Teryflunomid Teriflunomide - ulotka - dawkowanie, zastosowanie, opis leku - DOZ.pl

Encyklopedia leków

Teryflunomid, Teriflunomide, Teriflunomidum - zastosowanie, działanie, opis

Podstawowe informacje o teryflunomidzie

Rok wprowadzenia na rynek
2012
Substancje aktywne
teryflunomid
Działanie teryflunomidu
immunosupresyjne (zmniejsza odporność), przeciwzapalne, immunomodulujące
Postacie teryflunomidu
tabletki powlekane
Układy narządowe
układ nerwowy i narządy zmysłów
Specjalności medyczne
Neurologia
Rys historyczny teryflunomidu

Teryflunomid został wprowadzony na rynek farmaceutyczny w roku 2012 przez Amerykańską Agencję Żywności i Leków (US FDA).
Teryflunomid jest aktywnym metabolitem leflunomidu i działa jako środek immunomodulujący poprzez hamowanie syntezy pirymidyny. Jest wskazany w leczeniu stwardnienia rozsianego, w szczególności postaci nawrotowych.

Wzór sumaryczny teryflunomidu

C12H9F3N2O2

Spis treści

Wskazania do stosowania teryflunomidu

Teryflunomid jest wskazany do leczenia osób dorosłych ze stwardnieniem rozsianym (MS) o przebiegu rzutowo-ustępującym.

Dawkowanie teryflunomidu

Leczenie teryflunomidem, powinno przebiegać pod kontrolą lekarza wyspecjalizowanego w terapii stwardnienia rozsianego. Dobowa dawka zwykle stosowana wynosi 14 mg.

Teryflunomid można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego.

Przeciwskazania do stosowania teryflunomidu

Bezpieczeństwo stosowania leku w grupie pacjentów do 18 roku życia oraz powyżej 65 roku życia nie zostało ustalone.

W przypadku pacjentów dializowanych i z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek i wątroby oraz ciężkimi niedoborami odporności, np. z zespołem nabytego niedoboru odporności (AIDS), teryflunomid jest przeciwwskazany do stosowania.

Przeciwwskazaniem do stosowania teryflunomidu jest również nadwrażliwość na substancję czynną.

Jest on także przeciwwskazany u pacjentów ze znaczącymi zaburzeniami czynności szpiku kostnego albo znaczącą niedokrwistością, leukopenią, neutropenią lub małopłytkowością lub z ciężkim, czynnym zakażeniem aż do czasu jego ustąpienia.

Terfylunomidu nie mogą także stosować osoby z ciężką hipoproteinemią (np. w zespole nerczycowym) oraz dializowani pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.

Nie należy wdrażać teryflunomidu do terapii u kobiet w ciąży, kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod antykoncepcji oraz u kobiet w okresie laktacji.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania teryflunomidu

Przed rozpoczęciem leczenia teryflunomidem oraz w jego trakcie  należy monitorować u pacjenta ciśnienie tętnicze krwi, aktywność transaminaz, morfologię krwi (w tym  odsetek leukocytów oraz liczbę trombocytów).

Gdy aktywność aminotransferazy alaninowej przekracza dwa lub trzy razy wartość górnej granicy normy, aktywność enzymów wątrobowych musi być badana co tydzień. Uszkodzenie wątroby jest wskazaniem do zaprzestania leczenia.

Jeżeli u pacjenta występuje ciężkie zakażenie lub gruźlica nie należy rozpoczynać terapii teryflunomidem..

W trakcie leczenia teryflunomidem pacjenci diagnozowani byli z powodu śródmiąższowej choroby płuc (ILD). Należy mieć na uwadze to, że choroba może wystąpić nagle, a w ciężkich przypadkach doprowadzić chorego do śmierci. Uporczywy kaszel i duszność mogą stanowić przesłanki do zakończenia terapii.

W trakcie terapii zaobserwowano średnie zmniejszenie liczby białych krwinek. Szczególnie narażeni są chorzy, u których wystąpiła wcześniej niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość oraz osoby z zaburzeniami czynności szpiku kostnego.

