Encyklopedia leków

Enkorafenib, Encorafenib, Encorafenib - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o enkofarenibie

Rok wprowadzenia na rynek
2018
Działanie enkofarenibu
przeciwnowotworowe (cytostatyczne, cytotoksyczne)
Postacie enkofarenibu
kapsułki twarde
Układy narządowe
powłoka wspólna (skóra i błony śluzowe), układ immunologiczny (odpornościowy), układ pokarmowy (trawienny)
Specjalności medyczne
Onkologia i hematologia dziecięca, Onkologia kliniczna
Wzór sumaryczny enkofarenibu

C22H27ClFN7O4S

Spis treści

Wskazania do stosowania enkofarenibu

Enkorafenib stosowany jest w terapii skojarzonej z binimetynibem nieoperacyjnego lub przerzutowego czerniaka skóry w obecności mutacji BRAF V600. Enkorafenib może być również stosowany w leczeniu pacjentów z przerzutowym rakiem jelita grubego z mutacją BRAF V600, po uprzednio prowadzonej terapii systemowej, w skojarzeniu z cetuksymabem.

Dawkowanie enkofarenibu

Enkorafenib stosowany jest doustnie wyłącznie w lecznictwie zamkniętym pod fachową opieką medyczną.

Dawka stosowana w leczeniu zależna jest od jednostki chorobowej, schorzeń towarzyszących, etapu terapii, nasilenia działań niepożądanych, wskazań lekarza itp. 

Dawki zwykle stosowane (dobowe) u osób dorosłych: 300–450 mg.

Przeciwskazania do stosowania enkofarenibu

Przeciwwskazaniem do stosowania substancji jest nadwrażliwość na enkorafenib, obecność dzikiej mutacji genu BRAF, umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności wątroby. 

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania enkofarenibu

Enkorafenib należy stosować w terapii skojarzonej z binimetynibem lub cetuksymabem w zależności od jednostki chorobowej. 

Terapię enkorafenibem należy poprzedzić diagnostyką obecności mutacji genetycznej BRAF V600.

W przypadku terapii skojarzonej enkorafenibu z binimetynibem zalecane jest wykonanie oceny frakcji wyrzutowej lewej komory serca przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie kuracji. 

U pacjentów z początkową wartością frakcji wyrzutowej lewej komory serca poniżej 50%, podczas stosowania enkorafenibu zalecane jest zachowanie szczególnej ostrożności.

Jednoczesne przyjmowanie enkorafenibu z lekami przeciwzakrzepowymi oraz przeciwpłytkowymi może zwiększać ryzyko krwotoku, a w przypadku silnego zdarzenia krwotocznego należy przerwać oraz zakończyć przyjmowanie enkorafenibu. 

U pacjentów stosujących enkorafenib należy wykonywać regularne badania czynności narządów wzroku, badania elektrokardiograficzne, badania pod kątem czynników wydłużających odstęp QT, badania dermatologiczne, badania czynności wątroby.

Podczas stosowania enkorafenibu możliwe jest wydłużenie odstępu QT, dlatego przed rozpoczęciem terapii oraz w trakcie jej trwania należy uregulować stężenie elektrolitów w surowicy (m.in magnezu oraz potasu)

Pacjenci przyjmujący enkorafenib przed, w trakcie oraz po terapii powinni wykonać badanie głowy oraz szyi, badania obrazowe klatki piersiowej oraz jamy brzusznej (TK), badanie odbytu oraz miednicy (w przypadku kobiet), kompletną morfologię krwi.

W przypadku pacjentów, u których rozwinęły się zmiany nowotworowe w lokalizacji innej niż skóra, przy obecności mutacji RAS, należy rozważyć zakończenie terapii z użyciem enkorafenibu.

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania enkorafenibu u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby oraz zaburzeniami pracy nerek. 

Podczas przyjmowania enkorafenibu należy zadbać o właściwe nawodnienie organizmu. 

Przeciwwskazania enkofarenibu do łączenia z innymi substancjami czynnymi

Nie należy przyjmować enkorafenibu jednocześnie z substancjami silnie hamującymi enzym CYP3A4 (m.in. rytonawir, itrakonazol, klarytromycyna, telitromycyna, pozakonazol) gdyż mogą one zwiększać toksyczność oraz występowanie działań niepożądanych. 

