Kidofen, 125 mg, czopki, 10 szt.

Opis

Lek Kidofen w postaci czopków doodbytniczych przeznaczony jest dla dzieci od 2 roku życia. Głównym składnikiem jest ibuprofen, który należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) i wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne.

Skład

Substancją czynną leku jest ibuprofen (Ibuprofenum).

Jeden czopek zawiera 125 mg ibuprofenu (Ibuprofenum).

Substancje pomocnicze: tłuszcz stały (A), tłuszcz stały (B).

Dawkowanie

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak opisano to w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty.

Lek stosuje się doodbytniczo. Czopek należy wyjąć z blistra i umieścić w odbycie, najlepiej po uprzednim oddaniu kału przez dziecko. Aby ułatwić aplikację, czopek można ogrzać w dłoni lub zanurzyć na chwilę w ciepłej wodzie.

Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej od 20 do 30 mg ibuprofenu na każdy kilogram masy ciała, podzielonej na 3 do 4 pojedynczych dawek.

Dzieci o masie ciała od 12,5 kg do 17 kg (w wieku od 2 do 4 lat): dawka początkowa to 1 czopek. W razie potrzeby można podać 1 czopek co 6–8 godzin. Nie stosować więcej niż 3 czopki (375 mg ibuprofenu) w ciągu 24 godzin.

Dzieci o masie ciała od 17 kg do 20,5 kg: dawka początkowa to 1 czopek. W razie potrzeby można podać 1 czopek co 6 godzin. Nie stosować więcej niż 4 czopki (500 mg ibuprofenu) w ciągu 24 godzin.

Leku nie należy stosować u dzieci o masie ciała mniejszej niż 12,5 kg. W takim przypadku należy wybierać preparaty zawierające mniejszą ilość ibuprofenu.

Działanie

Lek przeciwbólowy, przeciwgorączkowy i przeciwzapalny.

Wskazania

Leczenie bólu o nasileniu małym do umiarkowanego jak np: bole w trakcie ząbkowania i bóle zębów; bóle głowy; bóle uszu; bóle gardła; bóle pooperacyjne; bóle na skutek uszkodzenia tkanek miękkich, stawów i kości; bóle i gorączka występujące w przeziębieniu i grypie.

Przeciwwskazania

Nie należy stosować leku w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik produktu oraz u pacjentów odwodnionych (odwodnienie wywołane wymiotami, biegunką lub niewystarczającym spożyciem płynów), z czynną lub przebytą chorobą wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy, perforacją (przedziurawieniem) lub krwawieniem, również występującymi po zastosowaniu NLPZ, u których w trakcie leczenia kwasem acetylosalicylowym lub innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi występowały jakiekolwiek objawy alergii w postaci kataru, pokrzywki, duszności lub astmy oskrzelowej. Nie stosować również w przypadku przyjmowania innych leków z grupy NLPZ (w tym inhibitorów COX-2 takich jak celekoksyb lub etorykoksyb). Nie przyjmować leku jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność wątroby, nerek lub serca, jeśli u pacjenta występuje krwawienie w mózgu (krwawienie z naczyń mózgowych) lub inne krwawienie, jeśli u pacjenta występują zaburzenia krzepnięcia krwi, skaza krwotoczna (skłonność do krwawień) lub zaburzenia wytwarzania krwi o nieustalonym pochodzeniu.

Działania niepożądane

Jak każdy lek , lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi: wysypka, silne puchnięcie twarzy, ust lub gardła utrudniające oddychanie, mówienie lub przełykanie, zmniejszenie ciśnienia krwi, wolne lub szybkie tętno, bladość, niepokój, pocenie się, zawroty głowy, utrata przytomności, zatrzymanie oddechu i pracy serca; - krwawienie z przewodu pokarmowego (wymioty zawierające krew lub fusowatą treść – podobną do fusów z kawy, czarny stolec lub krew w stolcu); ból w klatce piersiowej, mogący być objawem potencjalnie ciężkiej reakcji alergicznej nazywanej zespołem Kounisa; zaczerwienione, niewypukłe, podobne do tarczy lub okrągłe plamy na tułowiu, często z pęcherzami na środku, łuszczenie się skóry, owrzodzenia w ustach, gardle, nosie, narządach płciowych i oczach. Te ciężkie wysypki skórne może poprzedzać gorączka i objawy grypopodobne (złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka); ciężkie reakcje skórne znane jako zespół DRESS. Do objawów zespołu DRESS należą: wysypka skórna, gorączka, obrzęk węzłów chłonnych oraz zwiększenie liczby eozynofilów (rodzaj białych krwinek); czerwona łuskowata wysypka ze zgrubieniami pod skórą i pęcherzami, umiejscowiona przeważnie w fałdach skórnych, na tułowiu i kończynach górnych, z gorączką występującą na początku leczenia (ostra uogólniona osutka krostkowa).

Mogą wystąpić inne działania niepożądane:

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 10 osób): niestrawność (uczucie gniecenia w żołądku, wzdęcia, odbijanie, zgaga, zaparcia), bóle brzucha i nudności.