Jeżeli w trakcie leczenia u pacjenta wystąpi łuszczyca, zmiany o charakterze łuszczycowym lub ciężkie reakcje skórne w tym zespół Stevensa-Johnsona lub martwica toksyczno-rozpływna naskórka (zespół Lyella) należy zaprzestać leczenia i rozpocząć procedurę przyspieszonej eliminacji. Analogiczna procedura obowiązuje w przypadku wystąpienia neuropatii obwodowej.

Ze względu na długi okres półtrwania natalizumabu, należy zachować odstęp przy zmianie leczenia na teryflunomid.

W związku z tym, że aby usunąć fingolimod z ustroju wymagana jest  6-tygodniowa przerwa w leczeniu, zalecane jest zachowanie dużej ostrożności w podawaniu teryflunomidu, ze względu na możliwość działania addytywnego.

Jednoczesne podawanie silnych induktorów cytochromu CYP-450 oraz białek transportowych (rifampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, dziurawiec zwyczajny) powoduje zmniejszenie skuteczności terapii teryflunomidem poprzez obniżanie jego stężenia.

Skuteczność terapii jest również znacząco obniżana przy równoległym stosowaniu z teryflunomidem cholestyraminy i węgla aktywnego.

Produkty lecznicze metabolizowane przez CYP2C8 takie jak repaglinid, paklitaksel, pioglitazon lub rozyglitazon muszą być stosowane z dużą ostrożnością w trakcie leczenia chorego teryflunomidem.

Teryflunomid zwiększa stężenia, a co za tym idzie toksyczność repaglinidu, paklitakselu, pioglitazonu (Substraty CYP2C8).

W czasie, gdy warfaryna jest podawana jednocześnie z teryflunomidem należy ściśle monitorować wartość parametru INR. Podczas jednoczesnego podawania zaobserwowano zmniejszenie maksymalnej wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego aż o 25%.

Teryflunomid jest inhibitorem substratów transportera anionów organicznych OAT3. Zatem powinien być ostrożnie stosowany z lekami takimi jak: cefaklor, benzylopenicylina, cyprofloksacyna, indometacyna, ketoprofen, furosemid, cymetydyna, metotreksat i zydowudyna. Podczas wspólnego podawania zaobserwowano zwiększenie stężeń wymienionych leków i nasilenia działań niepożądanych.

W czasie jednoczesnego stosowania rozuwastatyny z teryflunomidem należy jej dawkę zmniejszyć o 50%.

W przypadku substratów białka oporności raka piersi (BCRP) takich jak metotreksat, topotekan, sulfasalazyna, daunorubicyna lub doksorubicyna oraz inhibitorów reduktazy HMG-Co takich jak simwastatyna, atorwastatyna, prawastatyna, metotreksat, nateglinid, repaglinid, lub ryfampicyna podawanych jednocześnie z teryflunomidem należy zachować dużą ostrożność i wziąć pod uwagę konieczność modyfikacji zmniejszającej dawki leków stosowanych równolegle.

Przeciwwskazania teryflunomidu do łączenia z innymi substancjami czynnymi

Jako, że leflunomid jest związkiem macierzystym teryflunomidu,  podawanie  jednoczesne obu leków nie jest zalecane.

Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia zakażeń, w trakcie terapii nie zaleca się stosowania szczepionek żywych i żywych atenuowanych.

