Dironorm, 10 mg + 5 mg, tabletki, 30 szt.

Opis

Dironorm to lek złożony, dostępny w postaci tabletek. Zawiera dwie substancje czynne: amlodypinę, należącą do grupy antagonistów wapnia, oraz lizynopryl, z grupy inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę (ACE). Produkt jest przeznaczony do leczenia nadciśnienia tętniczego u osób dorosłych.

Skład

Substancjami czynnymi leku są lizynopryl i amlodypina.

Każda tabletka zawiera 10 mg lizynoprylu (w postaci lizynoprylu dwuwodnego) i 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu).

Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna; karboksymetyloskrobia sodowa (typ A); magnezu stearynian.

Dawkowanie

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta.

Działanie

Składniki leku Dironorm uzupełniają swoje działanie w celu kontroli ciśnienia tętniczego. Amlodypina rozkurcza naczynia krwionośne, co ułatwia przepływ krwi i zwiększa jej dopływ do mięśnia sercowego. Lizynopryl zmniejsza napięcie naczyń krwionośnych, co również przyczynia się do obniżenia ciśnienia krwi.

Wskazania

Lek Dironorm jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie jest już odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego stosowania lizynoprylu i amlodypiny w takich samych dawkach, jak w leku złożonym.

Przeciwwskazania

Wszystkie wymienione poniżej przeciwwskazania, dotyczące poszczególnych substancji czynnych, odnoszą się również do złożonego produktu leczniczego Dironorm.

Przeciwwskazania związane z lizynoprylem: Nadwrażliwość na lizynopryl lub na jakikolwiek inny inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (ACE); Obrzęk naczynioruchowy w przeszłości, który był związany z wcześniejszym leczeniem inhibitorem ACE; Dziedziczny lub idiopatyczny (o nieznanej przyczynie) obrzęk naczynioruchowy; Drugi i trzeci trymestr ciąży; Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek; Jednoczesne stosowanie z sakubitrylem i walsartanem (leczenia lekiem Dironorm nie można rozpocząć przed upływem 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki tych leków).

Przeciwwskazania związane z amlodypiną: Nadwrażliwość na amlodypinę lub na jakąkolwiek inną pochodną dihydropirydyny; Ciężkie niedociśnienie tętnicze; Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny); Zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. zwężenie zastawki aortalnej dużego stopnia); Niestabilna hemodynamicznie niewydolność serca po przebyciu ostrego zawału serca.

Dodatkowo, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na którąkolwiek substancję pomocniczą wchodzącą w skład leku.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występujące bardzo często (mogą wystąpić u co najmniej 1 na 10 pacjentów): obrzęk (zatrzymanie płynów).

Działania niepożądane występujące często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów): ból głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, senność (zwłaszcza na początku leczenia), zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, uczucie drętwienia lub mrowienia kończyn, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), szum uszny (wrażenie słyszenia dźwięków), kołatanie serca (odczuwanie bicia serca), nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi, uczucie „pustki” w głowie w związku z niskim ciśnieniem tętniczym, kaszel, duszność, nudności, wymioty, ból brzucha, zaburzenia smaku, niestrawność lub zaburzenia trawienia, zmiana rytmu wypróżnień, biegunka, zaparcie, reakcje alergiczne (takie jak wysypki skórne, swędzenie), kurcze mięśni, zmęczenie, osłabienie, opuchnięcie okolicy kostek (obrzęk obwodowy).

Więcej informacji w ulotce dołączonej do leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem terapii lekiem Dironorm, a także w jej trakcie, należy zachować szczególną ostrożność. Należy poinformować lekarza o podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Stosowanie leku Dironorm we wczesnym okresie ciąży nie jest zalecane, a po 3. miesiącu ciąży jest przeciwwskazane, ponieważ może poważnie zaszkodzić dziecku.

Należy zachować ostrożność i poinformować lekarza, jeśli pacjent: ma choroby serca, chorobę naczyń krwionośnych (tzw. kolagenozę), schorzenia nerek lub wątroby. Konsultacja jest również konieczna, jeśli planowana jest operacja (w tym zabieg stomatologiczny) lub znieczulenie, pacjent jest poddawany dializoterapii lub ma być poddany zabiegowi aferezy LDL w celu usunięcia cholesterolu. Szczególne środki ostrożności są wymagane u pacjentów w wieku powyżej 65 lat, a także u osób stosujących dietę z małą ilością soli, przyjmujących substytuty soli zawierające potas lub suplementy potasu, bądź u których stwierdzono wysokie stężenie potasu we krwi (hiperkaliemię). Lekarz powinien zostać poinformowany również o cukrzycy, występowaniu biegunki lub wymiotów oraz o trwającym leczeniu odczulającym (np. na jad pszczół lub os). U pacjentów rasy czarnej inhibitory ACE mogą być mniej skuteczne i częściej powodować obrzęk naczynioruchowy.

Szczególna uwaga jest wymagana, jeśli pacjent przyjmuje inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, takie jak antagoniści receptora angiotensyny II (sartany) lub aliskiren. Istnieje także podwyższone ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego (szybkiego obrzęku np. w okolicy gardła), jeśli pacjent przyjmuje leki takie jak inhibitory mTOR (np. syrolimus, ewerolimus), tkankowy aktywator plazminogenu, wildagliptynę czy racekadotryl.

Jeżeli po rozpoczęciu leczenia pojawi się suchy, utrzymujący się kaszel, należy skonsultować się z lekarzem. Podczas terapii lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia elektrolitów we krwi.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.

Szczególnie ważna jest informacja jeśli pacjent stosuje: leki moczopędne (diuretyki), w tym leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, amiloryd, triamteren); inne leki stosowane w celu obniżenia ciśnienia tętniczego; suplementy potasu lub zamienniki soli kuchennej zawierające potas; leki, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi (np. heparyna, kotrimoksazol, cyklosporyna); leki stosowane w leczeniu chorób serca (np. werapamil, diltiazem); niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak kwas acetylosalicylowy; lit, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne; insulinę i doustne leki przeciwcukrzycowe; leki pobudzające autonomiczny układ nerwowy (sympatykomimetykach), np. efedrynie, fenylefrynie, salbutamolu; leki immunosupresyjne (stosowane w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu), takie jak takrolimus; allopurynol (stosowany w leczeniu dny moczanowej); prokainamid (lek przeciwarytmiczny); symwastatynę (stosowaną w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu); środki narkotyczne, morfinę i leki pochodne; leki stosowane w leczeniu nowotworów; leki znieczulające; leki przeciwdrgawkowe (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina); antybiotyki (np. ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna); leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV/AIDS (inhibitorach proteazy) lub zakażeń grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol); leki roślinne zawierające ziele dziurawca (Hypericum perforatum); sole złota, podawane dożylnie; dantrolen (lek zwiotczający mięśnie);
Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego, takie jak: leki stosowane do rozpuszczania zakrzepów krwi (tkankowy aktywator plazminogenu); leki z grupy inhibitorów mTOR (np. syrolimus, ewerolimus), stosowane w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu i w leczeniu raka; wildagliptyna (lek stosowany w leczeniu cukrzycy); racekadotryl (lek stosowany w leczeniu biegunki).

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Nie zaleca się stosowania leku Dironorm we wczesnym okresie ciąży i w okresie karmienia piersią. Nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Nie zaleca się stosowania leku Dironorm u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.