amitriptyline) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Anagrelid (Anagrelide) inne leki przeciwnowotworowe
Ciprofloksacyna (Ciprofloxacin) fluorochinolony
Erytromycyna (Erythromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Izoniazyd (Isoniazid) substancje stosowane w leczeniu gruźlicy
Ketokonazol (Ketoconazole) przeciwgrzybicze pochodne imidazolu
Norfloksacyna (Norfloxacin) fluorochinolony
Paroksetyna (Paroxetine) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Teofilina (Theophylline) metyloksantyny - blokery adenozyny i fosfodiesterazy
Rybocyklib (Ribociclib) inhibitory kinazy białkowej
Diklofenak (Diclofenac) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol

Interakcje riluzolu z pożywieniem

Nie wykazano interakcji pomiędzy riluzolem, a pokarmem. Jednak posiłek wysokotłuszczowy zmniejsza wchłanianie riluzolu, zmniejszając maksymalne stężenie we krwi.

Produkty spożywcze pieczone na węglu działając jako induktory enzymatyczne, mogą przyspieszyć eliminację riluzolu z organizmu w istocie osłabiając jego działanie.

Interakcje riluzolu z alkoholem

Brak jest danych dotyczących interakcji riluzolu z alkoholem. 

Wpływ riluzolu na prowadzenie pojazdów

Konieczne jest zwrócenie uwagi pacjentów na możliwość wystąpienia zawrotów głowy oraz uczucia wirowania podczas terapii riluzolem. Ze względu na te dolegliwości, lekarze nie zalecają prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn podczas leczenia tym preparatem.

Inne rodzaje interakcji

Podczas terapii riluzolem odnotowano nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby. U pacjentów następowało zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, które występowało zwykle w ciągu 3 miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Ta zwiększona aktywność mogła być związana z żółtaczką. Poziom aktywności aminotransferazy alaninowej, wracał do poziomu poniżej dwukrotnej wartości górnej granicy wartości prawidłowych w ciągu 2 do 4 miesięcy po zaprzestaniu leczenia.

Wpływ riluzolu na ciążę

Riluzol nie został zbadany pod względem wpływu na kobiety w ciąży, jego stosowanie jest przeciwwskazane u kobiet w tym stanie fizjologicznym.

Wpływ riluzolu na laktację

Riluzol jest zabroniony do stosowania przez kobiety w trakcie laktacji, nie ma dowodów naukowych na to czy przenika on do mleka karmiącej kobiety i może szkodzić dziecku.

Wpływ riluzolu na płodność

Przeprowadzone na szczurach badania płodności po podaniu im dawki 15 mg/kg mc./dobę, czyli większej niż zalecana dawka terapeutyczna, wykazały niewielkie zaburzenia zdolności rozrodczych. U zwierząt obserwowano wysoką sedację i letarg.

Skutki uboczne (podanie doustne)

nieprawidłowe wyniki czynności wątroby
Bardzo często
nudności
Bardzo często
osłabienie
Bardzo często
Zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej
Bardzo często
biegunka
Często
ból głowy
Często
senność
Często
tachykardia
Często
wymioty
Często
zawroty głowy
Często
ból brzucha
Często
parestezja jamy ustnej
Często
obrzęk naczynioruchowy
Rzadko
zapalenie trzustki
Rzadko
niedokrwistość
Rzadko
odwracalne śródmiąższowe zapalenie płuc
Rzadko
reakcja anafilaktyczna
Rzadko
neutropenia
Częstotliwość nieznana
mieszane zapalenie wątroby
Częstotliwość nieznana

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Objawy przedawkowania riluzolu

Objawy przedawkowania riluzolu obserwowano sporadycznie i obejmowały one wystąpienie zaburzeń neurologicznych i psychiatrycznych, ostrą, toksyczną encefalopatię z osłupieniem, śpiączkę oraz methemoglobinemię.

Mechanizm działania riluzolu

Mechanizm działania riluzolu nie został dotychczas poznany, jednak uważa się, że jego właściwości farmakologiczne obejmują: hamujący wpływ na uwalnianie glutaminianu, inaktywację zależnych od napięcia kanałów sodowych i zdolność do zakłócania wewnątrzkomórkowego procesu, który następuje po wiązaniu przekaźnika z receptorami aminokwasów pobudzających (asparaginianu i glutaminianu).

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Amifamprydyna
  • Cerebrolizyna
  • Cytykolina
  • Famprydyna
  • Flunaryzyna
  • Fumaran dimetylu
  • Hydroksymaślanu sodu
  • Pitolisant
  • Tafamidis

Wchłanianie riluzolu

Riluzol po podaniu doustnym jest dobrze i szybko wchłaniany w około (90%) z przewodu pokarmowego, a jego średnia bezwzględna biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 60%. Stężenie maksymalne osiągane jest w czasie od 60 do 90 minut.

Posiłek wysokotłuszczowy zmniejsza wchłanianie, zmniejszając AUC o około 17% i maksymalne stężenie we krwi o około 44%.

Dystrybucja riluzolu

Riluzol ulega silnej dystrybucji w ludzkim organizmie, przenika także przez barierę krew – mózg. Objętość dystrybucji wynosi około 245 ± 69 l (3,4 l/kg). 

Riluzol w 97% wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminami i lipoproteinami w klinicznym zakresie stężeń.

Metabolizm riluzolu

Riluzol jest intensywnie metabolizowany głównie w wątrobie do sześciu głównych i szeregu mniejszych metabolitów, z których nie wszystkie zostały dotychczas zidentyfikowane. 

Metabolizm zachodzi głównie na drodze hydroksylacji i glukuronidacji zależnej od cytochromu P450. CYP1A2 jest głównym izozymem biorącym udział w N-hydroksylacji. Metabolity, które zostały zidentyfikowane w moczu to trzy pochodne fenolowe, jedna ureidopochodna i niezmieniony riluzol.

Wydalanie riluzolu

Okres półtrwania riluzolu w fazie eliminacji wynosi od 9 do 15 godzin. Riluzol wydalany jest głównie z moczem, z którym usuwane jest około 90% dawki (w tym ponad 85% w postaci glukuronidów). Jednak 2% riluzolu wydane jest z moczem w postaci niezmienionej.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij