Eurodastin - Emedastini difumaras - zastosowanie, działanie i opis

Podstawowe informacje
Skład emedastyny difumaran
Postać kapsułki o przedłużonym uwalnianiu
Kategoria Układ oddechowy
Specjalności Alergologia
Dermatologia i wenerologia
Działanie przeciwalergiczne

Wskazania do stosowania

Substancją czynną leku Eurodastin jest difumaran emedastyny. Należy on do grupy leków określanych jako „leki przeciwhistaminowe”, które neutralizują skutki działania histaminy, substancji chemicznej uwalnianej w organizmie podczas reakcji alergicznej. Eurodastin jest stosowany w celu łagodzenia objawów kataru siennego lub alergicznego nieżytu nosa, takich jak kichanie, łzawienie, zatkany nos, wyciek z nosa. Stosowany jest także w celu łagodzenia swędzenia i zaczerwienienia towarzyszących niektórym rodzajom wysypek skórnych.

Dawkowanie

Lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkę, częstotliwość oraz okres stosowania ustala lekarz. Należy połykać kapsułki w całości, popijając szklanką wody. Jak w przypadku wszystkich leków przeciwhistaminowych, należy unikać spożywania nadmiernych ilości alkoholu. 

Poinformuj lekarza

Jeśli stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na difumaran emedastyny lub którykolwiek z pozostałych składników leku. Jeśli występują zaburzenia czynności wątroby lub ciężkie bądź lekkie zaburzenia czynności nerek. Jeśli spowolnienie akcji sera lub nieprawidłowy zapis akcji serca. Jeśli stwierdzono nietolerancję pewnych cukrów.

Gdy stosujesz inne leki. Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli przyjmujesz lek Eurodastin z którymkolwiek z poniższych: leki uspokajające, antybiotyki (np. erytromycyna), leki stosowane do leczenia zakażeń grzybiczych (np. ketokonazol). Ponadto należy poinformować lekarza o wszystkich aktualnie lub ostatnio przyjmowanych lekach, nawet tych dostępnych bez recepty.

Jeśli jesteś w ciąży lub ją podejrzewasz oraz gdy karmisz piersią.

Skutki uboczne

Często: migrena, zmęczenie, senność i ospałość, suchość w ustach, nudności (mdłości), pragnienie.

Niezbyt często: alergia (wysypka i swędzenie), zawroty głowy, otępienie umysłowe, biegunka, ból stawów, wysypka skórna, opryszczka na wardze, suchość nosa, krwawienie z nosa.

Rzadko: objawy grypopodobne, złe samopoczucie, apatia (zmniejszona wrażliwość emocjonalna), splątanie, uczucie zimna, ból brzucha, ból żołądka, niestrawność, trudności w oddychaniu, trudności w odkrztuszaniu.

Lek ten może wywoływać senność. Nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać maszyn, jeśli lek wywołuje senność.