Crisaborol, Crisaborolum - Zastosowanie, działanie, opis

Substancja czynna znalazła zastosowanie w leczeniu atopowego zapalenia skóry o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Lek jest przeznaczony do stosowania u osób dorosłych i dzieci powyżej drugiego roku życia. Kryzaborol może być stosowany w przypadkach, gdy powierzchnia skóry objętej zmianami chorobowymi nie przekracza 40% całej powierzchni ciała. 

Kryzaborol jest stosowany w postaci preparatów o działaniu miejscowym. Maść zawierającą kryzaborol można nakładać maksymalnie dwa razy dziennie, przy założeniu że leczony obszar nie przekracza 40% całkowitej powierzchni ciała. Po zastosowaniu preparatu należy koniecznie umyć ręce – chyba, że leczony obszar występuje typowo na ich powierzchni. 

Lek należy stosować w seriach. Jedna seria nie powinna przekraczać czterech tygodni stosowania. W przypadku pojawienia się nowych objawów lub zaostrzenia przebiegu atopowego zapalenia skóry kryzaborol można stosować w kolejnych cyklach. Brak skuteczności terapii po zakończeniu trzeciego cyklu jest przesłanką do przerwania leczenia, o czym decyduje lekarz prowadzący. 

Brak badań potwierdzających konieczność zmniejszenia dawki podczas podania preparatu pod opatrunek okluzyjny. Warto jednak zachować ostrożność w przypadku tego rodzaju stosowania. 

Podczas leczenia z wykorzystaniem kryzaborolu należy pamiętać, że maści nie należy stosować na owłosioną skórę głowy. Preparat nie jest również przeznaczony do stosowania doustnego, dopochwowego i do oczu. 

Przeciwwskazaniem do stosowania kryzaborolu jest wystąpienie nadwrażliwości na tę substancję czynną. 

W przypadku zastosowania leku na powierzchnię oka, dopochowo lub doustnie konieczne jest natychmiastowe pozbycie się kryzaborolu z powierzchni błon śluzowych. Można to zrobić spłukując preparat dużą ilością wody.

U niektórych pacjentów stosujących kryzaborol zgłaszano przypadki nadwrażliwości. Reakcje uczuleniowe objawiały się najczęściej wystąpieniem pokrzywki w miejscu aplikacji. Zaobserwowano również przypadki nasilenia świądu, rumienia i obrzęku, czasem nawet w miejscach oddalonych od miejsca aplikacji. Na każdy przypadek nadwrażliwości na działanie kryzaborolu należy reagować przerwaniem leczenia.
Podczas stosowania maść na skórę twarzy lub szyi częściej obserwowano przypadki podrażnienia, zaczerwienia oraz uczucia kłucia w miejscu podania.  

Kryzaborol nie wywiera wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn. 

Podczas stosowania kryzaborolu nie zaleca się łączenia go bezpośrednio z innymi substancjami o działaniu miejscowym. W trakcie terapii wykorzystującej tę substancję czynną możliwe jest stosowanie miejscowo emolientów i dermokosmetyków przeznaczonych do pielęgnacji skóry atopowej. Należy jednak nakładać je zawsze na różne obszary objęte zmianami lub uwzględnić przerwę czasową. 

Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na rozwój ciąży u badanych osobników. Ze względu na brak badań potwierdzających bezpieczeństwo substancji czynnej u kobiet ciężarnych stosowanie kryzaborolu w tej grupie pacjentów nie jest zalecane. 

Kryzaborol po podaniu miejscowym może przenikać w niewielkich ilościach do krwi. Nie można całkowicie wykluczyć transferu leku do pokarmu i wywołania działań niepożądanych u karmionego dziecka. Ze względu na brak potwierdzonego bezpieczeństwa kryzaborolu w okresie laktacji, jego stosowanie nie jest zalecane. 

Badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na płodność u badanych osobników. 

W trakcie podania kryzaborolu na powierzchnię skóry może dojść do pojawienia się działań niepożądanych o różnej częstotliwości występowania. Zaliczamy do nich:

• niezbyt często – pokrzywkę kontaktową, reakcje nadwrażliwości;
• często – reakcje przebiegające w miejscu aplikacji maści: ból, świąd, rumień, uczucie pieczenia, podrażnienie skóry, pokrzywkę, zapalenie skóry. 

Przedawkowanie preparatu o działaniu miejscowym jest mało prawdopodobne. W przypadku zastosowania nadmiaru substancji czynnej preparat można zawsze usunąć ze skóry. 

Mechanizm działania kryzaborolu polega na ograniczeniu występowania procesów zapalnych w różnych typach komórek, co tłumaczy terapeutyczne działanie kryzaborolu w chorobach zapalnych skóry o podłożu immunologicznym. Hamowanie enzymu fosfodiesterazy przez kryzaborol prowadzi do zwiększenia stężenia cyklicznego adenozynomonofosforanu (cAMP) w komórkach. Wyższy poziom cAMP hamuje szlak NF-κB, który jest czynnikiem transkrypcyjnym przemieszczającym się do jądra komórkowego, gdzie aktywuje geny odpowiedzialne za produkcję cytokin oraz innych mediatorów stanu zapalnego. Zahamowanie jego aktywności zmniejsza uwalnianie prozapalnych mediatorów, takich jak czynnik martwicy nowotworów TNF-α, interleukin (IL-2, IL-4, IL-5) oraz interferonu gamma, które odgrywają istotną rolę w patogenezie łuszczycy i atopowego zapalenia skóry. 

Substancja czynna w niewielkim stopniu wchłania się przez skórę. Podczas badań klinicznych stan stacjonarny występował po 8 dniach regularnego stosowania. A ekspozycja organizmu na leczenie zwiększała się razem ze wzrostem powierzchni poddanej kuracji. 

Substancja czynna występuje w osoczu w postaci połączonej z białkami na poziomie 97%.

Kryzaborol jest intensywnie metabolizowany do nieaktywnych metabolitów, głównie z udziałem podjednostek CYP3A4 i CYP1A2 cytochromu p450. W wyniku biotransformacji powstają dwa główne metabolity (alkoholowy i kwasowy), które osiągają stan stacjonarny w ciągu około 8 dni stosowania.

Metabolity kryzaborolu są eliminowane przez nerki, a około 25% podanej dawki ulegało wchłonięciu i było wydalane głównie z moczem.