Interakcje teryflunomidu z innymi substancjami czynnymi

możliwe działanie hepatotoksyczne
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Abakawir (Abacavir) nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy
Atomoksetyna (Atomoxetine) substancje psychostymulujące i nootropowe
Erlotynib (Erlotinib) inhibitory kinazy białkowej
możliwość obniżenia stężenia tych substancji we krwi i osłabienie ich działania, a także zwiększone ryzyko działania hepatotoksycznego
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amitryptylina (Amitriptyline) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Betaksolol (Betaxolol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Cyklosporyna (Cyclosporine) inhibitory kalcyneuryny
Dakarbazyna (Dacarbazine) cytostatyki alkilujące
Doksepina (Doxepin) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Duloksetyna (Duloxetine) SNRI - inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny, bez działania na receptory
Flutamid (Flutamide) inne leki przeciwnowotworowe
Fluwoksamina (Fluvoxamine) SSRI - selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Klomipramina (Clomipramine) TLPD - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Mirtazapina (Mirtazapine) substancje przeciwdepresyjne o innym mechanizmie działania
Olanzapina (Olanzapine) neuroleptyki atypowe
Propranolol (Propranolol) antagoniści receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych
Riluzol (Riluzole) inne substancje działające na układ nerwowy
Ropinirol (Ropinirole) agoniści receptorów dopaminowych
Teofilina (Theophylline) metyloksantyny - blokery adenozyny i fosfodiesterazy
Tyzanidyna (Tizanidine) agoniści receptorów alfa-2 adrenergicznych
możliwy wzrost stężenia tych substancji leczniczych we krwi, a także nasilenie działania hepatotoksycznego
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Amiodaron (Amiodarone) leki przeciwarytmiczne - klasa III
Atorwastatyna (Atorvastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Cefaklor (Cefaclor) cefalosporyny II generacji
Ciprofloksacyna (Ciprofloxacin) fluorochinolony
Dazabuwir (Dasabuvir) przeciwwirusowe nukleozydy i nukleotydy
Dienogest (Dienogest) progestageny
Enzalutamid (Enzalutamide) inne leki przeciwnowotworowe
Etynyloestradiol (Ethinylestradiol) estrogeny naturalne i syntetyczne
Fenytoina (Phenytoin) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe i stabilizujące błony neuronów
Fluwastatyna (Fluvastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Furosemid (Furosemide) leki moczopędne, diuretyk - pętlowe
Indometacyna (Indomethacin) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Izotretynoina (Izotretinoina) (Isotretinoin) retinoidy i pochodne
Karbamazepina (Carbamazepine) leki przeciwpadaczkowe - blokujące kanały sodowe
Ketoprofen (Ketoprofen) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
Lapatynib (Lapatinib) inne leki przeciwnowotworowe
Lewonorgestrel (Levonorgestrel) progestageny
Medroksyprogesteron (Medroxyprogesterone) progestageny
Meropenem (Meropenem) karbapenemy
Metadon (Methadone) agoniści receptora opioidowego
Nateglinid (Nateglinide) doustne leki przeciwcukrzycowe - INNE
Paklitaksel (Paclitaxel) taksoidy
Pazopanib (Pazopanib) inhibitory kinazy białkowej
Pioglitazon (Pioglitazone) doustne leki przeciwcukrzycowe - INNE
Pitawastatyna (Pitavastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Prawastatyna (Pravastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Ryfampicyna (Rifampicin (rifampin)) antybiotyki - INNE
Selegilina (Selegiline) IMAO - inhibitory monoaminooksydazy
Simwastatyna (Simvastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
Diklofenak (Diclofenac) NLPZ hamujące nieswoiście COX-1 i COX-2 oraz paracetamol
możliwość wzrostu stężenia metotreksatu we krwi, a także zwiększone ryzyko działania toksycznego na wątrobę i układ krwiotwórczy
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Metotreksat (Methotrexate) antymetaboilty kwasu foliowego (inhibitory reduktazy kwasu dihydrofoliowego)
nasilenie działania immunosupresyjnego i hepatotoksycznego
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Blinatumomab (Blinatumomab) przeciwciała monoklonalne - przeciwnowotworowe i immunosupresyjne
Inotuzumab ozogamycyny (Inotuzumab ozogamicin) przeciwciała monoklonalne - przeciwnowotworowe i immunosupresyjne
nasilenie działania immunosupresyjnego, wzrost ryzyka wystąpienia groźnych infekcji
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Beksaroten (Bexarotene) inne leki przeciwnowotworowe
Bendamustyna (Bendamustine) cytostatyki alkilujące
Fingolimod (Fingolimod) inne leki immunosupresyjne
Fumaran dimetylu (Dimethyl fumarate) inne substancje działające na układ nerwowy
Ibrytumomab (Ibritumomab) radiofarmaceutyki
Idarubicyna (Idarubicin) antybiotyki cytostatyczne
Ifosfamid (Ifosfamide) cytostatyki alkilujące
Kwas mykofenolowy (Mycophenolic acid) inne leki immunosupresyjne
Natalizumab (Natalizumab) przeciwciała monoklonalne - immunosupresyjne
Pomalidomid (Pomalidomide) inne leki immunosupresyjne
Ruksolitynib (Ruxolitinib) inhibitory kinazy białkowej
Trabektedyna (Trabectedin) inne cytostatyki pochodzenia naturalnego
Trastuzumab (Trastuzumab) przeciwciała monoklonalne - przeciwnowotworowe i immunosupresyjne
Brygatynib (Brigatinib) inhibitory kinazy białkowej
Tofacytynib (Tofacitinib) selektywne leki immunosupresyjne
wzrost stężenia rozuwastatyny we krwi, zalecane jest zmniejszenie jej dawki o 50%, zwiększone ryzyko działania hepatotoksycznego
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Rosuwastatyna (Rosuvastatin) statyny - inhibitory reduktazy HMG-CoA
teryflunomid to aktywny metabolit leflunomidu, jednoczesne stosowanie tych leków zwiększa ryzyko wystąpienia objawów toksycznych
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Leflunomid (Leflunomide) selektywne leki immunosupresyjne
zwiększone ryzyko supresji szpiku i neuropatii obwodowej
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Hydroksychlorochina (Hydroxychloroquine) substancje przeciwmalaryczne o zróżnicowanym mechanizmie działania
zwiększone ryzyko zakażeń (w tym sepsy) oraz ciężkich zakażeń oportunistycznych
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Abatacept (Abatacept) przeciwciała monoklonalne - immunosupresyjne
zwiększone ryzyko wystąpienia neutropenii i agranulocytozy
Substancja czynna: Grupa farmakoterapeutyczna:
Deferypron (Deferiprone) antidota - odtrutki i środki chelatujące