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 100 osób): biegunka, wzdęcia, zaparcia i wymioty; choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy; krwawienie z przewodu pokarmowego (spowodowane przedziurawieniem ściany żołądka lub jelita); czasem ze skutkiem śmiertelnym, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku; wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; nasilenie objawów zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna; zapalenie błony śluzowej żołądka; miejscowe podrażnienie odbytu; bóle głowy, zawroty głowy, bezsenność, szumy uszne i zmęczenie; reakcje nadwrażliwości z pokrzywką i świądem.

Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób): obrzęk; nadciśnienie tętnicze; niewydolność serca; zmniejszenie wydalania mocznika; śródmiąższowe zapalenie nerek; zespół nerczycowy; ostra niewydolność nerek; martwica brodawek nerkowych; zwiększenie stężenia mocznika w surowicy; zaburzenia czynności wątroby; uszkodzenie wątroby; ostre zapalenie wątroby; znaczne zmniejszenie liczby krwinek (anemia, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza). Pierwszymi objawami są: gorączka, ból gardła, powierzchowne owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, objawy grypopodobne, znaczne wyczerpanie, krwawienia z nosa lub wylewy podskórne; ciężkie zakażenia skóry i tkanek miękkich będące powikłaniem ospy wietrznej; sztywność karku, bóle głowy, nudności, wymioty, gorączka, dezorientacja (są to objawy jałowego zapalenia opon mózgowych, które może wystąpić u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym i mieszaną chorobą tkanki łącznej); ciężkie reakcje nadwrażliwości: obrzęk twarzy, języka i krtani utrudniający oddychanie, mówienie lub przełykanie, duszność, przyspieszone tętno, zmniejszenie ciśnienia krwi lub ciężki wstrząs, nasilenie objawów astmy.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): skóra staje się wrażliwa na światło. Przyjmowanie takich leków, jak Kidofen może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka ataku serca (zawał serca) lub udaru. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wyżej wymienionych objawów, należy odstawić lek i skontaktować się z lekarzem. 

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania ibuprofenu mogą wystąpić objawy reakcji alergicznej na ten lek, w tym trudności w oddychaniu, obrzęk w okolicach twarzy i szyi (obrzęk naczynioruchowy), ból w klatce piersiowej. W razie zauważenia któregokolwiek z tych objawów należy natychmiast odstawić lek Kidofen i skontaktować się z lekarzem lub wezwać pomoc medyczną.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Kidofen należy omówić z lekarzem lub farmaceutą, jeśli pacjent: choruje na żołądek i (lub) jelita (przewlekłe zapalenie jelit, wrzody, choroba Leśniowskiego-Crohna); ma choroby skóry (toczeń rumieniowaty układowy i inne choroby tkanki łącznej); ma nadciśnienie tętnicze lub zaburzenia czynności serca; ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby; ma zaburzenia krzepnięcia krwi (ibuprofen może wydłużyć czas krwawienia); ma predyspozycje do dużych zabiegów chirurgicznych; ma astmę oskrzelową lub inne choroby układu oddechowego; jest odwodniony (np. po biegunce) – szczególną ostrożność należy zachować u dzieci; ma niewydolność serca, nerek lub wątroby, przyjmuje leki moczopędne lub utracił dużo płynów; ukończył 65 lat (zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza krwawień z przewodu pokarmowego); miał wrzodzenie lub krwawienia z przewodu pokarmowego i ukończył 65 lat; choruje na ospę wietrzną – nie zaleca się stosowania; stosuje lek długotrwale – lekarz może zalecić badania kontrolne; ma zaburzenia widzenia – konieczny jest kontakt z okulistą.

Kidofen może maskować objawy zakażenia, takie jak gorączka czy ból, co może opóźniać rozpoznanie i leczenie. W przebiegu ospy wietrznej obserwowano bakteryjne zapalenia skóry i płuc. Jeśli objawy zakażenia nasilają się lub utrzymują, należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

W trakcie stosowania ibuprofenu mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, m.in. rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa–Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół DRESS czy ostra uogólniona osutka krostkowa. W razie wystąpienia objawów skórnych należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.

Szczególnie ważna jest informacja jeśli pacjent stosuje: kwas acetylosalicylowy (stosowany w łagodzeniu bólu i obniżaniu gorączki); inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ); glikokortykosteroidy (leki zwane steroidami, stosowane w leczeniu m.in. astmy oskrzelowej); leki przeciwpłytkowe (leki zmniejszające ryzyko tworzenia się zakrzepów krwi); selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (leki stosowane w leczeniu depresji); selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2 (leki stosowane w leczeniu choroby reumatycznej); takrolimus (lek stosowany w leczeniu m.in. atopowego zapalenia skóry); cyklosporyna (lek stosowany u pacjentów po przeszczepieniu narządów); leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna); lit (lek stosowany w leczeniu depresji); metotreksat (lek stosowany w leczeniu niektórych nowotworów oraz reumatoidalnego zapalenia stawów).

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Nie należy stosować leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 2 lat oraz o masie ciała mniejszej niż 12,5 kg.