Interakcje enkofarenibu z innymi substancjami czynnymi

Osłabienie działania enkorafenibu, które prowadzi do zmniejszenia efektu terapeutycznego i skuteczności leczenia.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Bosentan (Bosentan) antagoniści receptora endoteliny ETA
Deksametazon (Dexamethasone) glikokortykosteroidy
Efawirenz (Efavirenz) nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy
Etrawiryna (Etravirine) nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy
Fenobarbital (Luminal) (Phenobarbital) inne leki przeciwpadaczkowe
Fenytoina (Phenytoin) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe i stabilizujące błony neuronów
Karbamazepina (Carbamazepine) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe
Prymidon (Primidone) barbiturany i pochodne
Ryfampicyna (Rifampicin (rifampin)) antybiotyki - INNE
Zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amiodaron (Amiodarone) leki przeciwarytmiczne - klasa III
Amisulpryd (Amisulpride) neuroleptyki atypowe
Anagrelid (Anagrelide) inne leki przeciwnowotworowe
Azytromycyna (Azithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Chlorochina (Chloroquine) substancje przeciwpierwotniakowe
Citalopram (Citalopram) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Cyzapryd (Cisapride) substancje hamujące perystaltykę jelit o zróżnicowanym mechanizmie działania
Eliglustat (Eliglustat) VARIA / INNE
Escitalopram (Escitalopram) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Fluoksetyna (Fluoxetine) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Iwabradyna (Ivabradine) inne leki nasercowe
Klozapina (Clozapine) neuroleptyki atypowe
Kwetiapina (Quetiapine) neuroleptyki atypowe
Lewometadon (Levomethadone) agoniści receptora opioidowego
Metadon (Methadone) agoniści receptora opioidowego
Moksyfloksacyna (Moxifloxacin) fluorochinolony
Ondansetron (Ondansetron) setrony - antagoniści receptora serotoninowego 5-HT3
Paliperydon (Paliperidone) neuroleptyki atypowe
Promazyna (Promazine) neuroleptyki klasyczne - pochodne fenotiazyny
Sotalol (Sotalol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Tetrabenazyna (Tetrabenazine) leki hamujące wytwarzanie noradrenaliny
Toremifen (Toremifene) substancje hamujące działanie estrogenów
Zyprazydon (Ziprasidone) neuroleptyki atypowe
Inotuzumab ozogamycyny (Inotuzumab ozogamicin) przeciwciała monoklonalne - przeciwnowotworowe i immunosupresyjne
Rybocyklib (Ribociclib) inhibitory kinazy białkowej
Haloperidol (Haloperidol) neuroleptyki klasyczne - pochodne butyrofenonu
Nasilenie działania enkorafenibu oraz wystąpienia działań niepożądanych.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Aprepitant (Aprepitant) antagoniści receptorów neurokiniowych 1 - NK1
Atazanawir (Atazanavir) inne substancje przeciwwirusowe działające bezpośrednio na wirusy
Cyklosporyna (Cyclosporine) inhibitory kalcyneuryny
Darunawir (Darunavir) inhibitory proteazy HIV
Diltiazem (Diltiazem) leki blokujące kanały wapniowe - działające na mięsień sercowy
Dronedaron (Dronedarone) leki przeciwarytmiczne - klasa III
Erytromycyna (Erythromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Flukonazol (Fluconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Fosamprenawir (Fosamprenavir) inhibitory proteazy HIV
Indynawir (Indinavir) inhibitory proteazy HIV
Itrakonazol (Itraconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Izoniazyd (Isoniazid) substancje stosowane w leczeniu gruźlicy
Ketokonazol (Ketoconazole) przeciwgrzybicze pochodne imidazolu
Klarytromycyna (Clarithromycin) antybiotyki makrolidowe - makrolidy
Kobicystat (Cobicistat) inhibitory proteazy HIV
Lopinawir (Lopinavir) inhibitory proteazy HIV
Ombitaswir (Ombitasvir) substancje przeciwwirusowe stosowane w HCV
Pozakonazol (Posaconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Rytonawir (Ritonavir) inhibitory proteazy HIV
Sakwinawir (Saquinavir) przeciwwirusowe nukleozydy i nukleotydy
Typranawir (Tipranavir) inhibitory proteazy HIV
Werapamil (Verapamil) leki blokujące kanały wapniowe - działające na mięsień sercowy
Worykonazol (Voriconazole) przeciwgrzybicze pochodne triazolu
Osłabienie działania antykoncepcyjnego.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Dienogest (Dienogest) progestageny
Etynyloestradiol (Ethinylestradiol) estrogeny naturalne i syntetyczne
Lewonorgestrel (Levonorgestrel) progestageny
Osłabienie działania substancji.
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Medroksyprogesteron (Medroxyprogesterone) progestageny

Interakcje enkofarenibu z pożywieniem

Podczas stosowania encorafenibu nie należy spożywać soku grejpfrutowego. 

Wpływ enkofarenibu na prowadzenie pojazdów

W przypadku pacjentów z objawami niepożądanymi (takimi jak zawroty głowy, problemy z widzeniem), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługę maszyn, wykonywanie ich nie jest zalecane po przyjmowaniu enkorafenibu. 

Inne rodzaje interakcji

Ziele dziurawca (Hypericum perforatum) może osłabiać działanie enkorafenibu. 

