Ulotka leku - dawkowanie, działanie, zastosowanie

Taliximun - Tacrolimusum - zastosowanie i działanie lecznicze

Wskazania:

Taliximun stosuje się w celu kontrolowania odpowiedzi układu immunologicznego, aby umożliwić organizmowi przyjęcie przeszczepionego narządu. Taliximun jest często stosowany w skojarzeniu z innymi lekami, które również hamują działanie układu immunologicznego. Taliximun może być również stosowany w przypadku odrzucania przeszczepionej wątroby, nerki, serca lub innego narządu, gdy zastosowane wcześniej leczenie nie było w stanie kontrolować reakcji układu immunologicznego po przeszczepie.

Dawkowanie:

>Doustnie. Dawkę i częstotliwość stosowania leku ustala lekarz. Kapsułki należy przyjmować na czczo lub przynajmniej 1 godzinę przed lub 2 do 3 godzin po posiłku. Kapsułki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Następny posiłek można spożyć po upływie co najmniej godziny. Podczas stosowania leku Taliximun należy unikać spożywania grejpfrutów (również w postaci soku), ponieważ mogą wpływać na stężenie leku.   Uwaga! W trakcie stosowania leku Taliximun należy ograniczyć ekspozycję na światło słoneczne i promieniowanie ultrafioletowe (UV), ponieważ leki immunosupresyjne mogą zwiększać ryzyko raka skóry. Należy nosić odpowiednią odzież ochronną i stosować filtry słoneczne o wysokim wskaźniku ochrony przed działaniem słońca.

Możliwe skutki uboczne:

>Zwiększenie stężenia cukru (glukozy) we krwi, cukrzyca, zwiększenie stężenia potasu we krwi, trudności z zasypianiem, drżenie, ból głowy, zwiększone ciśnienie tętnicze krwi, biegunka, nudności, zaburzenia czynności nerek, zmniejszona liczba komórek krwi (płytek krwi, krwinek czerwonych lub krwinek białych), zwiększona liczba krwinek białych, zmiany ilości krwinek czerwonych, zmniejszone stężenia magnezu, fosforanów, potasu, wapnia lub sodu we krwi, nadmierna ilości płynów w organizmie, zwiększone stężenie kwasu moczowego lub lipidów we krwi, zmniejszony apetyt, zwiększona kwasowość krwi, inne zaburzenia elektrolitowe (widoczne w badaniach krwi) objawy lęku, stan splątania i dezorientacja, depresja, zmiany nastroju, koszmary senne, omamy, zaburzenia umysłowe, drgawki, zaburzenia świadomości, mrowienie i drętwienie (czasem bolesne) rąk i stóp, zawroty głowy, zaburzona zdolność pisania, zaburzenia układu nerwowego, niewyraźne widzenie, zwiększona wrażliwość na światło, zaburzenia oczu, dzwonienie w uszach, zmniejszony przepływ krwi w naczyniach serca, przyspieszone bicie serca,krwawienie, częściowe lub całkowite zablokowanie naczyń krwionośnych, zmniejszone ciśnienie tętnicze krwi, duszność, zmiany w tkance płucnej, nagromadzenie się płynu wokół płuc, zapalenie gardła, kaszel, objawy grypopodobne, stany zapalne lub owrzodzenia powodujące ból brzucha lub biegunkę, krwawienia w żołądku, stany zapalne lub owrzodzenia w jamie ustnej, nagromadzenie się płynu w jamie brzusznej, wymioty, bóle brzucha, niestrawność, zaparcia, oddawanie wiatrów, wzdęcia, luźne stolce, dolegliwości żołądkowe, zaburzenia czynności wątroby i nieprawidłowe wyniki badań enzymów wątrobowych, zażółcenie skóry spowodowane schorzeniami wątroby, uszkodzenie komórek wątroby i zapalenie wątroby, swędzenie, wysypka, wypadanie włosów, trądzik, zwiększone pocenie się ból stawów, kończyn lub pleców, kurcze mięśni, niewydolność nerek, zmniejszone wytwarzanie moczu, utrudnione lub bolesne oddawanie moczu, ogólne osłabienie, gorączka, nagromadzenie się płynów w organizmie, ból i dyskomfort, zwiększona aktywność enzymu fosfatazy alkalicznej we krwi, zwiększenie masy ciała, uczucie jakby miało się gorączkę, niewydolność przeszczepionego narządu.   Lek może niekorzystnie wpływać na sprawność psychomotoryczną. Nie należy pojazdów, nie posługiwać się żadnymi narzędziami ani nie obsługiwać żadnych maszyn, jeśli po przyjęciu leku wystąpią zawroty głowy, senność lub problemy z wyraźnym widzeniem.

