Valarox, 20 mg + 160 mg, tabletki powlekane, 30 szt.

Opis

Valarox to produkt leczniczy w postaci tabletek powlekanych, który zawiera dwie substancje czynne: rozuwastatynę i walsartan. Lek jest wskazany jako leczenie zastępcze u pacjentów, u których jednocześnie występuje wysokie ciśnienie krwi oraz wysokie stężenie cholesterolu. Stosuje się go również w profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z grupy ryzyka.

Skład

Substancjami czynnymi leku są walsartan i rozuwastatyna (w postaci rozuwastatyny wapniowej).

Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg rozuwastatyny (w postaci rozuwastatyny wapniowej) i 160 mg walsartanu.

Substancje pomocnicze: Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna; laktoza jednowodna; kroskarmeloza sodowa; krzemionka koloidalna bezwodna; magnezu stearynian; mannitol; powidon K25; laurylosiarczan sodu; żelaza tlenek żółty (E 172). Otoczka tabletki: alkohol poliwinylowy; tytanu dwutlenek (E 171); makrogol 3350; talk; żelaza tlenek żółty (E 172).

Dawkowanie

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkę ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta.

Zalecana dawka leku to jedna tabletka na dobę, przyjmowana o tej samej porze każdego dnia, popijając wodą. Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Nie należy przyjmować leku Valarox z sokiem grejpfrutowym.

Działanie

Valarox działa dwukierunkowo. Walsartan należy do grupy leków zwanych antagonistami receptora angiotensyny II i pomaga kontrolować wysokie ciśnienie tętnicze poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych. Rozuwastatyna należy do grupy statyn; jej działanie polega na zmniejszeniu stężenia cholesterolu we krwi poprzez hamowanie jego produkcji w wątrobie oraz zwiększanie zdolności wątroby do jego usuwania z krwi.

Wskazania

Valarox jest wskazany w leczeniu zwiększonego ciśnienia tętniczego krwi u pacjentów z jednocześnie wysokim stężeniem cholesterolu (hipercholesterolemia pierwotna, mieszana dyslipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna) i/lub w profilaktyce ciężkich zdarzeń sercowo-naczyniowych.

Przeciwwskazania

Nie należy stosować leku jeśli pacjent: ma nadwrażliwości na substancję czynną lub którykolwiek składnik preparatu;  ciąży lub karmienia piersią; choroby wątroby; ciężkich zaburzeń czynności nerek; powtarzających się lub niewyjaśnionych bólów mięśni (miopatia); jednoczesnego przyjmowania niektórych leków przeciwwirusowych (np. sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem) lub cyklosporyny; cukrzycy lub zaburzeń czynności nerek leczonych lekiem obniżającym ciśnienie z aliskirenem.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występujące często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów): zawroty głowy; niskie ciśnienie tętnicze z objawami, takimi jak zawroty głowy i omdlenie przy wstawaniu lub bez tych objawów; osłabienie czynności nerek (objawy zaburzeń czynności nerek); ból głowy; ból brzucha; zaparcia; nudności; bóle mięśni; uczucie osłabienia; cukrzyca. Prawdopodobieństwo wystąpienia cukrzycy jest wyższe, jeśli stężenie cukru i tłuszczów we krwi pacjenta jest duże, pacjent ma nadwagę i wysokie ciśnienie tętnicze. W trakcie leczenia tym lekiem lekarz będzie prowadził obserwację pacjenta.

Więcej informacji na ulotce dołączonej do leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Valarox należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli pacjent: ma zaburzenia dotyczące nerek, jest dializowany lub przebył niedawno przeszczep nerki; ma zaburzenia dotyczące wątroby; w przeszłości występowały u niego lub w rodzinie powtarzające się lub niewyjaśnione bóle mięśni; regularnie spożywa znaczne ilości alkoholu; ma nieprawidłowo działającą tarczycę; stosuje inne leki obniżające stężenie cholesterolu zwane fibratami; przyjmuje leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV (np. rytonawir z lopinawirem); ma powyżej 70 lat; ma ciężką niewydolność oddechową; jest pochodzenia azjatyckiego; w przeszłości wystąpił u niego obrzęk naczynioruchowy; przyjmuje leki zwiększające stężenie potasu, inhibitory ACE lub aliskiren; przyjmuje lub przyjmował w ciągu ostatnich 7 dni lek zawierający kwas fusydowy; kiedykolwiek wystąpiła u niego ciężka wysypka skórna lub łuszczenie się skóry po przyjęciu leków pokrewnych; występuje u niego miastenia lub miastenia oczna.

W trakcie stosowania leku Valarox lekarz może zlecić okresowe badania laboratoryjne w celu kontroli czynności wątroby i nerek.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.

Szczególnie ważne jest, aby poinformować lekarza gdy pacjent stosuje:  cyklosporynie, lekach rozrzedzających krew (np. warfaryna, klopidogrel), fibratach i innych lekach obniżających cholesterol (np. ezetymib), lekach na niestrawność, antybiotykach (erytromycyna, kwas fusydowy), doustnych środkach antykoncepcyjnych, innych lekach na nadciśnienie (np. inhibitory ACE, aliskiren), lekach moczopędnych, suplementach potasu i lekach zwiększających jego stężenie (np. heparyna), niesteroidowych lekach przeciwzapalnych (NLPZ), licie, lekach stosowanych w leczeniu zakażeń wirusowych (np. rytonawir, lopinawir).

Ciąża i karmienie piersią

Nie należy przyjmować leku Valarox w ciąży lub w okresie karmienia piersią. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w czasie przyjmowania leku, powinna natychmiast przerwać jego stosowanie i skontaktować się z lekarzem.

Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Nie należy stosować leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Podobnie jak wiele innych leków stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, Valarox może w rzadkich przypadkach powodować zawroty głowy. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, dopóki pacjent nie wie, jak wpływa na niego lek.