Ulotka leku - dawkowanie, działanie, zastosowanie

Dilizolen - Linezolidum - zastosowanie i działanie lecznicze

Podstawowe informacje
Skład linezolid
Postać roztwór do infuzji
Kategoria Stosowane w zakażeniach (przeciwinfekcyjne)
Specjalności Choroby płuc
Choroby zakaźne i pasożytnicze
Działanie przeciwbakteryjne
antybiotyk

Wskazania:

Leczenie zapalenia płuc oraz niektórych zakażeń skóry i tkanek leżących pod skórą.

Dawkowanie:

>Dożylnie, według zaleceń lekarza. Lek można przyjmować przed jedzeniem, w trakcie lub po posiłku. Należy unikać spożywania nadmiernych ilości dojrzałych serów, ekstraktów drożdżowych lub produktów z ziaren sojowych, np. sosu sojowego, oraz picia alkoholu, szczególnie piwa beczkowego i wina. Powodem tego jest fakt, że lek ten może wchodzić w reakcje z substancją o nazwie tyramina, która występuje naturalnie w niektórych pokarmach, powodując zwiększenie ciśnienia krwi.

Możliwe skutki uboczne:

>Często: zakażenia grzybicze (szczególnie pochwy lub pleśniawki w jamie ustnej), ból głowy, metaliczny posmak w ustach, biegunka, nudności lub wymioty, zmiany w wynikach niektórych badań krwi (w tym dotyczących czynności nerek lub wątroby oraz stężenia cukru we krwi), krwawienia lub sińce o niewyjaśnionych przyczynach (mogą być skutkiem zmian liczby krwinek, mających wpływ na procesy krzepnięcia krwi lub prowadzących do niedokrwistości). Niezbyt często: stan zapalny pochwy lub okolicy zewnętrznych narządów płciowych u kobiet, zmiana liczby niektórych komórek krwi (co może mieć wpływ na zdolność zwalczania zakażeń), zaburzenia snu, zawroty głowy, uczucie drętwienia lub mrowienia, niewyraźne widzenie, dzwonienie w uszach (szumy uszne), podwyższone ciśnienie krwi, zapalenie żył, niestrawność, ból brzucha, zaparcie, suchość lub bolesność jamy ustnej, obrzęk, bolesność lub przebarwienie języka, wysypka skórna, ból w miejscu lub okolicy podania infuzji, stan zapalny żył, konieczność częstszego oddawania moczu, gorączka i dreszcze, bóle, uczucie zmęczenia lub zwiększonego pragnienia, zapalenie trzustki, zwiększona potliwość, zmiany stężenia białek, soli lub aktywności enzymów we krwi, będących wskaźnikiem czynności nerek lub wątroby, zmniejszona liczba we krwi komórek zwalczających zakażenie. Rzadko: zmiany częstości skurczów serca, przemijające napady niedokrwienne (przemijające zaburzenia dopływu krwi do mózgu, powodujące krótkotrwałe objawy, takie jak utrata widzenia, osłabienie czynności kończyn, niewyraźne mówienie i utrata przytomności), niewydolność nerek. Dilizolen może powodować zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych maszyn.

Poinformuj lekarza:

Gdy masz uczulenie na linezolid lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku, wysokie ciśnienie krwi, nadczynność tarczycy, nowotwór nadnerczy (guz chromochłonnych) lub zespół rakowiaka (wywołany nowotworami układu hormonalnego, objawiający się biegunką, uderzeniami gorąca, świszczącym oddechem), depresję z okresami manii, zaburzenia schizoafektywne, stany dezorientacji lub inne zaburzenia psychiczne, skłonność do tworzenia się siniaków oraz występowania krwawień, niedokrwistość, skłonność do występowania zakażeń, drgawki w przeszłości, zaburzenia czynności wątroby lub nerek, biegunkę. Gdy stosujesz inne leki.  Nie wolno stosować leku Dilizolen jeśli przyjmujesz lub jeśli w ciągu ostatnich dwóch tygodni stosowany był lek z grupy zwanej inhibitory monoamniokooksydazy (IMAO, np. fenelzyna, izokarboksazyd, selegilina, moklobemid; leki te mogą być stosowane w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona). Należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu następujących leków: leki zmniejszające przekrwienie błon śluzowych stosowane w przeziębieniach i grypie, zawierające pseudoefedrynę lub fenylopropanolaminę, niektóre leki stosowane w leczeniu astmy (takie jak salbutamol, terbutalina, fenoterol), niektóre leki przeciwdepresyjne z grupy tak zwanych trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych lub inhibitorów selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), leki stosowane w leczeniu migreny (sumatryptan, zolmitryptan), leki stosowane w leczeniu nagłych, ciężkich reakcji alergicznych (takie jak adrenalina), leki podwyższające ciśnienie krwi (takie jak noradrenalina, dopamina i dobutamina), leki stosowane w celu uśmierzania umiarkowanego lub ciężkiego bólu (takie jak petydyna), leki stosowane w leczeniu zaburzeń lękowych  (takie jak buspiron), leki przeciwzakrzepowe (takie jak warfaryna). Gdy jesteś lub przypuszczasz, że jesteś w ciąży lub gdy karmisz piersią. Wpływ leku Dilizolen u kobiet w ciąży nie jest znany. Dlatego leku tego nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że zaleci go lekarz. Nie należy stosować leku Dilizolen w okresie karmienia piersią.

Uwaga!
Encyklopedia nie zastępuje wizyty w gabinecie lekarskim i nie służy samoleczeniu. Zawiera ona informacje na temat składu, wskazań, dawkowania oraz możliwych skutków ubocznych leków, suplementów diety oraz wyrobów medycznych. W zakładce "Poinformuj lekarza" zwrócono uwagę na najważniejsze leki i choroby, o których powinniśmy powiedzieć lekarzowi. Nie oznacza to jednak, że możemy pominąć pozostałe aktualnie stosowane leki oraz odczuwane dolegliwości. Wszelkie wątpliwości, nawet te dotyczące leków dostępnych bez recepty, konsultuj z lekarzem lub farmaceutą. Zawsze zapoznaj się z dołączoną do opakowania ulotką, która zawiera szczegółowe informacje na temat danego leku, suplementu diety lub wyrobu medycznego. Stosowanie preparatu zgodnie z zaleceniami decyduje o skuteczności i bezpieczeństwie leczenia. Lista zamienników handlowych nie stanowi podstawowego źródła informacji odnośnie zamiany leku na inny. Ostateczną decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta. Pamiętaj, że żaden suplement diety nie może być stosowany jako zamiennik zróżnicowanej diety i nie należy przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Tylko urozmaicona, zbilansowana dieta jest najlepszym sposobem sprzyjającym prawidłowemu rozwojowi i funkcjonowaniu organizmu oraz zachowaniu zdrowia.