 

Wpływ enkofarenibu na ciążę

Brak badań wykazujących wpływ enkorafenibu na ciążę. Dane pochodzące z badań na organizmach zwierzęcych wskazują toksyczny wpływ substancji na płód. Dla bezpieczeństwa stosowanie enkorafenibu w czasie ciąży nie jest wskazane. 

Wpływ enkofarenibu na laktację

Brak danych dotyczących zdolności enkorafenibu do przenikania do mleka kobiecego, nie można wykluczyć szkodliwego zagrożenia dla dziecka. Dla bezpieczeństwa podczas przyjmowania enkorafenibu nie należy karmić piersią. 

Wpływ enkofarenibu na płodność

Brak danych dotyczących wpływu enkorafenibu na zdolności reprodukcyjne. Badania na organizmach zwierzęcych wskazały wpływ substancji na proces spermatogenezy. Możliwe są zaburzenia płodności u mężczyzn spowodowane przyjmowaniem enkorafenibu. 

Skutki uboczne

bezsenność
Bardzo często
biegunka
Bardzo często
ból głowy
Bardzo często
bóle brzucha
Bardzo często
bóle mięśniowe
Bardzo często
neuropatia obwodowa
Bardzo często
miopatia
Bardzo często
nadciśnienie
Bardzo często
zaparcia
Bardzo często
nudności
Bardzo często
gorączka
Bardzo często
suchość skóry
Bardzo często
świąd
Bardzo często
wymioty
Bardzo często
wysypka
Bardzo często
zmniejszenie łaknienia
Bardzo często
Krwotok
Bardzo często
niedokrwistość
Bardzo często
ból mięśniowo-szkieletowy
Bardzo często
obrzęk obwodowy
Bardzo często
znamię melanocytowe
Bardzo często
zwiększenie aktywności GGT
Bardzo często
brodawczak skóry
Bardzo często
nadwrażliwość na światło
Często
niewydolność nerek
Często
łysienie
Często
Zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowe
Często
zwiększenie poziomu kreatyniny we krwi
Często
nadwrażliwość
Często
rumień
Często
zaburzenia smaku
Często
zapalenie tkanki podskórnej
Często
zapalenie jelita grubego
Często
zapalenie stawów
Często
zwiększona pigmentacja skóry
Często
rak kolczystokomórkowy skóry
Często
żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Często
nowe pierwotne ognisko czerniaka
Często
trądzikowe zapalenie skóry
Często
hiperkeratoza
Często
erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa
Często
zawroty głowy
Często
łuszczenie się skóry
Niezbyt często
zapalenie trzustki
Niezbyt często
zwiększenie aktywności lipazy
Niezbyt często
rabdomioliza
Niezbyt często
Zwiększona aktywność amylazy
Niezbyt często
niedowład
Niezbyt często
rak podstawnokomórkowy
Niezbyt często

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Objawy przedawkowania enkofarenibu

Do objawów przedawkowania enkorafenibu należą: zaburzenia pracy nerek, nudności, wymioty, niewyraźne widzenie, hiperkreatynemia 3 stopnia. 

Mechanizm działania enkofarenibu

Enkorafenib jest silnym inhibitorem (hamuje działanie) kinazy RAF, który działa selektywnie na zasadzie kompetycji z ATP. Enkorafenib hamuje szlak RAF/MEK/ERK w komórkach nowotworowych z mutacją kinazy BRAF (głównie V600E, V600D, V600K) w nowotworze jelita grubego oraz u pacjentów z czerniakiem. 

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Afatynib
  • Aksytynib
  • Alektynib
  • Bosutinib
  • Brygatynib
  • Cerytynib
  • Dabrafenib
  • Dasatynib
  • Enkorafenib
  • Erlotynib
  • Ewerolimus
  • Gefitynib
  • Ibrutynib
  • Imatynib
  • Kabozantynib
  • Kobimetynib
  • Kryzotynib
  • Nilotynib
  • Nintedanib
  • Palbocyklib
  • Pazopanib
  • Ponatynib
  • Regorafenib
  • Ruksolitynib
  • Rybocyklib
  • Sorafenib
  • Trametynib
  • Wandetanib
  • Wemurafenib

Wchłanianie enkofarenibu

Enkorafenib wchłaniany jest z przewodu pokarmowego w około 86%. Stężenie maksymalne substancji we krwi osiągane jest po2 godzinach od podania. 

Dystrybucja enkofarenibu

Enkorafenib wiąże się z białkami osocza w 86%.

Metabolizm enkofarenibu

Enkorafenib metabolizowany jest głównie w procesie N-dealikalacji przez enzymy wątrobowe CYP3A4, CYP2C19 oraz CYP2D6.

Wydalanie enkofarenibu

Czas półtrwania enkorafenibu wynosi 3,5 godziny. Wydalanie substancji odbywa się równym stopniu z moczem oraz z kałem. 

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij