Encyklopedia leków

Ranelinian strontu, Strontium ranelate, Strontium ranelate - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o ranelinianie strontu

Rok wprowadzenia na rynek
2004
Substancje aktywne
ranelinian strontu
Działanie ranelinianu strontu
hamuje osteolizę i działanie osteoklastów, zmniejsza (hamuje) resorpcję kości, pobudza odbudowę chrząstki stawowej, wspomaga mineralizację kości i tkanki kostnej i zapobiega demineralizacji
Postacie ranelinianu strontu
granulat do przygotowania zawiesiny doustnej
Układy narządowe
układ kostny, układ połączeń kości (stawy i jego elementy)
Specjalności medyczne
Geriatria, Ortopedia i traumatologia narządu ruchu, Reumatologia
Rys historyczny ranelinianu strontu

Ranelinian strontu został wprowadzony do użytku w 2004 roku przez podmiot odpowiedzialny SERVIER INDUSTRIES LTD.

Wzór sumaryczny ranelinianu strontu

C12H6N2O8SSr2

 

Spis treści

Wskazania do stosowania ranelinianu strontu

Ranelinian strontu stosowany jest w leczeniu ciężkiej postaci osteoporozy u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem występowania złamań. W szczególności stosowany jest w przypadku pacjentek w wieku pomenopauzalnym, w celu ograniczenia ryzyka powstawania złamań kręgów odcinka szyjnego kręgosłupa oraz szyjki kości udowej. 

Dawkowanie ranelinianu strontu

Ranelinian strontu stosowany jest doustnie co najmniej dwie godziny po posiłku, pod ścisłą kontrolą specjalisty doświadczonego w terapii osteoporozy. Substancja przeznaczona jest do leczenia długotrwałego. 

Dawka stosowana w leczeniu zależna jest od schorzeń towarzyszących, wydolności nerek oraz wątroby, wieku itp.

Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych: 2 g.

Przeciwskazania do stosowania ranelinianu strontu

Przeciwwskazaniem do stosowania substancji jest nadwrażliwość na ranelinian strontu, czynna bądź przebyta żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (w szczególności zakrzepica żył głębokich oraz zatorowość płucna), niekontrolowane nadciśnienie tętnicze. Ranelinian strontu nie powinien być również stosowany w przypadku pacjentów unieruchomionych na stałe oraz tymczasowo (rekonwalescencja po zabiegu chirurgicznym, długotrwałe przebywanie w pozycji leżącej), a także w przypadku czynnych lub zdiagnozowanych schorzeń naczyniowych takich jak: choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba naczyń mózgowych.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania ranelinianu strontu

Terapia z użyciem ranelinianu strontu powinna być prowadzona przez lekarza doświadczonego w leczeniu osteoporozy. 

W przypadku pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, podczas terapii ranelinianem strontu, należy regularnie monitorować funkcjonowanie nerek. W sytuacji ciężkiego zaburzenia czynności nerek należy przerwać podawanie substancji.

Leczenie ranelinianem strontu zwiększa ryzyko występowania żylnej choroby zatorowo-zakrzepowej. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów obarczonych ryzykiem wystąpienia tego schorzenia. 

Terapię ranelinianem strontu należy przerwać w sytuacji nagłego unieruchomienia pacjenta, do czasu ustąpienia tego stanu. 

Leczenie ranelinianem strontu należy poprzedzić oceną ryzyka powstania choroby sercowo-naczyniowej, a następnie należy je monitorować co 6-12 mies.

Należy poinformować pacjentów o możliwych objawach zespołu DRESS podczas leczenia ranelinianem strontu oraz konieczności obserwowania ewentualnych reakcji skórnych. 

Przeciwwskazania ranelinianu strontu do łączenia z innymi substancjami czynnymi

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania ranelinianu strontu z doustnymi tetracyklinami (np. doksycykliną) oraz antybiotykami z  grupy chinolonów (np. cyprofloksacyną). 

Interakcje ranelinianu strontu z innymi substancjami czynnymi

Zmniejszenie absorbcji ranelinianu strontu.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Wodorotlenek glinu (Aluminium hydroxide) substancje zobojętniające
Wodorotlenek magnezu (Magnesium hydroxide) substancje zobojętniające
Zmniejszona absorbcja substancji, obniżona skuteczność.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Chlorotetracyklina (Chlortetracycline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Ciprofloksacyna (Ciprofloxacin) fluorochinolony
Doksycyklina (Doxycycline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Lewofloksacyna (Levofloxacin) fluorochinolony
Limecyklina (Limecycline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Moksyfloksacyna (Moxifloxacin) fluorochinolony
Norfloksacyna (Norfloxacin) fluorochinolony
Ofloksacyna (Ofloxacin) fluorochinolony
Oksytetracyklina (Oxytetracycline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Pefloksacyna (Pefloxacin) fluorochinolony
Prulifloksacyna (Prulifloxacin) fluorochinolony
Tetracyklina (Tetracyline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny
Tygecyklina (Tigecycline) antybiotyki tetracyklinowe - tetracykliny

Interakcje ranelinianu strontu z pożywieniem

Pożywienie, mleko oraz produkty mleczne zmniejszają biodostępność oraz wchłanianie ranelinianu strontu. Lek należy przyjmować w odstępie co najmniej 2 godzin od posiłku. 