Interakcje teryflunomidu z alkoholem

Nie zaleca się spożywania alkoholu w czasie terapii, ze względu na zwiększone ryzyko uszkodzenia wątroby.

Wpływ teryflunomidu na prowadzenie pojazdów

Nie wykazano, aby teryflunomid wpływał na zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługę urządzeń.

W przypadku wystąpienia zawrotów głowy należy zachować ostrożność.

Inne rodzaje interakcji

W wyniku stosowania teryflunomidu może nastąpić zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), gamma - glutamylotransferazy (GGT) oraz aminotransferazy asparaginianowej (AspAT). Dodatkowo w czasie dłuższych terapii obserwowano u pacjentów zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie liczby neutrofili oraz liczby krwinek białych, a także zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CPK). 

W trakcie terapii  teryflunomidem wyniki pomiaru stężenia jonów wapniowych mogą być fałszywie zmniejszone.

Wpływ teryflunomidu na ciążę

Mamy bardzo ograniczone dane dotyczące stosowania teryflunomidu u kobiet w okresie ciąży. 

Przeprowadzone badania na zwierzętach wykazały ryzyko występowania ciężkich wad wrodzonych. Zatem stosowanie tego leku w czasie ciąży, jest bezwzględnie przeciwwskazane.

Wpływ teryflunomidu na laktację

W badaniach dokonanych na zwierzętach dowiedziono, że teryflunomid przenika do mleka karmiących samic.Stosowanie teryflunomidu jest bezwzględnie przeciwwskazane w okresie laktacji.

Wpływ teryflunomidu na płodność

Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu teryflunomidu na płodność, jednak brakuje podobnych badań dotyczących w populacji ludzi.

Kobiety będące w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas stosowania teryflunomidu i po zakończeniu kuracji, aż do zmniejszenia jego stężenia w osoczu poniżej 0,02 mg/l. Oznaczenia należy dokonać po zakończonej kuracji dwukrotnie w dwutygodniowym odstępie.

