Stulejką nazywa się zwężenie napletka (fałdu skóry przykrywającego zakończenie penisa) uniemożliwiające jego zsuwanie poza żołądź. Mówi się o niej również wtedy, gdy zwężenie jest nieco mniejsze, a napletek daje się zsuwać, ale z trudnością, a przy tym boli (może też pękać, a nawet krwawić). Za stulejkę uważa się również taki stan, w którym napletek pozwala się odprowadzić do rowka zażołędnego, ale w trakcie erekcji powoduje ucisk i ból.

Przyczyny:
Stulejka może być wadą wrodzoną jak i nabytą. Patologia może pojawić się zarówno u niemowlaków, jak i u osób dorosłych, czy nawet w wieku starczym. Głównymi powodami powstawania stulejki nabytej u dzieci są: nieprawidłowa pielęgnacja niemowlaka, niewłaściwe nawyki higieniczne, stany zapalne cewki moczowej, żołędzi i napletka.

Jednak, aby mówić o stulejce organizm dziecka musi dojść do pewnego momentu rozwoju, gdyż u większości noworodków i niemowląt i dzieci (do około 2-3 lat) płci męskiej nie można napletka odsunąć do rowka zażołędnego i jest to prawidłowy stan fizjologiczny. W przypadku noworodków napletek jest sklejony z żołędzią za pomocą mastki.

Objawy:
Chłopcy z tym schorzeniem mogą mieć trudności z siusianiem: odczuwać dyskomfort, pieczenie lub ból. Mocz wypływa cienką stróżką albo zalega przy siusianiu pod napletkiem Mogą powtarzać się stany zapalne i bakterie w moczu.


Rozpoznanie:
Ustalane jest na podstawie badania dziecka i obserwowanych objawów.

Leczenie:
Jeśli zwężenie nie jest duże, dziecko może swobodnie oddawać mocz i nie ma nawracających zakażeń pod napletkiem ani bakterii w moczu, można spróbować leczenia za pomocą maści sterydowych. Niestety, tego rodzaju kuracja nie zawsze przynosi pożądany i trwały efekt. Jeśli zwężenie jest bardzo duże, pojawiają się komplikacje (infekcje, trudności z oddawaniem moczu), jedynym rozwiązaniem jest zabieg operacyjny.

Szeroki, ale przyklejony do żołędzi napletek można odklejać, stosując wcześniej znieczulenie miejscowe. Niektórzy lekarze ściągają napletek na siłę, ale to nie jest dobra metoda i nie powinna być stosowana: skóra może popękać, powstaną blizny, a sam zabieg jest niezwykle bolesny, i traumatyczny dla dziecka, co może prowadzić do powstania urazów psychicznych.

Stulejkę można leczyć chirurgicznie na dwa sposoby: poprzez obrzezanie (usunięcie części lub całości napletka – żołądź po zabiegu jest częściowo albo całkowicie odkryta) lub przez operację plastyczną poszerzającą napletek (po zabiegu nadal zakrywa żołądź).

Bardzo ważna jest profilaktyka stulejki, a więc właściwe nawyki higieniczne. Po odklejeniu napletka (samoczynnym lub przez lekarza) należy pamiętać, aby codziennie przy każdej kąpieli odsuwać dziecku napletek i wymywać żołądź z resztek mastki i moczu.

Chłopca uczącego się samodzielnie załatwiać, należy pouczyć, aby przy każdorazowym oddawaniu moczu odsłaniał żołądź. Nawyk ten dodatkowo zapobiegnie powstawaniu stanów zapalnych narządów płciowych, odkładaniu się nadmiaru mastki i ponownemu sklejeniu napletka z żołędzią.