Lito-Nalin, 0,3mg/0,3ml, roztwór do wstrzykiwań, 2 ampułko-strzykawki,(Zg.MZ/MD)

Opis

Lito-Nalin to lek zawierający substancję czynną adrenalinę. Jest stosowany w nagłych przypadkach reakcji alergicznych zagrażających życiu (wstrząs anafilaktyczny) na użądlenia lub ukąszenia owadów, pokarmy lub leki albo wysiłek fizyczny. Działa poprzez zwężenie naczyń krwionośnych, przyspieszenie czynności serca oraz rozszerzenie dróg oddechowych. 

Skład

Substancją czynną jest adrenalina. 

1 ml roztworu zawiera 1 mg adrenaliny (w postaci adrenaliny winianu).

Substancje pomocnicze: sodu pirosiarczyn (E 223), sodu chlorek, woda do wstrzykiwań.

Dawkowanie

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.

Dawkę leku dostosowuje lekarz w zależności od stanu pacjenta.

Lek Lito-Nalin należy wstrzykiwać wyłącznie domięśniowo, w mięsień znajdujący się w przednio-bocznej części uda. Nie wstrzykiwać w pośladek.

Lek Lito-Nalin jest przeznaczony do stosowania w nagłych przypadkach zagrażających życiu. Po zastosowaniu leku Lito-Nalin należy zawsze niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską. Należy zadzwonić pod numer 112, poprosić karetkę i powiedzieć, że wystąpiła "anafilaksja" nawet jeśli objawy wydają się ustępować.

Działanie

Adrenalina to naturalnie wytwarzany przez rdzeń nadnerczy neuroprzekaźnik oraz hormon. Jej działanie jest złożone. Powoduje silnie zwężenie naczyń krwionośnych oraz silne rozszerzenie oskrzeli. Dzięki temu niweluje niekorzystne objawy wstrząsu jak niedociśnienie, obrzęki, duszności i świszczący oddech. 

Wskazania

Lito-Nalin stosuje doraźnie w nagłych przypadkach ostrych reakcji alergicznych (anafilaksji) wywołanych przez pokarmy, leki, ukąszenia i użądlenia owadów oraz inne alergeny, jak również anafilaksji samoistnej.

Przeciwwskazania

Lito-Nalin nie powinno się stosować w przypadku gdy pacjent ma uczulenie na którykolwiek ze składników leku, jednak w stanach zagrożenia życia nie ma bezwzględnych przeciwwskazań do zastosowania leku.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Lito-Nalin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występujące często (rzadziej niż u 1 na 10 osób), nawet po podaniu małych dawek adrenaliny to: kołatanie serca, przyspieszona czynność serca, pocenie się, nudności, wymioty, trudności w oddychaniu, bladość, zawroty głowy, osłabienie, drżenie, ból głowy, nerwowość, lęk, niepokój oraz uczucie zimna w obrębie dłoni i stóp.

Więcej informacji w ulotce dołączonej do leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Lito-Nalin należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką. Lekarz dokładnie pouczy pacjenta, w jakich sytuacjach i w jaki sposób stosować lek.

Osoby mające stwierdzoną astmę mogą być bardziej narażone na na wystąpienie ciężkich reakcji alergicznych. 

W przypadku przejścia przez epizod anafilaksji należy się zgłosić do lekarza w celu ustalenia alergenów oraz ustalenia sposobu profilaktyki. 

W szczególności należy się poradzić lekarza jeśli dodatkowo występują takie choroby i stany jak: choroby serca, zaburzenia krążenia, nadczynność tarczycy, guz chromochłonny nadnerczy, podwyższone ciśnienie w oczach, choroby gruczołu korkowego, zwiększone stężenie wapnia, potasu lub cukru we krwi. 

Lek powinno przechowywać się w lodowce w temperaturze 2-8°C.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Lito-Nalin może wchodzić w interakcję z: lekami stosowanymi w leczeniu depresji (np. wenlafaksyna, sybutramina, milnacypran oraz lekami z grupy inhibitorów monoaminooksydazy np. selegilina); lekami stosowanymi w leczeniu choroby Parkinsona (np. lewodopa); hormonami tarczycy (trijodotyronina, tyroksyna); lekami przeciwastmatycznymi (np. teofilina); oksytocyną (lek hormonalny stosowany podczas porodu); parasympatykolitykami (np. atropina); lekami przeciwalergicznymi (np. difenhydramina, chlorofeniramina); lekami wziewnymi rozszerzającymi oskrzela (np. formoterol); lekami stosowanymi w nadciśnieniu i zaburzeniach rytmu serca (np. propranolol, sotalol); lekami stosowanymi w chorobach serca (glikozydy naparstnicy, chinidyna); wziewnymi środkami znieczulającymi stosowanymi do znieczulenia ogólnego; lekami stosowanymi w przeziębieniu (efedryna, pseudoefedryna); lekami stosowanymi w cukrzycy (np. insulina).

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

O zastosowaniu leku w okresie ciąży zdecyduje lekarz.

Jest mało prawdopodobne, aby adrenalina zastosowana przez kobietę karmiącą piersią wywierała wpływ na dziecko karmione piersią.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Decyzję o stosowaniu leku u dzieci, podejmuje lekarz.