Ulotka leku - dawkowanie, działanie, zastosowanie

Stivarga - Regorafenib - zastosowanie i działanie lecznicze

Podstawowe informacje
Skład regorafenib
Postać tabletki powlekane
Kategoria Przeciwnowotworowe i immunomodulujące
Specjalności Onkologia kliniczna
Działanie przeciwnowotworowe

Wskazania:

Lek Stivarga stosuje się w leczeniu raka okrężnicy lub odbytnicy, który rozprzestrzenił się na inne części ciała u dorosłych pacjentów, u których przeprowadzano inne leczenie lub których nie można leczyć innymi lekami (chemioterapią z zastosowaniem fluoropirymidyny, lekiem anty-VEGF oraz lekiem anty-EGFR)

Dawkowanie:

>Doustnie, ściśle według zaleceń lekarza. Lek Stivarga należy przyjmować każdego dnia o tej samej porze po lekkim posiłku (o małej zawartości tłuszczu). Tabletkę należy połykać w całości, popijając wodą, po lekkim posiłku zawierającym mniej niż 30% tłuszczu. W przypadku wystąpienia wymiotów po podaniu leku nie należy przyjmować dodatkowych tabletek i należy powiadomić lekarza. Należy unikać picia soku grejpfrutowego podczas przyjmowania leku Stivarga. Może on wpływać na działanie leku Stivarga.

Możliwe skutki uboczne:

>Bardzo często: zakażenie, zmniejszenie liczby płytek krwi objawiające się łatwym powstawaniem siniaków lub krwawieniem (małopłytkowość), zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość), zmniejszenie apetytu i zmniejszenie ilości przyjmowanych pokarmów, zmniejszenie apetytu i zmniejszenie ilości przyjmowanych pokarmów, ból głowy, nadciśnienie, zmiana głosu lub chrypka, biegunka, bolesne lub suche usta, ból języka, owrzodzenia jamy ustnej, podwyższony poziom bilirubiny we krwi, tj. substancji tworzonej przez wątrobę, zaczerwienienie, ból, pęcherze i obrzęk na dłoniach i podeszwach stóp, wysypka, osłabienie, brak siły i energii, nadmierne zmęczenie i niezwykła senność, ból, gorączka, utrata masy ciała.  Często: zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia), niedoczynność tarczycy, niskie stężenie potasu, fosforanu, wapnia, sodu lub magnezu we krwi, wysoki poziom kwasu moczowego we krwi, drżenia, zaburzenia smaku, suchość w ustach, zgaga, infekcja bądź podrażnienie żołądka i jelit, zaburzenia czynności wątroby, sucha skóra, wypadanie włosów, zaburzenia paznokci, wysypka z łuszczeniem lub złuszczaniem naskórka, sztywność mięśni lub stawów, białko w moczu, duża aktywność pewnych enzymów biorących udział w trawieniu (zwiększenie aktywności amylazy i lipazy), nieprawidłowe krzepnięcie. Niezbyt często: zawał serca, ból w klatce piersiowej, znacznie podwyższone ciśnienie krwi (powodujące ból głowy, splątanie, niewyraźne widzenie, nudności, wymioty i drgawki), wiele wykwitów skórnych. Rzadko: pewne rodzaje raka skóry, ból głowy, splątanie, drgawki i utrata wzroku (związane lub niezwiązane z wysokim ciśnienie krwi), ciężkie reakcje skórne i/lub ze strony błon śluzowych. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać narzędzi lub maszyn, jeśli wystąpią objawy związane z leczeniem, które mają wpływ na zdolność koncentracji i reakcji.

Poinformuj lekarza:

Gdy masz uczulenie na regorafenib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku, zaburzenia czynności wątroby, krwawienia (w przeszłości lub obecenie), ból w klatce piersiowej lub jakiekolwiek zaburzenia czynności serca, silne i uporczywe bóle głowy, zaburzenia wzroku, drgawki lub zmiany stanu psychicznego (takie jak splatanie, utrata pamięci lub utrata orientacji), ciężkie zaburzenia żołądka i jelit, wysokie ciśnienie krwi, zaburzenia skóry lub jeśli niedawno przeprowadzono lub będzie przeprowadzany zabieg chirurgiczny. Gdy stosujesz inne leki. Należy poinformować lekarza o wszystkich aktualnie lub ostatnio przyjmowanych lekach, nawet tych dostępnych bez recepty. Niektóre leki mogą wpływać na sposób działania leku Stivarga, lub Stivarga może wpływać na działanie innych leków i powodować poważne działania niepożądane. W szczególności należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z leków na poniższej liście lub inne leki: niektóre leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol i worykonazol); niektóre leki stosowane w leczeniu bólu (np. kwas mefenamowy, diflunizal i kwas niflumowy); niektóre leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych (np. ryfampicyna, klarytromycyna,telitromycyna); leki zwykle stosowane w leczeniu padaczki (drgawek) (np. fenytoina, karbamazepina lub fenobarbital); metotreksat, lek zwykle stosowany w leczeniu raka; digoksyna, lek zwykle stosowany w leczeniu niewydolności serca; warfaryna lub fenprokumon, leki zwykle stosowane do rozrzedzenia krwi; ziele dziurawca ( ziołowy lek stosowany w leczeniu depresji). Gdy jesteś lub przypuszczasz, że jesteś w ciąży lub gdy karmisz piersią. Leku Stivarga nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Nie wolno karmić piersią podczas leczenia lekiem Stivarga.

Uwaga!
Encyklopedia nie zastępuje wizyty w gabinecie lekarskim i nie służy samoleczeniu. Zawiera ona informacje na temat składu, wskazań, dawkowania oraz możliwych skutków ubocznych leków, suplementów diety oraz wyrobów medycznych. W zakładce "Poinformuj lekarza" zwrócono uwagę na najważniejsze leki i choroby, o których powinniśmy powiedzieć lekarzowi. Nie oznacza to jednak, że możemy pominąć pozostałe aktualnie stosowane leki oraz odczuwane dolegliwości. Wszelkie wątpliwości, nawet te dotyczące leków dostępnych bez recepty, konsultuj z lekarzem lub farmaceutą. Zawsze zapoznaj się z dołączoną do opakowania ulotką, która zawiera szczegółowe informacje na temat danego leku, suplementu diety lub wyrobu medycznego. Stosowanie preparatu zgodnie z zaleceniami decyduje o skuteczności i bezpieczeństwie leczenia. Lista zamienników handlowych nie stanowi podstawowego źródła informacji odnośnie zamiany leku na inny. Ostateczną decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta. Pamiętaj, że żaden suplement diety nie może być stosowany jako zamiennik zróżnicowanej diety i nie należy przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Tylko urozmaicona, zbilansowana dieta jest najlepszym sposobem sprzyjającym prawidłowemu rozwojowi i funkcjonowaniu organizmu oraz zachowaniu zdrowia.