Skutki uboczne

Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej
Bardzo często
biegunka
Bardzo często
ból głowy
Bardzo często
łysienie
Bardzo często
nudności
Bardzo często
astenia
Często
kołatanie serca
Często
lęk
Często
zakażenie pęcherza moczowego
Często
wymioty
Często
nadciśnienie tętnicze
Często
zmniejszenie liczby neutrofilów
Często
parestezje
Często
reakcje alergiczne
Często
grypa
Często
rwa kulszowa
Często
wysypka
Często
obfite miesiączkowanie
Często
opryszczka wargowa
Często
neutropenia
Często
zmniejszenie masy ciała
Często
ból stawów
Często
zapalenie oskrzeli
Często
zmniejszenie liczby białych krwinek
Często
trądzik
Często
wzrost aktywności kinazy kreatynowej (CK)
Często
częstomocz
Często
wzrost stężenia aminotransferazy asparaginowej
Często
zapalenie zatok
Często
niedokrwistość
Często
Zwiększenie aktywności gamma-GT
Często
zakażenia górnych dróg oddechowych
Często
zakażenia dróg moczowych
Często
zapalenie gardła
Często
ból mięśniowo-szkieletowy
Często
ból
Często
Zapalenie krtani
Często
zespół cieśni nadgarstka
Często
ból zęba
Często
zapalenie żołądka i jelit
Często
ból w nadbrzuszu
Często
grzybica stóp
Często
małopłytkowość
Niezbyt często
Przeczulica
Niezbyt często
zaburzenia paznokci
Niezbyt często
neuropatia obwodowa
Niezbyt często
łuszczyca
Częstość nieznana
obrzęk naczynioruchowy
Częstość nieznana
reakcje nadwrażliwości
Częstość nieznana
zapalenie jamy ustnej
Częstość nieznana
zapalenie trzustki
Częstość nieznana
łuszczenie się skóry
Częstość nieznana
posocznica
Częstość nieznana
Śródmiąższowa choroba płuc
Częstość nieznana
dyslipidemia
Częstość nieznana
ciężkie zakażenia
Częstość nieznana
ostre zapalenie wątroby
Częstość nieznana

Działa niepożądane zostały podzielone ze względu na częstotliwość występowania u pacjentów. (Klasyfikacja MdDRA)

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1000)
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana
Nie można ocenić na podstawie dostępnych danych

Mechanizm działania teryflunomidu

Teryflunomid ma właściwości immunomodulujące i przeciwzapalne. Blokuje selektywnie i odwracalnie enzym - dehydrogenazę dihydroorotanu, który jest niezbędny do syntezy pirymidyny. W następstwie braku pirymidyny zahamowane zostaje namnażanie dzielących się komórek.

Wnioskuje się, że mechanizm działania teryflunomidu w leczeniu stwardnienia rozsianego polega na zmniejszaniu liczby limfocytów.

Substancje czynne o tym samym mechanizmie działania

  • Baricytynib
  • Belatacept
  • Belimumab
  • Ekulizumab
  • Leflunomid
  • Syrolimus
  • Tofacytynib

Wchłanianie teryflunomidu

Maksymalne stężenie teryflunomidu w osoczu  osiągane jest średnio w ciągu od 1 do 4 godzin od podania.

Pokarm nie ma istotnego klinicznie wpływu na wchłanianie teryflunomidu.

Dystrybucja teryflunomidu

Teryflunomid w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza (> 99%), najprawdopodobniej z albuminą. Dystrybucji podlega głównie w osoczu krwi ludzkiej, jednak u zwierząt została zaobserwowana również znaczna dystrybucja do narządów.

Metabolizm teryflunomidu

Teryflunomid jest metabolizowany w niewielkim stopniu w wątrobie głównie na drodze hydrolizy. Pozostałe szlaki metaboliczne obejmują utlenianie, N-acetylację i sprzęganie z siarczanem.

Wydalanie teryflunomidu

Teryflunomid jest wydalany w postaci niezmienionej, najprawdopodobniej przez sekrecję bezpośrednią, głównie z żółcią, w 37,5% jest wydalany z kałem, a w 22,6% z moczem.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij