Amisan, 400 mg, tabletki powlekane, 30 szt.

Opis

Amisan to lek w postaci tabletek, który zawiera substancję czynną amisulpryd. Lek Amisan jest wskazany w leczeniu ostrej i przewlekłej schizofrenii.

Skład

Substancją czynną leku jest amisulpryd (Amisulpridum).

Jedna tabletka powlekana zawiera 400 mg amisulprydu (Amisulpridum).

Substancje pomocnicze: Rdzeń tabletki: Laktoza jednowodna; Metyloceluloza 400 cP; Karboksymetyloskrobia sodowa typ A; Magnezu stearynian; Celuloza mikrokrystaliczna. Otoczka tabletki: Kwasu metakrylowego kopolimer typ E; Tytanu dwutlenek (E 171); Talk; Magnezu stearynian; Makrogol 6000.

Dawkowanie

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta.

Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając odpowiednią ilością wody.

Działanie

Produkt leczniczy Amisan wykazuje działanie przeciwpsychotyczne i neuroleptyczne.

Wskazania

Amisan jest wskazany w leczeniu ostrej i przewlekłej schizofrenii z objawami pozytywnymi (urojenia, omamy, zaburzenia myślenia) i/lub objawami negatywnymi (stępienie afektu, wycofanie emocjonalne i społeczne).

Przeciwwskazania

Nie należy stosować leku Amisan, jeśli pacjent ma uczulenie na amisulpryd lub którykolwiek z pozostałych składników; ma nowotwór, którego wzrost zależy od stężenia prolaktyny (np. gruczolak przysadki typu prolactinoma, rak piersi); ma guz chromochłonny nadnerczy; jest dzieckiem przed okresem pokwitania; jest w ciąży lub karmi piersią.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występujące bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób): Drżenie, sztywność lub skurcze mięśni, spowolnienie ruchów, zwiększenie wydzielania śliny lub niezdolność do pozostania w bezruchu. Te objawy zazwyczaj mijają, jeżeli lekarz zmniejszy dawkę leku Amisan lub zaleci stosowanie dodatkowego leku.

Działania niepożądane występujące często  mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób): Ostra dystonia (mimowolne skurcze mięśni). Jest ona odwracalna po zastosowaniu leku przeciwparkinsonowskiego, bez konieczności odstawienia amisulprydu; Trudności w zasypianiu (bezsenność), lęk, pobudzenie (niespokojne ruchy), zaburzenia orgazmu; Uczucie senności lub senność; Zaparcia, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej; Zwiększenie masy ciała; Nieprawidłowa produkcja i wydzielanie mleka u kobiet i mężczyzn, ból piersi; Zaburzenia miesiączkowania, takie, jak brak krwawienia miesiączkowego; Powiększenie piersi u mężczyzn; Trudności z uzyskaniem lub utrzymaniem erekcji lub zaburzenia ejakulacji; Niskie ciśnienie tętnicze krwi; Niewyraźne widzenie.

Więcej informacji w ulotce dołączonej do leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Amisan należy omówić z lekarzem jeśli pacjent: ma problemy z nerkami; ma chorobę Parkinsona; ma napady padaczki; ma nieprawidłową czynność serca (rytm serca); ma lub miał choroby serca lub w rodzinie występowały choroby serca; ma spowolnione bicie serca (mniej niż 55 uderzeń na minutę); ma zmniejszone stężenie potasu we krwi; ma zwiększone ryzyko udaru; ma cukrzycę; ma lub ktokolwiek z jego rodziny miał kiedyś zakrzepy krwi, ponieważ stosowanie leków takich jak Amisan towarzyszy powstawanie zakrzepów krwi; jest w podeszłym wieku; ma lub ktoś w jego rodzinie miał raka piersi; ma częste zakażenia z objawami takimi jak gorączka, silne dreszcze, ból gardła lub owrzodzenie jamy ustnej; ma zaburzenia krwi, zwane leukopenią; ma ubytki pola widzenia i bóle głowy. Mogą to być objawy łagodnego guza przysadki.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią objawy takie jak: zmęczenie, utrata apetytu, nudności, wymioty, ból brzucha, żółte zabarwienie oczu lub skóry. Mogą być to objawy ciężkiego zaburzenia wątroby związanego ze stosowaniem amisulprydu.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25°C.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.

Szczególnie ważna jest informacja jeśli pacjent stosuje: leki stosowane w leczeniu nieregularnego rytmu serca (np.: chinidyna, dyzopiramid, amiodaron, sotalol); bepridyl (stosowany w leczeniu dusznicy/bólu w klatce piersiowej i przy zmianach rytmu serca); cyzapryd (stosowany w leczeniu problemów żołądkowych), sultopryd lub tiorydazyna (stosowane w leczeniu schizofrenii), metadon (stosowany w leczeniu bólu i uzależnienia od narkotyków), erytromycyna podawana dożylnie lub sparfloksacyna (antybiotyki), winkamina podawana dożylnie (stosowana w różnych zaburzeniach pracy mózgu), halofantryna (stosowana do zapobiegania malarii), pentamidyna (stosowana w leczeniu zakażeń u pacjentów zakażonych wirusem HIV), azolowe leki przeciwgrzybicze takie jak klotrymazol; leki stosowane w leczeniu Parkinsona (lewodopa, bromokryptyna, ropinirol); leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego lub innych problemów z sercem, które mogą wpływać na czynność serca, np. beta-blokery (takie jak nebiwolol lub bisoprolol), diltiazem, werapamil, klonidyna, guanfacyna, glikozydy naparstnicy; leki powodujące utratę potasu, w tym leki moczopędne, środki przeczyszczające, amfoterycyna B (dożylnie), glikokortykosteroidy (stosowane w leczeniu astmy lub reumatoidalnego zapalenia stawów) i tetrakozaktyd (który może być stosowany w badaniach klinicznych); inne leki stosowane w problemach ze zdrowiem psychicznym, np. w leczeniu schizofrenii (jak pimozyd lub haloperydol) czy depresji (jak imipramina lub lit); leki przeciwhistaminowe (stosowane u alergików), np. astemizol, terfenadyna; meflochina (stosowana w leczeniu malarii); leki przeciwbólowe, takie jak tramadol i indometacyna oraz opiaty stosowane w silnym bólu, jak morfina lub petydyna; leki znieczulające; leki ułatwiające zasypianie, takie jak barbiturany i benzodiazepiny.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie zaleca się stosowania leku w okresie ciąży. Nie należy przyjmować leku w okresie karmienia piersią.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Leku nie należy stosować u dzieci przed okresem pokwitania.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Lek Amisan może wywoływać senność oraz niewyraźne widzenie. Jeśli pojawią się takie objawy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.