Poinformuj lekarza:

Gdy masz uczulenie na takrolimus, syrolimus lub na którykolwiek antybiotyk makrolidowy (np. erytromycynę, klarytromycynę) lub którykolwiek z pozostałych składników leku Taliximun. Należy powiadomić lekarza o planowanym szczepieniu, gdyż podczas leczenia preparatem Taliximun szczepienia mogą być mniej skuteczne.   Gdy przyjmujesz leki przeciwgrzybicze i antybiotyki (zwłaszcza tak zwane antybiotyki makrolidowe) stosowane w leczeniu zakażeń, takie jak ketokonazol, flukonazol, itrakonazol, worykonazol, klotrymazol, erytromycyna, klarytromycyna, jozamycyna i ryfampicyna, inhibitory proteazy HIV (np. rytonawir), stosowane w leczeniu zakażenia HIV, leki stosowane w chorobie wrzodowej żołądka i refluksie kwasu żołądkowego (zarzucaniu kwaśnej treści żołądkowej do przełyku) (np. omeprazol, lanzoprazol lub cymetydyna), leki przeciwwymiotne, stosowane w leczeniu nudności i wymiotów (np. metoklopramid) cyzapryd lub lek zobojętniający kwas żołądkowy zawierający wodorotlenek glinu i (lub) wodorotlenek magnezu, stosowane w leczeniu zgagi, doustne środki antykoncepcyjne lub inne leki hormonalne zawierające etynyloestradiol lub danazol, leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego lub chorób serca (np. nifedypina, nikardypina, diltiazem i werapamil),leki znane jako„statyny”, stosowane w leczeniu zwiększonego stężenia cholesterolu i triglicerydów, fenytoinę lub fenobarbital, stosowane w leczeniu padaczki, prednizolon lub metyloprednizolon, należące do grupy kortykosteroidów stosowanych w leczeniu zapaleń lub w celu hamowania czynności układu immunologicznego (np. w odrzucaniu przeszczepu), nefazodon, stosowany do leczenia depresji, preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego, ibuprofen, amfoterycynę B lub leki przeciwwirusowe (np. acyklowir), produkty uzupełniające potas lub niektóre leki moczopędne stosowane w niewydolności serca, nadciśnieniu tętniczym i chorobach nerek (np. amiloryd, triamteren czy spironolakton), niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ, np. ibuprofen) stosowane w gorączce, stanach zapalnych i bólu, leki przeciwzakrzepowe (rozrzedzające krew) lub doustne leki przeciwcukrzycowe. Leku Taliximun nie wolno stosować jednocześnie z cyklosporyną. Ponadto należy poinformować lekarza o wszystkich aktualnie lub ostatnio przyjmowanych lekach.   Gdy jesteś lub przypuszczasz, że jesteś w ciąży, a także, gdy karmisz piersią. Preparat można stosować w ciąży jedynie w przypadku, gdy lekarz oceni, że oczekiwane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Kobiety przyjmujące preparat nie powinny karmić piersią.

Uwaga!
Encyklopedia nie zastępuje wizyty w gabinecie lekarskim i nie służy samoleczeniu. Zawiera ona informacje na temat składu, wskazań, dawkowania oraz możliwych skutków ubocznych leków, suplementów diety oraz wyrobów medycznych. W zakładce "Poinformuj lekarza" zwrócono uwagę na najważniejsze leki i choroby, o których powinniśmy powiedzieć lekarzowi. Nie oznacza to jednak, że możemy pominąć pozostałe aktualnie stosowane leki oraz odczuwane dolegliwości. Wszelkie wątpliwości, nawet te dotyczące leków dostępnych bez recepty, konsultuj z lekarzem lub farmaceutą. Zawsze zapoznaj się z dołączoną do opakowania ulotką, która zawiera szczegółowe informacje na temat danego leku, suplementu diety lub wyrobu medycznego. Stosowanie preparatu zgodnie z zaleceniami decyduje o skuteczności i bezpieczeństwie leczenia. Lista zamienników handlowych nie stanowi podstawowego źródła informacji odnośnie zamiany leku na inny. Ostateczną decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta. Pamiętaj, że żaden suplement diety nie może być stosowany jako zamiennik zróżnicowanej diety i nie należy przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Tylko urozmaicona, zbilansowana dieta jest najlepszym sposobem sprzyjającym prawidłowemu rozwojowi i funkcjonowaniu organizmu oraz zachowaniu zdrowia.