Wpływ ranelinianu strontu na prowadzenie pojazdów

Ranelinian strontu wywiera nieistotny wpływ na obsługę maszyn oraz prowadzenie pojazdów. 

Inne rodzaje interakcji

Przyjmowanie ranelinianu strontu zaburza kolorymetryczne sposoby pomiaru stężenia wapnia w moczu oraz we krwi.

Wpływ ranelinianu strontu na ciążę

Badania na organizmach zwierzęcych wykazały odwracalny wpływ ranelinianu strontu na tkankę kostną płodu, brak danych dotyczących stosowania substancji przez pacjentki ciężarne. Należy przerwać stosowanie leku w czasie ciąży. 

Wpływ ranelinianu strontu na laktację

Ranelinian strontu przenika do mleka kobiecego, substancji nie należy przyjmować w czasie laktacji. 

Wpływ ranelinianu strontu na płodność

Badania na organizmach zwierzęcych nie wykazały wpływu stosowania ranelinianu strontu na zdolności reprodukcyjne pacjentów. 

Skutki uboczne (podanie doustne)

świąd
Bardzo często
obrzęk naczynioruchowy
Bardzo często
ból mięśniowo-szkieletowy
Bardzo często
pokrzywka
Bardzo często
wysypka
Bardzo często
nudności
Często
bezsenność
Często
biegunka
Często
ból głowy
Często
ból żołądka
Często
utrata pamięci
Często
żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Często
hipercholesterolemia
Często
zawał mięśnia sercowego
Często
niestrawność
Często
nieprawidłowe stolce
Często
parestezje
Często
refluks żołądkowo-przełykowy
Często
wymioty
Często
zapalenie wątroby
Często
zaparcia
Często
wzdęcie z oddawaniem gazów
Często
zwiększona aktywność fosfokinazy kreatynowej w krwi
Często
ból brzucha
Często
zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Często
zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego
Często
egzema
Często
zaburzenia świadomości
Często
obrzęk obwodowy
Często
łysienie
Rzadko
dezorientacja
Rzadko
suchość błony śluzowej jamy ustnej
Rzadko
złe samopoczucie
Rzadko
napady drgawkowe
Rzadko
uogólnione powiększenie węzłów chłonnych
Rzadko
alergiczne zapalenie skóry
Rzadko
zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy
Rzadko
gorączka
Rzadko
podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej i okolicy odbytu
Rzadko
eozynofilia
Niezbyt często
niewydolność szpiku kostnego
Niezbyt często
reakcja polekowa z eozynofilią i objawami uogólnionymi (DRESS)
Niezbyt często
zespół Stevensa-Johnsona
Bardzo rzadko
toksyczne martwicze oddzielanie naskórka
Bardzo rzadko

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Objawy przedawkowania ranelinianu strontu

Odnotowane przypadki przedawkowania ranelinianu strontu nie prezentowały istotnych objawów klinicznych. 

Mechanizm działania ranelinianu strontu

Ranelinian strontu działa jako "dual action bone agent" (DABA) - ang. substancja o podwójnym działaniu na tkankę kostną. Ranelinian strontu wykazuje atypowy mechanizm działania zwiększając odbudowę kości stymulując osteoblasty, jednocześnie redukując proces resorpcji kości osłabiając działanie osteoklastów. 

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Alprostadyl
  • Azapentacen
  • Deferoksamina
  • Dokozanol
  • Eliglustat
  • Flumazenil
  • Hypromeloza
  • Jomeprol
  • Karbomer (Kwas poliakrylowy)
  • Klometiazol
  • Lantan
  • Laronidaza
  • Mentol
  • Mesna
  • Nonoksynol-9
  • Okryplazmina
  • Prukalopryd
  • Sewelamer
  • Tlenek bizmutu
  • Wodorowęglan sodu

Wchłanianie ranelinianu strontu

Po podaniu doustnym biodostępność ranelinianu strontu wynosi około 25%. Wyższe stężenie substancja osiąga przyjmowana co najmniej 2 godziny po posiłku. Stężenie maksymalne osiągane jest po 3-5 godzinach. 

Dystrybucja ranelinianu strontu

Ranelinian strontu wiąże się z białkami osocza w nieznacznym stopniu (25%). 

Metabolizm ranelinianu strontu

Stront jako kation dwuwartościowy nie ulega metabolizmowi. 

Wydalanie ranelinianu strontu

Czas półtrwania ranelinianu strontu wynosi  około 60 godzin. Substancja usuwana jest przez nerki oraz z kałem. 

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij