Finlepsin 200 retard, 200 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 50 szt.

Opis

Finlepsin retard to lek przeciwpadaczkowy zawierający substancję czynną karbamazepinę, w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Karbamazepina stabilizuje nadmiernie pobudzone komórki nerwowe, zmniejszając ryzyko napadów padaczkowych. Wykazuje także działanie przeciwbólowe i psychotropowe.

Skład

Substancją czynną leku jest karbamazepina.

Jedna tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 200 mg karbamazepiny (Carbamazepinum).

Substancje pomocnicze: Eudragit RS 30 D (kopolimer metakrylanu amonu typu B); Triacetyna; Talk; Eudragit L 30 D-55 (kopolimer kwasu metakrylowego i etylu akrylanu (1:1)); Celuloza mikrokrystaliczna; Krospowidon; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian.

Dawkowanie

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta.

Tabletki należy przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od niego, popijając wodą. Tabletek nie należy rozgryzać.

Działanie

Finlepsin retard działa poprzez stabilizację błon komórek nerwowych, hamując nadmierne pobudzenie i powtarzające się wyładowania neuronów. Dzięki temu zapobiega napadom padaczkowym, łagodzi ból w neuralgii oraz stabilizuje nastrój w chorobie afektywnej dwubiegunowej. W alkoholowym zespole abstynencyjnym zmniejsza objawy odstawienia.

Wskazania

Wskazania do stosowania: padaczka – napady częściowe i uogólnione toniczno-kloniczne (z wyjątkiem napadów nieświadomości i mioklonicznych); zespół maniakalny i profilaktyka nawrotów choroby afektywnej dwubiegunowej; alkoholowy zespół abstynencyjny; nerwoból nerwu trójdzielnego (w tym w przebiegu stwardnienia rozsianego) oraz nerwoból nerwu językowo-gardłowego.

Przeciwwskazania

Nie należy stosować leku w przypadku nadwrażliwości na karbamazepinę lub którykolwiek składnik produktu, bloku przedsionkowo-komorowego, zaburzeń czynności szpiku kostnego, porfirii wątrobowej (ostra przerywana, mieszana, skórna późna) oraz jednoczesnego stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (MAO).

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występujące bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów): leukopenia, zawroty głowy, ataksja, senność, złe samopoczucie, wymioty, zwiększenie aktywności enzymu wątrobowego: gamma-glutamylotranspeptydazy (zwykle nieistotne klinicznie), alergiczne zapalenie skóry, pokrzywka (także ciężkie postacie)

Działania niepożądane występujące często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów): bóle głowy, podwójne widzenie, zaburzenia akomodacji (nieostre widzenie), suchość błon śluzowych jamy ustnej, brak apetytu, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej (to grupa enzymów występujących w wątrobie, kościach, jelitach i nerkach), trombocytopenia, eozynofilia, hiponatremia, która powoduje zatrzymanie płynów, obrzęki, zwiększenie masy ciała i zmniejszoną osmolarność osocza. W rzadkich przypadkach prowadziło to do wystąpienia wymiotów, bólów głowy i rzadko – dezorientacji, letargu i innych anomalii neurologicznych.

Więcej informacji w ulotce dołączonej do leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Lek Finlepsin retard należy stosować wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza.

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami krwi, także tymi wywołanymi przez inne leki, a także u osób, które wykazywały nadwrażliwość na okskarbazepinę, ponieważ około 25% pacjentów uczulonych na karbamazepinę reaguje również na ten lek. Ostrożności wymagają także pacjenci z chorobami serca, tarczycy, wątroby lub nerek, z podwyższonym ciśnieniem śródgałkowym (jaskrą) oraz trudnościami w oddawaniu moczu.

Lek powinien być stosowany pod kontrolą lekarza u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi w postaci psychoz, które mogą powodować dezorientację lub pobudzenie.

U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji w trakcie terapii oraz przez dwa tygodnie po jej zakończeniu, a u pacjentek stosujących hormonalne środki antykoncepcyjne należy uwzględnić, że skuteczność tych preparatów może być zmniejszona i konieczne jest stosowanie dodatkowych metod zapobiegania ciąży. Lek w ciąży może zwiększać ryzyko wad wrodzonych i zaburzeń rozwojowych u dziecka, dlatego powinien być stosowany tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za konieczne.

Należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości, takich jak obrzęk warg, powiek, twarzy, jamy ustnej, trudności w oddychaniu, gorączka, wysypka lub pęcherze na skórze, a także w przypadku ciężkich reakcji skórnych, jak zaczerwienienie, pęcherze czy złuszczanie naskórka z gorączką, które częściej występują u pacjentów pochodzenia azjatyckiego.

Ostrożności wymaga stosowanie leku, jeśli zwiększy się liczba napadów padaczkowych, gdy pojawią się objawy zapalenia wątroby, takie jak zażółcenie skóry i białkówek oczu, lub gdy pacjent doświadcza myśli samobójczych. U pacjentów z chorobami nerek i jednoczesnym przyjmowaniem leków obniżających stężenie sodu we krwi istnieje ryzyko hiponatremii. Wystąpienie zawrotów głowy, senności, obniżonego ciśnienia tętniczego i splątania może prowadzić do upadków, dlatego w takich przypadkach należy zachować szczególną ostrożność.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 30°C.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.

Finlepsin retard może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach. Do leków mogących oddziaływać z Finlepsin retard należą: leki stosowane w depresji i stanach lękowych, takie jak dezypramina, fluoksetyna, fluwoksamina, nefazodon, paroksetyna, trazodon, wiloksazyna, bupropion, citalopram, mianseryna, sertralina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (imipramina, amitryptylina, nortryptylina, klomipramina), alprazolam, midazolam; kortykosteroidy stosowane w stanach zapalnych, np. prednizolon, deksametazon; leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, fenprokumon, dikumarol, acenokumarol, rywaroksaban, dabigatran, apiksaban, edoksaban; antybiotyki, np. cyprofloksacyna, erytromycyna, troleandomycyna, jozamycyna, klarytromycyna, doksycyklina, ryfabutyna; leki przeciwgrzybicze, np. itrakonazol, ketokonazol, flukonazol, worykonazol; leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, takie jak paracetamol, dekstropropoksyfen, tramadol, metadon, buprenorfina, ibuprofen, fenazon; inne leki przeciwpadaczkowe, w tym klobazam, klonazepam, etosuksymid, felbamat, lamotrygina, eslikarbazepina, okskarbazepina, prymidon, tiagabina, topiramat, kwas walproinowy, zonisamid, metsuksymid, fenobarbital, fensuksymid, fenytoina, fosfenytoina, lewetyracetam, brywaracetam; leki przeciwhistaminowe, np. terfenadyna; leki stosowane w chorobie wrzodowej, takie jak cymetydyna, omeprazol; leki dermatologiczne, np. izotretynoina; leki przeciwwymiotne, np. aprepitant; leki stosowane w leczeniu jaskry, np. acetazolamid; leki stosowane w endometriozie, np. danazol; leki rozszerzające oskrzela i przeciwastmatyczne, np. teofilina; leki immunosupresyjne stosowane po przeszczepach, takie jak cyklosporyna, ewerolimus, takrolimus, syrolimus; leki przeciwpsychotyczne stosowane w leczeniu schizofrenii, np. klozapina, haloperydol, bromperydol, olanzapina, kwetiapina, rysperydon, zyprazydon, arypiprazol, paliperydon; leki przeciwnowotworowe, np. imatynib, cyklofosfamid, lapatynib, temsyrolimus, cisplatyna, doksorubicyna; leki przeciwwirusowe, np. inhibitory proteazy HIV (indynawir, rytonawir, sakwinawir); leki stosowane w chorobach tarczycy, np. lewotyroksyna; leki stosowane w zaburzeniach erekcji, np. tadalafil; leki przeciwpasożytnicze, np. prazykwantel, albendazol; leki moczopędne, takie jak hydrochlorotiazyd, furosemid; leki przeciwgruźlicze, np. izoniazyd, ryfampicyna; leki zwiotczające mięśnie, np. oksybutynina, dantrolen, pankuronium; leki hormonalne zawierające estrogeny i (lub) progesteron, stosowane m.in. w hormonalnej terapii zastępczej; leki sercowo-naczyniowe, takie jak felodypina, digoksyna, simwastatyna, atorwastatyna, lowastatyna, ceriwastatyna, iwabradyna, diltiazem, werapamil; inhibitory agregacji płytek krwi, np. tyklopidyna; preparaty ziołowe, np. ziele dziurawca zwyczajnego; inne interakcje obejmują sok grejpfrutowy oraz nikotynamid (w dużych dawkach).

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Decyzję o stosowaniu leku podejmuje lekarz.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Nie należy stosować leku u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Podczas leczenia karbamazepiną mogą wystąpić zawroty głowy, senność lub zaburzenia koordynacji, które mogą ograniczać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Spożywanie alkoholu może nasilać te objawy.